MuhurtaNow

ಸಂಕ್ಷೇಪ ರಾಮಾಯಣಂ

Sri Rama · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ ബാലകാംഡമ് । അഥ പ്രഥമസ്സര്ഗഃ ।

തപസ്സ്വാധ്യായനിരതം തപസ്വീ വാഗ്വിദാം വരമ് । നാരദം പരിപപ്രച്ഛ വാല്മീകിര്മുനിപുംഗവമ് ॥ 1 ॥

കോഽന്വസ്മിന്സാംപ്രതം ലോകേ ഗുണവാന് കശ്ച വീര്യവാന് । ധര്മജ്ഞശ്ച കൃതജ്ഞശ്ച സത്യവാക്യോ ദൃഢവ്രതഃ ॥ 2 ॥

ചാരിത്രേണ ച കോ യുക്തഃ സർവഭൂതേഷു കോ ഹിതഃ । വിദ്വാന് കഃ കഃ സമര്ഥശ്ച കശ്ചൈകപ്രിയദര്ശനഃ ॥ 3 ॥

ആത്മവാന് കോ ജിതക്രോധോ ദ്യുതിമാന് കോഽനസൂയകഃ । കസ്യ ബിഭ്യതി ദേവാശ്ച ജാതരോഷസ്യ സംയുഗേ ॥ 4 ॥

ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും പരം കൌതൂഹലം ഹി മേ । മഹര്ഷേ ത്വം സമര്ഥോഽസി ജ്ഞാതുമേവംവിധം നരമ് ॥ 5 ॥

ശ്രുത്വാ ചൈതത്ത്രിലോകജ്ഞോ വാല്മീകേര്നാരദോ വചഃ । ശ്രൂയതാമിതി ചാമംത്ര്യ പ്രഹൃഷ്ടോ വാക്യമബ്രവീത് ॥ 6 ॥

ബഹവോ ദുര്ലഭാശ്ചൈവ യേ ത്വയാ കീര്തിതാ ഗുണാഃ । മുനേ വക്ഷ്യാമ്യഹം ബുദ്ധ്വാ തൈര്യുക്തഃ ശ്രൂയതാം നരഃ ॥ 7 ॥

ഇക്ഷ്വാകുവംശപ്രഭവോ രാമോ നാമ ജനൈഃ ശ്രുതഃ । നിയതാത്മാ മഹാവീര്യോ ദ്യുതിമാന് ധൃതിമാന് വശീ ॥ 8 ॥

ബുദ്ധിമാന് നീതിമാന് വാഗ്മീ ശ്രീമാന് ശത്രുനിബര്ഹണഃ । വിപുലാംസോ മഹാബാഹുഃ കംബുഗ്രീവോ മഹാഹനുഃ ॥ 9 ॥

മഹോരസ്കോ മഹേഷ്വാസോ ഗൂഢജത്രുരരിംദമഃ । ആജാനുബാഹുഃ സുശിരാഃ സുലലാടഃ സുവിക്രമഃ ॥ 10 ॥

സമഃ സമവിഭക്താംഗഃ സ്നിഗ്ധവര്ണഃ പ്രതാപവാന് । പീനവക്ഷാ വിശാലാക്ഷോ ലക്ഷ്മീവാന് ശുഭലക്ഷണഃ ॥ 11 ॥

ധര്മജ്ഞഃ സത്യസംധശ്ച പ്രജാനാം ച ഹിതേ രതഃ । യശസ്വീ ജ്ഞാനസംപന്നഃ ശുചിർവശ്യഃ സമാധിമാന് ॥ 12 ॥

പ്രജാപതിസമഃ ശ്രീമാന് ധാതാ രിപുനിഷൂദനഃ । രക്ഷിതാ ജീവലോകസ്യ ധര്മസ്യ പരിരക്ഷിതാ ॥ 13 ॥

രക്ഷിതാ സ്വസ്യ ധര്മസ്യ സ്വജനസ്യ ച രക്ഷിതാ । വേദവേദാംഗതത്ത്വജ്ഞോ ധനുർവേദേ ച നിഷ്ഠിതഃ ॥ 14 ॥

