নারাযণীয়ং দশক 35 - শ্রীরামাবতারম্-2
Vishnu · প্রথাগত ভক্তিপাঠ
ನೀತಸ್ಸುಗ್ರೀವಮೈತ್ರೀಂ ತದನು ಹನುಮತಾ ದುಂದುಭೇಃ ಕಾಯಮುಚ್ಚೈಃ ಕ್ಷಿಪ್ತ್ವಾಂಗುಷ್ಠೇನ ಭೂಯೋ ಲುಲುವಿಥ ಯುಗಪತ್ ಪತ್ರಿಣಾ ಸಪ್ತ ಸಾಲಾನ್ । ಹತ್ವಾ ಸುಗ್ರೀವಘಾತೋದ್ಯತಮತುಲಬಲಂ ಬಾಲಿನಂ ವ್ಯಾಜವೃತ್ತ್ಯಾ ವರ್ಷಾವೇಲಾಮನೈಷೀರ್ವಿರಹತರಲಿತಸ್ತ್ವಂ ಮತಂಗಾಶ್ರಮಾಂತೇ ॥1॥
ಸುಗ್ರೀವೇಣಾನುಜೋಕ್ತ್ಯಾ ಸಭಯಮಭಿಯತಾ ವ್ಯೂಹಿತಾಂ ವಾಹಿನೀಂ ತಾ- ಮೃಕ್ಷಾಣಾಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ದಿಕ್ಷು ದ್ರುತಮಥ ದಯಿತಾಮಾರ್ಗಣಾಯಾವನಮ್ರಾಮ್ । ಸಂದೇಶಂ ಚಾಂಗುಲೀಯಂ ಪವನಸುತಕರೇ ಪ್ರಾದಿಶೋ ಮೋದಶಾಲೀ ಮಾರ್ಗೇ ಮಾರ್ಗೇ ಮಮಾರ್ಗೇ ಕಪಿಭಿರಪಿ ತದಾ ತ್ವತ್ಪ್ರಿಯಾ ಸಪ್ರಯಾಸೈಃ ॥2॥
ತ್ವದ್ವಾರ್ತಾಕರ್ಣನೋದ್ಯದ್ಗರುದುರುಜವಸಂಪಾತಿಸಂಪಾತಿವಾಕ್ಯ- ಪ್ರೋತ್ತೀರ್ಣಾರ್ಣೋಧಿರಂತರ್ನಗರಿ ಜನಕಜಾಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ದತ್ವಾಂಗುಲೀಯಮ್ । ಪ್ರಕ್ಷುದ್ಯೋದ್ಯಾನಮಕ್ಷಕ್ಷಪಣಚಣರಣಃ ಸೋಢಬಂಧೋ ದಶಾಸ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ಲುಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಲಂಕಾಂ ಝಟಿತಿ ಸ ಹನುಮಾನ್ ಮೌಲಿರತ್ನಂ ದದೌ ತೇ ॥3॥
ತ್ವಂ ಸುಗ್ರೀವಾಂಗದಾದಿಪ್ರಬಲಕಪಿಚಮೂಚಕ್ರವಿಕ್ರಾಂತಭೂಮೀ- ಚಕ್ರೋಽಭಿಕ್ರಮ್ಯ ಪಾರೇಜಲಧಿ ನಿಶಿಚರೇಂದ್ರಾನುಜಾಶ್ರೀಯಮಾಣಃ । ತತ್ಪ್ರೋಕ್ತಾಂ ಶತ್ರುವಾರ್ತಾಂ ರಹಸಿ ನಿಶಮಯನ್ ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪಾರ್ಥ್ಯರೋಷ- ಪ್ರಾಸ್ತಾಗ್ನೇಯಾಸ್ತ್ರತೇಜಸ್ತ್ರಸದುದಧಿಗಿರಾ ಲಬ್ಧವಾನ್ ಮಧ್ಯಮಾರ್ಗಮ್ ॥4॥
ಕೀಶೈರಾಶಾಂತರೋಪಾಹೃತಗಿರಿನಿಕರೈಃ ಸೇತುಮಾಧಾಪ್ಯ ಯಾತೋ ಯಾತೂನ್ಯಾಮರ್ದ್ಯ ದಂಷ್ಟ್ರಾನಖಶಿಖರಿಶಿಲಾಸಾಲಶಸ್ತ್ರೈಃ ಸ್ವಸೈನ್ಯೈಃ । ವ್ಯಾಕುರ್ವನ್ ಸಾನುಜಸ್ತ್ವಂ ಸಮರಭುವಿ ಪರಂ ವಿಕ್ರಮಂ ಶಕ್ರಜೇತ್ರಾ ವೇಗಾನ್ನಾಗಾಸ್ತ್ರಬದ್ಧಃ ಪತಗಪತಿಗರುನ್ಮಾರುತೈರ್ಮೋಚಿತೋಽಭೂಃ ॥5॥
ಸೌಮಿತ್ರಿಸ್ತ್ವತ್ರ ಶಕ್ತಿಪ್ರಹೃತಿಗಲದಸುರ್ವಾತಜಾನೀತಶೈಲ- ಘ್ರಾಣಾತ್ ಪ್ರಾಣಾನುಪೇತೋ ವ್ಯಕೃಣುತ ಕುಸೃತಿಶ್ಲಾಘಿನಂ ಮೇಘನಾದಮ್ । ಮಾಯಾಕ್ಷೋಭೇಷು ವೈಭೀಷಣವಚನಹೃತಸ್ತಂಭನಃ ಕುಂಭಕರ್ಣಂ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತಂ ಕಂಪಿತೋರ್ವೀತಲಮಖಿಲಚಮೂಭಕ್ಷಿಣಂ ವ್ಯಕ್ಷಿಣೋಸ್ತ್ವಮ್ ॥6॥
ಗೃಹ್ಣನ್ ಜಂಭಾರಿಸಂಪ್ರೇಷಿತರಥಕವಚೌ ರಾವಣೇನಾಭಿಯುದ್ಧ್ಯನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರೇಣಾಸ್ಯ ಭಿಂದನ್ ಗಲತತಿಮಬಲಾಮಗ್ನಿಶುದ್ಧಾಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಣನ್ । ದೇವಶ್ರೇಣೀವರೋಜ್ಜೀವಿತಸಮರಮೃತೈರಕ್ಷತೈಃ ಋಕ್ಷಸಂಘೈ- ರ್ಲಂಕಾಭರ್ತ್ರಾ ಚ ಸಾಕಂ ನಿಜನಗರಮಗಾಃ ಸಪ್ರಿಯಃ ಪುಷ್ಪಕೇಣ ॥7॥
