नारायणीयं दशक 94 - तत्त्वज्ञानोत्पत्तिः
Vishnu · पारंपरिक भक्ति पाठ
ಶುದ್ಧಾ ನಿಷ್ಕಾಮಧರ್ಮೈಃ ಪ್ರವರಗುರುಗಿರಾ ತತ್ಸ್ವರೂಪಂ ಪರಂ ತೇ ಶುದ್ಧಂ ದೇಹೇಂದ್ರಿಯಾದಿವ್ಯಪಗತಮಖಿಲವ್ಯಾಪ್ತಮಾವೇದಯಂತೇ । ನಾನಾತ್ವಸ್ಥೌಲ್ಯಕಾರ್ಶ್ಯಾದಿ ತು ಗುಣಜವಪುಸ್ಸಂಗತೋಽಧ್ಯಾಸಿತಂ ತೇ ವಹ್ನೇರ್ದಾರುಪ್ರಭೇದೇಷ್ವಿವ ಮಹದಣುತಾದೀಪ್ತತಾಶಾಂತತಾದಿ ॥1॥
ಆಚಾರ್ಯಾಖ್ಯಾಧರಸ್ಥಾರಣಿಸಮನುಮಿಲಚ್ಛಿಷ್ಯರೂಪೋತ್ತರಾರ- ಣ್ಯಾವೇಧೋದ್ಭಾಸಿತೇನ ಸ್ಫುಟತರಪರಿಬೋಧಾಗ್ನಿನಾ ದಹ್ಯಮಾನೇ । ಕರ್ಮಾಲೀವಾಸನಾತತ್ಕೃತತನುಭುವನಭ್ರಾಂತಿಕಾಂತಾರಪೂರೇ ದಾಹ್ಯಾಭಾವೇನ ವಿದ್ಯಾಶಿಖಿನಿ ಚ ವಿರತೇ ತ್ವನ್ಮಯೀ ಖಲ್ವವಸ್ಥಾ ॥2॥
ಏವಂ ತ್ವತ್ಪ್ರಾಪ್ತಿತೋಽನ್ಯೋ ನಹಿ ಖಲು ನಿಖಿಲಕ್ಲೇಶಹಾನೇರುಪಾಯೋ ನೈಕಾಂತಾತ್ಯಂತಿಕಾಸ್ತೇ ಕೃಷಿವದಗದಷಾಡ್ಗುಣ್ಯಷಟ್ಕರ್ಮಯೋಗಾಃ । ದುರ್ವೈಕಲ್ಯೈರಕಲ್ಯಾ ಅಪಿ ನಿಗಮಪಥಾಸ್ತತ್ಫಲಾನ್ಯಪ್ಯವಾಪ್ತಾ ಮತ್ತಾಸ್ತ್ವಾಂ ವಿಸ್ಮರಂತಃ ಪ್ರಸಜತಿ ಪತನೇ ಯಾಂತ್ಯನಂತಾನ್ ವಿಷಾದಾನ್॥3॥
ತ್ವಲ್ಲೋಕಾದನ್ಯಲೋಕಃ ಕ್ವನು ಭಯರಹಿತೋ ಯತ್ ಪರಾರ್ಧದ್ವಯಾಂತೇ ತ್ವದ್ಭೀತಸ್ಸತ್ಯಲೋಕೇಽಪಿ ನ ಸುಖವಸತಿಃ ಪದ್ಮಭೂಃ ಪದ್ಮನಾಭ । ಏವಂ ಭಾವೇ ತ್ವಧರ್ಮಾರ್ಜಿತಬಹುತಮಸಾಂ ಕಾ ಕಥಾ ನಾರಕಾಣಾಂ ತನ್ಮೇ ತ್ವಂ ಛಿಂಧಿ ಬಂಧಂ ವರದ್ ಕೃಪಣಬಂಧೋ ಕೃಪಾಪೂರಸಿಂಧೋ ॥4॥
ಯಾಥಾರ್ಥ್ಯಾತ್ತ್ವನ್ಮಯಸ್ಯೈವ ಹಿ ಮಮ ನ ವಿಭೋ ವಸ್ತುತೋ ಬಂಧಮೋಕ್ಷೌ ಮಾಯಾವಿದ್ಯಾತನುಭ್ಯಾಂ ತವ ತು ವಿರಚಿತೌ ಸ್ವಪ್ನಬೋಧೋಪಮೌ ತೌ । ಬದ್ಧೇ ಜೀವದ್ವಿಮುಕ್ತಿಂ ಗತವತಿ ಚ ಭಿದಾ ತಾವತೀ ತಾವದೇಕೋ ಭುಂಕ್ತೇ ದೇಹದ್ರುಮಸ್ಥೋ ವಿಷಯಫಲರಸಾನ್ನಾಪರೋ ನಿರ್ವ್ಯಥಾತ್ಮಾ ॥5॥
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತತ್ವಮೇವಂವಿಧಮಿತಿ ವಚಸಾ ಕಿಂ ಫಲಂ ದೂರದೂರೇ ತನ್ನಾಮಾಶುದ್ಧಬುದ್ಧೇರ್ನ ಚ ಲಘು ಮನಸಶ್ಶೋಧನಂ ಭಕ್ತಿತೋಽನ್ಯತ್ । ತನ್ಮೇ ವಿಷ್ಣೋ ಕೃಷೀಷ್ಠಾಸ್ತ್ವಯಿ ಕೃತಸಕಲಪ್ರಾರ್ಪಣಂ ಭಕ್ತಿಭಾರಂ ಯೇನ ಸ್ಯಾಂ ಮಂಕ್ಷು ಕಿಂಚಿದ್ ಗುರುವಚನಮಿಲತ್ತ್ವತ್ಪ್ರಬೋಧಸ್ತ್ವದಾತ್ಮಾ ॥6॥
ಶಬ್ದ್ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಪೀಹ ಪ್ರಯತಿತಮನಸಸ್ತ್ವಾಂ ನ ಜಾನಂತಿ ಕೇಚಿತ್ ಕಷ್ಟಂ ವಂಧ್ಯಶ್ರಮಾಸ್ತೇ ಚಿರತರಮಿಹ ಗಾಂ ಬಿಭ್ರತೇ ನಿಷ್ಪ್ರಸೂತಿಮ್ । ಯಸ್ಯಾಂ ವಿಶ್ವಾಭಿರಾಮಾಸ್ಸಕಲಮಲಹರಾ ದಿವ್ಯಲೀಲಾವತಾರಾಃ ಸಚ್ಚಿತ್ಸಾಂದ್ರಂ ಚ ರೂಪಂ ತವ ನ ನಿಗದಿತಂ ತಾಂ ನ ವಾಚಂ ಭ್ರಿಯಾಸಮ್ ॥7॥
ಯೋ ಯಾವಾನ್ ಯಾದೃಶೋ ವಾ ತ್ವಮಿತಿ ಕಿಮಪಿ ನೈವಾವಗಚ್ಛಾಮಿ ಭೂಂ- ನ್ನೇವಂಚಾನನ್ಯಭಾವಸ್ತ್ವದನುಭಜನಮೇವಾದ್ರಿಯೇ ಚೈದ್ಯವೈರಿನ್ । ತ್ವಲ್ಲಿಂಗಾನಾಂ ತ್ವದಂಘ್ರಿಪ್ರಿಯಜನಸದಸಾಂ ದರ್ಶನಸ್ಪರ್ಶನಾದಿ- ರ್ಭೂಯಾನ್ಮೇ ತ್ವತ್ಪ್ರಪೂಜಾನತಿನುತಿಗುಣಕರ್ಮಾನುಕೀರ್ತ್ಯಾದರೋಽಪಿ ॥8॥
ಯದ್ಯಲ್ಲಭ್ಯೇತ ತತ್ತತ್ತವ ಸಮುಪಹೃತಂ ದೇವ ದಾಸೋಽಸ್ಮಿ ತೇಽಹಂ ತ್ವದ್ಗೇಹೋನ್ಮಾರ್ಜನಾದ್ಯಂ ಭವತು ಮಮ ಮುಹುಃ ಕರ್ಮ ನಿರ್ಮಾಯಮೇವ । ಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿಬ್ರಾಹ್ಮಣಾತ್ಮಾದಿಷು ಲಸಿತಚತುರ್ಬಾಹುಮಾರಾಧಯೇ ತ್ವಾಂ ತ್ವತ್ಪ್ರೇಮಾರ್ದ್ರತ್ವರೂಪೋ ಮಮ ಸತತಮಭಿಷ್ಯಂದತಾಂ ಭಕ್ತಿಯೋಗಃ ॥9॥
ಐಕ್ಯಂ ತೇ ದಾನಹೋಮವ್ರತನಿಯಮತಪಸ್ಸಾಂಖ್ಯಯೋಗೈರ್ದುರಾಪಂ ತ್ವತ್ಸಂಗೇನೈವ ಗೋಪ್ಯಃ ಕಿಲ ಸುಕೃತಿತಮಾ ಪ್ರಾಪುರಾನಂದಸಾಂದ್ರಮ್ । ಭಕ್ತೇಷ್ವನ್ಯೇಷು ಭೂಯಸ್ಸ್ವಪಿ ಬಹುಮನುಷೇ ಭಕ್ತಿಮೇವ ತ್ವಮಾಸಾಂ ತನ್ಮೇ ತ್ವದ್ಭಕ್ತಿಮೇವ ದ್ರಢಯ ಹರ ಗದಾನ್ ಕೃಷ್ಣ ವಾತಾಲಯೇಶ ॥10॥
नारायणीयं दशक 94 - तत्त्वज्ञानोत्पत्तिः के बारे में
The ninety-fourth dashaka of the Narayaneeyam is on the path of knowledge, drawn from Krishna's teaching to Uddhava. Purified by selfless action and guided by a great teacher, seekers come to know the Lord's true nature, pure, beyond body and senses, and pervading all. Bhattathiri uses the image of fire-sticks: the teacher is the lower stick and the disciple the upper one, and the friction of teaching kindles the fire of clear knowledge that burns away ignorance. He notes that the oneness with the Lord, so hard to reach through gifts, sacrifices, vows, austerity and yoga, was won by the gopis simply through their love for him.
रचयिता: Melpathur Narayana Bhattathiri (1560 to 1646)
कब पढ़ें: In daily Narayaneeyam parayana and at Guruvayur.
क्या आप जानते हैं?
- The image of teacher and disciple as the two fire-sticks (arani) comes from the Bhagavatam, book 11.
- The dashaka joins the paths of knowledge and devotion, praising the gopis' love as the easiest way.
अक्सर पूछे जाने वाले प्रश्न
What are the teacher and disciple compared to?
The two fire-sticks that kindle the fire of knowledge.
How did the gopis reach oneness with the Lord?
Simply through their love for him.
Who wrote the Narayaneeyam?
Melpathur Narayana Bhattathiri, in 1586.
उपासना और अध्ययन के लिए प्रस्तुत, भविष्यवाणी के रूप में नहीं। गैर-व्यावसायिक।
और भक्ति पाठ