নারাযণীয়ং দশক 91 - ভক্তিমহত্ত্বম্
Vishnu · প্রথাগত ভক্তিপাঠ
ശ്രീകൃഷ്ണ ത്വത്പദോപാസനമഭയതമം ബദ്ധമിഥ്യാര്ഥദൃഷ്ടേ- ര്മര്ത്യസ്യാര്തസ്യ മന്യേ വ്യപസരതി ഭയം യേന സർവാത്മനൈവ । യത്താവത് ത്വത്പ്രണീതാനിഹ ഭജനവിധീനാസ്ഥിതോ മോഹമാര്ഗേ ധാവന്നപ്യാവൃതാക്ഷഃ സ്ഖലതി ന കുഹചിദ്ദേവദേവാഖിലാത്മന് ॥1॥
ഭൂമന് കായേന വാചാ മുഹുരപി മനസാ ത്വദ്ബലപ്രേരിതാത്മാ യദ്യത് കുർവേ സമസ്തം തദിഹ പരതരേ ത്വയ്യസാവര്പയാമി । ജാത്യാപീഹ ശ്വപാകസ്ത്വയി നിഹിതമനഃകര്മവാഗിംദ്രിയാര്ഥ- പ്രാണോ വിശ്വം പുനീതേ ന തു വിമുഖമനാസ്ത്വത്പദാദ്വിപ്രവര്യഃ ॥2॥
ഭീതിര്നാമ ദ്വിതീയാദ്ഭവതി നനു മനഃകല്പിതം ച ദ്വിതീയം തേനൈക്യാഭ്യാസശീലോ ഹൃദയമിഹ യഥാശക്തി ബുദ്ധ്യാ നിരുംധ്യാമ് । മായാവിദ്ധേ തു തസ്മിന് പുനരപി ന തഥാ ഭാതി മായാധിനാഥം തം ത്വാം ഭക്ത്യാ മഹത്യാ സതതമനുഭജനീശ ഭീതിം വിജഹ്യാമ് ॥3॥
ഭക്തേരുത്പത്തിവൃദ്ധീ തവ ചരണജുഷാം സംഗമേനൈവ പുംസാ- മാസാദ്യേ പുണ്യഭാജാം ശ്രിയ ഇവ ജഗതി ശ്രീമതാം സംഗമേന । തത്സംഗോ ദേവ ഭൂയാന്മമ ഖലു സതതം തന്മുഖാദുന്മിഷദ്ഭി- സ്ത്വന്മാഹാത്മ്യപ്രകാരൈര്ഭവതി ച സുദൃഢാ ഭക്തിരുദ്ധൂതപാപാ ॥4॥
ശ്രേയോമാര്ഗേഷു ഭക്താവധികബഹുമതിര്ജന്മകര്മാണി ഭൂയോ ഗായന് ക്ഷേമാണി നാമാന്യപി തദുഭയതഃ പ്രദ്രുതം പ്രദ്രുതാത്മാ । ഉദ്യദ്ധാസഃ കദാചിത് കുഹചിദപി രുദന് ക്വാപി ഗര്ജന് പ്രഗായ- ന്നുന്മാദീവ പ്രനൃത്യന്നയി കുരു കരുണാം ലോകബാഹ്യശ്ചരേയമ് ॥5॥
ഭൂതാന്യേതാനി ഭൂതാത്മകമപി സകലം പക്ഷിമത്സ്യാന് മൃഗാദീന് മര്ത്യാന് മിത്രാണി ശത്രൂനപി യമിതമതിസ്ത്വന്മയാന്യാനമാനി । ത്വത്സേവായാം ഹി സിദ്ധ്യേന്മമ തവ കൃപയാ ഭക്തിദാര്ഢ്യം വിരാഗ- സ്ത്വത്തത്ത്വസ്യാവബോധോഽപി ച ഭുവനപതേ യത്നഭേദം വിനൈവ ॥6॥
നോ മുഹ്യന് ക്ഷുത്തൃഡാദ്യൈര്ഭവസരണിഭവൈസ്ത്വന്നിലീനാശയത്വാ- ച്ചിംതാസാതത്യശാലീ നിമിഷലവമപി ത്വത്പദാദപ്രകംപഃ । ഇഷ്ടാനിഷ്ടേഷു തുഷ്ടിവ്യസനവിരഹിതോ മായികത്വാവബോധാ- ജ്ജ്യോത്സ്നാഭിസ്ത്വന്നഖേംദോരധികശിശിരിതേനാത്മനാ സംചരേയമ് ॥7॥
ഭൂതേഷ്വേഷു ത്വദൈക്യസ്മൃതിസമധിഗതൌ നാധികാരോഽധുനാ ചേ- ത്ത്വത്പ്രേമ ത്വത്കമൈത്രീ ജഡമതിഷു കൃപാ ദ്വിട്സു ഭൂയാദുപേക്ഷാ । അര്ചായാം വാ സമര്ചാകുതുകമുരുതരശ്രദ്ധയാ വര്ധതാം മേ ത്വത്സംസേവീ തഥാപി ദ്രുതമുപലഭതേ ഭക്തലോകോത്തമത്വമ് ॥8॥
ആവൃത്യ ത്വത്സ്വരൂപം ക്ഷിതിജലമരുദാദ്യാത്മനാ വിക്ഷിപംതീ ജീവാന് ഭൂയിഷ്ഠകര്മാവലിവിവശഗതീന് ദുഃഖജാലേ ക്ഷിപംതീ । ത്വന്മായാ മാഭിഭൂന്മാമയി ഭുവനപതേ കല്പതേ തത്പ്രശാംത്യൈ ത്വത്പാദേ ഭക്തിരേവേത്യവദദയി വിഭോ സിദ്ധയോഗീ പ്രബുദ്ധഃ ॥9॥
ദുഃഖാന്യാലോക്യ ജംതുഷ്വലമുദിതവിവേകോഽഹമാചാര്യവര്യാ- ല്ലബ്ധ്വാ ത്വദ്രൂപതത്ത്വം ഗുണചരിതകഥാദ്യുദ്ഭവദ്ഭക്തിഭൂമാ । മായാമേനാം തരിത്വാ പരമസുഖമയേ ത്വത്പദേ മോദിതാഹേ തസ്യായം പൂർവരംഗഃ പവനപുരപതേ നാശയാശേഷരോഗാന് ॥10॥
নারাযণীয়ং দশক 91 - ভক্তিমহত্ত্বম্ সম্পর্কে
The ninety-first dashaka of the Narayaneeyam is on the path of devotion (bhakti marga), drawn from the eleventh book of the Bhagavatam. Bhattathiri says that worship of Krishna's feet is the most fearless path: one who follows the ways of worship the Lord has taught never stumbles, even running with eyes closed. Whatever one does with body, speech and mind should be offered to the Lord; a devotee of low birth whose mind and life are given to him purifies the world, unlike a learned man who turns away. Fear comes from seeing a "second"; and the poet prays to cross maya through devotion and reach the Lord's blissful feet.
রচয়িতা: Melpathur Narayana Bhattathiri (1560 to 1646)
কখন পাঠ করবেন: In daily Narayaneeyam parayana and at Guruvayur.
আপনি কি জানেন?
- Verse 2 echoes the famous Bhagavatam verse "kayena vacha manasendriyair va", offering all actions to Narayana.
- The image of running with closed eyes and never stumbling comes from the sage Kavi's teaching in the Bhagavatam, book 11.
প্রায়শই জিজ্ঞাসিত প্রশ্ন
What is this dashaka about?
The path of devotion, offering everything to the Lord.
Why is the path of bhakti called fearless?
Because one who follows it never stumbles.
Who wrote the Narayaneeyam?
Melpathur Narayana Bhattathiri, in 1586.
উপাসনা ও অধ্যয়নের জন্য প্রদত্ত, ভবিষ্যদ্বাণী হিসেবে নয়। অবাণিজ্যিক।
আরও ভক্তিপাঠ