ಪ್ರೀತೋ ದಿವ್ಯಾಭಿಷೇಕೈರಯುತಸಮಧಿಕಾನ್ ವತ್ಸರಾನ್ ಪರ್ಯರಂಸೀ- ರ್ಮೈಥಿಲ್ಯಾಂ ಪಾಪವಾಚಾ ಶಿವ! ಶಿವ! ಕಿಲ ತಾಂ ಗರ್ಭಿಣೀಮಭ್ಯಹಾಸೀಃ । ಶತ್ರುಘ್ನೇನಾರ್ದಯಿತ್ವಾ ಲವಣನಿಶಿಚರಂ ಪ್ರಾರ್ದಯಃ ಶೂದ್ರಪಾಶಂ ತಾವದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಗೇಹೇ ಕೃತವಸತಿರುಪಾಸೂತ ಸೀತಾ ಸುತೌ ತೇ ॥8॥
ವಾಲ್ಮೀಕೇಸ್ತ್ವತ್ಸುತೋದ್ಗಾಪಿತಮಧುರಕೃತೇರಾಜ್ಞಯಾ ಯಜ್ಞವಾಟೇ ಸೀತಾಂ ತ್ವಯ್ಯಾಪ್ತುಕಾಮೇ ಕ್ಷಿತಿಮವಿಶದಸೌ ತ್ವಂ ಚ ಕಾಲಾರ್ಥಿತೋಽಭೂಃ । ಹೇತೋಃ ಸೌಮಿತ್ರಿಘಾತೀ ಸ್ವಯಮಥ ಸರಯೂಮಗ್ನನಿಶ್ಶೇಷಭೃತ್ಯೈಃ ಸಾಕಂ ನಾಕಂ ಪ್ರಯಾತೋ ನಿಜಪದಮಗಮೋ ದೇವ ವೈಕುಂಠಮಾದ್ಯಮ್ ॥9॥
ಸೋಽಯಂ ಮರ್ತ್ಯಾವತಾರಸ್ತವ ಖಲು ನಿಯತಂ ಮರ್ತ್ಯಶಿಕ್ಷಾರ್ಥಮೇವಂ ವಿಶ್ಲೇಷಾರ್ತಿರ್ನಿರಾಗಸ್ತ್ಯಜನಮಪಿ ಭವೇತ್ ಕಾಮಧರ್ಮಾತಿಸಕ್ತ್ಯಾ । ನೋ ಚೇತ್ ಸ್ವಾತ್ಮಾನುಭೂತೇಃ ಕ್ವ ನು ತವ ಮನಸೋ ವಿಕ್ರಿಯಾ ಚಕ್ರಪಾಣೇ ಸ ತ್ವಂ ಸತ್ತ್ವೈಕಮೂರ್ತೇ ಪವನಪುರಪತೇ ವ್ಯಾಧುನು ವ್ಯಾಧಿತಾಪಾನ್ ॥10॥
নারাযণীয়ং দশক 35 - শ্রীরামাবতারম্-2 সম্পর্কে
The thirty-fifth dashaka of the Narayaneeyam tells the middle of the Ramayana. Brought by Hanuman to Sugriva, Rama becomes his friend, tosses Dundubhi's skeleton with his toe, pierces seven sala trees with one arrow and slays Vali; the monkey armies search for Sita, Hanuman finds her in Lanka, and Rama builds the bridge, slays Ravana and returns to rule. The last verse explains that this human avatar showed humanity the pain of separation that comes from excessive attachment, for in truth the Self-realised Lord could not have been troubled.
রচয়িতা: Melpathur Narayana Bhattathiri (1560 to 1646)
কখন পাঠ করবেন: In daily Narayaneeyam parayana, at Guruvayur, and on Sri Rama Navami.
আপনি কি জানেন?
- Rama piercing seven sala trees with one arrow proved his strength to Sugriva before the fight with Vali.
- The Narayaneeyam tells the Ramayana in two dashakas, 34 and 35.
প্রায়শই জিজ্ঞাসিত প্রশ্ন
Which part of the Ramayana does this dashaka tell?
From the friendship with Sugriva to Ravana's defeat and Rama's rule.
How did Rama prove his strength to Sugriva?
By piercing seven sala trees with one arrow.
What lesson does the last verse draw?
That Rama's human life taught people about the pain of attachment.
উপাসনা ও অধ্যয়নের জন্য প্রদত্ত, ভবিষ্যদ্বাণী হিসেবে নয়। অবাণিজ্যিক।
আরও ভক্তিপাঠ