MuhurtaNow

नारायण सूक्तम्

Nitya Parayana · पारंपरिक भक्ति पाठ

om sa̠ha naa̍vavatu । sa̠ha nau̍ bhunaktu । sa̠ha vee̠rya̍-nkaravaavahai । te̠ja̠svinaa̠vadhee̍tamastu̠ maa vi̍dvishaa̠vahai̎ ॥ om shaanti̠-shshaanti̠-shshaanti̍h ॥

[dhaa̠taa pu̠rastaa̠dyamu̍daaja̠haara̍ । sha̠krah pravi̠dvaan-pra̠disha̠shchata̍srah । tame̠vam vi̠dvaana̠mrita̍ i̠ha bha̍vati । naanyah panthaa̠ aya̍naaya vidyate ॥]

om ॥ sa̠ha̠sra̠sheer̍sha-nde̠vam̠ vi̠shvaaksha̍m vi̠shvasha̍mbhuvam । vishva̍-nnaa̠raaya̍na-nde̠va̠ma̠kshara̍-mpara̠ma-mpa̠dam ।

vi̠shvata̠h para̍maanni̠tya̠m vi̠shva-nnaa̍raaya̠nagm ha̍rim । vishva̍me̠veda-mpuru̍sha̠-stadvishva-mupa̍jeevati ।

pati̠m vishva̍syaa̠tmeshva̍ra̠gm̠ shaashva̍tagm shi̠va-ma̍chyutam । naa̠raaya̠na-mma̍haajne̠ya̠m vi̠shvaatmaa̍na-mpa̠raaya̍nam ।

naa̠raaya̠napa̍ro jyo̠ti̠raa̠tmaa naa̍raaya̠nah pa̍rah । naa̠raaya̠napara̍-mbra̠hma̠ tattva-nnaa̍raaya̠nah pa̍rah ।

naa̠raaya̠napa̍ro dhyaa̠taa̠ dhyaa̠na-nnaa̍raaya̠nah pa̍rah । yachcha̍ ki̠nchijja̍gatsa̠rva̠-ndri̠shyate̎ shrooya̠te-'pi̍ vaa ॥

anta̍rba̠hishcha̍ tatsa̠rva̠m vyaa̠pya naa̍raaya̠na-ssthi̍tah । ananta̠mavyaya̍-nka̠vigm sa̍mu̠drem-'ta̍m vi̠shvasha̍mbhuvam ।

pa̠dma̠ko̠sha-pra̍teekaa̠sha̠g̠m hri̠daya̍-nchaapya̠dhomu̍kham । adho̍ ni̠shtyaa vi̍tasyaa̠nte̠ naa̠bhyaamu̍pari̠ tishtha̍ti ।

jvaa̠la̠maa̠laaku̍la-mbhaa̠tee̠ vi̠shvasyaa̍yata̠na-mma̍hat । santa̍tagm shi̠laabhi̍stu̠ lamba̍tyaakosha̠sanni̍bham ।

tasyaante̍ sushi̠ragm soo̠kshma-ntasmin̎ sa̠rva-mprati̍shthitam । tasya̠ madhye̍ ma̠haana̍gni-rvi̠shvaarchi̍-rvi̠shvato̍mukhah ।

so-'gra̍bhu̠gvibha̍janti̠shtha̠-nnaahaa̍ramaja̠rah ka̠vih । ti̠rya̠goo̠rdhvama̍dhashshaa̠yee̠ ra̠shmaya̍stasya̠ santa̍taa ।

sa̠ntaa̠paya̍ti sva-nde̠hamaapaa̍datala̠masta̍kah । tasya̠ madhye̠ vahni̍shikhaa a̠neeyo̎rdhvaa vya̠vasthi̍tah ।

nee̠lato̍-yada̍madhya̠sthaa̠-dvi̠dhyulle̍kheva̠ bhaasva̍raa । nee̠vaara̠shooka̍vatta̠nvee̠ pee̠taa bhaa̎svatya̠noopa̍maa ।

tasyaa̎-shshikhaa̠yaa ma̍dhye pa̠ramaa̎tmaa vya̠vasthi̍tah । sa brahma̠ sa shiva̠-ssa hari̠-ssendra̠-sso-'ksha̍rah para̠ma-ssva̠raat ॥

ritagm sa̠tya-mpa̍ra-mbra̠hma̠ pu̠rusha̍-nkrishna̠pinga̍lam । oo̠rdhvare̍tam vi̍roopaa̠ksha̠m vi̠shvaroo̍paaya̠ vai namo̠ nama̍h ॥

o-nnaa̠raa̠ya̠naaya̍ vi̠dmahe̍ vaasude̠vaaya̍ dheemahi । tanno̍ vishnuh pracho̠dayaa̎t ॥

om shaanti̠-shshaanti̠-shshaanti̍h ॥

नारायण सूक्तम् के बारे में

The Narayana Suktam is a Vedic hymn to Narayana as the Supreme Being: thousand-headed, all-seeing, the eternal Lord beyond all, the inner Self of every being. It describes how the Supreme dwells in the lotus of the heart like a flame, slender as the tip of a grain of rice, and declares that whatever is seen or heard, inside and out, Narayana pervades it all.

स्रोत: Taittiriya Aranyaka (Mahanarayana Upanishad)

कब पढ़ें: In Vishnu worship and abhisheka, with the Purusha Suktam, and in daily Vedic recitation.

क्या आप जानते हैं?

  • It is part of the Taittiriya Aranyaka (in the Mahanarayana Upanishad) of the Krishna Yajur Veda.
  • Its image of the Lord as a tiny flame in the heart, "nivara shukavat tanvi", is often quoted in Vedanta.
  • It is usually chanted right after the Purusha Suktam in temple worship.

अक्सर पूछे जाने वाले प्रश्न

Where does the Narayana Suktam come from?

The Taittiriya Aranyaka (Mahanarayana Upanishad) of the Krishna Yajur Veda.

What does it teach?

That Narayana pervades all things and dwells in the heart of every being.

When is it chanted?

In Vishnu worship and abhisheka, often after the Purusha Suktam.

उपासना और अध्ययन के लिए प्रस्तुत, भविष्यवाणी के रूप में नहीं। गैर-व्यावसायिक।