MuhurtaNow

ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಮೂಲಂ - ಅಷ್ಟಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

Sri Krishna · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

ഓം ശ്രീ പരമാത്മനേ നമഃ അഥ അഷ്ടമോഽധ്യായഃ । അക്ഷരപരബ്രഹ്മയോഗഃ

അര്ജുന ഉവാച

കിം തദ്ബ്രഹ്മ കിമധ്യാത്മം കിം കര്മ പുരുഷോത്തമ । അധിഭൂതം ച കിം പ്രോക്തമധിദൈവം കിമുച്യതേ ॥ 1

അധിയജ്ഞഃ കഥം കോഽത്ര ദേഹേഽസ്മിന്മധുസൂദന । പ്രയാണകാലേ ച കഥം ജ്ഞേയോഽസി നിയതാത്മഭിഃ ॥ 2 ॥

ശ്രീഭഗവാനുവാച

അക്ഷരം ബ്രഹ്മ പരമം സ്വഭാവോഽധ്യാത്മമുച്യതേ । ഭൂതഭാവോദ്ഭവകരോ വിസര്ഗഃ കര്മസംജ്ഞിതഃ ॥ 3

അധിഭൂതം ക്ഷരോ ഭാവഃ പുരുഷശ്ചാധിദൈവതമ് । അധിയജ്ഞോഽഹമേവാത്ര ദേഹേ ദേഹഭൃതാം വര ॥ 4 ॥

അംതകാലേ ച മാമേവ സ്മരന്മുക്ത്വാ കലേവരമ് । യഃ പ്രയാതി സ മദ്ഭാവം യാതി നാസ്ത്യത്ര സംശയഃ ॥ 5 ॥

യം യം വാപി സ്മരന്ഭാവം ത്യജത്യംതേ കലേവരമ് । തം തമേവൈതി കൌംതേയ സദാ തദ്ഭാവഭാവിതഃ ॥ 6 ॥

തസ്മാത്സർവേഷു കാലേഷു മാമനുസ്മര യുധ്യ ച । മയ്യര്പിതമനോബുദ്ധിര്മാമേവൈഷ്യസ്യസംശയമ് ॥ 7 ॥

അഭ്യാസയോഗയുക്തേന ചേതസാ നാന്യഗാമിനാ । പരമം പുരുഷം ദിവ്യം യാതി പാര്ഥാനുചിംതയന് ॥ 8 ॥

കവിം പുരാണമനുശാസിതാരമണോരണീയംസമനുസ്മരേദ്യഃ। സർവസ്യ ധാതാരമചിംത്യരൂപമാദിത്യവര്ണം തമസഃ പരസ്താത് ॥ 9 ॥

പ്രയാണകാലേ മനസാചലേന ഭക്ത്യാ യുക്തോ യോഗബലേന ചൈവ। ഭ്രുവോര്മധ്യേ പ്രാണമാവേശ്യ സമ്യക്സ തം പരം പുരുഷമുപൈതി ദിവ്യമ് ॥ 10 ॥

യദക്ഷരം വേദവിദോ വദംതി വിശംതി യദ്യതയോ വീതരാഗാഃ। യദിച്ഛംതോ ബ്രഹ്മചര്യം ചരംതി തത്തേ പദം സംഗ്രഹേണ പ്രവക്ഷ്യേ ॥ 11 ॥

സർവദ്വാരാണി സംയമ്യ മനോ ഹൃദി നിരുധ്യ ച । മൂര്ധ്ന്യാധായാത്മനഃ പ്രാണമാസ്ഥിതോ യോഗധാരണാമ് ॥ 12 ॥

ഓമിത്യേകാക്ഷരം ബ്രഹ്മ വ്യാഹരന്മാമനുസ്മരന് । യഃ പ്രയാതി ത്യജംദേഹം സ യാതി പരമാം ഗതിമ് ॥ 13 ॥

അനന്യചേതാഃ സതതം യോ മാം സ്മരതി നിത്യശഃ । തസ്യാഹം സുലഭഃ പാര്ഥ നിത്യയുക്തസ്യ യോഗിനഃ ॥ 14 ॥

മാമുപേത്യ പുനര്ജന്മ ദുഃഖാലയമശാശ്വതമ് । നാപ്നുവംതി മഹാത്മാനഃ സംസിദ്ധിം പരമാം ഗതാഃ ॥ 15 ॥

ആബ്രഹ്മഭുവനാല്ലോകാഃ പുനരാവര്തിനോഽര്ജുന । മാമുപേത്യ തു കൌംതേയ പുനര്ജന്മ ന വിദ്യതേ ॥ 16 ॥

സഹസ്രയുഗപര്യംതമഹര്യദ്ബ്രഹ്മണോ വിദുഃ । രാത്രിം യുഗസഹസ്രാംതാം തേഽഹോരാത്രവിദോ ജനാഃ ॥ 17 ॥

അവ്യക്താദ്വ്യക്തയഃ സർവാഃ പ്രഭവംത്യഹരാഗമേ । രാത്ര്യാഗമേ പ്രലീയംതേ തത്രൈവാവ്യക്തസംജ്ഞകേ ॥ 18 ॥

ഭൂതഗ്രാമഃ സ ഏവായം ഭൂത്വാ ഭൂത്വാ പ്രലീയതേ । രാത്ര്യാഗമേഽവശഃ പാര്ഥ പ്രഭവത്യഹരാഗമേ ॥ 19 ॥

പരസ്തസ്മാത്തു ഭാവോഽന്യോഽവ്യക്തോഽവ്യക്താത്സനാതനഃ । യഃ സ സർവേഷു ഭൂതേഷു നശ്യത്സു ന വിനശ്യതി ॥ 20 ॥

അവ്യക്തോഽക്ഷര ഇത്യുക്തസ്തമാഹുഃ പരമാം ഗതിമ് । യം പ്രാപ്യ ന നിവര്തംതേ തദ്ധാമ പരമം മമ ॥ 21 ॥

പുരുഷഃ സ പരഃ പാര്ഥ ഭക്ത്യാ ലഭ്യസ്ത്വനന്യയാ । യസ്യാംതഃസ്ഥാനി ഭൂതാനി യേന സർവമിദം തതമ് ॥ 22 ॥

യത്ര കാലേ ത്വനാവൃത്തിമാവൃത്തിം ചൈവ യോഗിനഃ । പ്രയാതാ യാംതി തം കാലം വക്ഷ്യാമി ഭരതര്ഷഭ ॥ 23 ॥

അഗ്നിര്ജോതിരഹഃ ശുക്ലഃ ഷണ്മാസാ ഉത്തരായണമ് । തത്ര പ്രയാതാ ഗച്ഛംതി ബ്രഹ്മ ബ്രഹ്മവിദോ ജനാഃ ॥ 24 ॥

ധൂമോ രാത്രിസ്തഥാ കൃഷ്ണഃ ഷണ്മാസാ ദക്ഷിണായനമ് । തത്ര ചാംദ്രമസം ജ്യോതിര്യോഗീ പ്രാപ്യ നിവര്തതേ ॥ 25 ॥

ശുക്ലകൃഷ്ണേ ഗതീ ഹ്യേതേ ജഗതഃ ശാശ്വതേ മതേ । ഏകയാ യാത്യനാവൃത്തിമന്യയാവര്തതേ പുനഃ ॥ 26 ॥

നൈതേ സൃതീ പാര്ഥ ജാനന്യോഗീ മുഹ്യതി കശ്ചന । തസ്മാത്സർവേഷു കാലേഷു യോഗയുക്തോ ഭവാര്ജുന ॥ 27 ॥

വേദേഷു യജ്ഞേഷു തപഃസു ചൈവ ദാനേഷു യത്പുണ്യഫലം പ്രദിഷ്ടമ്। അത്യേതി തത്സർവമിദം വിദിത്വായോഗീ പരം സ്ഥാനമുപൈതി ചാദ്യമ് ॥ 28 ॥

ഓം തത്സദിതി ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാസൂപനിഷത്സു ബ്രഹ്മവിദ്യായാം യോഗശാസ്ത്രേ ശ്രീകൃഷ്ണാര്ജുനസംവാദേ അക്ഷരബ്രഹ്മയോഗോ നാമാഷ്ടമോഽധ്യായഃ ॥8 ॥

ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಮೂಲಂ - ಅಷ್ಟಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಅಕ್ಷರಬ್ರಹ್ಮಯೋಗ ಬ್ರಹ್ಮ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ, ಕರ್ಮ, ಅಧಿಭೂತ, ಅಧಿದೈವ, ಅಧಿಯಜ್ಞ, ಮರಣಕಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ಅರ್ಜುನನ ಏಳು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮ ಅಕ್ಷರ, ಸ್ವಭಾವವೇ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ, ಮರಣಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾನೋ ಅದನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾಡುತ್ತ ಸದಾ ತನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಓಂ ಜಪಿಸುತ್ತ ದೇಹ ಬಿಡುವ ಯೋಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಗಳ ಮಹಾಚಕ್ರ, ಮರಳದ ಬೆಳಕಿನ ಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ಮರಳುವ ಧೂಮಮಾರ್ಗ ಎಂಬ ಜೀವಿಗಳ ಎರಡು ನಿರ್ಗಮನ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮೂಲ: ಮಹಾಭಾರತ, ಭೀಷ್ಮಪರ್ವ (ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ೮ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ಗೀತಾಪಠಣದಲ್ಲಿ, ಗೀತಾಜಯಂತಿ ಏಕಾದಶಿಯಂದು, ಮತ್ತು ಅಗಲಿದವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ೭ನೇ ಶ್ಲೋಕ "ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವೇಷು ಕಾಲೇಷು ಮಾಮನುಸ್ಮರ ಯುಧ್ಯ ಚ" ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕರ್ತವ್ಯದೊಡನೆ ಜೋಡಿಸಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಹೋರಾಡು ಎನ್ನುತ್ತದೆ.
  • ಶುಕ್ಲ ಕೃಷ್ಣ ಎಂಬ ಎರಡು ನಿರ್ಗಮನ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ೨೩ ರಿಂದ ೨೬ನೇ ಶ್ಲೋಕಗಳು ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಕೃಷ್ಣನಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಯಾವುದು?

ಅಕ್ಷರ (ಅವಿನಾಶಿ).

೭ನೇ ಶ್ಲೋಕ ಏನು ಕೇಳುತ್ತದೆ?

"ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು, ಹೋರಾಡು."

ಎರಡು ನಿರ್ಗಮನ ಮಾರ್ಗಗಳು ಯಾವುವು?

ಮರಳದ ಶುಕ್ಲಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ಮರಳುವ ಕೃಷ್ಣಮಾರ್ಗ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.