MuhurtaNow

নারাযণীয়ং দশক 34 - শ্রীরামাবতারম্

Vishnu · প্রথাগত ভক্তিপাঠ

ഗീർവാണൈരര്ഥ്യമാനോ ദശമുഖനിധനം കോസലേഷ്വൃശ്യശൃംഗേ പുത്രീയാമിഷ്ടിമിഷ്ട്വാ ദദുഷി ദശരഥക്ഷ്മാഭൃതേ പായസാഗ്ര്യമ് । തദ്ഭുക്ത്യാ തത്പുരംധ്രീഷ്വപി തിസൃഷു സമം ജാതഗര്ഭാസു ജാതോ രാമസ്ത്വം ലക്ഷ്മണേന സ്വയമഥ ഭരതേനാപി ശത്രുഘ്നനാമ്നാ ॥1॥

കോദംഡീ കൌശികസ്യ ക്രതുവരമവിതും ലക്ഷ്മണേനാനുയാതോ യാതോഽഭൂസ്താതവാചാ മുനികഥിതമനുദ്വംദ്വശാംതാധ്വഖേദഃ । നൃണാം ത്രാണായ ബാണൈര്മുനിവചനബലാത്താടകാം പാടയിത്വാ ലബ്ധ്വാസ്മാദസ്ത്രജാലം മുനിവനമഗമോ ദേവ സിദ്ധാശ്രമാഖ്യമ് ॥2॥

മാരീചം ദ്രാവയിത്വാ മഖശിരസി ശരൈരന്യരക്ഷാംസി നിഘ്നന് കല്യാം കുർവന്നഹല്യാം പഥി പദരജസാ പ്രാപ്യ വൈദേഹഗേഹമ് । ഭിംദാനശ്ചാംദ്രചൂഡം ധനുരവനിസുതാമിംദിരാമേവ ലബ്ധ്വാ രാജ്യം പ്രാതിഷ്ഠഥാസ്ത്വം ത്രിഭിരപി ച സമം ഭ്രാതൃവീരൈസ്സദാരൈഃ ॥3॥

ആരുംധാനേ രുഷാംധേ ഭൃഗുകുല തിലകേ സംക്രമയ്യ സ്വതേജോ യാതേ യാതോഽസ്യയോധ്യാം സുഖമിഹ നിവസന് കാംതയാ കാംതമൂര്തേ । ശത്രുഘ്നേനൈകദാഥോ ഗതവതി ഭരതേ മാതുലസ്യാധിവാസം താതാരബ്ധോഽഭിഷേകസ്തവ കില വിഹതഃ കേകയാധീശപുത്ര്യാ ॥4॥

താതോക്ത്യാ യാതുകാമോ വനമനുജവധൂസംയുതശ്ചാപധാരഃ പൌരാനാരുധ്യ മാര്ഗേ ഗുഹനിലയഗതസ്ത്വം ജടാചീരധാരീ। നാവാ സംതീര്യ ഗംഗാമധിപദവി പുനസ്തം ഭരദ്വാജമാരാ- ന്നത്വാ തദ്വാക്യഹേതോരതിസുഖമവസശ്ചിത്രകൂടേ ഗിരീംദ്രേ ॥5॥

ശ്രുത്വാ പുത്രാര്തിഖിന്നം ഖലു ഭരതമുഖാത് സ്വര്ഗയാതം സ്വതാതം തപ്തോ ദത്വാഽംബു തസ്മൈ നിദധിഥ ഭരതേ പാദുകാം മേദിനീം ച അത്രിം നത്വാഽഥ ഗത്വാ വനമതിവിപുലം ദംഡകം ചംഡകായം ഹത്വാ ദൈത്യം വിരാധം സുഗതിമകലയശ്ചാരു ഭോഃ ശാരഭംഗീമ് ॥6॥

നത്വാഽഗസ്ത്യം സമസ്താശരനികരസപത്രാകൃതിം താപസേഭ്യഃ പ്രത്യശ്രൌഷീഃ പ്രിയൈഷീ തദനു ച മുനിനാ വൈഷ്ണവേ ദിവ്യചാപേ । ബ്രഹ്മാസ്ത്രേ ചാപി ദത്തേ പഥി പിതൃസുഹൃദം വീക്ഷ്യ ഭൂയോ ജടായും മോദാത് ഗോദാതടാംതേ പരിരമസി പുരാ പംചവട്യാം വധൂട്യാ ॥7॥

പ്രാപ്തായാഃ ശൂര്പണഖ്യാ മദനചലധൃതേരര്ഥനൈര്നിസ്സഹാത്മാ താം സൌമിത്രൌ വിസൃജ്യ പ്രബലതമരുഷാ തേന നിര്ലൂനനാസാമ് । ദൃഷ്ട്വൈനാം രുഷ്ടചിത്തം ഖരമഭിപതിതം ദൂഷണം ച ത്രിമൂര്ധം വ്യാഹിംസീരാശരാനപ്യയുതസമധികാംസ്തത്ക്ഷണാദക്ഷതോഷ്മാ ॥8॥

സോദര്യാപ്രോക്തവാര്താവിവശദശമുഖാദിഷ്ടമാരീചമായാ- സാരംഗ സാരസാക്ഷ്യാ സ്പൃഹിതമനുഗതഃ പ്രാവധീര്ബാണഘാതമ് । തന്മായാക്രംദനിര്യാപിതഭവദനുജാം രാവണസ്താമഹാര്ഷീ- ത്തേനാര്തോഽപി ത്വമംതഃ കിമപി മുദമധാസ്തദ്വധോപായലാഭാത് ॥9॥

ഭൂയസ്തന്വീം വിചിന്വന്നഹൃത ദശമുഖസ്ത്വദ്വധൂം മദ്വധേനേ- ത്യുക്ത്വാ യാതേ ജടായൌ ദിവമഥ സുഹൃദഃ പ്രാതനോഃ പ്രേതകാര്യമ് । ഗൃഹ്ണാനം തം കബംധം ജഘനിഥ ശബരീം പ്രേക്ഷ്യ പംപാതടേ ത്വം സംപ്രാപ്തോ വാതസൂനും ഭൃശമുദിതമനാഃ പാഹി വാതാലയേശ ॥10॥

নারাযণীয়ং দশক 34 - শ্রীরামাবতারম্ সম্পর্কে

The thirty-fourth dashaka of the Narayaneeyam tells the first part of the Rama avatara. Prayed to by the gods for Ravana's death, the Lord is born as Rama after Dasharatha performs the putrakameshti sacrifice with the sage Rishyashringa and receives the divine payasam. With Lakshmana he follows Vishvamitra to protect his sacrifice, breaks Shiva's bow and weds Sita, and goes to the forest at his father's word. The dashaka goes on to the golden deer, the abduction of Sita, the death of Jatayu, whose last rites Rama performs as for a friend, the slaying of Kabandha, and Rama's visit to the devotee Shabari.

রচয়িতা: Melpathur Narayana Bhattathiri (1560 to 1646)

কখন পাঠ করবেন: In daily Narayaneeyam parayana and at Guruvayur.

আপনি কি জানেন?

  • Rama honoured the vulture Jatayu, who died trying to save Sita, by performing his funeral rites himself.
  • Shabari, the forest-dwelling devotee, waited many years to see Rama, and is remembered for her pure devotion.

প্রায়শই জিজ্ঞাসিত প্রশ্ন

Which sage led Dasharatha's sacrifice?

Rishyashringa.

Whose last rites did Rama perform?

Jatayu's, the vulture who tried to save Sita.

Who wrote the Narayaneeyam?

Melpathur Narayana Bhattathiri, in 1586.

উপাসনা ও অধ্যয়নের জন্য প্রদত্ত, ভবিষ্যদ্বাণী হিসেবে নয়। অবাণিজ্যিক।