ಶ್ರೀ ಕಾಶೀ ವಿಶ್ವನಾಥ ಸ್ತೋತ್ರಂ
Shiva · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
കംഠേ യസ്യ ലസത്കരാലഗരലം ഗംഗാജലം മസ്തകേ വാമാംഗേ ഗിരിരാജരാജതനയാ ജായാ ഭവാനീ സതീ । നംദിസ്കംദഗണാധിരാജസഹിതാ ശ്രീവിശ്വനാഥപ്രഭുഃ കാശീമംദിരസംസ്ഥിതോഽഖിലഗുരുര്ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 1॥
യോ ദേവൈരസുരൈര്മുനീംദ്രതനയൈര്ഗംധർവയക്ഷോരഗൈ- ര്നാഗൈര്ഭൂതലവാസിഭിര്ദ്വിജവരൈഃ സംസേവിതഃ സിദ്ധയേ । യാ ഗംഗോത്തരവാഹിനീ പരിസരേ തീര്ഥേരസംഖ്യൈർവൃതാ സാ കാശീ ത്രിപുരാരിരാജനഗരീ ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 2॥
തീര്ഥാനാം പ്രവരാ മനോരഥകരീ സംസാരപാരാപരാ- നംദാ നംദിഗണേശ്വരൈരുപഹിതാ ദേവൈരശേഷൈഃ സ്തുതാ । യാ ശംഭോര്മണികുംഡലൈകകണികാ വിഷ്ണോസ്തപോദീര്ഘികാ സേയം ശ്രീമണികര്ണികാ ഭഗവതീ ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 3॥
ഏഷാ ധര്മപതാകിനീ തടരുഹാസേവാവസന്നാകിനീ പശ്യന്പാതകിനീ ഭഗീരഥതപഃസാഫല്യദേവാകിനീ । പ്രേമാരൂഢപതാകിനീ ഗിരിസുതാ സാ കേകരാസ്വാകിനീ കാശ്യാമുത്തരവാഹിനീ സുരനദീ ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 4॥
വിഘ്നാവാസനിവാസകാരണമഹാഗംഡസ്ഥലാലംബിതഃ സിംദൂരാരുണപുംജചംദ്രകിരണപ്രച്ഛാദിനാഗച്ഛവിഃ । ശ്രീവിശ്വേശ്വരവല്ലഭോ ഗിരിജയാ സാനംദകാനംദിതഃ സ്മേരാസ്യസ്തവ ഢുംഢിരാജമുദിതോ ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥। 5॥ । കേദാരഃ കലശേശ്വരഃ പശുപതിര്ധര്മേശ്വരോ മധ്യമോ ജ്യേഷ്ഠേശോ പശുപശ്ച കംദുകശിവോ വിഘ്നേശ്വരോ ജംബുകഃ । ചംദ്രേശോ ഹ്യമൃതേശ്വരോ ഭൃഗുശിവഃ ശ്രീവൃദ്ധകാലേശ്വരോ മധ്യേശോ മണികര്ണികേശ്വരശിവോ ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 6॥
ഗോകര്ണസ്ത്വഥ ഭാരഭൂതനുദനുഃ ശ്രീചിത്രഗുപ്തേശ്വരോ യക്ഷേശസ്തിലപര്ണസംഗമശിവോ ശൈലേശ്വരഃ കശ്യപഃ । നാഗേശോഽഗ്നിശിവോ നിധീശ്വരശിവോഽഗസ്തീശ്വരസ്താരക- ജ്ഞാനേശോഽപി പിതാമഹേശ്വരശിവോ ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 7॥
ബ്രഹ്മാംഡം സകലം മനോഷിതരസൈ രത്നൈഃ പയോഭിര്ഹരം ഖേലൈഃ പൂരയതേ കുടുംബനിലയാന് ശംഭോർവിലാസപ്രദാ । നാനാദിവ്യലതാവിഭൂഷിതവപുഃ കാശീപുരാധീശ്വരീ ശ്രീവിശ്വേശ്വരസുംദരീ ഭഗവതീ ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 8॥
യാ ദേവീ മഹിഷാസുരപ്രമഥനീ യാ ചംഡമുംഡാപഹാ യാ ശുംഭാസുരരക്തബീജദമനീ ശക്രാദിഭിഃ സംസ്തുതാ । യാ ശൂലാസിധനുഃശരാഭയകരാ ദുര്ഗാദിസംദക്ഷിണാ- മാശ്രിത്യാശ്രിതവിഘ്നശംസമയതു ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 9॥
ആദ്യാ ശ്രീർവികടാ തതസ്തു വിരജാ ശ്രീമംഗലാ പാർവതീ വിഖ്യാതാ കമലാ വിശാലനയനാ ജ്യേഷ്ഠാ വിശിഷ്ടാനനാ । കാമാക്ഷീ ച ഹരിപ്രിയാ ഭഗവതീ ശ്രീഘംടഘംടാദികാ മൌര്യാ ഷഷ്ടിസഹസ്രമാതൃസഹിതാ ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 10॥
ആദൌ പംചനദം പ്രയാഗമപരം കേദാരകുംഡം കുരു- ക്ഷേത്രം മാനസകം സരോഽമൃതജലം ശാവസ്യ തീര്ഥം പരമ് । മത്സ്യോദര്യഥ ദംഡഖാംഡസലിലം മംദാകിനീ ജംബുകം ഘംടാകര്ണസമുദ്രകൂപസഹിതോ ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 11॥
രേവാകുംഡജലം സരസ്വതിജലം ദുർവാസകുംഡം തതോ ലക്ഷ്മീതീര്ഥലവാംകുശസ്യ സലിലം കംദര്പകുംഡം തഥാ । ദുര്ഗാകുംഡമസീജലം ഹനുമതഃ കുംഡപ്രതാപോര്ജിതഃ പ്രജ്ഞാനപ്രമുഖാനി വഃ പ്രതിദിനം ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 12॥
ആദ്യഃ കൂപവരസ്തു കാലദമനഃ ശ്രീവൃദ്ധകൂപോഽപരോ വിഖ്യാതസ്തു പരാശരസ്തു വിദിതഃ കൂപഃ സരോ മാനസഃ । ജൈഗീഷവ്യമുനേഃ ശശാംകനൃപതേഃ കൂപസ്തു ധര്മോദ്ഭവഃ ഖ്യാതഃ സപ്തസമുദ്രകൂപസഹിതോ ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 13॥
ലക്ഷ്യീനായകബിംദുമാധവഹരിര്ലക്ഷ്മീനൃസിംഹസ്തതോ ഗോവിംദസ്ത്വഥ ഗോപികാപ്രിയതമഃ ശ്രീനാരദഃ കേശവഃ । ഗംഗാകേശവവാമനാഖ്യതദനു ശ്വേതോ ഹരിഃ കേശവഃ പ്രഹ്ലാദാദിസമസ്തകേശവഗണോ ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 14॥
ലോലാര്കോ വിമലാര്കമായുഖരവിഃ സംവര്തസംജ്ഞോ രവി- ർവിഖ്യാതോ ദ്രുപദുഃഖഖോല്കമരുണഃ പ്രോക്തോത്തരാര്കോ രവിഃ । ഗംഗാര്കസ്ത്വഥ വൃദ്ധവൃദ്ധിവിബുധാ കാശീപുരീസംസ്ഥിതാഃ സൂര്യാ ദ്വാദശസംജ്ഞകാഃ പ്രതിദിനം ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 15॥
ആദ്യോ ഢുംഢിവിനായകോ ഗണപതിശ്ചിംതാമണിഃ സിദ്ധിദഃ സേനാവിഘ്നപതിസ്തു വക്ത്രവദനഃ ശ്രീപാശപാണിഃ പ്രഭുഃ । ആശാപക്ഷവിനായകാപ്രഷകരോ മോദാദികഃ ഷഡ്ഗുണോ ലോലാര്കാദിവിനായകാഃ പ്രതിദിനം ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 16॥।
ഹേരംബോ നലകൂബരോ ഗണപതിഃ ശ്രീഭീമചംഡീഗണോ വിഖ്യാതോ മണികര്ണികാഗണപതിഃ ശ്രീസിദ്ധിദോ വിഘ്നപഃ । മുംഡശ്ചംഡമുഖശ്ച കഷ്ടഹരണഃ ശ്രീദംഡഹസ്തോ ഗണഃ ശ്രീദുര്ഗാഖ്യഗണാധിപഃ പ്രതിദിനം ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 17॥
ആദ്യോ ഭൈരവഭീഷണസ്തദപരഃ ശ്രീകാലരാജഃ ക്രമാ- ച്ഛ്രീസംഹാരകഭൈരവസ്ത്വഥ രുരുശ്ചോന്മത്തകോ ഭൈരവഃ । ക്രോധശ്ചംഡകപാലഭൈരവവരഃ ശ്രീഭൂതനാഥാദയോ ഹ്യഷ്ടൌ ഭൈരവമൂര്തയഃ പ്രതിദിനം ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 18॥
ആധാതോഽംബികയാ സഹ ത്രിനയനഃ സാര്ധം ഗണൈര്നംദിതാം കാശീമാശു വിശന് ഹരഃ പ്രഥമതോ വാര്ഷധ്വജേഽവസ്ഥിതഃ । ആയാതാ ദശ ധേനവഃ സുകപിലാ ദിവ്യൈഃ പയോഭിര്ഹരം ഖ്യാതം തദ്വൃഷഭധ്വജേന കപിലം ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 19॥
ആനംദാഖ്യവനം ഹി ചംപകവനം ശ്രീനൈമിഷം ഖാംഡവം പുണ്യം ചൈത്രരഥം ത്വശാകവിപിനം രംഭാവനം പാവനമ് । ദുര്ഗാരണ്യമഥോഽപി കൈരവവനം വൃംദാവനം പാവനം വിഖ്യാതാനി വനാനി വഃ പ്രതിദിനം ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 20॥
അലികുലദലനീലഃ കാലദംഷ്ട്രാകരാലഃ സജലജലദനീലോ വ്യാലയജ്ഞോപവീതഃ । അഭയവരദഹസ്തോ ഡാമരോദ്ദാമനാദഃ സകലദുരിതഭക്ഷോ മംഗലം വോ ദദാതു ॥ 21॥
അര്ധാംഗേ വികടാ ഗിരീംദ്രതനയാ ഗൌരീ സതീ സുംദരീ സർവാംഗേ വിലസദ്വിഭൂതിധവലോ കാലോ വിശാലേക്ഷണഃ । വീരേശഃ സഹനംദിഭൃംഗിസഹിതഃ ശ്രീവിശ്വനാഥഃ പ്രഭുഃ കാശീമംദിരസംസ്ഥിതോഽഖിലഗുരുര്ദേയാത്സദാ മംഗലമ് ॥ 22॥
യഃ പ്രാതഃ പ്രയതഃ പ്രസന്നമനസാ പ്രേമപ്രമോദാകുലഃ ഖ്യാതം തത്ര വിശിഷ്ടപാദഭുവനേശേംദ്രാദിഭിര്യത്സ്തുതമ് । പ്രാതഃ പ്രാങ്മുഖമാസനോത്തമഗതോ ബ്രൂയാച്ഛൃണോത്യാദരാത് കാശീവാസമുഖാന്യവാപ്യ സതതം പ്രീതേ ശിവേ ധൂര്ജടി ॥ 23॥
ഇതി ശ്രീമച്ഛംകരാചാര്യവിരചിതം കാശീവിശ്വനാഥസ്തോത്രമ് ॥
ಶ್ರೀ ಕಾಶೀ ವಿಶ್ವನಾಥ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಬಗ್ಗೆ
ಕಾಶೀ ವಿಶ್ವನಾಥ ಸ್ತೋತ್ರ ಕಾಶಿಯ (ವಾರಾಣಸಿ) ಜಗದೊಡೆಯ ವಿಶ್ವನಾಥನ ಸ್ತೋತ್ರ. ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಕರಾಳ ವಿಷ, ಶಿರದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆ, ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗಿರಿರಾಜಪುತ್ರಿ ಭವಾನಿ, ನಂದಿ ಸ್ಕಂದ ಗಣಾಧಿಪರಿಂದ ಸೇವಿತ, ದೇವ ಅಸುರ ಮುನಿ ಗಂಧರ್ವ ಯಕ್ಷ ನಾಗರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಕೊನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ಸೋಮವಾರ ಮತ್ತು ಮಹಾಶಿವರಾತ್ರಿಯಂದು, ಶ್ರಾವಣದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಕಾಶೀಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಇದರ ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಕರ್ತೃವನ್ನು ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಎನ್ನುತ್ತದೆ.
- ಕಾಶೀ ವಿಶ್ವನಾಥ ಹನ್ನೆರಡು ಜ್ಯೋತಿರ್ಲಿಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು; ಕಾಶಿ ಶಿವನ ತ್ರಿಶೂಲದ ತುದಿಯ ಮೇಲಿದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ವಿಶ್ವನಾಥ ಯಾರು?
ಕಾಶಿಯ ಅಧಿದೇವತೆ, "ಜಗದೊಡೆಯ" ಶಿವ.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಹೇಳುವಂತೆ ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು.
ಇದನ್ನು ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ?
ಸೋಮವಾರ, ಶಿವರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಕಾಶೀಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು