शिव महिम्ना स्तोत्रम्
Shiva · पारंपरिक भक्ति पाठ
ಅಥ ಶ್ರೀ ಶಿವಮಹಿಮ್ನಸ್ತೋತ್ರಮ್ ॥ ಮಹಿಮ್ನಃ ಪಾರಂ ತೇ ಪರಮವಿದುಷೋ ಯದ್ಯಸದೃಶೀ ಸ್ತುತಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಮಪಿ ತದವಸನ್ನಾಸ್ತ್ವಯಿ ಗಿರಃ । ಅಥಾಽವಾಚ್ಯಃ ಸರ್ವಃ ಸ್ವಮತಿಪರಿಣಾಮಾವಧಿ ಗೃಣನ್ ಮಮಾಪ್ಯೇಷ ಸ್ತೋತ್ರೇ ಹರ ನಿರಪವಾದಃ ಪರಿಕರಃ ॥ 1 ॥
ಅತೀತಃ ಪಂಥಾನಂ ತವ ಚ ಮಹಿಮಾ ವಾಙ್ಮನಸಯೋಃ ಅತದ್ವ್ಯಾವೃತ್ತ್ಯಾ ಯಂ ಚಕಿತಮಭಿಧತ್ತೇ ಶ್ರುತಿರಪಿ । ಸ ಕಸ್ಯ ಸ್ತೋತವ್ಯಃ ಕತಿವಿಧಗುಣಃ ಕಸ್ಯ ವಿಷಯಃ ಪದೇ ತ್ವರ್ವಾಚೀನೇ ಪತತಿ ನ ಮನಃ ಕಸ್ಯ ನ ವಚಃ ॥ 2 ॥
ಮಧುಸ್ಫೀತಾ ವಾಚಃ ಪರಮಮಮೃತಂ ನಿರ್ಮಿತವತಃ ತವ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಕಿಂ ವಾಗಪಿ ಸುರಗುರೋರ್ವಿಸ್ಮಯಪದಮ್ । ಮಮ ತ್ವೇತಾಂ ವಾಣೀಂ ಗುಣಕಥನಪುಣ್ಯೇನ ಭವತಃ ಪುನಾಮೀತ್ಯರ್ಥೇಽಸ್ಮಿನ್ ಪುರಮಥನ ಬುದ್ಧಿರ್ವ್ಯವಸಿತಾ ॥ 3 ॥ ತವೈಶ್ವರ್ಯಂ ಯತ್ತಜ್ಜಗದುದಯರಕ್ಷಾಪ್ರಲಯಕೃತ್ ತ್ರಯೀವಸ್ತು ವ್ಯಸ್ತಂ ತಿಸ್ರುಷು ಗುಣಭಿನ್ನಾಸು ತನುಷು । ಅಭವ್ಯಾನಾಮಸ್ಮಿನ್ ವರದ ರಮಣೀಯಾಮರಮಣೀಂ ವಿಹಂತುಂ ವ್ಯಾಕ್ರೋಶೀಂ ವಿದಧತ ಇಹೈಕೇ ಜಡಧಿಯಃ ॥ 4 ॥
ಕಿಮೀಹಃ ಕಿಂಕಾಯಃ ಸ ಖಲು ಕಿಮುಪಾಯಸ್ತ್ರಿಭುವನಂ ಕಿಮಾಧಾರೋ ಧಾತಾ ಸೃಜತಿ ಕಿಮುಪಾದಾನ ಇತಿ ಚ । ಅತರ್ಕ್ಯೈಶ್ವರ್ಯೇ ತ್ವಯ್ಯನವಸರ ದುಃಸ್ಥೋ ಹತಧಿಯಃ ಕುತರ್ಕೋಽಯಂ ಕಾಂಶ್ಚಿತ್ ಮುಖರಯತಿ ಮೋಹಾಯ ಜಗತಃ ॥ 5 ॥
ಅಜನ್ಮಾನೋ ಲೋಕಾಃ ಕಿಮವಯವವಂತೋಽಪಿ ಜಗತಾಂ ಅಧಿಷ್ಠಾತಾರಂ ಕಿಂ ಭವವಿಧಿರನಾದೃತ್ಯ ಭವತಿ । ಅನೀಶೋ ವಾ ಕುರ್ಯಾದ್ ಭುವನಜನನೇ ಕಃ ಪರಿಕರೋ ಯತೋ ಮಂದಾಸ್ತ್ವಾಂ ಪ್ರತ್ಯಮರವರ ಸಂಶೇರತ ಇಮೇ ॥ 6 ॥ ತ್ರಯೀ ಸಾಂಖ್ಯಂ ಯೋಗಃ ಪಶುಪತಿಮತಂ ವೈಷ್ಣವಮಿತಿ ಪ್ರಭಿನ್ನೇ ಪ್ರಸ್ಥಾನೇ ಪರಮಿದಮದಃ ಪಥ್ಯಮಿತಿ ಚ । ರುಚೀನಾಂ ವೈಚಿತ್ರ್ಯಾದೃಜುಕುಟಿಲ ನಾನಾಪಥಜುಷಾಂ ನೃಣಾಮೇಕೋ ಗಮ್ಯಸ್ತ್ವಮಸಿ ಪಯಸಾಮರ್ಣವ ಇವ ॥ 7 ॥
ಮಹೋಕ್ಷಃ ಖಟ್ವಾಂಗಂ ಪರಶುರಜಿನಂ ಭಸ್ಮ ಫಣಿನಃ ಕಪಾಲಂ ಚೇತೀಯತ್ತವ ವರದ ತಂತ್ರೋಪಕರಣಮ್ । ಸುರಾಸ್ತಾಂ ತಾಮೃದ್ಧಿಂ ದಧತಿ ತು ಭವದ್ಭೂಪ್ರಣಿಹಿತಾಂ ನ ಹಿ ಸ್ವಾತ್ಮಾರಾಮಂ ವಿಷಯಮೃಗತೃಷ್ಣಾ ಭ್ರಮಯತಿ ॥ 8 ॥
ಧ್ರುವಂ ಕಶ್ಚಿತ್ ಸರ್ವಂ ಸಕಲಮಪರಸ್ತ್ವಧ್ರುವಮಿದಂ ಪರೋ ಧ್ರೌವ್ಯಾಽಧ್ರೌವ್ಯೇ ಜಗತಿ ಗದತಿ ವ್ಯಸ್ತವಿಷಯೇ । ಸಮಸ್ತೇಽಪ್ಯೇತಸ್ಮಿನ್ ಪುರಮಥನ ತೈರ್ವಿಸ್ಮಿತ ಇವ ಸ್ತುವನ್ ಜಿಹ್ರೇಮಿ ತ್ವಾಂ ನ ಖಲು ನನು ಧೃಷ್ಟಾ ಮುಖರತಾ ॥ 9 ॥ ತವೈಶ್ವರ್ಯಂ ಯತ್ನಾದ್ ಯದುಪರಿ ವಿರಿಂಚಿರ್ಹರಿರಧಃ ಪರಿಚ್ಛೇತುಂ ಯಾತಾವನಲಮನಲಸ್ಕಂಧವಪುಷಃ । ತತೋ ಭಕ್ತಿಶ್ರದ್ಧಾ-ಭರಗುರು-ಗೃಣದ್ಭ್ಯಾಂ ಗಿರಿಶ ಯತ್ ಸ್ವಯಂ ತಸ್ಥೇ ತಾಭ್ಯಾಂ ತವ ಕಿಮನುವೃತ್ತಿರ್ನ ಫಲತಿ ॥ 10 ॥
ಅಯತ್ನಾದಾಸಾದ್ಯ ತ್ರಿಭುವನಮವೈರವ್ಯತಿಕರಂ ದಶಾಸ್ಯೋ ಯದ್ಬಾಹೂನಭೃತ ರಣಕಂಡೂ-ಪರವಶಾನ್ । ಶಿರಃಪದ್ಮಶ್ರೇಣೀ-ರಚಿತಚರಣಾಂಭೋರುಹ-ಬಲೇಃ ಸ್ಥಿರಾಯಾಸ್ತ್ವದ್ಭಕ್ತೇಸ್ತ್ರಿಪುರಹರ ವಿಸ್ಫೂರ್ಜಿತಮಿದಮ್ ॥ 11 ॥
ಅಮುಷ್ಯ ತ್ವತ್ಸೇವಾ-ಸಮಧಿಗತಸಾರಂ ಭುಜವನಂ ಬಲಾತ್ ಕೈಲಾಸೇಽಪಿ ತ್ವದಧಿವಸತೌ ವಿಕ್ರಮಯತಃ । ಅಲಭ್ಯಾ ಪಾತಾಲೇಽಪ್ಯಲಸಚಲಿತಾಂಗುಷ್ಠಶಿರಸಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ತ್ವಯ್ಯಾಸೀದ್ ಧ್ರುವಮುಪಚಿತೋ ಮುಹ್ಯತಿ ಖಲಃ ॥ 12 ॥ ಯದೃದ್ಧಿಂ ಸುತ್ರಾಮ್ಣೋ ವರದ ಪರಮೋಚ್ಚೈರಪಿ ಸತೀಂ ಅಧಶ್ಚಕ್ರೇ ಬಾಣಃ ಪರಿಜನವಿಧೇಯತ್ರಿಭುವನಃ । ನ ತಚ್ಚಿತ್ರಂ ತಸ್ಮಿನ್ ವರಿವಸಿತರಿ ತ್ವಚ್ಚರಣಯೋಃ ನ ಕಸ್ಯಾಪ್ಯುನ್ನತ್ಯೈ ಭವತಿ ಶಿರಸಸ್ತ್ವಯ್ಯವನತಿಃ ॥ 13 ॥
ಅಕಾಂಡ-ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ-ಕ್ಷಯಚಕಿತ-ದೇವಾಸುರಕೃಪಾ ವಿಧೇಯಸ್ಯಾಽಽಸೀದ್ ಯಸ್ತ್ರಿನಯನ ವಿಷಂ ಸಂಹೃತವತಃ । ಸ ಕಲ್ಮಾಷಃ ಕಂಠೇ ತವ ನ ಕುರುತೇ ನ ಶ್ರಿಯಮಹೋ ವಿಕಾರೋಽಪಿ ಶ್ಲಾಘ್ಯೋ ಭುವನ-ಭಯ- ಭಂಗ- ವ್ಯಸನಿನಃ ॥ 14 ॥
ಅಸಿದ್ಧಾರ್ಥಾ ನೈವ ಕ್ವಚಿದಪಿ ಸದೇವಾಸುರನರೇ ನಿವರ್ತಂತೇ ನಿತ್ಯಂ ಜಗತಿ ಜಯಿನೋ ಯಸ್ಯ ವಿಶಿಖಾಃ । ಸ ಪಶ್ಯನ್ನೀಶ ತ್ವಾಮಿತರಸುರಸಾಧಾರಣಮಭೂತ್ ಸ್ಮರಃ ಸ್ಮರ್ತವ್ಯಾತ್ಮಾ ನ ಹಿ ವಶಿಷು ಪಥ್ಯಃ ಪರಿಭವಃ ॥ 15 ॥ ಮಹೀ ಪಾದಾಘಾತಾದ್ ವ್ರಜತಿ ಸಹಸಾ ಸಂಶಯಪದಂ ಪದಂ ವಿಷ್ಣೋರ್ಭ್ರಾಮ್ಯದ್ ಭುಜ-ಪರಿಘ-ರುಗ್ಣ-ಗ್ರಹ- ಗಣಮ್ । ಮುಹುರ್ದ್ಯೌರ್ದೌಸ್ಥ್ಯಂ ಯಾತ್ಯನಿಭೃತ-ಜಟಾ-ತಾಡಿತ-ತಟಾ ಜಗದ್ರಕ್ಷಾಯೈ ತ್ವಂ ನಟಸಿ ನನು ವಾಮೈವ ವಿಭುತಾ ॥ 16 ॥
ವಿಯದ್ವ್ಯಾಪೀ ತಾರಾ-ಗಣ-ಗುಣಿತ-ಫೇನೋದ್ಗಮ-ರುಚಿಃ ಪ್ರವಾಹೋ ವಾರಾಂ ಯಃ ಪೃಷತಲಘುದೃಷ್ಟಃ ಶಿರಸಿ ತೇ । ಜಗದ್ದ್ವೀಪಾಕಾರಂ ಜಲಧಿವಲಯಂ ತೇನ ಕೃತಮಿತಿ ಅನೇನೈವೋನ್ನೇಯಂ ಧೃತಮಹಿಮ ದಿವ್ಯಂ ತವ ವಪುಃ ॥ 17 ॥
ರಥಃ ಕ್ಷೋಣೀ ಯಂತಾ ಶತಧೃತಿರಗೇಂದ್ರೋ ಧನುರಥೋ ರಥಾಂಗೇ ಚಂದ್ರಾರ್ಕೌ ರಥ-ಚರಣ-ಪಾಣಿಃ ಶರ ಇತಿ । ದಿಧಕ್ಷೋಸ್ತೇ ಕೋಽಯಂ ತ್ರಿಪುರತೃಣಮಾಡಂಬರ-ವಿಧಿಃ ವಿಧೇಯೈಃ ಕ್ರೀಡಂತ್ಯೋ ನ ಖಲು ಪರತಂತ್ರಾಃ ಪ್ರಭುಧಿಯಃ ॥ 18 ॥ ಹರಿಸ್ತೇ ಸಾಹಸ್ರಂ ಕಮಲ ಬಲಿಮಾಧಾಯ ಪದಯೋಃ ಯದೇಕೋನೇ ತಸ್ಮಿನ್ ನಿಜಮುದಹರನ್ನೇತ್ರಕಮಲಮ್ । ಗತೋ ಭಕ್ತ್ಯುದ್ರೇಕಃ ಪರಿಣತಿಮಸೌ ಚಕ್ರವಪುಷಃ ತ್ರಯಾಣಾಂ ರಕ್ಷಾಯೈ ತ್ರಿಪುರಹರ ಜಾಗರ್ತಿ ಜಗತಾಮ್ ॥ 19 ॥
ಕ್ರತೌ ಸುಪ್ತೇ ಜಾಗ್ರತ್ ತ್ವಮಸಿ ಫಲಯೋಗೇ ಕ್ರತುಮತಾಂ ಕ್ವ ಕರ್ಮ ಪ್ರಧ್ವಸ್ತಂ ಫಲತಿ ಪುರುಷಾರಾಧನಮೃತೇ । ಅತಸ್ತ್ವಾಂ ಸಂಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಕ್ರತುಷು ಫಲದಾನ-ಪ್ರತಿಭುವಂ ಶ್ರುತೌ ಶ್ರದ್ಧಾಂ ಬಧ್ವಾ ದೃಢಪರಿಕರಃ ಕರ್ಮಸು ಜನಃ ॥ 20 ॥
ಕ್ರಿಯಾದಕ್ಷೋ ದಕ್ಷಃ ಕ್ರತುಪತಿರಧೀಶಸ್ತನುಭೃತಾಂ ಋಷೀಣಾಮಾರ್ತ್ವಿಜ್ಯಂ ಶರಣದ ಸದಸ್ಯಾಃ ಸುರ-ಗಣಾಃ । ಕ್ರತುಭ್ರಂಶಸ್ತ್ವತ್ತಃ ಕ್ರತುಫಲ-ವಿಧಾನ-ವ್ಯಸನಿನಃ ಧ್ರುವಂ ಕರ್ತುಃ ಶ್ರದ್ಧಾ-ವಿಧುರಮಭಿಚಾರಾಯ ಹಿ ಮಖಾಃ ॥ 21 ॥ ಪ್ರಜಾನಾಥಂ ನಾಥ ಪ್ರಸಭಮಭಿಕಂ ಸ್ವಾಂ ದುಹಿತರಂ ಗತಂ ರೋಹಿದ್ ಭೂತಾಂ ರಿರಮಯಿಷುಮೃಷ್ಯಸ್ಯ ವಪುಷಾ । ಧನುಷ್ಪಾಣೇರ್ಯಾತಂ ದಿವಮಪಿ ಸಪತ್ರಾಕೃತಮಮುಂ ತ್ರಸಂತಂ ತೇಽದ್ಯಾಪಿ ತ್ಯಜತಿ ನ ಮೃಗವ್ಯಾಧರಭಸಃ ॥ 22 ॥
ಸ್ವಲಾವಣ್ಯಾಶಂಸಾ ಧೃತಧನುಷಮಹ್ನಾಯ ತೃಣವತ್ ಪುರಃ ಪ್ಲುಷ್ಟಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುರಮಥನ ಪುಷ್ಪಾಯುಧಮಪಿ । ಯದಿ ಸ್ತ್ರೈಣಂ ದೇವೀ ಯಮನಿರತ-ದೇಹಾರ್ಧ-ಘಟನಾತ್ ಅವೈತಿ ತ್ವಾಮದ್ಧಾ ಬತ ವರದ ಮುಗ್ಧಾ ಯುವತಯಃ ॥ 23 ॥
ಶ್ಮಶಾನೇಷ್ವಾಕ್ರೀಡಾ ಸ್ಮರಹರ ಪಿಶಾಚಾಃ ಸಹಚರಾಃ ಚಿತಾ-ಭಸ್ಮಾಲೇಪಃ ಸ್ರಗಪಿ ನೃಕರೋಟೀ-ಪರಿಕರಃ । ಅಮಂಗಲ್ಯಂ ಶೀಲಂ ತವ ಭವತು ನಾಮೈವಮಖಿಲಂ ತಥಾಪಿ ಸ್ಮರ್ತೄಣಾಂ ವರದ ಪರಮಂ ಮಂಗಲಮಸಿ ॥ 24 ॥
ಮನಃ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಚಿತ್ತೇ ಸವಿಧಮವಿಧಾಯಾತ್ತ-ಮರುತಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಯದ್ರೋಮಾಣಃ ಪ್ರಮದ-ಸಲಿಲೋತ್ಸಂಗತಿ-ದೃಶಃ । ಯದಾಲೋಕ್ಯಾಹ್ಲಾದಂ ಹ್ರದ ಇವ ನಿಮಜ್ಯಾಮೃತಮಯೇ ದಧತ್ಯಂತಸ್ತತ್ತ್ವಂ ಕಿಮಪಿ ಯಮಿನಸ್ತತ್ ಕಿಲ ಭವಾನ್ ॥ 25 ॥
ತ್ವಮರ್ಕಸ್ತ್ವಂ ಸೋಮಸ್ತ್ವಮಸಿ ಪವನಸ್ತ್ವಂ ಹುತವಹಃ ತ್ವಮಾಪಸ್ತ್ವಂ ವ್ಯೋಮ ತ್ವಮು ಧರಣಿರಾತ್ಮಾ ತ್ವಮಿತಿ ಚ । ಪರಿಚ್ಛಿನ್ನಾಮೇವಂ ತ್ವಯಿ ಪರಿಣತಾ ಬಿಭ್ರತಿ ಗಿರಂ ನ ವಿದ್ಮಸ್ತತ್ತತ್ತ್ವಂ ವಯಮಿಹ ತು ಯತ್ ತ್ವಂ ನ ಭವಸಿ ॥ 26 ॥
ತ್ರಯೀಂ ತಿಸ್ರೋ ವೃತ್ತೀಸ್ತ್ರಿಭುವನಮಥೋ ತ್ರೀನಪಿ ಸುರಾನ್ ಅಕಾರಾದ್ಯೈರ್ವರ್ಣೈಸ್ತ್ರಿಭಿರಭಿದಧತ್ ತೀರ್ಣವಿಕೃತಿ । ತುರೀಯಂ ತೇ ಧಾಮ ಧ್ವನಿಭಿರವರುಂಧಾನಮಣುಭಿಃ ಸಮಸ್ತಂ ವ್ಯಸ್ತಂ ತ್ವಾಂ ಶರಣದ ಗೃಣಾತ್ಯೋಮಿತಿ ಪದಮ್ ॥ 27 ॥
ಭವಃ ಶರ್ವೋ ರುದ್ರಃ ಪಶುಪತಿರಥೋಗ್ರಃ ಸಹಮಹಾನ್ ತಥಾ ಭೀಮೇಶಾನಾವಿತಿ ಯದಭಿಧಾನಾಷ್ಟಕಮಿದಮ್ । ಅಮುಷ್ಮಿನ್ ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಪ್ರವಿಚರತಿ ದೇವ ಶ್ರುತಿರಪಿ ಪ್ರಿಯಾಯಾಸ್ಮೈಧಾಮ್ನೇ ಪ್ರಣಿಹಿತ-ನಮಸ್ಯೋಽಸ್ಮಿ ಭವತೇ ॥ 28 ॥
ನಮೋ ನೇದಿಷ್ಠಾಯ ಪ್ರಿಯದವ ದವಿಷ್ಠಾಯ ಚ ನಮಃ ನಮಃ ಕ್ಷೋದಿಷ್ಠಾಯ ಸ್ಮರಹರ ಮಹಿಷ್ಠಾಯ ಚ ನಮಃ । ನಮೋ ವರ್ಷಿಷ್ಠಾಯ ತ್ರಿನಯನ ಯವಿಷ್ಠಾಯ ಚ ನಮಃ ನಮಃ ಸರ್ವಸ್ಮೈ ತೇ ತದಿದಮಿತಿಸರ್ವಾಯ ಚ ನಮಃ ॥ 29 ॥
ಬಹುಲ-ರಜಸೇ ವಿಶ್ವೋತ್ಪತ್ತೌ ಭವಾಯ ನಮೋ ನಮಃ ಪ್ರಬಲ-ತಮಸೇ ತತ್ ಸಂಹಾರೇ ಹರಾಯ ನಮೋ ನಮಃ । ಜನ-ಸುಖಕೃತೇ ಸತ್ತ್ವೋದ್ರಿಕ್ತೌ ಮೃಡಾಯ ನಮೋ ನಮಃ ಪ್ರಮಹಸಿ ಪದೇ ನಿಸ್ತ್ರೈಗುಣ್ಯೇ ಶಿವಾಯ ನಮೋ ನಮಃ ॥ 30 ॥ ಕೃಶ-ಪರಿಣತಿ-ಚೇತಃ ಕ್ಲೇಶವಶ್ಯಂ ಕ್ವ ಚೇದಂ ಕ್ವ ಚ ತವ ಗುಣ-ಸೀಮೋಲ್ಲಂಘಿನೀ ಶಶ್ವದೃದ್ಧಿಃ । ಇತಿ ಚಕಿತಮಮಂದೀಕೃತ್ಯ ಮಾಂ ಭಕ್ತಿರಾಧಾದ್ ವರದ ಚರಣಯೋಸ್ತೇ ವಾಕ್ಯ-ಪುಷ್ಪೋಪಹಾರಮ್ ॥ 31 ॥
ಅಸಿತ-ಗಿರಿ-ಸಮಂ ಸ್ಯಾತ್ ಕಜ್ಜಲಂ ಸಿಂಧು-ಪಾತ್ರೇ ಸುರ-ತರುವರ-ಶಾಖಾ ಲೇಖನೀ ಪತ್ರಮುರ್ವೀ । ಲಿಖತಿ ಯದಿ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಶಾರದಾ ಸರ್ವಕಾಲಂ ತದಪಿ ತವ ಗುಣಾನಾಮೀಶ ಪಾರಂ ನ ಯಾತಿ ॥ 32 ॥
ಅಸುರ-ಸುರ-ಮುನೀಂದ್ರೈರರ್ಚಿತಸ್ಯೇಂದು-ಮೌಲೇಃ ಗ್ರಥಿತ-ಗುಣಮಹಿಮ್ನೋ ನಿರ್ಗುಣಸ್ಯೇಶ್ವರಸ್ಯ । ಸಕಲ-ಗಣ-ವರಿಷ್ಠಃ ಪುಷ್ಪದಂತಾಭಿಧಾನಃ ರುಚಿರಮಲಘುವೃತ್ತೈಃ ಸ್ತೋತ್ರಮೇತಚ್ಚಕಾರ ॥ 33 ॥
ಅಹರಹರನವದ್ಯಂ ಧೂರ್ಜಟೇಃ ಸ್ತೋತ್ರಮೇತತ್ ಪಠತಿ ಪರಮಭಕ್ತ್ಯಾ ಶುದ್ಧ-ಚಿತ್ತಃ ಪುಮಾನ್ ಯಃ । ಸ ಭವತಿ ಶಿವಲೋಕೇ ರುದ್ರತುಲ್ಯಸ್ತಥಾಽತ್ರ ಪ್ರಚುರತರ-ಧನಾಯುಃ ಪುತ್ರವಾನ್ ಕೀರ್ತಿಮಾಂಶ್ಚ ॥ 34 ॥
ಮಹೇಶಾನ್ನಾಪರೋ ದೇವೋ ಮಹಿಮ್ನೋ ನಾಪರಾ ಸ್ತುತಿಃ । ಅಘೋರಾನ್ನಾಪರೋ ಮಂತ್ರೋ ನಾಸ್ತಿ ತತ್ತ್ವಂ ಗುರೋಃ ಪರಮ್ ॥ 35 ॥
ದೀಕ್ಷಾ ದಾನಂ ತಪಸ್ತೀರ್ಥಂ ಜ್ಞಾನಂ ಯಾಗಾದಿಕಾಃ ಕ್ರಿಯಾಃ । ಮಹಿಮ್ನಸ್ತವ ಪಾಠಸ್ಯ ಕಲಾಂ ನಾರ್ಹಂತಿ ಷೋಡಶೀಮ್ ॥ 36 ॥ ಕುಸುಮದಶನ-ನಾಮಾ ಸರ್ವ-ಗಂಧರ್ವ-ರಾಜಃ ಶಶಿಧರವರ-ಮೌಲೇರ್ದೇವದೇವಸ್ಯ ದಾಸಃ । ಸ ಖಲು ನಿಜ-ಮಹಿಮ್ನೋ ಭ್ರಷ್ಟ ಏವಾಸ್ಯ ರೋಷಾತ್ ಸ್ತವನಮಿದಮಕಾರ್ಷೀದ್ ದಿವ್ಯ-ದಿವ್ಯಂ ಮಹಿಮ್ನಃ ॥ 37 ॥
ಸುರಗುರುಮಭಿಪೂಜ್ಯ ಸ್ವರ್ಗ-ಮೋಕ್ಷೈಕ-ಹೇತುಂ [ಸುರವರಮುನಿಪೂಜ್ಯಂ] ಪಠತಿ ಯದಿ ಮನುಷ್ಯಃ ಪ್ರಾಂಜಲಿರ್ನಾನ್ಯ-ಚೇತಾಃ । ವ್ರಜತಿ ಶಿವ-ಸಮೀಪಂ ಕಿನ್ನರೈಃ ಸ್ತೂಯಮಾನಃ ಸ್ತವನಮಿದಮಮೋಘಂ ಪುಷ್ಪದಂತಪ್ರಣೀತಮ್ ॥ 38 ॥
ಶ್ರೀ ಪುಷ್ಪದಂತ-ಮುಖ-ಪಂಕಜ-ನಿರ್ಗತೇನ ಸ್ತೋತ್ರೇಣ ಕಿಲ್ಬಿಷ-ಹರೇಣ ಹರ-ಪ್ರಿಯೇಣ । ಕಂಠಸ್ಥಿತೇನ ಪಠಿತೇನ ಸಮಾಹಿತೇನ ಸುಪ್ರೀಣಿತೋ ಭವತಿ ಭೂತಪತಿರ್ಮಹೇಶಃ ॥ 43 ॥
ಆಸಮಾಪ್ತಮಿದಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಪುಣ್ಯಂ ಗಂಧರ್ವ-ಭಾಷಿತಮ್ । ಅನೌಪಮ್ಯಂ ಮನೋಹಾರಿ ಸರ್ವಮೀಶ್ವರವರ್ಣನಮ್ ॥ 39 ॥
ತವ ತತ್ತ್ವಂ ನ ಜಾನಾಮಿ ಕೀದೃಶೋಽಸಿ ಮಹೇಶ್ವರ । ಯಾದೃಶೋಽಸಿ ಮಹಾದೇವ ತಾದೃಶಾಯ ನಮೋ ನಮಃ ॥ 41 ॥
ಏಕಕಾಲಂ ದ್ವಿಕಾಲಂ ವಾ ತ್ರಿಕಾಲಂ ಯಃ ಪಠೇನ್ನರಃ । ಸರ್ವಪಾಪ-ವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಶಿವ ಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ ॥ 42 ॥
ಇತ್ಯೇಷಾ ವಾಙ್ಮಯೀ ಪೂಜಾ ಶ್ರೀಮಚ್ಛಂಕರ-ಪಾದಯೋಃ । ಅರ್ಪಿತಾ ತೇನ ದೇವೇಶಃ ಪ್ರೀಯತಾಂ ಮೇ ಸದಾಶಿವಃ ॥ 40 ॥
॥ ಇತಿ ಶ್ರೀ ಪುಷ್ಪದಂತ ವಿರಚಿತಂ ಶಿವಮಹಿಮ್ನ-ಸ್ತೋತ್ರಂ ಸಮಾಪ್ತಮ್ ॥
शिव महिम्ना स्तोत्रम् के बारे में
The Shiva Mahimna Stotram, "hymn to the greatness of Shiva", begins with a confession: if praise must match its object, even Brahma's words fall short of your greatness, so no one is at fault for praising you as best they can. Its verses reflect on Shiva beyond words and thought, retell his deeds, and see every path of worship leading to him.
रचयिता: Pushpadanta, as its closing line states
कब पढ़ें: On Maha Shivaratri, Mondays and Pradosha, and in the Shravana and Kartika months.
क्या आप जानते हैं?
- Its colophon names its author as Pushpadanta, a gandharva king; legend says he composed it to regain his powers after unknowingly offending Shiva by stepping on flowers offered to him.
- One verse says that as rivers on straight and winding courses all reach the ocean, so people on different paths all reach Shiva; Swami Vivekananda quoted it in his Chicago address of 1893.
इन त्योहारों पर पाठ किया जाता है
अक्सर पूछे जाने वाले प्रश्न
Who wrote the Shiva Mahimna Stotram?
Pushpadanta, a gandharva, as its colophon states.
What does "mahimna" mean?
"Of the greatness": it is a hymn to Shiva's greatness.
When is it recited?
On Maha Shivaratri, Mondays, Pradosha and in Shravana.
उपासना और अध्ययन के लिए प्रस्तुत, भविष्यवाणी के रूप में नहीं। गैर-व्यावसायिक।
और भक्ति पाठ