MuhurtaNow

ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣ - ದ್ವಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ

Sri Krishna · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

ఓం శ్రీ పరమాత్మనే నమః అథ ద్వాదశోఽధ్యాయః భక్తియోగః

అర్జున ఉవాచ

ఏవం సతతయుక్తా యే భక్తాస్త్వాం పర్యుపాసతే । యే చాప్యక్షరమవ్యక్తం తేషాం కే యోగవిత్తమాః ॥1

శ్రీ భగవానువాచ

మయ్యావేశ్య మనో యే మాం నిత్యయుక్తా ఉపాసతే । శ్రద్ధయా పరయోపేతాః తే మే యుక్తతమా మతాః ॥2

యే త్వక్షరమనిర్దేశ్యం అవ్యక్తం పర్యుపాసతే । సర్వత్రగమచింత్యం చ కూటస్థమచలం ధ్రువమ్ ॥3॥

సన్నియమ్యేంద్రియగ్రామం సర్వత్ర సమబుద్ధయః । తే ప్రాప్నువంతి మామేవ సర్వభూతహితే రతాః ॥4॥

క్లేశోఽధికతరస్తేషాం అవ్యక్తాసక్తచేతసామ్ । అవ్యక్తా హి గతిర్దుఃఖం దేహవద్భిరవాప్యతే ॥5॥

యే తు సర్వాణి కర్మాణి మయి సన్న్యస్య మత్పరాః । అనన్యేనైవ యోగేన మాం ధ్యాయంత ఉపాసతే ॥6॥

తేషామహం సముద్ధర్తా మృత్యుసంసారసాగరాత్ । భవామి నచిరాత్పార్థ మయ్యావేశితచేతసామ్ ॥7॥

మయ్యేవ మన ఆధత్స్వ మయి బుద్ధిం నివేశయ । నివసిష్యసి మయ్యేవ అత ఊర్ధ్వం న సంశయః ॥8॥

అథ చిత్తం సమాధాతుం న శక్నోషి మయి స్థిరమ్ । అభ్యాసయోగేన తతః మామిచ్ఛాప్తుం ధనంజయ ॥9॥

అభ్యాసేఽప్యసమర్థోఽసి మత్కర్మపరమో భవ । మదర్థమపి కర్మాణి కుర్వన్సిద్ధిమవాప్స్యసి ॥10॥

అథైతదప్యశక్తోఽసి కర్తుం మద్యోగమాశ్రితః । సర్వకర్మఫలత్యాగం తతః కురు యతాత్మవాన్ ॥11॥

శ్రేయో హి జ్ఞానమభ్యాసాత్ జ్ఞానాద్ధ్యానం విశిష్యతే । ధ్యానాత్కర్మఫలత్యాగః త్యాగాచ్ఛాంతిరనంతరమ్ ॥12॥

అద్వేష్టా సర్వభూతానాం మైత్రః కరుణ ఏవ చ । నిర్మమో నిరహంకారః సమదుఃఖసుఖః క్షమీ ॥13॥

సంతుష్టః సతతం యోగీ యతాత్మా దృఢనిశ్చయః । మయ్యర్పితమనోబుద్ధిః యో మద్భక్తః స మే ప్రియః ॥14॥

యస్మాన్నోద్విజతే లోకః లోకాన్నోద్విజతే చ యః । హర్షామర్షభయోద్వేగైః ముక్తో యః స చ మే ప్రియః ॥15॥

అనపేక్షః శుచిర్దక్షః ఉదాసీనో గతవ్యథః । సర్వారంభపరిత్యాగీ యో మద్భక్తః స మే ప్రియః ॥16॥

యో న హృష్యతి న ద్వేష్టి న శోచతి న కాంక్షతి । శుభాశుభపరిత్యాగీ భక్తిమాన్యః స మే ప్రియః ॥17॥

సమః శత్రౌ చ మిత్రే చ తథా మానాపమానయోః । శీతోష్ణసుఖదుఃఖేషు సమః సంగవివర్జితః ॥18॥

తుల్యనిందాస్తుతిర్మౌనీ సంతుష్టో యేన కేనచిత్ । అనికేతః స్థిరమతిః భక్తిమాన్మే ప్రియో నరః ॥19॥

యే తు ధర్మ్యామృతమిదం యథోక్తం పర్యుపాసతే । శ్రద్దధానా మత్పరమాః భక్తాస్తేఽతీవ మే ప్రియాః ॥20॥

॥ ఓం తత్సదితి శ్రీమద్భగవద్గీతాసు ఉపనిషత్సు బ్రహ్మవిద్యాయాం యోగశాస్త్రే శ్రీకృష్ణార్జునసంవాదే భక్తియోగో నామ ద్వాదశోఽధ్యాయః ।38

ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣ - ದ್ವಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ

ಇದು ಪಾರಾಯಣಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಭಕ್ತಿಯೋಗ. ಸಾಕಾರ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು ಅಥವಾ ಅಕ್ಷರ ಅವ್ಯಕ್ತ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರು, ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಅವ್ಯಕ್ತಮಾರ್ಗ ಕಷ್ಟ, ಭಕ್ತರನ್ನು ಮೃತ್ಯುಸಂಸಾರಸಾಗರದಿಂದ ಬೇಗ ಎತ್ತುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ ಕೃಷ್ಣ. ಅಭ್ಯಾಸದ ಏಣಿಯನ್ನು ನೀಡಿ, ತನಗೆ ಪ್ರಿಯ ಭಕ್ತನನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ: ದ್ವೇಷರಹಿತ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೈತ್ರ ಕರುಣಾಳು, ನಿರ್ಮಮ, ಸುಖದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಮ, ಸಂತುಷ್ಟ, ಕ್ಷಮಾಶೀಲ, ಸ್ಥಿರಮನಸ್ಕ.

ಮೂಲ: ಮಹಾಭಾರತ, ಭೀಷ್ಮಪರ್ವ (ಭಗವದ್ಗೀತೆ, 12ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ಗೀತಾಜಯಂತಿ ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿಯಂದು.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಪ್ರಿಯಭಕ್ತನ ಗುಣಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ "ಅದ್ವೇಷ್ಟಾ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ" ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ೧೩ ರಿಂದ ೨೦ನೇ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಗೀತೆಯ ಅತಿ ಪಠಿತ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.
  • ಇಪ್ಪತ್ತು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಭಕ್ತಿಯೋಗ ಗೀತೆಯ ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

ಈ ಹಬ್ಬಗಳಂದು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ ಏನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ?

ಸಾಕಾರ ಪೂಜೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವೋ ಅವ್ಯಕ್ತ ಧ್ಯಾನವೋ ಎಂದು.

ಪ್ರಿಯಭಕ್ತನ ಮೊದಲ ಗುಣ ಯಾವುದು?

ಯಾವ ಜೀವಿಯಲ್ಲೂ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದಿರುವುದು.

ಇದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಶ್ಲೋಕಗಳಿವೆ?

ಇಪ್ಪತ್ತು.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.