ಶಿವ ಕವಚಂ
Shiva · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
അഥ ശിവകചമ് അസ്യ ശ്രീ ശിവകവച സ്തോത്ര മഹാമംത്രസ്യ । ഋഷഭ-യോഗീശ്വര ഋഷിഃ । അനുഷ്ടുപ് ഛംദഃ । ശ്രീ-സാംബസദാശിവോ ദേവതാ । ഓം ബീജമ് । നമഃ ശക്തിഃ । ശിവായേതി കീലകമ് । സാംബസദാശിവപ്രീത്യര്ഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ ॥
കരന്യാസഃ ഓം സദാശിവായ അംഗുഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ । നം ഗംഗാധരായ തര്ജനീഭ്യാം നമഃ । മം മൃത്യുംജയായ മധ്യമാഭ്യാം നമഃ । ശിം ശൂലപാണയേ അനാമികാഭ്യാം നമഃ । വാം പിനാകപാണയേ കനിഷ്ഠികാഭ്യാം നമഃ । യം ഉമാപതയേ കരതലകരപൃഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ ।
ഹൃദയാദി അംഗന്യാസഃ ഓം സദാശിവായ ഹൃദയായ നമഃ । നം ഗംഗാധരായ ശിരസേ സ്വാഹാ । മം മൃത്യുംജയായ ശിഖായൈ വഷട് । ശിം ശൂലപാണയേ കവചായ ഹുമ് । വാം പിനാകപാണയേ നേത്രത്രയായ വൌഷട് । യം ഉമാപതയേ അസ്ത്രായ ഫട് । ഭൂര്ഭുവസ്സുവരോമിതി ദിഗ്ബംധഃ ॥
ധ്യാനമ് വജ്രദംഷ്ട്രം ത്രിനയനം കാലകംഠ മരിംദമമ് । സഹസ്രകര-മത്യുഗ്രം വംദേ ശംഭും ഉമാപതിമ് ॥ രുദ്രാക്ഷ-കംകണ-ലസത്കര-ദംഡയുഗ്മഃ പാലാംതരാ-ലസിത-ഭസ്മധൃത-ത്രിപുംഡ്രഃ । പംചാക്ഷരം പരിപഠന് വരമംത്രരാജം ധ്യായന് സദാ പശുപതിം ശരണം വ്രജേഥാഃ ॥
അതഃ പരം സർവപുരാണ-ഗുഹ്യം നിഃശേഷ-പാപൌഘഹരം പവിത്രമ് । ജയപ്രദം സർവ-വിപത്പ്രമോചനം വക്ഷ്യാമി ശൈവം കവചം ഹിതായ തേ ॥
പംചപൂജാ ലം പൃഥിവ്യാത്മനേ ഗംധം സമര്പയാമി । ഹം ആകാശാത്മനേ പുഷ്പൈഃ പൂജയാമി । യം വായ്വാത്മനേ ധൂപം ആഘ്രാപയാമി । രം അഗ്ന്യാത്മനേ ദീപം ദര്ശയാമി । വം അമൃതാത്മനേ അമൃതം മഹാ-നൈവേദ്യം നിവേദയാമി । സം സർവാത്മനേ സർവോപചാര-പൂജാം സമര്പയാമി ॥
മംത്രഃ
ഋഷഭ ഉവാച
നമസ്കൃത്യ മഹാദേവം വിശ്വ-വ്യാപിന-മീശ്വരമ് । വക്ഷ്യേ ശിവമയം വര്മ സർവരക്ഷാകരം നൃണാമ് ॥ 1
ശുചൌ ദേശേ സമാസീനോ യഥാവത്കല്പിതാസനഃ । ജിതേംദ്രിയോ ജിതപ്രാണ-ശ്ചിംതയേച്ഛിവമവ്യയമ് ॥ 2 ॥
ഹൃത്പുംഡരീകാംതരസന്നിവിഷ്ടം സ്വതേജസാ വ്യാപ്ത-നഭോഽവകാശമ് । അതീംദ്രിയം സൂക്ഷ്മമനംതമാദ്യം ധ്യായേത്പരാനംദമയം മഹേശമ് ॥ 3 ॥
ധ്യാനാവധൂതാഖിലകര്മബംധ- -ശ്ചിരം ചിദാനംദനിമഗ്നചേതാഃ । ഷഡക്ഷരന്യാസസമാഹിതാത്മാ ശൈവേന കുര്യാത്കവചേന രക്ഷാമ് ॥ 4 ॥
മാം പാതു ദേവോഽഖിലദേവതാത്മാ സംസാരകൂപേ പതിതം ഗഭീരേ । തന്നാമ ദിവ്യം വരമംത്രമൂലം ധുനോതു മേ സർവമഘം ഹൃദിസ്ഥമ് ॥ 5 ॥
സർവത്ര മാം രക്ഷതു വിശ്വമൂര്തി- -ര്ജ്യോതി-ര്മയാനംദഘനശ്ചിദാത്മാ । അണോരണീയാനുരുശക്തിരേകഃ സ ഈശ്വരഃ പാതു ഭയാദശേഷാത് ॥ 6 ॥
യോ ഭൂസ്വരൂപേണ ബിഭര്തി വിശ്വം പായാത്സ ഭൂമേര്ഗിരിശോഽഷ്ടമൂര്തിഃ । യോഽപാം സ്വരൂപേണ നൃണാം കരോതി സംജീവനം സോഽവതു മാം ജലേഭ്യഃ ॥ 7 ॥
കല്പാവസാനേ ഭുവനാനി ദഗ്ധ്വാ സർവാണി യോ നൃത്യതി ഭൂരിലീലഃ । സ കാലരുദ്രോഽവതു മാം ദവാഗ്നേ- -ർവാത്യാദിഭീതേ-രഖിലാച്ച താപാത് ॥ 8 ॥
പ്രദീപ്ത-വിദ്യുത്കനകാവഭാസോ വിദ്യാവരാഭീതി-കുഠാരപാണിഃ । ചതുര്മുഖസ്തത്പുരുഷസ്ത്രിനേത്രഃ പ്രാച്യാം സ്ഥിതോ രക്ഷതു മാമജസ്രമ് ॥ 9 ॥
കുഠാര ഖേടാംകുശപാശശൂല കപാലപാശാക്ഷ ഗുണാംദധാനഃ । ചതുര്മുഖോ നീല-രുചിസ്ത്രിനേത്രഃ പായാദഘോരോ ദിശി ദക്ഷിണസ്യാമ് ॥ 10 ॥
കുംദേംദു-ശംഖ-സ്ഫടികാവഭാസോ വേദാക്ഷമാലാ-വരദാഭയാംകഃ । ത്ര്യക്ഷശ്ചതുർവക്ത്ര ഉരുപ്രഭാവഃ സദ്യോഽധിജാതോഽവതു മാം പ്രതീച്യാമ് ॥ 11 ॥
വരാക്ഷ-മാലാഭയടംക-ഹസ്തഃ സരോജ-കിംജല്കസമാനവര്ണഃ । ത്രിലോചന-ശ്ചാരുചതുര്മുഖോ മാം പായാദുദീച്യാം ദിശി വാമദേവഃ ॥ 12 ॥
വേദാഭയേഷ്ടാംകുശടംകപാശ- -കപാലഢക്കാക്ഷര-ശൂലപാണിഃ । സിതദ്യുതിഃ പംചമുഖോഽവതാന്മാ- -മീശാന ഊര്ധ്വം പരമപ്രകാശഃ ॥ 13 ॥
മൂര്ധാനമവ്യാന്മമ ചംദ്രമൌളിഃ ഫാലം മമാവ്യാദഥ ഫാലനേത്രഃ । നേത്രേ മമാവ്യാദ്ഭഗനേത്രഹാരീ നാസാം സദാ രക്ഷതു വിശ്വനാഥഃ ॥ 14 ॥
പായാച്ഛ്രുതീ മേ ശ്രുതിഗീതകീര്തിഃ കപോലമവ്യാത്സതതം കപാലീ । വക്ത്രം സദാ രക്ഷതു പംചവക്ത്രോ ജിഹ്വാം സദാ രക്ഷതു വേദജിഹ്വഃ ॥ 15 ॥
കംഠം ഗിരീശോഽവതു നീലകംഠഃ പാണിദ്വയം പാതു പിനാകപാണിഃ । ദോര്മൂലമവ്യാന്മമ ധര്മബാഹുഃ വക്ഷഃസ്ഥലം ദക്ഷമഖാംതകോഽവ്യാത് ॥ 16 ॥
മമോദരം പാതു ഗിരീംദ്രധന്വാ മധ്യം മമാവ്യാന്മദനാംതകാരീ । ഹേരംബതാതോ മമ പാതു നാഭിം പായാത്കടിം ധൂര്ജടിരീശ്വരോ മേ ॥ 17 ॥ [സ്മരാരി-രവ്യാന്മമ ഗുഹ്യദേശമ് പൃഷ്ടം സദാ രക്ഷതു പാർവതീശഃ ।]
ഊരുദ്വയം പാതു കുബേരമിത്രോ ജാനുദ്വയം മേ ജഗദീശ്വരോഽവ്യാത് । ജംഘായുഗം പുംഗവകേതുരവ്യാ- -ത്പാദൌ മമാവ്യാത്സുരവംദ്യപാദഃ ॥ 18 ॥
മഹേശ്വരഃ പാതു ദിനാദിയാമേ മാം മധ്യയാമേഽവതു വാമദേവഃ । ത്രിലോചനഃ പാതു തൃതീയയാമേ വൃഷധ്വജഃ പാതു ദിനാംത്യയാമേ ॥ 19 ॥
പായാന്നിശാദൌ ശശിശേഖരോ മാം ഗംഗാധരോ രക്ഷതു മാം നിശീഥേ । ഗൌരീപതിഃ പാതു നിശാവസാനേ മൃത്യുംജയോ രക്ഷതു സർവകാലമ് ॥ 20 ॥
അംതഃസ്ഥിതം രക്ഷതു ശംകരോ മാം സ്ഥാണുഃ സദാ പാതു ബഹിഃസ്ഥിതം മാമ് । തദംതരേ പാതു പതിഃ പശൂനാം സദാശിവോ രക്ഷതു മാം സമംതാത് ॥ 21 ॥
തിഷ്ഠംത-മവ്യാദ്ഭുവനൈകനാഥഃ പായാദ്വ്രജംതം പ്രമഥാധിനാഥഃ । വേദാംതവേദ്യോഽവതു മാം നിഷണ്ണം മാമവ്യയഃ പാതു ശിവഃ ശയാനമ് ॥ 22 ॥
മാര്ഗേഷു മാം രക്ഷതു നീലകംഠഃ ശൈലാദി-ദുര്ഗേഷു പുരത്രയാരിഃ । അരണ്യവാസാദി-മഹാപ്രവാസേ പായാന്മൃഗവ്യാധ ഉദാരശക്തിഃ ॥ 23 ॥
കല്പാംത-കാലോഗ്ര-പടുപ്രകോപഃ [കടോപ] സ്ഫുടാട്ട-ഹാസോച്ചലിതാംഡ-കോശഃ । ഘോരാരി-സേനാര്ണവദുര്നിവാര- -മഹാഭയാദ്രക്ഷതു വീരഭദ്രഃ ॥ 24 ॥
പത്ത്യശ്വമാതംഗ-രഥാവരൂധിനീ- [ഘടാവരൂഥ] -സഹസ്ര-ലക്ഷായുത-കോടിഭീഷണമ് । അക്ഷൌഹിണീനാം ശതമാതതായിനാം ഛിംദ്യാന്മൃഡോ ഘോരകുഠാരധാരയാ ॥ 25 ॥
നിഹംതു ദസ്യൂന്പ്രളയാനലാര്ചി- -ര്ജ്വലത്ത്രിശൂലം ത്രിപുരാംതകസ്യ । ശാര്ദൂല-സിംഹര്ക്ഷവൃകാദി-ഹിംസ്രാന് സംത്രാസയത്വീശ-ധനുഃ പിനാകഃ ॥ 26 ॥
ദുസ്സ്വപ്ന ദുശ്ശകുന ദുര്ഗതി ദൌര്മനസ്യ ദുര്ഭിക്ഷ ദുർവ്യസന ദുസ്സഹ ദുര്യശാംസി । ഉത്പാത-താപ-വിഷഭീതി-മസദ്ഗ്രഹാര്തിം വ്യാധീംശ്ച നാശയതു മേ ജഗതാമധീശഃ ॥ 27 ॥
ഓം നമോ ഭഗവതേ സദാശിവായ സകല-തത്ത്വാത്മകായ സർവ-മംത്ര-സ്വരൂപായ സർവ-യംത്രാധിഷ്ഠിതായ സർവ-തംത്ര-സ്വരൂപായ സർവ-തത്ത്വ-വിദൂരായ ബ്രഹ്മ-രുദ്രാവതാരിണേ-നീലകംഠായ പാർവതീ-മനോഹരപ്രിയായ സോമ-സൂര്യാഗ്നി-ലോചനായ ഭസ്മോദ്ധൂളിത-വിഗ്രഹായ മഹാമണി-മുകുട-ധാരണായ മാണിക്യ-ഭൂഷണായ സൃഷ്ടിസ്ഥിതി-പ്രളയകാല-രൌദ്രാവതാരായ ദക്ഷാധ്വര-ധ്വംസകായ മഹാകാല-ഭേദനായ മൂലധാരൈക-നിലയായ തത്വാതീതായ ഗംഗാധരായ സർവ-ദേവാദി-ദേവായ ഷഡാശ്രയായ വേദാംത-സാരായ ത്രിവര്ഗ-സാധനായ അനംതകോടി-ബ്രഹ്മാംഡ-നായകായ അനംത-വാസുകി-തക്ഷക-കര്കോടക-ശംഖ-കുലിക-പദ്മ-മഹാപദ്മേതി-അഷ്ട-മഹാ-നാഗ-കുലഭൂഷണായ പ്രണവസ്വരൂപായ ചിദാകാശായ ആകാശ-ദിക്-സ്വരൂപായ ഗ്രഹ-നക്ഷത്ര-മാലിനേ സകലായ കളംക-രഹിതായ സകല-ലോകൈക-കര്ത്രേ സകല-ലോകൈക-ഭര്ത്രേ സകല-ലോകൈക-സംഹര്ത്രേ സകല-ലോകൈക-ഗുരവേ സകല-ലോകൈക-സാക്ഷിണേ സകല-നിഗമഗുഹ്യായ സകല-വേദാംത-പാരഗായ സകല-ലോകൈക-വരപ്രദായ സകല-ലോകൈക-ശംകരായ സകല-ദുരിതാര്തി-ഭംജനായ സകല-ജഗദഭയംകരായ ശശാംക-ശേഖരായ ശാശ്വത-നിജാവാസായ നിരാകാരായ നിരാഭാസായ നിരാമയായ നിര്മലായ നിര്ലോഭായ നിര്മദായ നിശ്ചിംതായ നിരഹംകാരായ നിരംകുശായ നിഷ്കളംകായ നിര്ഗുണായ നിഷ്കാമായ നിരൂപപ്ലവായ നിരവധ്യായ നിരംതരായ നിരുപദ്രവായ നിരവദ്യായ നിരംതരായ നിഷ്കാരണായ നിരാതംകായ നിഷ്പ്രപംചായ നിസ്സംഗായ നിര്ദ്വംദ്വായ നിരാധാരായ നീരാഗായ നിശ്ക്രോധായ നിര്ലോഭായ നിഷ്പാപായ നിർവികല്പായ നിര്ഭേദായ നിഷ്ക്രിയായ നിസ്തുലായ നിശ്ശംശയായ നിരംജനായ നിരുപമ-വിഭവായ നിത്യ-ശുദ്ധ-ബുദ്ധ-മുക്ത-പരിപൂര്ണ-സച്ചിദാനംദാദ്വയായ പരമ-ശാംത-സ്വരൂപായ പരമ-ശാംത-പ്രകാശായ തേജോരൂപായ തേജോമയായ തേജോഽധിപതയേ ജയ ജയ രുദ്ര മഹാരുദ്ര മഹാ-രൌദ്ര ഭദ്രാവതാര മഹാ-ഭൈരവ കാല-ഭൈരവ കല്പാംത-ഭൈരവ കപാല-മാലാധര ഖട്വാംഗ-ചര്മ-ഖഡ്ഗ-ധര പാശാംകുശ-ഡമരൂശൂല-ചാപ-ബാണ-ഗദാ-ശക്തി-ഭിംദി- പാല-തോമര-മുസല-ഭുശുംഡീ-മുദ്ഗര-പാശ-പരിഘ-ശതഘ്നീ-ചക്രാദ്യായുധ-ഭീഷണാകാര സഹസ്ര-മുഖ ദംഷ്ട്രാകരാല-വദന വികടാട്ടഹാസ വിസ്ഫാതിത-ബ്രഹ്മാംഡ-മംഡല-നാഗേംദ്രകുംഡല നാഗേംദ്രഹാര നാഗേംദ്രവലയ നാഗേംദ്രചര്മധര നാഗേംദ്രനികേതന മൃത്യുംജയ ത്ര്യംബക ത്രിപുരാംതക വിശ്വരൂപ വിരൂപാക്ഷ വിശ്വേശ്വര വൃഷഭവാഹന വിഷവിഭൂഷണ വിശ്വതോമുഖ സർവതോമുഖ മാം രക്ഷ രക്ഷ ജ്വല ജ്വല പ്രജ്വല പ്രജ്വല മഹാമൃത്യുഭയം ശമയ ശമയ അപമൃത്യുഭയം നാശയ നാശയ രോഗഭയം ഉത്സാദയ ഉത്സാദയ വിഷസര്പഭയം ശമയ ശമയ ചോരാന് മാരയ മാരയ മമ ശത്രൂന് ഉച്ചാടയ ഉച്ചാടയ ത്രിശൂലേന വിദാരയ വിദാരയ കുഠാരേണ ഭിംധി ഭിംധി ഖഡ്ഗേന ഛിംദ്ദി ഛിംദ്ദി ഖട്വാംഗേന വിപോധയ വിപോധയ മമ പാപം ശോധയ ശോധയ മുസലേന നിഷ്പേഷയ നിഷ്പേഷയ ബാണൈഃ സംതാഡയ സംതാഡയ യക്ഷ രക്ഷാംസി ഭീഷയ ഭീഷയ അശേഷ ഭൂതാന് വിദ്രാവയ വിദ്രാവയ കൂഷ്മാംഡ-ഭൂത-ബേതാള-മാരീഗണ-ബ്രഹ്മരാക്ഷസ-ഗണാന് സംത്രാസയ സംത്രാസയ മമ അഭയം കുരു കുരു [മമ പാപം ശോധയ ശോധയ] നരക-മഹാഭയാന് മാം ഉദ്ധര ഉദ്ധര വിത്രസ്തം മാം ആശ്വാസയ ആശ്വാസയ അമൃത-കടാക്ഷ-വീക്ഷണേന മാം ആലോകയ ആലോകയ സംജീവയ സംജീവയ ക്ഷുത്തൃഷ്ണാര്തം മാം ആപ്യായയ ആപ്യായയ ദുഃഖാതുരം മാം ആനംദയ ആനംദയ ശിവകവചേന മാം ആച്ഛാദയ ആച്ഛാദയ ഹര ഹര ഹര ഹര മൃത്യുംജയ ത്ര്യംബക സദാശിവ പരമശിവ നമസ്തേ നമസ്തേ നമസ്തേ നമഃ ॥
പൂർവവത് - ഹൃദയാദി ന്യാസഃ । പംചപൂജാ ॥ ഭൂര്ഭുവസ്സുവരോമിതി ദിഗ്വിമോകഃ ॥
ഫലശ്രുതിഃ
ഋഷഭ ഉവാച
ഇത്യേതത്കവചം ശൈവം വരദം വ്യാഹൃതം മയാ । സർവ-ബാധാ-പ്രശമനം രഹസ്യം സർവദേഹിനാമ് ॥ 1
യഃ സദാ ധാരയേന്മര്ത്യഃ ശൈവം കവചമുത്തമമ് । ന തസ്യ ജായതേ ക്വാപി ഭയം ശംഭോരനുഗ്രഹാത് ॥ 2 ॥
ക്ഷീണായു-ര്മൃത്യുമാപന്നോ മഹാരോഗഹതോഽപി വാ । സദ്യഃ സുഖമവാപ്നോതി ദീര്ഘമായുശ്ച വിംദതി ॥ 3 ॥
സർവദാരിദ്ര്യശമനം സൌമാംഗല്യ-വിവര്ധനമ് । യോ ധത്തേ കവചം ശൈവം സ ദേവൈരപി പൂജ്യതേ ॥ 4 ॥
മഹാപാതക-സംഘാതൈര്മുച്യതേ ചോപപാതകൈഃ । ദേഹാംതേ ശിവമാപ്നോതി ശിവ-വര്മാനുഭാവതഃ ॥ 5 ॥
ത്വമപി ശ്രദ്ധയാ വത്സ ശൈവം കവചമുത്തമമ് । ധാരയസ്വ മയാ ദത്തം സദ്യഃ ശ്രേയോ ഹ്യവാപ്സ്യസി ॥ 6 ॥
സൂത ഉവാച
ഇത്യുക്ത്വാ ഋഷഭോ യോഗീ തസ്മൈ പാര്ഥിവ-സൂനവേ । ദദൌ ശംഖം മഹാരാവം ഖഡ്ഗം ചാരിനിഷൂദനമ് ॥ 7
പുനശ്ച ഭസ്മ സംമംത്ര്യ തദംഗം സർവതോഽസ്പൃശത് । ഗജാനാം ഷട്സഹസ്രസ്യ ദ്വിഗുണം ച ബലം ദദൌ ॥ 8 ॥
ഭസ്മപ്രഭാവാത്സംപ്രാപ്യ ബലൈശ്വര്യധൃതിസ്മൃതിഃ । സ രാജപുത്രഃ ശുശുഭേ ശരദര്ക ഇവ ശ്രിയാ ॥ 9 ॥
തമാഹ പ്രാംജലിം ഭൂയഃ സ യോഗീ രാജനംദനമ് । ഏഷ ഖഡ്ഗോ മയാ ദത്തസ്തപോമംത്രാനുഭാവതഃ ॥ 10 ॥
ശിതധാരമിമം ഖഡ്ഗം യസ്മൈ ദര്ശയസി സ്ഫുടമ് । സ സദ്യോ മ്രിയതേ ശത്രുഃ സാക്ഷാന്മൃത്യുരപി സ്വയമ് ॥ 11 ॥
അസ്യ ശംഖസ്യ നിഹ്രാദം യേ ശൃണ്വംതി തവാഹിതാഃ । തേ മൂര്ഛിതാഃ പതിഷ്യംതി ന്യസ്തശസ്ത്രാ വിചേതനാഃ ॥ 12 ॥
ഖഡ്ഗശംഖാവിമൌ ദിവ്യൌ പരസൈന്യവിനാശിനൌ । ആത്മസൈന്യസ്വപക്ഷാണാം ശൌര്യതേജോവിവര്ധനൌ ॥ 13 ॥
ഏതയോശ്ച പ്രഭാവേന ശൈവേന കവചേന ച । ദ്വിഷട്സഹസ്രനാഗാനാം ബലേന മഹതാപി ച ॥ 14 ॥
ഭസ്മധാരണസാമര്ഥ്യാച്ഛത്രുസൈന്യം വിജേഷ്യസി । പ്രാപ്യ സിംഹാസനം പൈത്ര്യം ഗോപ്താസി പൃഥിവീമിമാമ് ॥ 15 ॥
ഇതി ഭദ്രായുഷം സമ്യഗനുശാസ്യ സമാതൃകമ് । താഭ്യാം സംപൂജിതഃ സോഽഥ യോഗീ സ്വൈരഗതിര്യയൌ ॥ 16 ॥
ഇതി ശ്രീസ്കാംദമഹാപുരാണേ ബ്രഹ്മോത്തരഖംഡേ ശിവകവച പ്രഭാവ വര്ണനം നാമ ദ്വാദശോഽധ്യായഃ സംപൂര്ണഃ ॥
ಶಿವ ಕವಚಂ ಬಗ್ಗೆ
ಈ ಶಿವಕವಚ ಸ್ಕಂದಪುರಾಣದ ಬ್ರಹ್ಮೋತ್ತರ ಖಂಡದ ಶಿವನ ರಕ್ಷಾಸ್ತೋತ್ರ. ಇದರ ವಿನಿಯೋಗ ಋಷಭ ಯೋಗೀಶ್ವರನನ್ನು ಋಷಿ, ಸಾಂಬಸದಾಶಿವನನ್ನು ದೇವತೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ; ನ್ಯಾಸ ಸದಾಶಿವ, ಗಂಗಾಧರ, ಮೃತ್ಯುಂಜಯ, ಶೂಲಪಾಣಿ, ಪಿನಾಕಪಾಣಿ, ಉಮಾಪತಿ ನಾಮಗಳನ್ನು ಬೆರಳುಗಳು ಮತ್ತು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರಿಸುತ್ತದೆ. ಕವಚ ದೇಹದ ಪ್ರತಿ ಅಂಗ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಕಾಪಾಡು ಎಂದು ಶಿವನನ್ನು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತದೆ; ಅಧ್ಯಾಯ ಕವಚದ ಪ್ರಭಾವ ವರ್ಣನೆಯಿಂದ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ಮೂಲ: ಕೊನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಸ್ಕಂದಪುರಾಣ, ಬ್ರಹ್ಮೋತ್ತರ ಖಂಡ, ೧೨ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ಸೋಮವಾರ, ಪ್ರದೋಷ ಮತ್ತು ಮಹಾಶಿವರಾತ್ರಿಯಂದು, ಮತ್ತು ದಿನನಿತ್ಯದ ರಕ್ಷಾಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಬ್ರಹ್ಮೋತ್ತರ ಖಂಡದಲ್ಲಿ ಋಷಭ ಮುನಿ ಯುವ ರಾಜಕುಮಾರ ಭದ್ರಾಯುವಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡಲು ಈ ಕವಚ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.
- ಇದರ ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಇದನ್ನು "ಶಿವಕವಚ ಪ್ರಭಾವ ವರ್ಣನ" ಎಂಬ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಎನ್ನುತ್ತದೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಈ ಶಿವಕವಚ ಎಲ್ಲಿಂದ?
ಸ್ಕಂದಪುರಾಣದ ಬ್ರಹ್ಮೋತ್ತರ ಖಂಡ, ೧೨ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ.
ಇದರ ಋಷಿ ಯಾರು?
ವಿನಿಯೋಗ ಹೇಳುವಂತೆ ಋಷಭ ಯೋಗೀಶ್ವರ.
ನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಯಾವ ನಾಮಗಳಿವೆ?
ಸದಾಶಿವ, ಗಂಗಾಧರ, ಮೃತ್ಯುಂಜಯ, ಶೂಲಪಾಣಿ, ಪಿನಾಕಪಾಣಿ, ಉಮಾಪತಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು