MuhurtaNow

उद्धवगीता - षष्ठोऽध्यायः

Sri Krishna · पारंपरिक भक्ति पाठ

ಅಥ ಷಷ್ಠೋಽಧ್ಯಾಯಃ ।

ಶ್ರೀಶುಕಃ ಉವಾಚ

ಅಥ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಆತ್ಮಜೈಃ ದೇವೈಃ ಪ್ರಜೇಶೈಃ ಆವೃತಃ ಅಭ್ಯಗಾತ್ । ಭವಃ ಚ ಭೂತಭವ್ಯೀಶಃ ಯಯೌ ಭೂತಗಣೈಃ ವೃತಃ ॥ 1

ಇಂದ್ರಃ ಮರುದ್ಭಿಃ ಭಗವಾನ್ ಆದಿತ್ಯಾಃ ವಸವಃ ಅಶ್ವಿನೌ । ಋಭವಃ ಅಂಗಿರಸಃ ರುದ್ರಾಃ ವಿಶ್ವೇ ಸಾಧ್ಯಾಃ ಚ ದೇವತಾಃ ॥ 2॥

ಗಂಧರ್ವಾಪ್ಸರಸಃ ನಾಗಾಃ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಗುಹ್ಯಕಾಃ । ಋಷಯಃ ಪಿತರಃ ಚ ಏವ ಸವಿದ್ಯಾಧರಕಿನ್ನರಾಃ ॥ 3॥

ದ್ವಾರಕಾಂ ಉಪಸಂಜಗ್ಮುಃ ಸರ್ವೇ ಕೃಷ್ಣಾದಿದೃಕ್ಷವಃ । ವಪುಷಾ ಯೇನ ಭಗವಾನ್ ನರಲೋಕಮನೋರಮಃ । ಯಶಃ ವಿತೇನೇ ಲೋಕೇಷು ಸರ್ವಲೋಕಮಲಾಪಹಮ್ ॥ 4॥

ತಸ್ಯಾಂ ವಿಭ್ರಾಜಮಾನಾಯಾಂ ಸಮೃದ್ಧಾಯಾಂ ಮಹರ್ಧಿಭಿಃ । ವ್ಯಚಕ್ಷತ ಅವಿತೃಪ್ತಾಕ್ಷಾಃ ಕೃಷ್ಣಂ ಅದ್ಭುತದರ್ಶನಮ್ ॥

5॥

ಸ್ವರ್ಗೌದ್ಯಾನೌಅಪಗೈಃ ಮಾಲ್ಯೈಃ ಛಾದಯಂತಃ ಯದು ಉತ್ತಮಮ್ । ಗೀರ್ಭಿಃ ಚಿತ್ರಪದಾರ್ಥಾಭಿಃ ತುಷ್ಟುವುಃ ಜಗತ್ ಈಶ್ವರಮ್ ॥6॥

ದೇವಾಃ ಊಚುಃ । ನತಾಃ ಸ್ಮ ತೇ ನಾಥ ಪದಾರವಿಂದಂ ಬುದ್ಧೀಂದ್ರಿಯಪ್ರಾಣಮನೋವಚೋಭಿಃ । ಯತ್ ಚಿಂತ್ಯತೇ ಅಂತರ್ಹೃದಿ ಭಾವಯುಕ್ತೈಃ ಮುಮುಕ್ಷುಭಿಃ ಕರ್ಮಮಯ ಊರುಪಾಶಾತ್ ॥ 7॥

ತ್ವಂ ಮಾಯಯಾ ತ್ರಿಗುಣಯಾ ಆತ್ಮನಿ ದುರ್ವಿಭಾವ್ಯಂ ವ್ಯಕ್ತಂ ಸೃಜಸಿ ಅವಸಿ ಲುಂಪಸಿ ತತ್ ಗುಣಸ್ಥಃ । ನ ಏತೈಃ ಭವಾನ್ ಅಜಿತ ಕರ್ಮಭಿಃ ಅಜ್ಯತೇ ವೈ ಯತ್ ಸ್ವೇ ಸುಖೇ ಅವ್ಯವಹಿತೇ ಅಭಿರತಃ ಅನವದ್ಯಃ ॥ 8॥

ಶುದ್ಧಿಃ ನೃಣಾಂ ನ ತು ತಥಾ ಈಡ್ಯ ದುರಾಶಯಾನಾಂ ವಿದ್ಯಾಶ್ರುತಾಧ್ಯಯನದಾನತಪಕ್ರಿಯಾಭಿಃ । ಸತ್ತ್ವಾತ್ಮನಾಂ ಋಷಭ ತೇ ಯಶಸಿ ಪ್ರವೃದ್ಧ ಸತ್ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಶ್ರವಣಸಂಭೃತಯಾ ಯಥಾ ಸ್ಯಾತ್ ॥ 9॥

ಸ್ಯಾತ್ ನಃ ತವ ಅಂಘ್ರಿಃ ಅಶುಭಾಶಯಧೂಮಕೇತುಃ ಕ್ಷೇಮಾಯ ಯಃ ಮುನಿಭಿಃ ಆರ್ದ್ರಹೃದೌಹ್ಯಮಾನಃ । ಯಃ ಸಾತ್ವತೈಃ ಸಮವಿಭೂತಯಃ ಆತ್ಮವದ್ಭಿಃ ವ್ಯೂಹೇ ಅರ್ಚಿತಃ ಸವನಶಃ ಸ್ವಃ ಅತಿಕ್ರಮಾಯ ॥ 10॥

ಯಃ ಚಿಂತ್ಯತೇ ಪ್ರಯತಪಾಣಿಭಿಃ ಅಧ್ವರಾಗ್ನೌ ತ್ರಯ್ಯಾ ನಿರುಕ್ತವಿಧಿನಾ ಈಶ ಹವಿಃ ಗೃಹೀತ್ವಾ । ಅಧ್ಯಾತ್ಮಯೋಗಃ ಉತ ಯೋಗಿಭಿಃ ಆತ್ಮಮಾಯಾಂ ಜಿಜ್ಞಾಸುಭಿಃ ಪರಮಭಾಗವತೈಃ ಪರೀಷ್ಟಃ ॥ 11॥

ಪರ್ಯುಷ್ಟಯಾ ತವ ವಿಭೋ ವನಮಾಲಯಾ ಇಯಂ ಸಂಸ್ಪರ್ಧಿನೀ ಭಗವತೀ ಪ್ರತಿಪತ್ನಿವತ್ ಶ್ರೀಃ । ಯಃ ಸುಪ್ರಣೀತಂ ಅಮುಯಾರ್ಹಣಂ ಆದತ್ ಅನ್ನಃ ಭೂಯಾತ್ ಸದಾ ಅಂಘ್ರಿಃ ಅಶುಭಾಶಯಧೂಮಕೇತುಃ ॥ 12॥

ಕೇತುಃ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಯುತಃ ತ್ರಿಪತ್ ಪತಾಕಃ ಯಃ ತೇ ಭಯಾಭಯಕರಃ ಅಸುರದೇವಚಮ್ವೋಃ । ಸ್ವರ್ಗಾಯ ಸಾಧುಷು ಖಲು ಏಷು ಇತರಾಯ ಭೂಮನ್ ಪಾದಃ ಪುನಾತು ಭಗವನ್ ಭಜತಾಂ ಅಧಂ ನಃ ॥ 13॥

ನಸ್ಯೋತಗಾವಃ ಇವ ಯಸ್ಯ ವಶೇ ಭವಂತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಯಃ ಅನುಭೃತಃ ಮಿಥುರರ್ದ್ಯಮಾನಾಃ । ಕಾಲಸ್ಯ ತೇ ಪ್ರಕೃತಿಪೂರುಷಯೋಃ ಪರಸ್ಯ ಶಂ ನಃ ತನೋತು ಚರಣಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಸ್ಯ ॥ 14॥

ಅಸ್ಯ ಅಸಿ ಹೇತುಃ ಉದಯಸ್ಥಿತಿಸಂಯಮಾನಾಂ ಅವ್ಯಕ್ತಜೀವಮಹತಾಂ ಅಪಿ ಕಾಲಂ ಆಹುಃ । ಸಃ ಅಯಂ ತ್ರಿಣಾಭಿಃ ಅಖಿಲ ಅಪಚಯೇ ಪ್ರವೃತ್ತಃ ಕಾಲಃ ಗಭೀರರಯಃ ಉತ್ತಮಪೂರುಷಃ ತ್ವಮ್ ॥ 15॥

ತ್ವತ್ತಃ ಪುಮಾನ್ ಸಮಧಿಗಮ್ಯ ಯಯಾ ಸ್ವವೀರ್ಯ ಧತ್ತೇ ಮಹಾಂತಂ ಇವ ಗರ್ಭಂ ಅಮೋಘವೀರ್ಯಃ । ಸಃ ಅಯಂ ತಯಾ ಅನುಗತಃ ಆತ್ಮನಃ ಆಂಡಕೋಶಂ ಹೈಮಂ ಸಸರ್ಜ ಬಹಿಃ ಆವರಣೈಃ ಉಪೇತಮ್ ॥ 16॥

ತತ್ತಸ್ಥುಷಃ ಚ ಜಗತಃ ಚ ಭವಾನ್ ಅಧೀಶಃ ಯತ್ ಮಾಯಯಾ ಉತ್ಥಗುಣವಿಕ್ರಿಯಯಾ ಉಪನೀತಾನ್ । ಅರ್ಥಾನ್ ಜುಷನ್ ಅಪಿ ಹೃಷೀಕಪತೇ ನ ಲಿಪ್ತಃ ಯೇ ಅನ್ಯೇ ಸ್ವತಃ ಪರಿಹೃತಾತ್ ಅಪಿ ಬಿಭ್ಯತಿ ಸ್ಮ ॥ 17॥

ಸ್ಮಾಯಾ ಅವಲೋಕಲವದರ್ಶಿತಭಾವಹಾರಿ ಭ್ರೂಮಂಡಲಪ್ರಹಿತಸೌರತಮಂತ್ರಶೌಂಡೈಃ । ಪತ್ನ್ಯಃ ತು ಷೋಡಶಸಹಸ್ರಂ ಅನಂಗಬಾಣೈಃ ಯಸ್ಯ ಇಂದ್ರಿಯಂ ವಿಮಥಿತುಂ ಕರಣೈಃ ವಿಭ್ವ್ಯಃ ॥ 18॥

ವಿಭ್ವ್ಯಃ ತವ ಅಮೃತಕಥಾ ಉದವಹಾಃ ತ್ರಿಲೋಕ್ಯಾಃ ಪಾದೌ ಅನೇಜಸರಿತಃ ಶಮಲಾನಿ ಹಂತುಮ್ । ಆನುಶ್ರವಂ ಶ್ರುತಿಭಿಃ ಅಂಘ್ರಿಜಂ ಅಂಗಸಂಗೈಃ ತೀರ್ಥದ್ವಯಂ ಶುಚಿಷದಸ್ತಃ ಉಪಸ್ಪೃಶಂತಿ ॥ 19॥

ಬಾದರಾಯಣಿಃ ಉವಾಚ

ಇತಿ ಅಭಿಷ್ಟೂಯ ವಿಬುಧೈಃ ಸೇಶಃ ಶತಧೃತಿಃ ಹರಿಮ್ । ಅಭ್ಯಭಾಷತ ಗೋವಿಂದಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಅಂಬರಂ ಆಶ್ರಿತಃ ॥ 20

ಬ್ರಹ್ಮ ಉವಾಚ

ಭೂಮೇಃ ಭಾರ ಅವತಾರಾಯ ಪುರಾ ವಿಜ್ಞಾಪಿತಃ ಪ್ರಭೋ । ತ್ವಂ ಅಸ್ಮಾಭಿಃ ಅಶೇಷಾತ್ಮನ್ ತತ್ ತಥಾ ಏವ ಉಪಪಾದಿತಮ್ ॥ 21

ಧರ್ಮಃ ಚ ಸ್ಥಾಪಿತಃ ಸತ್ಸು ಸತ್ಯಸಂಧೇಷು ವೈ ತ್ವಯಾ । ಕೀರ್ತಿಃ ಚ ದಿಕ್ಷು ವಿಕ್ಷಿಪ್ತಾ ಸರ್ವಲೋಕಮಲಾಪಹಾ ॥ 22॥

ಅವತೀರ್ಯ ಯದೋಃ ವಂಶೇ ಬಿಭ್ರತ್ ರೂಪಂ ಅನುತ್ತಮಮ್ । ಕರ್ಮಾಣಿ ಉದ್ದಾಮವೃತ್ತಾನಿ ಹಿತಾಯ ಜಗತಃ ಅಕೃಥಾಃ ॥ 23॥

ಯಾನಿ ತೇ ಚರಿತಾನಿ ಈಶ ಮನುಷ್ಯಾಃ ಸಾಧವಃ ಕಲೌ । ಶ‍ಋಣ್ವಂತಃ ಕೀರ್ತಯಂತಃ ಚ ತರಿಷ್ಯಂತಿ ಅಂಜಸಾ ತಮಃ ॥ 24॥

ಯದುವಂಶೇ ಅವತೀರ್ಣಸ್ಯ ಭವತಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮ । ಶರತ್ ಶತಂ ವ್ಯತೀಯಾಯ ಪಂಚವಿಂಶ ಅಧಿಕಂ ಪ್ರಭೋಃ ॥ 25॥

ನ ಅಧುನಾ ತೇ ಅಖಿಲ ಆಧಾರ ದೇವಕಾರ್ಯ ಅವಶೇಷಿತಮ್ । ಕುಲಂ ಚ ವಿಪ್ರಶಾಪೇನ ನಷ್ಟಪ್ರಾಯಂ ಅಭೂತ್ ಇದಮ್ ॥ 26॥

ತತಃ ಸ್ವಧಾಮ ಪರಮಂ ವಿಶಸ್ವ ಯದಿ ಮನ್ಯಸೇ । ಸಲೋಕಾನ್ ಲೋಕಪಾಲಾನ್ ನಃ ಪಾಹಿ ವೈಕುಂಠಕಿಂಕರಾನ್ ॥ 27॥

ಶ್ರೀ ಭಗವಾನ್ ಉವಾಚ

ಅವಧಾರಿತಂ ಏತತ್ ಮೇ ಯದಾತ್ಥ ವಿಬುಧೇಶ್ವರ । ಕೃತಂ ವಃ ಕಾರ್ಯಂ ಅಖಿಲಂ ಭೂಮೇಃ ಭಾರಃ ಅವತಾರಿತಃ ॥ 28

ತತ್ ಇದಂ ಯಾದವಕುಲಂ ವೀರ್ಯಶೌರ್ಯಶ್ರಿಯೋದ್ಧತಮ್ । ಲೋಕಂ ಜಿಘೃಕ್ಷತ್ ರುದ್ಧಂ ಮೇ ವೇಲಯಾ ಇವ ಮಹಾರ್ಣವಃ ॥ 29॥

ಯದಿ ಅಸಂಹೃತ್ಯ ದೃಪ್ತಾನಾಂ ಯದುನಾಂ ವಿಪುಲಂ ಕುಲಮ್ । ಗಂತಾಸ್ಮಿ ಅನೇನ ಲೋಕಃ ಅಯಂ ಉದ್ವೇಲೇನ ವಿನಂಕ್ಷ್ಯತಿ ॥ 30॥

ಇದಾನೀಂ ನಾಶಃ ಆರಬ್ಧಃ ಕುಲಸ್ಯ ದ್ವಿಜಶಾಪತಃ । ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ಭವನಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ನ ಏತತ್ ಅಂತೇ ತವ ಆನಘ ॥ 31॥

ಶ್ರೀ ಶುಕಃ ಉವಾಚ

ಇತಿ ಉಕ್ತಃ ಲೋಕನಾಥೇನ ಸ್ವಯಂಭೂಃ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ತಮ್ । ಸಹ ದೇವಗಣೈಃ ದೇವಃ ಸ್ವಧಾಮ ಸಮಪದ್ಯತ ॥ 32

ಅಥ ತಸ್ಯಾಂ ಮಹೋತ್ಪಾತಾನ್ ದ್ವಾರವತ್ಯಾಂ ಸಮುತ್ಥಿತಾನ್ । ವಿಲೋಕ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಆಹ ಯದುವೃದ್ಧಾನ್ ಸಮಾಗತಾನ್ ॥ 33॥

ಶ್ರೀ ಭಗವಾನ್ ಉವಾಚ

ಏತೇ ವೈ ಸುಮಹೋತ್ಪಾತಾಃ ವ್ಯುತ್ತಿಷ್ಠಂತಿ ಇಹ ಸರ್ವತಃ । ಶಾಪಃ ಚ ನಃ ಕುಲಸ್ಯ ಆಸೀತ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯಃ ದುರತ್ಯಯಃ ॥ 34

ನ ವಸ್ತವ್ಯಂ ಇಹ ಅಸ್ಮಾಭಿಃ ಜಿಜೀವಿಷುಭಿಃ ಆರ್ಯಕಾಃ । ಪ್ರಭಾಸಂ ಸುಮಹತ್ ಪುಣ್ಯಂ ಯಾಸ್ಯಾಮಃ ಅದ್ಯ ಏವ ಮಾ ಚಿರಮ್ ॥ 35॥

ಯತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ದಕ್ಷಶಾಪಾತ್ ಗೃಹೀತಃ ಯಕ್ಷ್ಮಣೌಡುರಾಟ್ । ವಿಮುಕ್ತಃ ಕಿಲ್ಬಿಷಾತ್ ಸದ್ಯಃ ಭೇಜೇ ಭೂಯಃ ಕಲೋದಯಮ್ ॥ 36॥

ವಯಂ ಚ ತಸ್ಮಿನ್ ಆಪ್ಲುತ್ಯ ತರ್ಪಯಿತ್ವಾ ಪಿತೄನ್ಸುರಾನ್ । ಭೋಜಯಿತ್ವಾ ಉಶಿಜಃ ವಿಪ್ರಾನ್ ನಾನಾಗುಣವತಾ ಅಂಧಸಾ ॥ 37॥

ತೇಷು ದಾನಾನಿ ಪಾತ್ರೇಷು ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಉಪ್ತ್ವಾ ಮಹಾಂತಿ ವೈ । ವೃಜಿನಾನಿ ತರಿಷ್ಯಾಮಃ ದಾನೈಃ ನೌಭಿಃ ಇವ ಅರ್ಣವಮ್ ॥ 38॥

ಶ್ರೀ ಶುಕಃ ಉವಾಚ

ಏವಂ ಭಗವತಾ ಆದಿಷ್ಟಾಃ ಯಾದವಾಃ ಕುಲನಂದನ । ಗಂತುಂ ಕೃತಧಿಯಃ ತೀರ್ಥಂ ಸ್ಯಂದನಾನ್ ಸಮಯೂಯುಜನ್ ॥ 39

ತತ್ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಉದ್ಧವಃ ರಾಜನ್ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಗವತಾ ಉದಿತಮ್ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಅರಿಷ್ಟಾನಿ ಘೋರಾಣಿ ನಿತ್ಯಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಅನುವ್ರತಃ ॥ 40॥

ವಿವಿಕ್ತಃ ಉಪಸಂಗಮ್ಯ ಜಗತಾಂ ಈಶ್ವರೇಶ್ವರಮ್ । ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ಪಾದೌ ಪ್ರಾಂಜಲಿಃ ತಂ ಅಭಾಷತ ॥ 41॥

ಉದ್ಧವಃ ಉವಾಚ

ದೇವದೇವೇಶ ಯೋಗೇಶ ಪುಣ್ಯಶ್ರವಣಕೀರ್ತನ । ಸಂಹೃತ್ಯ ಏತತ್ ಕುಲಂ ನೂನಂ ಲೋಕಂ ಸಂತ್ಯಕ್ಷ್ಯತೇ ಭವಾನ್ । ವಿಪ್ರಶಾಪಂ ಸಮರ್ಥಃ ಅಪಿ ಪ್ರತ್ಯಹನ್ ನ ಯದಿ ಈಶ್ವರಃ ॥ 42

ನ ಅಹಂ ತವ ಅಂಘ್ರಿಕಮಲಂ ಕ್ಷಣಾರ್ಧಂ ಅಪಿ ಕೇಶವ । ತ್ಯಕ್ತುಂ ಸಮುತ್ಸಹೇ ನಾಥ ಸ್ವಧಾಮ ನಯ ಮಾಂ ಅಪಿ ॥ 43॥

ತವ ವಿಕ್ರೀಡಿತಂ ಕೃಷ್ಣ ನೃಣಾಂ ಪರಮಮಂಗಲಮ್ । ಕರ್ಣಪೀಯೂಷಂ ಆಸ್ವಾದ್ಯ ತ್ಯಜತಿ ಅನ್ಯಸ್ಪೃಹಾಂ ಜನಃ ॥ 44॥

ಶಯ್ಯಾಸನಾಟನಸ್ಥಾನಸ್ನಾನಕ್ರೀಡಾಶನಾದಿಷು । ಕಥಂ ತ್ವಾಂ ಪ್ರಿಯಂ ಆತ್ಮಾನಂ ವಯಂ ಭಕ್ತಾಃ ತ್ಯಜೇಮಹಿ ॥ 45॥

ತ್ವಯಾ ಉಪಭುಕ್ತಸ್ರಕ್ಗಂಧವಾಸಃ ಅಲಂಕಾರಚರ್ಚಿತಾಃ । ಉಚ್ಛಿಷ್ಟಭೋಜಿನಃ ದಾಸಾಃ ತವ ಮಾಯಾಂ ಜಯೇಮಹಿ ॥ 46॥

ವಾತಾಶನಾಃ ಯಃ ಋಷಯಃ ಶ್ರಮಣಾ ಊರ್ಧ್ವಮಂಥಿನಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾಖ್ಯಂ ಧಾಮ ತೇ ಯಾಂತಿ ಶಾಂತಾಃ ಸಂನ್ಯಾಸಿನಃ ಅಮಲಾಃ ॥

47॥

ವಯಂ ತು ಇಹ ಮಹಾಯೋಗಿನ್ ಭ್ರಮಂತಃ ಕರ್ಮವರ್ತ್ಮಸು । ತ್ವತ್ ವಾರ್ತಯಾ ತರಿಷ್ಯಾಮಃ ತಾವಕೈಃ ದುಸ್ತರಂ ತಮಃ ॥ 48॥

ಸ್ಮರಂತಃ ಕೀರ್ತಯಂತಃ ತೇ ಕೃತಾನಿ ಗದಿತಾನಿ ಚ । ಗತಿಉತ್ಸ್ಮಿತೀಕ್ಷಣಕ್ಷ್ವೇಲಿ ಯತ್ ನೃಲೋಕವಿಡಂಬನಮ್ ॥ 49॥

ಶ್ರೀ ಶುಕಃ ಉವಾಚ

ಏವಂ ವಿಜ್ಞಾಪಿತಃ ರಾಜನ್ ಭಗವಾನ್ ದೇವಕೀಸುತಃ । ಏಕಾಂತಿನಂ ಪ್ರಿಯಂ ಭೃತ್ಯಂ ಉದ್ಧವಂ ಸಮಭಾಷತ ॥ 50

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಮೇಕಾದಶಸ್ಕಂಧೇ ದೇವಸ್ತುತ್ಯುದ್ಧ್ವವಿಜ್ಞಾಪನಂ ನಾಮ ಷಷ್ಠೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥

उद्धवगीता - षष्ठोऽध्यायः के बारे में

This chapter, numbered 6 in this Uddhava Gita series, is chapter 6 of the eleventh book of the Bhagavata Purana, where the Uddhava Gita proper begins. Brahma, with his sons, the gods and the lords of creatures, and Shiva with his hosts, come to Dvaraka, praise Krishna and remind him that his work on earth is done, asking him to return to his own abode. Krishna agrees. Uddhava, sensing that his Lord is about to leave the world, comes to him alone and begs: "I cannot bear to be parted from your feet even for a moment; take me with you."

स्रोत: Bhagavata Purana, book 11, chapter 6, as its colophon states

कब पढ़ें: In Bhagavata parayana, especially during a Bhagavata saptaha.

क्या आप जानते हैं?

  • Its colophon calls the chapter "the gods' praise and Uddhava's request".
  • Krishna's answer to Uddhava's request, over the following chapters, is the Uddhava Gita, his last great teaching.

अक्सर पूछे जाने वाले प्रश्न

Who comes to Dvaraka in this chapter?

Brahma, Shiva and the gods.

What does Uddhava ask?

To be taken along when Krishna leaves the world.

Where is this chapter from?

Bhagavata Purana, book 11, chapter 6.

उपासना और अध्ययन के लिए प्रस्तुत, भविष्यवाणी के रूप में नहीं। गैर-व्यावसायिक।