MuhurtaNow

Gopika Geetha (Bhagavatha Purana)

Sri Krishna · Traditional devotional text

गोप्य ऊचुः । जयति तेऽधिकं जन्मना व्रजः श्रयत इंदिरा शश्वदत्र हि । दयित दृश्यतां दिक्षु तावका- स्त्वयि धृतासवस्त्वां विचिन्वते ॥ 1॥

शरदुदाशये साधुजातस- त्सरसिजोदरश्रीमुषा दृशा । सुरतनाथ तेऽशुल्कदासिका वरद निघ्नतो नेह किं वधः ॥ 2॥

विषजलाप्ययाद्व्यालराक्षसा- द्वर्षमारुताद्वैद्युतानलात् । वृषमयात्मजाद्विश्वतोभया- दृषभ ते वयं रक्षिता मुहुः ॥ 3॥

न खलु गोपिकानंदनो भवा- नखिलदेहिनामंतरात्मदृक् । विखनसार्थितो विश्वगुप्तये सख उदेयिवान्सात्वतां कुले ॥ 4॥

विरचिताभयं वृष्णिधुर्य ते चरणमीयुषां संसृतेर्भयात् । करसरोरुहं कांत कामदं शिरसि धेहि नः श्रीकरग्रहम् ॥ 5॥

व्रजजनार्तिहन्वीर योषितां निजजनस्मयध्वंसनस्मित । भज सखे भवत्किंकरीः स्म नो जलरुहाननं चारु दर्शय ॥ 6॥

प्रणतदेहिनां पापकर्शनं तृणचरानुगं श्रीनिकेतनम् । फणिफणार्पितं ते पदांबुजं कृणु कुचेषु नः कृंधि हृच्छयम् ॥ 7॥

मधुरया गिरा वल्गुवाक्यया बुधमनोज्ञया पुष्करेक्षण । विधिकरीरिमा वीर मुह्यती- रधरसीधुनाऽऽप्याययस्व नः ॥ 8॥

तव कथामृतं तप्तजीवनं कविभिरीडितं कल्मषापहम् । श्रवणमंगलं श्रीमदाततं भुवि गृणंति ते भूरिदा जनाः ॥ 9॥

प्रहसितं प्रिय प्रेमवीक्षणं विहरणं च ते ध्यानमंगलम् । रहसि संविदो या हृदिस्पृशः कुहक नो मनः क्षोभयंति हि ॥ 10॥

चलसि यद्व्रजाच्चारयन्पशून् नलिनसुंदरं नाथ ते पदम् । शिलतृणांकुरैः सीदतीति नः कलिलतां मनः कांत गच्छति ॥ 11॥

दिनपरिक्षये नीलकुंतलै- र्वनरुहाननं बिभ्रदावृतम् । घनरजस्वलं दर्शयन्मुहु- र्मनसि नः स्मरं वीर यच्छसि ॥ 12॥

प्रणतकामदं पद्मजार्चितं धरणिमंडनं ध्येयमापदि । चरणपंकजं शंतमं च ते रमण नः स्तनेष्वर्पयाधिहन् ॥ 13॥

सुरतवर्धनं शोकनाशनं स्वरितवेणुना सुष्ठु चुंबितम् । इतररागविस्मारणं नृणां वितर वीर नस्तेऽधरामृतम् ॥ 14॥

अटति यद्भवानह्नि काननं त्रुटिर्युगायते त्वामपश्यताम् । कुटिलकुंतलं श्रीमुखं च ते जड उदीक्षतां पक्ष्मकृद्दृशाम् ॥ 15॥

पतिसुतान्वयभ्रातृबांधवा- नतिविलंघ्य तेऽंत्यच्युतागताः । गतिविदस्तवोद्गीतमोहिताः कितव योषितः कस्त्यजेन्निशि ॥ 16॥

रहसि संविदं हृच्छयोदयं प्रहसिताननं प्रेमवीक्षणम् । बृहदुरः श्रियो वीक्ष्य धाम ते मुहुरतिस्पृहा मुह्यते मनः ॥ 17॥

व्रजवनौकसां व्यक्तिरंग ते वृजिनहंत्र्यलं विश्वमंगलम् । त्यज मनाक् च नस्त्वत्स्पृहात्मनां स्वजनहृद्रुजां यन्निषूदनम् ॥ 18॥

यत्ते सुजातचरणांबुरुहं स्तनेष भीताः शनैः प्रिय दधीमहि कर्कशेषु । तेनाटवीमटसि तद्व्यथते न किंस्वित् कूर्पादिभिर्भ्रमति धीर्भवदायुषां नः ॥ 19॥

इति श्रीमद्भागवत महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां दशमस्कंधे पूर्वार्धे रासक्रीडायां गोपीगीतं नामैकत्रिंशोऽध्यायः ॥

About Gopika Geetha (Bhagavatha Purana)

The Gopika Gitam is the song of the gopis of Vrindavan when Krishna vanished from their midst during the rasa dance. Searching for him and longing to see him, they sing: "Your birth has made Vraja glorious beyond all; Lakshmi herself dwells here. Beloved, show yourself; we who live only for you are searching everywhere." In nineteen verses they recall his beauty, his flute and his protection, and plead for his return.

Source: Bhagavata Purana, Book 10, Chapter 31

When to chant: In Krishna worship, on Sharad Purnima (the night of the rasa), on Janmashtami, and in bhajans.

Did you know?

  • It is chapter 31 of the tenth book of the Bhagavata Purana, part of the five chapters on the rasa dance (Rasa Panchadhyayi).
  • The rasa dance took place on a full moon night of autumn, which is why the Gopika Gitam is sung on Sharad Purnima.
  • In the Bhagavata, Krishna reappears in the next chapter, moved by their song.

Frequently asked questions

Who sings the Gopika Gitam?

The gopis of Vrindavan, in separation from Krishna.

Where is it found?

Bhagavata Purana, Book 10, Chapter 31.

When is it recited?

On Sharad Purnima, Janmashtami and in Krishna bhajans.

Offered for worship and study, not as prediction. Non-commercial.