സർവശാസ്ത്രാര്ഥതത്ത്വജ്ഞോ സ്മൃതിമാന്പ്രതിഭാനവാന് । സർവലോകപ്രിയഃ സാധുരദീനാത്മാ വിചക്ഷണഃ ॥ 15 ॥

സർവദാഭിഗതഃ സദ്ഭിഃ സമുദ്ര ഇവ സിംധുഭിഃ । ആര്യഃ സർവസമശ്ചൈവ സദൈകപ്രിയദര്ശനഃ ॥ 16 ॥

സ ച സർവഗുണോപേതഃ കൌസല്യാനംദവര്ധനഃ । സമുദ്ര ഇവ ഗാംഭീര്യേ ധൈര്യേണ ഹിമവാനിവ ॥ 17 ॥

വിഷ്ണുനാ സദൃശോ വീര്യേ സോമവത്പ്രിയദര്ശനഃ । കാലാഗ്നിസദൃശഃ ക്രോധേ ക്ഷമയാ പൃഥിവീസമഃ ॥ 18 ॥

ധനദേന സമസ്ത്യാഗേ സത്യേ ധര്മ ഇവാപരഃ । തമേവം ഗുണസംപന്നം രാമം സത്യപരാക്രമമ് ॥ 19 ॥

ജ്യേഷ്ഠം ശ്രേഷ്ഠഗുണൈര്യുക്തം പ്രിയം ദശരഥഃ സുതമ് । പ്രകൃതീനാം ഹിതൈര്യുക്തം പ്രകൃതി പ്രിയ കാമ്യയാ ॥ 20 ॥

യൌവരാജ്യേന സംയോക്തുമൈച്ഛത്പ്രീത്യാ മഹീപതിഃ । തസ്യാഭിഷേകസംഭാരാന് ദൃഷ്ട്വാ ഭാര്യാഽഥ കൈകയീ ॥ 21 ॥

പൂർവം ദത്തവരാ ദേവീ വരമേനമയാചത । വിവാസനം ച രാമസ്യ ഭരതസ്യാഭിഷേചനമ് ॥ 22 ॥

സ സത്യവചനാദ്രാജാ ധര്മപാശേന സംയതഃ । വിവാസയാമാസ സുതം രാമം ദശരഥഃ പ്രിയമ് ॥ 23 ॥

സ ജഗാമ വനം വീരഃ പ്രതിജ്ഞാമനുപാലയന് । പിതുർവചനനിര്ദേശാത്കൈകേയ്യാഃ പ്രിയകാരണാത് ॥ 24 ॥

തം വ്രജംതം പ്രിയോ ഭ്രാതാ ലക്ഷ്മണോഽനുജഗാമ ഹ । സ്നേഹാദ്വിനയസംപന്നഃ സുമിത്രാനംദവര്ധനഃ ॥ 25 ॥

ഭ്രാതരം ദയിതോ ഭ്രാതുഃ സൌഭ്രാത്രമനുദര്ശയന് । രാമസ്യ ദയിതാ ഭാര്യാ നിത്യം പ്രാണസമാഹിതാ ॥ 26 ॥

ജനകസ്യ കുലേ ജാതാ ദേവമായേവ നിര്മിതാ । സർവലക്ഷണസംപന്നാ നാരീണാമുത്തമാ വധൂഃ ॥ 27 ॥

സീതാഽപ്യനുഗതാ രാമം ശശിനം രോഹിണീ യഥാ । പൌരൈരനുഗതോ ദൂരം പിത്രാ ദശരഥേന ച ॥ 28 ॥

ശൃംഗിബേരപുരേ സൂതം ഗംഗാകൂലേ വ്യസര്ജയത് । ഗുഹമാസാദ്യ ധര്മാത്മാ നിഷാദാധിപതിം പ്രിയമ് ॥ 29 ॥

ഗുഹേന സഹിതോ രാമഃ ലക്ഷ്മണേന ച സീതയാ । തേ വനേന വനം ഗത്വാ നദീസ്തീര്ത്വാ ബഹൂദകാഃ ॥ 30 ॥

ചിത്രകൂടമനുപ്രാപ്യ ഭരദ്വാജസ്യ ശാസനാത് । രമ്യമാവസഥം കൃത്വാ രമമാണാ വനേ ത്രയഃ ॥ 31 ॥

ദേവഗംധർവസംകാശാസ്തത്ര തേ ന്യവസന്സുഖമ് । ചിത്രകൂടം ഗതേ രാമേ പുത്രശോകാതുരസ്തഥാ ॥ 32 ॥

രാജാ ദശരഥഃ സ്വര്ഗം ജഗാമ വിലപന്സുതമ് । മൃതേ തു തസ്മിന്ഭരതോ വസിഷ്ഠപ്രമുഖൈര്ദ്വിജൈഃ ॥ 33 ॥

നിയുജ്യമാനോ രാജ്യായ നൈച്ഛദ്രാജ്യം മഹാബലഃ । സ ജഗാമ വനം വീരോ രാമപാദപ്രസാദകഃ ॥ 34 ॥

ഗത്വാ തു സ മഹാത്മാനം രാമം സത്യപരാക്രമമ് । അയാചദ്ഭ്രാതരം രാമം ആര്യഭാവപുരസ്കൃതഃ ॥ 35 ॥

ത്വമേവ രാജാ ധര്മജ്ഞ ഇതി രാമം വചോഽബ്രവീത് । രാമോഽപി പരമോദാരഃ സുമുഖസ്സുമഹായശാഃ ॥ 36 ॥

ന ചൈച്ഛത്പിതുരാദേശാദ്രാജ്യം രാമോ മഹാബലഃ । പാദുകേ ചാസ്യ രാജ്യായ ന്യാസം ദത്ത്വാ പുനഃ പുനഃ ॥ 37 ॥

നിവര്തയാമാസ തതോ ഭരതം ഭരതാഗ്രജഃ । സ കാമമനവാപ്യൈവ രാമപാദാവുപസ്പൃശന് ॥ 38 ॥

നംദിഗ്രാമേഽകരോദ്രാജ്യം രാമാഗമനകാംക്ഷയാ । ഗതേ തു ഭരതേ ശ്രീമാന് സത്യസംധോ ജിതേംദ്രിയഃ ॥ 39 ॥

രാമസ്തു പുനരാലക്ഷ്യ നാഗരസ്യ ജനസ്യ ച । തത്രാഗമനമേകാഗ്രോ ദംഡകാന്പ്രവിവേശ ഹ ॥ 40 ॥

പ്രവിശ്യ തു മഹാരണ്യം രാമോ രാജീവലോചനഃ । വിരാധം രാക്ഷസം ഹത്വാ ശരഭംഗം ദദര്ശ ഹ ॥ 41 ॥

സുതീക്ഷ്ണം ചാപ്യഗസ്ത്യം ച അഗസ്ത്യഭ്രാതരം തഥാ । അഗസ്ത്യവചനാച്ചൈവ ജഗ്രാഹൈംദ്രം ശരാസനമ് ॥ 42 ॥

ഖഡ്ഗം ച പരമപ്രീതസ്തൂണീ ചാക്ഷയസായകൌ । വസതസ്തസ്യ രാമസ്യ വനേ വനചരൈഃ സഹ ॥ 43 ॥

ഋഷയോഽഭ്യാഗമന്സർവേ വധായാസുരരക്ഷസാമ് । സ തേഷാം പ്രതിശുശ്രാവ രാക്ഷസാനാം തഥാ വനേ ॥ 44 ॥

പ്രതിജ്ഞാതശ്ച രാമേണ വധഃ സംയതി രക്ഷസാമ് । ഋഷീണാമഗ്നികല്പാനാം ദംഡകാരണ്യവാസിനാമ് ॥ 45 ॥

തേന തത്രൈവ വസതാ ജനസ്ഥാനനിവാസിനീ । വിരൂപിതാ ശൂര്പണഖാ രാക്ഷസീ കാമരൂപിണീ ॥ 46 ॥

തതഃ ശൂര്പണഖാവാക്യാദുദ്യുക്താന്സർവരാക്ഷസാന് । ഖരം ത്രിശിരസം ചൈവ ദൂഷണം ചൈവ രാക്ഷസമ് ॥ 47 ॥

നിജഘാന രണേ രാമസ്തേഷാം ചൈവ പദാനുഗാന് । വനേ തസ്മിന്നിവസതാ ജനസ്ഥാനനിവാസിനാമ് ॥ 48 ॥

രക്ഷസാം നിഹതാന്യാസന്സഹസ്രാണി ചതുര്ദശ । തതോ ജ്ഞാതിവധം ശ്രുത്വാ രാവണഃ ക്രോധമൂര്ഛിതഃ ॥ 49 ॥

സഹായം വരയാമാസ മാരീചം നാമ രാക്ഷസമ് । വാര്യമാണഃ സുബഹുശോ മാരീചേന സ രാവണഃ ॥ 50 ॥

ന വിരോധോ ബലവതാ ക്ഷമോ രാവണ തേന തേ । അനാദൃത്യ തു തദ്വാക്യം രാവണഃ കാലചോദിതഃ ॥ 51 ॥

ജഗാമ സഹമാരീചഃ തസ്യാശ്രമപദം തദാ । തേന മായാവിനാ ദൂരമപവാഹ്യ നൃപാത്മജൌ ॥ 52 ॥

ജഹാര ഭാര്യാം രാമസ്യ ഗൃധ്രം ഹത്വാ ജടായുഷമ് । ഗൃധ്രം ച നിഹതം ദൃഷ്ട്വാ ഹൃതാം ശ്രുത്വാ ച മൈഥിലീമ് ॥ 53 ॥

രാഘവഃ ശോകസംതപ്തോ വിലലാപാകുലേംദ്രിയഃ । തതസ്തേനൈവ ശോകേന ഗൃധ്രം ദഗ്ധ്വാ ജടായുഷമ് ॥ 54 ॥

മാര്ഗമാണോ വനേ സീതാം രാക്ഷസം സംദദര്ശ ഹ । കബംധം നാമ രൂപേണ വികൃതം ഘോരദര്ശനമ് ॥ 55 ॥

തം നിഹത്യ മഹാബാഹുഃ ദദാഹ സ്വര്ഗതശ്ച സഃ । സ ചാസ്യ കഥയാമാസ ശബരീം ധര്മചാരിണീമ് ॥ 56 ॥

ശ്രമണീം ധര്മനിപുണാമഭിഗച്ഛേതി രാഘവമ് । സോഽഭ്യഗച്ഛന്മഹാതേജാഃ ശബരീം ശത്രുസൂദനഃ ॥ 57 ॥

ശബര്യാ പൂജിതഃ സമ്യഗ്രാമോ ദശരഥാത്മജഃ । പംപാതീരേ ഹനുമതാ സംഗതോ വാനരേണ ഹ ॥ 58 ॥

ഹനുമദ്വചനാച്ചൈവ സുഗ്രീവേണ സമാഗതഃ । സുഗ്രീവായ ച തത്സർവം ശംസദ്രാമോ മഹാബലഃ ॥ 59 ॥

ആദിതസ്തദ്യഥാവൃത്തം സീതയാശ്ച വിശേഷതഃ । സുഗ്രീവശ്ചാപി തത്സർവം ശ്രുത്വാ രാമസ്യ വാനരഃ ॥ 60 ॥

ചകാര സഖ്യം രാമേണ പ്രീതശ്ചൈവാഗ്നിസാക്ഷികമ് । തതോ വാനരരാജേന വൈരാനുകഥനം പ്രതി ॥ 61 ॥

രാമായാവേദിതം സർവം പ്രണയാദ്ദുഃഖിതേന ച । പ്രതിജ്ഞാതം ച രാമേണ തദാ വാലിവധം പ്രതി ॥ 62 ॥

വാലിനശ്ച ബലം തത്ര കഥയാമാസ വാനരഃ । സുഗ്രീവഃ ശംകിതശ്ചാസീന്നിത്യം വീര്യേണ രാഘവേ ॥ 63 ॥

രാഘവഃ പ്രത്യയാര്ഥം തു ദുംദുഭേഃ കായമുത്തമമ് । ദര്ശയാമാസ സുഗ്രീവോ മഹാപർവത സന്നിഭമ് ॥ 64 ॥

ഉത്സ്മയിത്വാ മഹാബാഹുഃ പ്രേക്ഷ്യ ചാസ്ഥി മഹാബലഃ । പാദാംഗുഷ്ഠേന ചിക്ഷേപ സംപൂര്ണം ദശയോജനമ് ॥ 65 ॥

ബിഭേദ ച പുനഃ സാലാന്സപ്തൈകേന മഹേഷുണാ । ഗിരിം രസാതലം ചൈവ ജനയന് പ്രത്യയം തദാ ॥ 66 ॥

തതഃ പ്രീതമനാസ്തേന വിശ്വസ്തഃ സ മഹാകപിഃ । കിഷ്കിംധാം രാമസഹിതോ ജഗാമ ച ഗുഹാം തദാ ॥ 67 ॥

തതോഽഗര്ജദ്ധരിവരഃ സുഗ്രീവോ ഹേമപിംഗളഃ । തേന നാദേന മഹതാ നിര്ജഗാമ ഹരീശ്വരഃ ॥ 68 ॥

അനുമാന്യ തദാ താരാം സുഗ്രീവേണ സമാഗതഃ । നിജഘാന ച തത്രൈനം ശരേണൈകേന രാഘവഃ ॥ 69 ॥

തതഃ സുഗ്രീവവചനാദ്ധത്വാ വാലിനമാഹവേ । സുഗ്രീവമേവ തദ്രാജ്യേ രാഘവഃ പ്രത്യപാദയത് ॥ 70 ॥

സ ച സർവാന്സമാനീയ വാനരാന്വാനരര്ഷഭഃ । ദിശഃ പ്രസ്ഥാപയാമാസ ദിദൃക്ഷുര്ജനകാത്മജാമ് ॥ 71 ॥

തതോ ഗൃധ്രസ്യ വചനാത്സംപാതേര്ഹനുമാന്ബലീ । ശതയോജനവിസ്തീര്ണം പുപ്ലുവേ ലവണാര്ണവമ് ॥ 72 ॥

തത്ര ലംകാം സമാസാദ്യ പുരീം രാവണപാലിതാമ് । ദദര്ശ സീതാം ധ്യായംതീം അശോകവനികാം ഗതാമ് ॥ 73 ॥

നിവേദയിത്വാഽഭിജ്ഞാനം പ്രവൃത്തിം ച നിവേദ്യ ച । സമാശ്വാസ്യ ച വൈദേഹീം മര്ദയാമാസ തോരണമ് ॥ 74 ॥

പംച സേനാഗ്രഗാന്ഹത്വാ സപ്ത മംത്രിസുതാനപി । ശൂരമക്ഷം ച നിഷ്പിഷ്യ ഗ്രഹണം സമുപാഗമത് ॥ 75 ॥

അസ്ത്രേണോന്മുക്തമാത്മാനം ജ്ഞാത്വാ പൈതാമഹാദ്വരാത് । മര്ഷയന്രാക്ഷസാന്വീരോ യംത്രിണസ്താന്യദൃച്ഛയാ ॥ 76 ॥

തതോ ദഗ്ധ്വാ പുരീം ലംകാം ഋതേ സീതാം ച മൈഥിലീമ് । രാമായ പ്രിയമാഖ്യാതും പുനരായാന്മഹാകപിഃ ॥ 77 ॥

സോഽഭിഗമ്യ മഹാത്മാനം കൃത്വാ രാമം പ്രദക്ഷിണമ് । ന്യവേദയദമേയാത്മാ ദൃഷ്ടാ സീതേതി തത്ത്വതഃ ॥ 78 ॥

തതഃ സുഗ്രീവസഹിതോ ഗത്വാ തീരം മഹോദധേഃ । സമുദ്രം ക്ഷോഭയാമാസ ശരൈരാദിത്യസന്നിഭൈഃ ॥ 79 ॥

ദര്ശയാമാസ ചാത്മാനം സമുദ്രഃ സരിതാം പതിഃ । സമുദ്രവചനാച്ചൈവ നലം സേതുമകാരയത് ॥ 80 ॥

തേന ഗത്വാ പുരീം ലംകാം ഹത്വാ രാവണമാഹവേ । രാമഃ സീതാമനുപ്രാപ്യ പരാം വ്രീഡാമുപാഗമത് ॥ 81 ॥

താമുവാച

തതോ രാമഃ പരുഷം ജനസംസദി । അമൃഷ്യമാണാ സാ സീതാ വിവേശ ജ്വലനം സതീ ॥ 82

തതോഽഗ്നിവചനാത്സീതാം ജ്ഞാത്വാ വിഗതകല്മഷാമ് । ബഭൌ രാമഃ സംപ്രഹൃഷ്ടഃ പൂജിതഃ സർവദൈവതൈഃ ॥ 83 ॥

കര്മണാ തേന മഹതാ ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ് । സദേവര്ഷിഗണം തുഷ്ടം രാഘവസ്യ മഹാത്മനഃ ॥ 84 ॥

അഭിഷിച്യ ച ലംകായാം രാക്ഷസേംദ്രം വിഭീഷണമ് । കൃതകൃത്യസ്തദാ രാമോ വിജ്വരഃ പ്രമുമോദ ഹ ॥ 85 ॥

ദേവതാഭ്യോ വരം പ്രാപ്യ സമുത്ഥാപ്യ ച വാനരാന് । അയോധ്യാം പ്രസ്ഥിതോ രാമഃ പുഷ്പകേണ സുഹൃദ്വൃതഃ ॥ 86 ॥

ഭരദ്വാജാശ്രമം ഗത്വാ രാമഃ സത്യപരാക്രമഃ । ഭരതസ്യാംതികം രാമോ ഹനൂമംതം വ്യസര്ജയത് ॥ 87 ॥

പുനരാഖ്യായികാം ജല്പന്സുഗ്രീവസഹിതശ്ച സഃ । പുഷ്പകം തത്സമാരുഹ്യ നംദിഗ്രാമം യയൌ തദാ ॥ 88 ॥

നംദിഗ്രാമേ ജടാം ഹിത്വാ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹിതോഽനഘഃ । രാമഃ സീതാമനുപ്രാപ്യ രാജ്യം പുനരവാപ്തവാന് ॥ 89 ॥

പ്രഹൃഷ്ടമുദിതോ ലോകസ്തുഷ്ടഃ പുഷ്ടഃ സുധാര്മികഃ । നിരാമയോ ഹ്യരോഗശ്ച ദുര്ഭിക്ഷ ഭയവര്ജിതഃ ॥ 90 ॥

ന പുത്രമരണം കിംചിദ്ദ്രക്ഷ്യംതി പുരുഷാഃ ക്വചിത് । നാര്യശ്ചാവിധവാ നിത്യം ഭവിഷ്യംതി പതിവ്രതാഃ ॥ 91 ॥

ന ചാഗ്നിജം ഭയം കിംചിന്നാപ്സു മജ്ജംതി ജംതവഃ । ന വാതജം ഭയം കിംചിന്നാപി ജ്വരകൃതം തഥാ ॥ 92 ॥

ന ചാപി ക്ഷുദ്ഭയം തത്ര ന തസ്കരഭയം തഥാ । നഗരാണി ച രാഷ്ട്രാണി ധനധാന്യയുതാനി ച ॥ 93 ॥

നിത്യം പ്രമുദിതാഃ സർവേ യഥാ കൃതയുഗേ തഥാ । അശ്വമേധശതൈരിഷ്ട്വാ തഥാ ബഹുസുവര്ണകൈഃ ॥ 94 ॥

ഗവാം കോട്യയുതം ദത്വാ ബ്രഹ്മലോകം പ്രയാസ്യതി । അസംഖ്യേയം ധനം ദത്വാ ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ മഹായശാഃ ॥ 95 ॥

രാജവംശാന് ശതഗുണാന് സ്ഥാപയിഷ്യതി രാഘവഃ । ചാതുർവര്ണ്യം ച ലോകേഽസ്മിന് സ്വേ സ്വേ ധര്മേ നിയോക്ഷ്യതി ॥ 96 ॥

ദശവര്ഷസഹസ്രാണി ദശവര്ഷശതാനി ച । രാമോ രാജ്യമുപാസിത്വാ ബ്രഹ്മലോകം ഗമിഷ്യതി ॥ 97 ॥

ഇദം പവിത്രം പാപഘ്നം പുണ്യം വേദൈശ്ച സമ്മിതമ് । യഃ പഠേദ്രാമചരിതം സർവപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ ॥ 98 ॥

ഏതദാഖ്യാനമായുഷ്യം പഠന്രാമായണം നരഃ । സപുത്രപൌത്രഃ സഗണഃ പ്രേത്യ സ്വര്ഗേ മഹീയതേ ॥ 99 ॥

പഠന് ദ്വിജോ വാഗൃഷഭത്വമീയാത് സ്യാത് ക്ഷത്രിയോ ഭൂമിപതിത്വമീയാത് । വണിഗ്ജനഃ പണ്യഫലത്വമീയാത് ജനശ്ച ശൂദ്രോഽപി മഹത്ത്വമീയാത് ॥ 100 ॥

ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയേ ആദികാവ്യേ ബാലകാംഡേ നാരദവാക്യം നാമ പ്രഥമഃ സര്ഗഃ ॥

ಸಂಕ್ಷೇಪ ರಾಮಾಯಣಂ ಬಗ್ಗೆ

ಸಂಕ್ಷೇಪ ರಾಮಾಯಣ, "ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರಾಮಾಯಣ", ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದ ಬಾಲಕಾಂಡದ ಮೊದಲ ಸರ್ಗ. ಗುಣವಂತ, ವೀರ್ಯವಂತ, ಧರ್ಮಜ್ಞ, ಕೃತಜ್ಞ, ಸತ್ಯವಾಕ್ಯ, ದೃಢವ್ರತನಾದ ಯಾರಾದರೂ ಲೋಕದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂದು ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಮುನಿ ನಾರದನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದ ರಾಮ ಅಂಥವನು ಎಂದು ನಾರದ ಉತ್ತರಿಸಿ, ರಾಮನ ಗುಣಗಳು ವನವಾಸದಿಂದ ರಾವಣಸಂಹಾರ ಮತ್ತು ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ರಾಜ್ಯಭಾರದವರೆಗೆ ಇಡೀ ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಸುಮಾರು ನೂರು ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಮೂಲ: ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ, ಬಾಲಕಾಂಡ, ೧ನೇ ಸರ್ಗ

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ರಾಮಾಯಣ ಪಾರಾಯಣದ ಚಿಕ್ಕ ರೂಪವಾಗಿ, ಶ್ರೀರಾಮನವಮಿಯಂದು, ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣ ರಾಮಾಯಣ ಪಠಣದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಇದನ್ನು "ನಾರದವಾಕ್ಯ", ನಾರದನ ಮಾತುಗಳು ಎನ್ನುತ್ತದೆ.
  • ಇದರ ಮೊದಲ ಶ್ಲೋಕ "ತಪಃಸ್ವಾಧ್ಯಾಯನಿರತಂ" ಸಂಸ್ಕೃತದ "ಆದಿಕಾವ್ಯ" ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ.
  • ಈ ಸರ್ಗ ಓದುವುದು ಇಡೀ ರಾಮಾಯಣ ಓದಿದ ಪುಣ್ಯ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಸಂಪ್ರದಾಯ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಸಂಕ್ಷೇಪ ರಾಮಾಯಣ ಎಂದರೇನು?

ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ಮೊದಲ ಸರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಾರದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಇಡೀ ರಾಮಾಯಣ.

ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ?

ಎಲ್ಲ ಸದ್ಗುಣಗಳಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂದು.

ನಾರದ ಯಾರನ್ನು ಹೆಸರಿಸುತ್ತಾನೆ?

ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದ ರಾಮನನ್ನು.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.