ಉದ್ಧವಗೀತಾ - ಪ್ರಥಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
Sri Krishna · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
ശ്രീരാധാകൃഷ്ണാഭ്യാം നമഃ । ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ് । ഏകാദശഃ സ്കംധഃ । ഉദ്ധവ ഗീതാ । അഥ പ്രഥമോഽധ്യായഃ ।
ശ്രീബാദരായണിഃ ഉവാച
കൃത്വാ ദൈത്യവധം കൃഷ്ണഃ സരമഃ യദുഭിഃ വൃതഃ । ഭുവഃ അവതാരവത് ഭാരം ജവിഷ്ഠന് ജനയന് കലിമ് ॥ 1
യേ കോപിതാഃ സുബഹു പാംഡുസുതാഃ സപത്നൈഃ ദുര്ദ്യൂതഹേലനകചഗ്രഹണ ആദിഭിഃ താന് । കൃത്വാ നിമിത്തം ഇതര ഇതരതഃ സമേതാന് ഹത്വാ നൃപാന് നിരഹരത് ക്ഷിതിഭാരം ഈശഃ ॥ 2॥
ഭൂഭാരരാജപൃതനാ യദുഭിഃ നിരസ്യ ഗുപ്തൈഃ സ്വബാഹുഭിഃ അചിംതയത് അപ്രമേയഃ । മന്യേ അവനേഃ നനു ഗതഃ അപി അഗതം ഹി ഭാരമ് യത് യാദവം കുലം അഹോ ഹി അവിഷഹ്യം ആസ്തേ ॥ 3॥
ന ഏവ അന്യതഃ പരിഭവഃ അസ്യ ഭവേത് കഥംചിത് മത് സംശ്രയസ്യ വിഭവ ഉന്നഹന് അസ്യ നിത്യമ് । അംതഃകലിം യദുകുലസ്യ വിധ്ഹായ വേണുഃ തംബസ്യ വഹ്നിം ഇവ ശാംതിം ഉപൈമി ധാമ ॥ 4॥
ഏവം വ്യവസിതഃ രാജന് സത്യസംകല്പഃ ഈശ്വരഃ । ശാപവ്യാജേന വിപ്രാണാം സംജഹ്വേ സ്വകുലം വിഭുഃ ॥ 5॥
സ്വമൂര്ത്യാ ലോകലാവണ്യനിര്മുക്ത്യാ ലോചനം നൃണാമ് । ഗീര്ഭിഃ താഃ സ്മരതാം ചിത്തം പദൈഃ താന് ഈക്ഷതാം ക്രിയാ ॥ 6॥
ആച്ഛിദ്യ കീര്തിം സുശ്ലോകാം വിതത്യ ഹി അംജസാ നു കൌ । തമഃ അനയാ തരിഷ്യംതി ഇതി അഗാത് സ്വം പദം ഈശ്വരഃ ॥ 7॥
രാജാ ഉവാച
ബ്രഹ്മണ്യാനാം വദാന്യാനാം നിത്യം വൃദ്ധൌപസേവിനാമ് । വിപ്രശാപഃ കഥം അഭൂത് വൃഷ്ണീനാം കൃഷ്ണചേതസാമ് ॥ 8
യത് നിമിത്തഃ സഃ വൈ ശാപഃ യാദൃശഃ ദ്വിജസത്തമ । കഥം ഏകാത്മനാം ഭേദഃ ഏതത് സർവം വദസ്വ മേ ॥ 9॥
ശ്രീശുകഃ ഉവാച
ബിഭ്രത് വപുഃ സകലസുംദരസംനിവേശമ് കര്മാചരന് ഭുവി സുമംഗലം ആപ്തകാമഃ । ആസ്ഥായ ധാമ രമമാണഃ ഉദാരകീര്തിഃ സംഹര്തും ഐച്ഛത കുലം സ്ഥിതകൃത്യശേഷഃ ॥ 10
കര്മാണി പുണ്യനിവഹാനി സുമംഗലാനി ഗായത് ജഗത് കലിമലാപഹരാണി കൃത്വാ । കാല ആത്മനാ നിവസതാ യദുദേവഗേഹേ പിംഡാരകം സമഗമന് മുനയഃ നിസൃഷ്ടാഃ ॥ 11॥
വിശ്വാമിത്രഃ അസിതഃ കണ്വഃ ദുർവാസാഃ ഭൃഗുഃ അംഗിരാഃ । കശ്യപഃ വാമദേവഃ അത്രിഃ വസിഷ്ഠഃ നാരദ ആദയഃ ॥ 12॥
ക്രീഡംതഃ താന് ഉപവ്രജ്യ കുമാരാഃ യദുനംദനാഃ । ഉപസംഗൃഹ്യ പപ്രച്ഛുഃ അവിനീതാ വിനീതവത് ॥ 13॥
തേ വേഷയിത്വാ സ്ത്രീവേഷൈഃ സാംബം ജാംബവതീസുതമ് । ഏഷാ പൃച്ഛതി വഃ വിപ്രാഃ അംതർവത് ന്യസിത ഈക്ഷണാ ॥ 14॥
പ്രഷ്ടും വിലജ്ജതി സാക്ഷാത് പ്രബ്രൂത അമോഘദര്ശനാഃ । പ്രസോഷ്യംതി പുത്രകാമാ കിംസ്വിത് സംജനയിഷ്യതി ॥ 15॥
ഏവം പ്രലബ്ധ്വാ മുനയഃ താന് ഊചുഃ കുപിതാ നൃപ । ജനയിഷ്യതി വഃ മംദാഃ മുസലം കുലനാശനമ് ॥ 16॥
തത് ശഋത്വാ തേ അതിസംത്രസ്താഃ വിമുച്യ സഹസോദരമ് । സാംബസ്യ ദദൃശുഃ തസ്മിന് മുസലം ഖലു അയസ്മയമ് ॥ 17॥
കിം കൃതം മംദഭാഗ്യൈഃ കിം വദിഷ്യംതി നഃ ജനാഃ । ഇതി വിഹ്വലിതാഃ ഗേഹാന് ആദായ മുസലം യയുഃ ॥ 18॥
തത് ച ഉപനീയ സദസി പരിമ്ലാനമുഖശ്രിയഃ । രാജ്ഞഃ ആവേദയാന് ചക്രുഃ സർവയാദവസംനിധൌ ॥ 19॥
ശ്രുത്വാ അമോഘം വിപ്രശാപം ദൃഷ്ട്വാ ച മുസലം നൃപ । വിസ്മിതാഃ ഭയസംത്രസ്താഃ ബഭൂവുഃ ദ്വാരകൌകസഃ ॥ 20॥
തത് ചൂര്ണയിത്വാ മുസലം യദുരാജഃ സഃ ആഹുകഃ । സമുദ്രസലിലേ പ്രാസ്യത് ലോഹം ച അസ്യ അവശേഷിതമ് ॥ 21॥
കശ്ചിത് മത്സ്യഃ അഗ്രസീത് ലോഹം ചൂര്ണാനി തരലൈഃ തതഃ । ഉഹ്യമാനാനി വേലായാം ലഗ്നാനി ആസന് കില ഐരികാഃ ॥ 22॥
മത്സ്യഃ ഗൃഹീതഃ മത്സ്യഘ്നൈഃ ജാലേന അന്യൈഃ സഹ അര്ണവേ । തസ്യ ഉദരഗതം ലോഹം സഃ ശല്യേ ലുബ്ധകഃ അകരോത് ॥ 23॥
ഭഗവാന് ജ്ഞാതസർവാര്ഥഃ ഈശ്വരഃ അപി തദന്യഥാ । കര്തും ന ഐച്ഛത് വിപ്രശാപം കാലരൂപീ അന്വമോദത ॥ 24॥
ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതേ മഹാപുരാണേ പാരമഹംസ്യാം സംഹിതായാമേകാദശസ്കംധേ വിപ്രശാപോ നാമ പ്രഥമോഽധ്യായഃ ॥
ಉದ್ಧವಗೀತಾ - ಪ್ರಥಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ
ಈ ಉದ್ಧವಗೀತೆ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ೧ನೇ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ, ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧದ ೧ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ, "ವಿಪ್ರಶಾಪ". ಭೂಭಾರವನ್ನು ಇಳಿಸಿದ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣ ತನ್ನ ಯದುಕುಲವನ್ನೂ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಂಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗರ್ವಿಷ್ಠ ಯದುಕುಮಾರರು ಸಾಂಬನಿಗೆ ಗರ್ಭಿಣಿ ಸ್ತ್ರೀಯ ವೇಷ ತೊಡಿಸಿ, ಬಂದಿದ್ದ ಮುನಿಗಳನ್ನು ಅಣಕಿಸುತ್ತಾ "ಇವಳು" ಏನನ್ನು ಹೆರುವಳು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ; ಕೋಪಗೊಂಡ ಮುನಿಗಳು ಅವರ ಕುಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ಒನಕೆಯನ್ನು ಹೆರುವಳು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿತ ಕೃಷ್ಣ ಶಾಪವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಮೂಲ: ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ, ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧ, ಅಧ್ಯಾಯ ೧
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ಭಾಗವತ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಾಗವತ ಸಪ್ತಾಹದಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಒನಕೆಯನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆಯುತ್ತಾರೆ, ಆದರೂ ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಪ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.
- ಉದ್ಧವನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಕೊನೆಯ ಬೋಧನೆಯಿರುವ ಭಾಗವತದ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧ ಉದ್ಧವಗೀತೆ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹೆಸರೇನು?
"ವಿಪ್ರಶಾಪ", ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಶಾಪ.
ಯದುಕುಮಾರರು ಯಾವ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿದರು?
ಮುನಿಗಳನ್ನು ಅಣಕಿಸಲು ಸಾಂಬನಿಗೆ ಗರ್ಭಿಣಿಯ ವೇಷ ತೊಡಿಸಿದರು.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದೆ?
ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ, ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧ, ಅಧ್ಯಾಯ ೧.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು