ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣ - ಚತುರ್ದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ
Sri Krishna · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
ఓం శ్రీ పరమాత్మనే నమః అథ చతుర్దశోఽధ్యాయః గుణత్రయవిభాగయోగః
శ్రీ భగవానువాచ
పరం భూయః ప్రవక్ష్యామి జ్ఞానానాం జ్ఞానముత్తమమ్ । యజ్జ్ఞాత్వా మునయః సర్వే పరాం సిద్ధిమితో గతాః ॥1
ఇదం జ్ఞానముపాశ్రిత్య మమ సాధర్మ్యమాగతాః । సర్గేఽపి నోపజాయంతే ప్రలయే న వ్యథంతి చ ॥2॥
మమ యోనిర్మహద్బ్రహ్మ తస్మిన్గర్భం దధామ్యహమ్ । సంభవః సర్వభూతానాం తతో భవతి భారత ॥3॥
సర్వయోనిషు కౌంతేయ మూర్తయః సంభవంతి యాః । తాసాం బ్రహ్మ మహద్యోనిః అహం బీజప్రదః పితా ॥4॥
సత్త్వం రజస్తమ ఇతి గుణాః ప్రకృతిసంభవాః । నిబధ్నంతి మహాబాహో దేహే దేహినమవ్యయమ్ ॥5॥
తత్ర సత్త్వం నిర్మలత్వాత్ ప్రకాశకమనామయమ్ । సుఖసంగేన బధ్నాతి జ్ఞానసంగేన చానఘ ॥6॥
రజో రాగాత్మకం విద్ధి తృష్ణాసంగసముద్భవమ్ । తన్నిబధ్నాతి కౌంతేయ కర్మసంగేన దేహినమ్ ॥7॥
తమస్త్వజ్ఞానజం విద్ధి మోహనం సర్వదేహినామ్ । ప్రమాదాలస్యనిద్రాభిః తన్నిబధ్నాతి భారత ॥8॥
సత్త్వం సుఖే సంజయతి రజః కర్మణి భారత । జ్ఞానమావృత్య తు తమః ప్రమాదే సంజయత్యుత ॥9॥
రజస్తమశ్చాభిభూయ సత్త్వం భవతి భారత । రజః సత్త్వం తమశ్చైవ తమః సత్త్వం రజస్తథా ॥10॥
సర్వద్వారేషు దేహేఽస్మిన్ ప్రకాశ ఉపజాయతే । జ్ఞానం యదా తదా విద్యాత్ వివృద్ధం సత్త్వమిత్యుత ॥11॥
లోభః ప్రవృత్తిరారంభః కర్మణామశమః స్పృహా । రజస్యేతాని జాయంతే వివృద్ధే భరతర్షభ ॥12॥
అప్రకాశోఽప్రవృత్తిశ్చ ప్రమాదో మోహ ఏవ చ । తమస్యేతాని జాయంతే వివృద్ధే కురునందన ॥13॥
యదా సత్త్వే ప్రవృద్ధే తు ప్రలయం యాతి దేహభృత్ । తదోత్తమవిదాం లోకాన్ అమలాన్ప్రతిపద్యతే ॥14॥
రజసి ప్రలయం గత్వా కర్మసంగిషు జాయతే । తథా ప్రలీనస్తమసి మూఢయోనిషు జాయతే ॥15॥
కర్మణః సుకృతస్యాహుః సాత్త్వికం నిర్మలం ఫలమ్ । రజసస్తు ఫలం దుఃఖం అజ్ఞానం తమసః ఫలమ్ ॥16॥
సత్త్వాత్సంజాయతే జ్ఞానం రజసో లోభ ఏవ చ । ప్రమాదమోహౌ తమసః భవతోఽజ్ఞానమేవ చ ॥17॥
ఊర్ధ్వం గచ్ఛంతి సత్త్వస్థాః మధ్యే తిష్ఠంతి రాజసాః । జఘన్యగుణవృత్తిస్థాః అధో గచ్ఛంతి తామసాః ॥18॥
నాన్యం గుణేభ్యః కర్తారం యదా ద్రష్టాఽనుపశ్యతి । గుణేభ్యశ్చ పరం వేత్తి మద్భావం సోఽధిగచ్ఛతి ॥19॥
గుణానేతానతీత్య త్రీన్ దేహీ దేహసముద్భవాన్ । జన్మమృత్యుజరాదుఃఖైః విముక్తోఽమృతమశ్నుతే ॥20॥
అర్జున ఉవాచ
కైర్లింగైస్త్రీన్గుణానేతాన్ అతీతో భవతి ప్రభో । కిమాచారః కథం చైతాన్ త్రీన్గుణానతివర్తతే ॥21
శ్రీ భగవానువాచ
ప్రకాశం చ ప్రవృత్తిం చ మోహమేవ చ పాండవ । న ద్వేష్టి సంప్రవృత్తాని న నివృత్తాని కాంక్షతి ॥22
ఉదాసీనవదాసీనః గుణైర్యో న విచాల్యతే । గుణా వర్తంత ఇత్యేవ యోఽవతిష్ఠతి నేంగతే ॥23॥
సమదుఃఖసుఖః స్వస్థః సమలోష్టాశ్మకాంచనః । తుల్యప్రియాప్రియో ధీరః తుల్యనిందాత్మసంస్తుతిః ॥24॥
మానాపమానయోస్తుల్యః తుల్యో మిత్రారిపక్షయోః । సర్వారంభపరిత్యాగీ గుణాతీతః స ఉచ్యతే ॥25॥
మాం చ యోఽవ్యభిచారేణ భక్తియోగేన సేవతే । స గుణాన్సమతీత్యైతాన్ బ్రహ్మభూయాయ కల్పతే ॥26॥
బ్రహ్మణో హి ప్రతిష్ఠాఽహం అమృతస్యావ్యయస్య చ । శాశ్వతస్య చ ధర్మస్య సుఖస్యైకాంతికస్య చ ॥27॥
॥ ఓం తత్సదితి శ్రీమద్భగవద్గీతాసు ఉపనిషత్సు బ్రహ్మవిద్యాయాం యోగశాస్త్రే శ్రీకృష్ణార్జునసంవాదే గుణత్రయవిభాగయోగో చతుర్దశోఽధ్యాయః ॥
ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣ - ಚತುರ್ದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ
ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಗುಣತ್ರಯವಿಭಾಗಯೋಗ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ: ಸತ್ತ್ವ (ಶುದ್ಧತೆ, ಬೆಳಕು), ರಜಸ್ಸು (ಆಸಕ್ತಿ, ಕ್ರಿಯೆ), ತಮಸ್ಸು (ಜಡತೆ, ಕತ್ತಲೆ). ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಜೀವವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ, ಯಾವುದು ಪ್ರಬಲ ಎಂದು ಹೇಗೆ ಗುರುತಿಸುವುದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಒಯ್ಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವನ ಬಗ್ಗೆ ಅರ್ಜುನ ಕೇಳಿದಾಗ, ಸುಖದುಃಖ, ಮಾನಾಪಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಗುಣಾತೀತನನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಮೂಲ: ಮಹಾಭಾರತ, ಭೀಷ್ಮಪರ್ವ (ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ೧೪ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ಗೀತಾಜಯಂತಿ ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿಯಂದು.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಸತ್ತ್ವ ಸುಖ ಜ್ಞಾನಗಳ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ, ರಜಸ್ಸು ಕರ್ಮಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ, ತಮಸ್ಸು ಪ್ರಮಾದ ನಿದ್ರೆಗಳಿಂದ ಬಂಧಿಸುತ್ತವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ ಕೃಷ್ಣ.
- ಅವ್ಯಭಿಚಾರಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸೇವಿಸುವವನು ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಬ್ರಹ್ಮಭಾವಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಮೂರು ಗುಣಗಳು ಯಾವುವು?
ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸು.
ಗುಣಾತೀತ ಯಾರು?
ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಸುಖದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದವನು.
ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಮೀರುವುದು?
ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಅವ್ಯಭಿಚಾರಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು