ಶ್ರಿ ದತ್ತಾತ್ರೇಯ ವಜ್ರ ಕವಚಂ
Dattatreya · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
ഋഷയ ഊചുഃ । കഥം സംകല്പസിദ്ധിഃ സ്യാദ്വേദവ്യാസ കലൌയുഗേ । ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷാണാം സാധനം കിമുദാഹൃതമ് ॥ 1 ॥
വ്യാസ ഉവാച
ശൃണ്വംതു ഋഷയസ്സർവേ ശീഘ്രം സംകല്പസാധനമ് । സകൃദുച്ചാരമാത്രേണ ഭോഗമോക്ഷപ്രദായകമ് ॥ 2
ഗൌരീശൃംഗേ ഹിമവതഃ കല്പവൃക്ഷോപശോഭിതമ് । ദീപ്തേ ദിവ്യമഹാരത്ന ഹേമമംഡപമധ്യഗമ് ॥ 3 ॥
രത്നസിംഹാസനാസീനം പ്രസന്നം പരമേശ്വരമ് । മംദസ്മിതമുഖാംഭോജം ശംകരം പ്രാഹ പാർവതീ ॥ 4 ॥
ശ്രീദേവീ ഉവാച
ദേവദേവ മഹാദേവ ലോകശംകര ശംകര । മംത്രജാലാനി സർവാണി യംത്രജാലാനി കൃത്സ്നശഃ ॥ 5
തംത്രജാലാന്യനേകാനി മയാ ത്വത്തഃ ശ്രുതാനി വൈ । ഇദാനീം ദ്രഷ്ടുമിച്ഛാമി വിശേഷേണ മഹീതലമ് ॥ 6 ॥
ഇത്യുദീരിതമാകര്ണ്യ പാർവത്യാ പരമേശ്വരഃ । കരേണാമൃജ്യ സംതോഷാത് പാർവതീം പ്രത്യഭാഷത ॥ 7 ॥
മയേദാനീം ത്വയാ സാര്ധം വൃഷമാരുഹ്യ ഗമ്യതേ । ഇത്യുക്ത്വാ വൃഷമാരുഹ്യ പാർവത്യാ സഹ ശംകരഃ ॥ 8 ॥
യയൌ ഭൂമംഡലം ദ്രഷ്ടും ഗൌര്യാശ്ചിത്രാണി ദര്ശയന് । ക്വചിത് വിംധ്യാചലപ്രാംതേ മഹാരണ്യേ സുദുര്ഗമേ ॥ 9 ॥
തത്ര വ്യാഹര്തുമായാംതം ഭില്ലം പരശുധാരിണമ് । വധ്യമാനം മഹാവ്യാഘ്രം നഖദംഷ്ട്രാഭിരാവൃതമ് ॥ 10 ॥
അതീവ ചിത്രചാരിത്ര്യം വജ്രകായസമായുതമ് । അപ്രയത്നമനായാസമഖിന്നം സുഖമാസ്ഥിതമ് ॥ 11 ॥
പലായംതം മൃഗം പശ്ചാദ്വ്യാഘ്രോ ഭീത്യാ പലായതഃ । ഏതദാശ്ചര്യമാലോക്യ പാർവതീ പ്രാഹ ശംകരമ് ॥ 12 ॥
ശ്രീ പാർവത്യുവാച
കിമാശ്ചര്യം കിമാശ്ചര്യമഗ്രേ ശംഭോ നിരീക്ഷ്യതാമ് । ഇത്യുക്തഃ സ തതഃ ശംഭുര്ദൃഷ്ട്വാ പ്രാഹ പുരാണവിത് ॥ 13
ശ്രീ ശംകര ഉവാച
ഗൌരി വക്ഷ്യാമി തേ ചിത്രമവാങ്മാനസഗോചരമ് । അദൃഷ്ടപൂർവമസ്മാഭിര്നാസ്തി കിംചിന്ന കുത്രചിത് ॥ 14
മയാ സമ്യക് സമാസേന വക്ഷ്യതേ ശൃണു പാർവതി । അയം ദൂരശ്രവാ നാമ ഭില്ലഃ പരമധാര്മികഃ ॥ 15 ॥
സമിത്കുശപ്രസൂനാനി കംദമൂലഫലാദികമ് । പ്രത്യഹം വിപിനം ഗത്വാ സമാദായ പ്രയാസതഃ ॥ 16 ॥
പ്രിയേ പൂർവം മുനീംദ്രേഭ്യഃ പ്രയച്ഛതി ന വാംഛതി । തേഽപി തസ്മിന്നപി ദയാം കുർവതേ സർവമൌനിനഃ ॥ 17 ॥
ദലാദനോ മഹായോഗീ വസന്നേവ നിജാശ്രമേ । കദാചിദസ്മരത് സിദ്ധം ദത്താത്രേയം ദിഗംബരമ് ॥ 18 ॥
ദത്താത്രേയഃ സ്മര്തൃഗാമീ ചേതിഹാസം പരീക്ഷിതുമ് । തത്ക്ഷണാത് സോഽപി യോഗീംദ്രോ ദത്താത്രേയഃ സമുത്ഥിതഃ ॥ 19 ॥
തം ദൃഷ്ട്വാശ്ചര്യതോഷാഭ്യാം ദലാദനമഹാമുനിഃ । സംപൂജ്യാഗ്രേ വിഷീദംതം ദത്താത്രേയമുവാച തമ് ॥ 20 ॥
മയോപഹൂതഃ സംപ്രാപ്തോ ദത്താത്രേയ മഹാമുനേ । സ്മര്തൃഗാമീ ത്വമിത്യേതത് കിം വദംതീ പരീക്ഷിതുമ് ॥ 21 ॥
മയാദ്യ സംസ്മൃതോഽസി ത്വമപരാധം ക്ഷമസ്വ മേ । ദത്താത്രേയോ മുനിം പ്രാഹ മമ പ്രകൃതിരീദൃശീ ॥ 22 ॥
അഭക്ത്യാ വാ സുഭക്ത്യാ വാ യഃ സ്മരേന്നാമനന്യധീഃ । തദാനീം തമുപാഗമ്യ ദദാമി തദഭീപ്സിതമ് ॥ 23 ॥
ദത്താത്രേയോ മുനിം പ്രാഹ ദലാദനമുനീശ്വരമ് । യദിഷ്ടം തദ്വൃണീഷ്വ ത്വം യത് പ്രാപ്തോഽഹം ത്വയാ സ്മൃതഃ ॥ 24 ॥
ദത്താത്രേയം മുനിം പ്രാഹ മയാ കിമപി നോച്യതേ । ത്വച്ചിത്തേ യത് സ്ഥിതം തന്മേ പ്രയച്ഛ മുനിപുംഗവ ॥ 25 ॥
ശ്രീ ദത്താത്രേയ ഉവാച
മമാസ്തി വജ്രകവചം ഗൃഹാണേത്യവദന്മുനിമ് । തഥേത്യംഗീകൃതവതേ ദലാദമുനയേ മുനിഃ ॥ 26
സ്വവജ്രകവചം പ്രാഹ ഋഷിച്ഛംദഃ പുരസ്സരമ് । ന്യാസം ധ്യാനം ഫലം തത്ര പ്രയോജനമശേഷതഃ ॥ 27 ॥
അസ്യ ശ്രീദത്താത്രേയ വജ്രകവച സ്തോത്രമംത്രസ്യ, കിരാതരൂപീ മഹാരുദ്രൃഷിഃ, അനുഷ്ടുപ് ഛംദഃ, ശ്രീദത്താത്രേയോ ദേവതാ, ദ്രാം ബീജമ്, ആം ശക്തിഃ, ക്രൌം കീലകമ്. ഓം ആത്മനേ നമഃ ഓം ദ്രീം മനസേ നമഃ ഓം ആം ദ്രീം ശ്രീം സൌഃ ഓം ക്ലാം ക്ലീം ക്ലൂം ക്ലൈം ക്ലൌം ക്ലഃ ശ്രീ ദത്താത്രേയ പ്രസാദ സിദ്ധ്യര്ഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ
കരന്യാസഃ । ഓം ദ്രാം അംഗുഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ । ഓം ദ്രീം തര്ജനീഭ്യാം നമഃ । ഓം ദ്രൂം മധ്യമാഭ്യാം നമഃ । ഓം ദ്രൈം അനാമികാഭ്യാം നമഃ । ഓം ദ്രൌം കനിഷ്ഠികാഭ്യാം നമഃ । ഓം ദ്രഃ കരതലകരപൃഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ ।
ഹൃദയാദിന്യാസഃ । ഓം ദ്രാം ഹൃദയായ നമഃ । ഓം ദ്രീം ശിരസേ സ്വാഹാ । ഓം ദ്രൂം ശിഖായൈ വഷട് । ഓം ദ്രൈം കവചായ ഹുമ് । ഓം ദ്രൌം നേത്രത്രയായ വൌഷട് । ഓം ദ്രഃ അസ്ത്രായ ഫട് । ഓം ഭൂര്ഭുവസ്സുവരോമിതി ദിഗ്ബംധഃ ।
ധ്യാനമ് । ജഗദംകുരകംദായ സച്ചിദാനംദമൂര്തയേ । ദത്താത്രേയായ യോഗീംദ്രചംദ്രായ പരമാത്മനേ ॥ 1 ॥
കദാ യോഗീ കദാ ഭോഗീ കദാ നഗ്നഃ പിശാചവത് । ദത്താത്രേയോ ഹരിഃ സാക്ഷാത് ഭുക്തിമുക്തിപ്രദായകഃ ॥ 2 ॥
വാരാണസീപുരസ്നായീ കൊല്ഹാപുരജപാദരഃ । മാഹുരീപുരഭീക്ഷാശീ സഹ്യശായീ ദിഗംബരഃ ॥ 3 ॥
ഇംദ്രനീല സമാകാരഃ ചംദ്രകാംതിസമദ്യുതിഃ । വൈഢൂര്യ സദൃശസ്ഫൂര്തിഃ ചലത്കിംചിജ്ജടാധരഃ ॥ 4 ॥
സ്നിഗ്ധധാവല്യ യുക്താക്ഷോഽത്യംതനീല കനീനികഃ । ഭ്രൂവക്ഷഃശ്മശ്രുനീലാംകഃ ശശാംകസദൃശാനനഃ ॥ 5 ॥
ഹാസനിര്ജിത നിഹാരഃ കംഠനിര്ജിത കംബുകഃ । മാംസലാംസോ ദീര്ഘബാഹുഃ പാണിനിര്ജിതപല്ലവഃ ॥ 6 ॥
വിശാലപീനവക്ഷാശ്ച താമ്രപാണിര്ദലോദരഃ । പൃഥുലശ്രോണിലലിതോ വിശാലജഘനസ്ഥലഃ ॥ 7 ॥
രംഭാസ്തംഭോപമാനോരുഃ ജാനുപൂർവൈകജംഘകഃ । ഗൂഢഗുല്ഫഃ കൂര്മപൃഷ്ഠോ ലസത്വാദോപരിസ്ഥലഃ ॥ 8 ॥
രക്താരവിംദസദൃശ രമണീയ പദാധരഃ । ചര്മാംബരധരോ യോഗീ സ്മര്തൃഗാമീ ക്ഷണേക്ഷണേ ॥ 9 ॥
ജ്ഞാനോപദേശനിരതോ വിപദ്ധരണദീക്ഷിതഃ । സിദ്ധാസനസമാസീന ഋജുകായോ ഹസന്മുഖഃ ॥ 10 ॥
വാമഹസ്തേന വരദോ ദക്ഷിണേനാഭയംകരഃ । ബാലോന്മത്ത പിശാചീഭിഃ ക്വചിദ് യുക്തഃ പരീക്ഷിതഃ ॥ 11 ॥
ത്യാഗീ ഭോഗീ മഹായോഗീ നിത്യാനംദോ നിരംജനഃ । സർവരൂപീ സർവദാതാ സർവഗഃ സർവകാമദഃ ॥ 12 ॥
ഭസ്മോദ്ധൂളിത സർവാംഗോ മഹാപാതകനാശനഃ । ഭുക്തിപ്രദോ മുക്തിദാതാ ജീവന്മുക്തോ ന സംശയഃ ॥ 13 ॥
ഏവം ധ്യാത്വാഽനന്യചിത്തോ മദ്വജ്രകവചം പഠേത് । മാമേവ പശ്യന്സർവത്ര സ മയാ സഹ സംചരേത് ॥ 14 ॥
ദിഗംബരം ഭസ്മസുഗംധ ലേപനം ചക്രം ത്രിശൂലം ഢമരും ഗദായുധമ് । പദ്മാസനം യോഗിമുനീംദ്രവംദിതം ദത്തേതിനാമസ്മരണേന നിത്യമ് ॥ 15 ॥
പംചോപചാരപൂജാ ।
ഓം ലം പൃഥിവീതത്ത്വാത്മനേ ശ്രീദത്താത്രേയായ നമഃ । ഗംധം പരികല്പയാമി।
ഓം ഹം ആകാശതത്ത്വാത്മനേ ശ്രീദത്താത്രേയായ നമഃ । പുഷ്പം പരികല്പയാമി ।
ഓം യം വായുതത്ത്വാത്മനേ ശ്രീദത്താത്രേയായ നമഃ । ധൂപം പരികല്പയാമി ।
ഓം രം വഹ്നിതത്ത്വാത്മനേ ശ്രീദത്താത്രേയായ നമഃ । ദീപം പരികല്പയാമി ।
ഓം വം അമൃത തത്ത്വാത്മനേ ശ്രീദത്താത്രേയായ നമഃ । അമൃതനൈവേദ്യം പരികല്പയാമി ।
ഓം സം സർവതത്ത്വാത്മനേ ശ്രീദത്താത്രേയായ നമഃ । താംബൂലാദിസർവോപചാരാന് പരികല്പയാമി ।
(അനംതരം ‘ഓം ദ്രാം…’ ഇതി മൂലമംത്രം അഷ്ടോത്തരശതവാരം (108) ജപേത്)
അഥ വജ്രകവചമ് ।
ഓം ദത്താത്രേയായ ശിരഃപാതു സഹസ്രാബ്ജേഷു സംസ്ഥിതഃ । ഫാലം പാത്വാനസൂയേയഃ ചംദ്രമംഡലമധ്യഗഃ ॥ 1 ॥
കൂര്ചം മനോമയഃ പാതു ഹം ക്ഷം ദ്വിദലപദ്മഭൂഃ । ജ്യോതിരൂപോഽക്ഷിണീപാതു പാതു ശബ്ദാത്മകഃ ശ്രുതീ ॥ 2 ॥
നാസികാം പാതു ഗംധാത്മാ മുഖം പാതു രസാത്മകഃ । ജിഹ്വാം വേദാത്മകഃ പാതു ദംതോഷ്ഠൌ പാതു ധാര്മികഃ ॥ 3 ॥
കപോലാവത്രിഭൂഃ പാതു പാത്വശേഷം മമാത്മവിത് । സർവാത്മാ ഷോഡശാരാബ്ജസ്ഥിതഃ സ്വാത്മാഽവതാദ് ഗലമ് ॥ 4 ॥
സ്കംധൌ ചംദ്രാനുജഃ പാതു ഭുജൌ പാതു കൃതാദിഭൂഃ । ജത്രുണീ ശത്രുജിത് പാതു പാതു വക്ഷസ്ഥലം ഹരിഃ ॥ 5 ॥
കാദിഠാംതദ്വാദശാരപദ്മഗോ മരുദാത്മകഃ । യോഗീശ്വരേശ്വരഃ പാതു ഹൃദയം ഹൃദയസ്ഥിതഃ ॥ 6 ॥
പാര്ശ്വേ ഹരിഃ പാര്ശ്വവര്തീ പാതു പാര്ശ്വസ്ഥിതഃ സ്മൃതഃ । ഹഠയോഗാദിയോഗജ്ഞഃ കുക്ഷിം പാതു കൃപാനിധിഃ ॥ 7 ॥
ഡകാരാദി ഫകാരാംത ദശാരസരസീരുഹേ । നാഭിസ്ഥലേ വര്തമാനോ നാഭിം വഹ്ന്യാത്മകോഽവതു ॥ 8 ॥
വഹ്നിതത്ത്വമയോ യോഗീ രക്ഷതാന്മണിപൂരകമ് । കടിം കടിസ്ഥബ്രഹ്മാംഡവാസുദേവാത്മകോഽവതു ॥ 9 ॥
വകാരാദി ലകാരാംത ഷട്പത്രാംബുജബോധകഃ । ജലതത്ത്വമയോ യോഗീ സ്വാധിഷ്ഠാനം മമാവതു ॥ 10 ॥
സിദ്ധാസന സമാസീന ഊരൂ സിദ്ധേശ്വരോഽവതു । വാദിസാംത ചതുഷ്പത്രസരോരുഹ നിബോധകഃ ॥ 11 ॥
മൂലാധാരം മഹീരൂപോ രക്ഷതാദ് വീര്യനിഗ്രഹീ । പൃഷ്ഠം ച സർവതഃ പാതു ജാനുന്യസ്തകരാംബുജഃ ॥ 12 ॥
ജംഘേ പാത്വവധൂതേംദ്രഃ പാത്വംഘ്രീ തീര്ഥപാവനഃ । സർവാംഗം പാതു സർവാത്മാ രോമാണ്യവതു കേശവഃ ॥ 13 ॥
ചര്മ ചര്മാംബരഃ പാതു രക്തം ഭക്തിപ്രിയോഽവതു । മാംസം മാംസകരഃ പാതു മജ്ജാം മജ്ജാത്മകോഽവതു ॥ 14 ॥
അസ്ഥീനി സ്ഥിരധീഃ പായാന്മേധാം വേധാഃ പ്രപാലയേത് । ശുക്രം സുഖകരഃ പാതു ചിത്തം പാതു ദൃഢാകൃതിഃ ॥ 15 ॥
മനോബുദ്ധിമഹംകാരം ഹൃഷീകേശാത്മകോഽവതു । കര്മേംദ്രിയാണി പാത്വീശഃ പാതു ജ്ഞാനേംദ്രിയാണ്യജഃ ॥ 16 ॥
ബംധൂന് ബംധൂത്തമഃ പായാച്ഛത്രുഭ്യഃ പാതു ശത്രുജിത് । ഗൃഹാരാമധനക്ഷേത്രപുത്രാദീന് ശംകരോഽവതു ॥ 17 ॥
ഭാര്യാം പ്രകൃതിവിത് പാതു പശ്വാദീന് പാതു ശാര്ംഗഭൃത് । പ്രാണാന് പാതു പ്രധാനജ്ഞോ ഭക്ഷ്യാദീന് പാതു ഭാസ്കരഃ ॥ 18 ॥
സുഖം ചംദ്രാത്മകഃ പാതു ദുഃഖാത് പാതു പുരാംതകഃ । പശൂന് പശുപതിഃ പാതു ഭൂതിം ഭൂതേശ്വരോ മമ ॥ 19 ॥
പ്രാച്യാം വിഷഹരഃ പാതു പാത്വാഗ്നേയ്യാം മഖാത്മകഃ । യാമ്യാം ധര്മാത്മകഃ പാതു നൈരൃത്യാം സർവവൈരിഹൃത് ॥ 20 ॥
വരാഹഃ പാതു വാരുണ്യാം വായവ്യാം പ്രാണദോഽവതു । കൌബേര്യാം ധനദഃ പാതു പാത്വൈശാന്യാം മഹാഗുരുഃ ॥ 21 ॥
ഊര്ധ്വം പാതു മഹാസിദ്ധഃ പാത്വധസ്താജ്ജടാധരഃ । രക്ഷാഹീനം തു യത് സ്ഥാനം രക്ഷത്വാദിമുനീശ്വരഃ ॥ 22 ॥
കരന്യാസഃ । ഓം ദ്രാം അംഗുഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ । ഓം ദ്രീം തര്ജനീഭ്യാം നമഃ । ഓം ദ്രൂം മധ്യമാഭ്യാം നമഃ । ഓം ദ്രൈം അനാമികാഭ്യാം നമഃ । ഓം ദ്രൌം കനിഷ്ഠികാഭ്യാം നമഃ । ഓം ദ്രഃ കരതലകരപൃഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ ।
ഹൃദയാദിന്യാസഃ । ഓം ദ്രാം ഹൃദയായ നമഃ । ഓം ദ്രീം ശിരസേ സ്വാഹാ । ഓം ദ്രൂം ശിഖായൈ വഷട് । ഓം ദ്രൈം കവചായ ഹുമ് । ഓം ദ്രൌം നേത്രത്രയായ വൌഷട് । ഓം ദ്രഃ അസ്ത്രായ ഫട് । ഓം ഭൂര്ഭുവസ്സുവരോമിതി ദിഗ്വിമോകഃ ।
ഫലശൃതി ॥
ഏതന്മേ വജ്രകവചം യഃ പഠേത് ശൃണുയാദപി । വജ്രകായശ്ചിരംജീവീ ദത്താത്രേയോഽഹമബ്രുവമ് ॥ 23 ॥
ത്യാഗീ ഭോഗീ മഹായോഗീ സുഖദുഃഖവിവര്ജിതഃ । സർവത്ര സിദ്ധസംകല്പോ ജീവന്മുക്തോഽദ്യവര്തതേ ॥ 24 ॥
ഇത്യുക്ത്വാംതര്ദധേ യോഗീ ദത്താത്രേയോ ദിഗംബരഃ । ദലാദനോഽപി തജ്ജപ്ത്വാ ജീവന്മുക്തഃ സ വര്തതേ ॥ 25 ॥
ഭില്ലോ ദൂരശ്രവാ നാമ തദാനീം ശ്രുതവാനിദമ് । സകൃച്ഛ്രവണമാത്രേണ വജ്രാംഗോഽഭവദപ്യസൌ ॥ 26 ॥
ഇത്യേതദ് വജ്രകവചം ദത്താത്രേയസ്യ യോഗിനഃ । ശ്രുത്വാ ശേഷം ശംഭുമുഖാത് പുനരപ്യാഹ പാർവതീ ॥ 27 ॥
ശ്രീ പാർവത്യുവാച
ഏതത് കവച മാഹാത്മ്യം വദ വിസ്തരതോ മമ । കുത്ര കേന കദാ ജാപ്യം കിയജ്ജാപ്യം കഥം കഥമ് ॥ 28 ॥
ഉവാച
ശംഭുസ്തത് സർവം പാർവത്യാ വിനയോദിതമ്
ശ്രീപരമേശ്വര ഉവാച
ശൃണു പാർവതി വക്ഷ്യാമി സമാഹിതമനാവിലമ് ॥ 29 ॥
ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷാണാമിദമേവ പരായണമ് । ഹസ്ത്യശ്വരഥപാദാതി സർവൈശ്വര്യ പ്രദായകമ് ॥ 30 ॥
പുത്രമിത്രകളത്രാദി സർവസംതോഷസാധനമ് । വേദശാസ്ത്രാദിവിദ്യാനാം വിധാനം പരമം ഹി തത് ॥ 31 ॥
സംഗീത ശാസ്ത്ര സാഹിത്യ സത്കവിത്വ വിധായകമ് । ബുദ്ധി വിദ്യാ സ്മൃതി പ്രജ്ഞാ മതി പ്രൌഢിപ്രദായകമ് ॥ 32 ॥
സർവസംതോഷകരണം സർവദുഃഖനിവാരണമ് । ശത്രുസംഹാരകം ശീഘ്രം യശഃകീര്തിവിവര്ധനമ് ॥ 33 ॥
അഷ്ടസംഖ്യാ മഹാരോഗാഃ സന്നിപാതാസ്ത്രയോദശ । ഷണ്ണവത്യക്ഷിരോഗാശ്ച വിംശതിര്മേഹരോഗകാഃ ॥ 34 ॥
അഷ്ടാദശതു കുഷ്ഠാനി ഗുല്മാന്യഷ്ടവിധാന്യപി । അശീതിർവാതരോഗാശ്ച ചത്വാരിംശത്തു പൈത്തികാഃ ॥ 35 ॥
വിംശതിഃ ശ്ലേഷ്മരോഗാശ്ച ക്ഷയചാതുര്ഥികാദയഃ । മംത്രയംത്രകുയോഗാദ്യാഃ കല്പതംത്രാദിനിര്മിതാഃ ॥ 36 ॥
ബ്രഹ്മരാക്ഷസ വേതാലകൂഷ്മാംഡാദി ഗ്രഹോദ്ഭവാഃ । സംഗജാ ദേശകാലസ്ഥാസ്താപത്രയസമുത്ഥിതാഃ ॥ 37 ॥
നവഗ്രഹസമുദ്ഭൂതാ മഹാപാതക സംഭവാഃ । സർവേ രോഗാഃ പ്രണശ്യംതി സഹസ്രാവര്തനാദ് ധ്രുവമ് ॥ 38 ॥
അയുതാവൃത്തിമാത്രേണ വംധ്യാ പുത്രവതീ ഭവേത് । അയുതദ്വിതയാവൃത്ത്യാ ഹ്യപമൃത്യുജയോ ഭവേത് ॥ 39 ॥
അയുതത്രിതയാച്ചൈവ ഖേചരത്വം പ്രജായതേ । സഹസ്രായുതദർവാക് സർവകാര്യാണി സാധയേത് ॥ 40 ॥
ലക്ഷാവൃത്ത്യാ സർവസിദ്ധിര്ഭവത്യേവ ന സംശയഃ ॥ 41 ॥
വിഷവൃക്ഷസ്യ മൂലേഷു തിഷ്ഠന് വൈ ദക്ഷിണാമുഖഃ । കുരുതേ മാസമാത്രേണ വൈരിണം വികലേംദ്രിയമ് ॥ 42 ॥
ഔദുംബരതരോര്മൂലേ വൃദ്ധികാമേന ജാപ്യതേ । ശ്രീവൃക്ഷമൂലേ ശ്രീകാമീ തിംത്രിണീ ശാംതികര്മണി ॥ 43 ॥
ഓജസ്കാമോഽശ്വത്ഥമൂലേ സ്ത്രീകാമൈഃ സഹകാരകേ । ജ്ഞാനാര്ഥീ തുലസീമൂലേ ഗര്ഭഗേഹേ സുതാര്ഥിഭിഃ ॥ 44 ॥
ധനാര്ഥിഭിസ്തു സുക്ഷേത്രേ പശുകാമൈസ്തു ഗോഷ്ഠകേ । ദേവാലയേ സർവകാമൈസ്തത്കാലേ സർവദര്ശിതമ് ॥ 45 ॥
നാഭിമാത്രജലേ സ്ഥിത്വാ ഭാനുമാലോക്യ യോ ജപേത് । യുദ്ധേ വാ ശാസ്ത്രവാദേ വാ സഹസ്രേണ ജയോ ഭവേത് ॥ 46 ॥
കംഠമാത്രേ ജലേ സ്ഥിത്വാ യോ രാത്രൌ കവചം പഠേത് । ജ്വരാപസ്മാരകുഷ്ഠാദി താപജ്വരനിവാരണമ് ॥ 47 ॥
യത്ര യത് സ്യാത് സ്ഥിരം യദ്യത് പ്രസക്തം തന്നിവര്തതേ । തേന തത്ര ഹി ജപ്തവ്യം തതഃ സിദ്ധിര്ഭവേദ്ധ്രുവമ് ॥ 48 ॥
ഇത്യുക്തവാന് ശിവോ ഗൌർവൈ രഹസ്യം പരമം ശുഭമ് । യഃ പഠേത് വജ്രകവചം ദത്താത്രേയ സമോ ഭവേത് ॥ 49 ॥
ഏവം ശിവേന കഥിതം ഹിമവത്സുതായൈ പ്രോക്തം ദലാദമുനയേഽത്രിസുതേന പൂർവമ് । യഃ കോഽപി വജ്രകവചം പഠതീഹ ലോകേ ദത്തോപമശ്ചരതി യോഗിവരശ്ചിരായുഃ ॥ 50 ॥
ഇതി ശ്രീ രുദ്രയാമളേ ഹിമവത്ഖംഡേ മംത്രശാസ്ത്രേ ഉമാമഹേശ്വരസംവാദേ ശ്രീ ദത്താത്രേയ വജ്രകവചസ്തോത്രം സംപൂര്ണമ് ॥
ಶ್ರಿ ದತ್ತಾತ್ರೇಯ ವಜ್ರ ಕವಚಂ ಬಗ್ಗೆ
ಶ್ರೀ ದತ್ತಾತ್ರೇಯ ವಜ್ರಕವಚ, ದತ್ತಾತ್ರೇಯನ ಕುರಿತ "ವಜ್ರದ ಕವಚ" ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಕಲ್ಪಗಳು ಹೇಗೆ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಋಷಿಗಳು ವೇದವ್ಯಾಸರನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಆರಂಭ; ಶಿವ ಉಮೆಯರ ಸಂವಾದವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಉತ್ತರವೇ ಈ ಕವಚ; ಅದರಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಪ್ರತಿ ಭಾಗವನ್ನೂ ಪ್ರತಿ ದಿಕ್ಕನ್ನೂ ಕಾಪಾಡಲು ದತ್ತನನ್ನು ಆವಾಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರ ಫಲಶ್ರುತಿ ಹೇಳುವಂತೆ ರುದ್ರಯಾಮಳದ ಹಿಮವತ್ಖಂಡದಿಂದ ಬಂದದ್ದು.
ಮೂಲ: ರುದ್ರಯಾಮಳ, ಹಿಮವತ್ಖಂಡ (ಫಲಶ್ರುತಿಯಂತೆ)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ಗುರುವಾರಗಳಂದು, ದತ್ತ ಜಯಂತಿಯಂದು, ಮತ್ತು ದತ್ತ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಕವಚ ಶ್ಲೋಕದಿಂದ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿ ಅಂಗ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ದೇವತೆಯನ್ನು ಆವಾಹಿಸುತ್ತದೆ.
- ದತ್ತಾತ್ರೇಯನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವರ ಸಂಯುಕ್ತ ರೂಪವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಹಬ್ಬಗಳಂದು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಕವಚ ಎಂದರೇನು?
ದೇಹದ ಪ್ರತಿ ಭಾಗವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ದೇವತೆಯನ್ನು ಆವಾಹಿಸುವ ರಕ್ಷಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ.
ಈ ಕವಚ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದೆ?
ಫಲಶ್ರುತಿ ಹೇಳುವಂತೆ ರುದ್ರಯಾಮಳ, ಹಿಮವತ್ಖಂಡ.
ಇದು ಹೇಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ?
ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಕಲ್ಪಗಳ ಸಿದ್ಧಿ ಹೇಗೆ ಎಂದು ಋಷಿಗಳು ವೇದವ್ಯಾಸರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು