MuhurtaNow

ಉದ್ಧವಗೀತಾ - ತೃತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ

Sri Krishna · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

అథ తృతీయోఽధ్యాయః ।

పరస్య విష్ణోః ఈశస్య మాయినామ అపి మోహినీమ్ । మాయాం వేదితుం ఇచ్ఛామః భగవంతః బ్రువంతు నః ॥ 1॥

న అనుతృప్యే జుషన్ యుష్మత్ వచః హరికథా అమృతమ్ । సంసారతాపనిఃతప్తః మర్త్యః తత్ తాప భేషజమ్ ॥ 2॥

అంతరిక్షః ఉవాచ

ఏభిః భూతాని భూతాత్మా మహాభూతైః మహాభుజ । ససర్జోత్ చ అవచాని ఆద్యః స్వమాత్రప్రసిద్ధయే ॥ 3

ఏవం సృష్టాని భూతాని ప్రవిష్టః పంచధాతుభిః । ఏకధా దశధా ఆత్మానం విభజన్ జుషతే గుణాన్ ॥ 4॥

గుణైః గుణాన్ సః భుంజానః ఆత్మప్రద్యోదితైః ప్రభుః । మన్యమానః ఇదం సృష్టం ఆత్మానం ఇహ సజ్జతే ॥ 5॥

కర్మాణి కర్మభిః కుర్వన్ సనిమిత్తాని దేహభృత్ । తత్ తత్ కర్మఫలం గృహ్ణన్ భ్రమతి ఇహ సుఖైతరమ్ ॥ 6॥

ఇత్థం కర్మగతీః గచ్ఛన్ బహ్వభద్రవహాః పుమాన్ । ఆభూతసంప్లవాత్ సర్గప్రలయౌ అశ్నుతే అవశః ॥ 7॥

ధాతు ఉపప్లవః ఆసన్నే వ్యక్తం ద్రవ్యగుణాత్మకమ్ । అనాదినిధనః కాలః హి అవ్యక్తాయ అపకర్షతి ॥ 8॥

శతవర్షాః హి అనావృష్టిః భవిష్యతి ఉల్బణా భువి । తత్ కాల ఉపచిత ఉష్ణ అర్కః లోకాన్ త్రీన్ ప్రతపిష్యతి ॥9॥

పాతాలతలం ఆరభ్య సంకర్షణముఖ అనలః । దహన్ ఊర్ధ్వశిఖః విష్వక్ వర్ధతే వాయునా ఈరితః ॥ 10॥

సాంవర్తకః మేఘగణః వర్షతి స్మ శతం సమాః । ధారాభిః హస్తిహస్తాభిః లీయతే సలిలే విరాట్ ॥ 11॥

తతః విరాజం ఉత్సృజ్య వైరాజః పురుషః నృప । అవ్యక్తం విశతే సూక్ష్మం నిరింధనః ఇవ అనలః ॥ 12॥

వాయునా హృతగంధా భూః సలిలత్వాయ కల్పతే । సలిలం తత్ ధృతరసం జ్యోతిష్ట్వాయ ఉపకల్పతే ॥ 13॥

హృతరూపం తు తమసా వాయౌ జ్యోతిః ప్రలీయతే । హృతస్పర్శః అవకాశేన వాయుః నభసి లీయతే । కాలాత్మనా హృతగుణం నవః ఆత్మని లీయతే ॥ 14॥

ఇంద్రియాణి మనః బుద్ధిః సహ వైకారికైః నృప । ప్రవిశంతి హి అహంకారం స్వగుణైః అహం ఆత్మని ॥ 15॥

ఏషా మాయా భగవతః సర్గస్థితి అంతకారిణీ । త్రివర్ణా వర్ణితా అస్మాభిః కిం భూయః శ్రోతుం ఇచ్ఛసి ॥ 16॥

రాజా ఉవాచ

యథా ఏతాం ఐశ్వరీం మాయాం దుస్తరాం అకృతాత్మభిః । తరంతి అంజః స్థూలధియః మహర్షః ఇదం ఉచ్యతాం ॥ 17

ప్రబుద్ధః ఉవాచ

కర్మాణి ఆరభమాణానాం దుఃఖహత్యై సుఖాయ చ । పశ్యేత్ పాకవిపర్యాసం మిథునీచారిణాం నృణామ్ ॥ 18

నిత్యార్తిదేన విత్తేన దుర్లభేన ఆత్మమృత్యునా । గృహ అపత్యాప్తపశుభిః కా ప్రీతిః సాధితైః చలైః ॥

19॥

ఏవం లోకం పరం విద్యాత్ నశ్వరం కర్మనిర్మితమ్ । సతుల్య అతిశయ ధ్వంసం యథా మండలవర్తినామ్ ॥ 20॥

తస్మాత్ గురుం ప్రపద్యేత జిజ్ఞాసుః శ్రేయః ఉత్తమమ్ । శాబ్దే పరే చ నిష్ణాతం బ్రహ్మణి ఉపశమాశ్రయమ్ ॥ 21॥

తత్ర భాగవతాన్ ధర్మాన్ శిక్షేత్ గురుఆత్మదైవతః । అమాయయా అనువృత్యా యైః తుష్యేత్ ఆత్మా ఆత్మదః హరిః ॥ 22॥

సర్వతః మనసః అసంగం ఆదౌ సంగం చ సాధుషు । దయాం మైత్రీం ప్రశ్రయం చ భూతేషు అద్ధా యథా ఉచితమ్ ॥ 23॥

శౌచం తపః తితిక్షాం చ మౌనం స్వాధ్యాయం ఆర్జవమ్ । బ్రహ్మచర్యం అహింసాం చ సమత్వం ద్వంద్వసంజ్ఞయోః ॥ 24॥

సర్వత్ర ఆత్మేశ్వర అన్వీక్షాం కైవల్యం అనికేతతామ్ । వివిక్తచీరవసనం సంతోషం యేన కేనచిత్ ॥ 25॥

శ్రద్ధాం భాగవతే శాస్త్రే అనిందాం అన్యత్ర చ అపి హి । మనోవాక్ కర్మదండం చ సత్యం శమదమౌ అపి ॥ 26॥

శ్రవణం కీర్తనం ధ్యానం హరేః అద్భుతకర్మణః । జన్మకర్మగుణానాం చ తదర్థే అఖిలచేష్టితమ్ ॥ 27॥

ఇష్టం దత్తం తపః జప్తం వృత్తం యత్ చ ఆత్మనః ప్రియమ్ । దారాన్ సుతాన్ గృహాన్ ప్రాణాన్ యత్ పరస్మై నివేదనమ్ ॥ 28॥

ఏవం కృష్ణాత్మనాథేషు మనుష్యేషు చ సౌహృదమ్ । పరిచర్యాం చ ఉభయత్ర మహత్సు నృషు సాధుషు ॥ 29॥

పరస్పర అనుకథనం పావనం భగవత్ యశః । మిథః రతిః మిథః తుష్టిః నివృత్తిః మిథః ఆత్మనః ॥ 30॥

స్మరంతః స్మారయంతః చ మిథః అఘౌఘహరం హరిమ్ । భక్త్యా సంజాతయా భక్త్యా బిభ్రతి ఉత్పులకాం తనుమ్ ॥ 31॥

క్వచిత్ రుదంతి అచ్యుతచింతయా క్వచిత్ హసంతి నందంతి వదంతి అలౌకికాః । నృత్యంతి గాయంతి అనుశీలయంతి అజం భవంతి తూష్ణీం పరం ఏత్య నిర్వృతాః ॥ 32॥

ఇతి భాగవతాన్ ధర్మాన్ శిక్షన్ భక్త్యా తదుత్థయా । నారాయణపరః మాయం అంజః తరతి దుస్తరామ్ ॥ 33॥

రాజా ఉవాచ

నారాయణ అభిధానస్య బ్రహ్మణః పరమాత్మనః । నిష్ఠాం అర్హథ నః వక్తుం యూయం హి బ్రహ్మవిత్తమాః ॥ 34

పిప్పలాయనః ఉవాచ

స్థితి ఉద్భవప్రలయహేతుః అహేతుః అస్య యత్ స్వప్నజాగరసుషుప్తిషు సత్ బహిః చ । దేహ ఇంద్రియాసుహృదయాని చరంతి యేన సంజీవితాని తత్ అవేహి పరం నరేంద్ర ॥ 35

న ఏతత్ మనః విశతి వాగుత చక్షుః ఆత్మా ప్రాణేంద్రియాణి చ యథా అనలం అర్చిషః స్వాః । శబ్దః అపి బోధకనిషేధతయా ఆత్మమూలం అర్థ ఉక్తం ఆహ యదృతే న నిషేధసిద్ధిః ॥ 36॥

సత్వం రజః తమః ఇతి త్రివృదేకం ఆదౌ సూత్రం మహాన్ అహం ఇతి ప్రవదంతి జీవమ్ । జ్ఞానక్రియా అర్థఫలరూపతయోః ఉశక్తి బ్రహ్మ ఏవ భాతి సత్ అసత్ చ తయోః పరం యత్ ॥ 37॥

న ఆత్మా జజాన న మరిష్యతి న ఏధతే అసౌ న క్షీయతే సవనవిత్ వ్యభిచారిణాం హి । సర్వత్ర శస్వదనపాయి ఉపలబ్ధిమాత్రం ప్రాణః యథా ఇంద్రియవలేన వికల్పితం సత్ ॥ 38॥

అండేషు పేశిషు తరుషు అవినిశ్చితేషు ప్రాణః హి జీవం ఉపధావతి తత్ర తత్ర । సన్నే యత్ ఇంద్రియగణే అహమి చ ప్రసుప్తే కూటస్థః ఆశయమృతే తత్ అనుస్మృతిః నః ॥ 39॥

యః హి అబ్జ నాభ చరణ ఏషణయోః ఉభక్త్యా చేతోమలాని విధమేత్ గుణకర్మజాని । తస్మిన్ విశుద్ధః ఉపలభ్యతః ఆత్మతత్త్వం సాక్షాత్ యథా అమలదృశః సవితృప్రకాశః ॥ 40॥

కర్మయోగం వదత నః పురుషః యేన సంస్కృతః । విధూయ ఇహ ఆశు కర్మాణి నైష్కర్మ్యం విందతే పరమ్ ॥ 41॥

ఏవం ప్రశ్నం ఋషిన్ పూర్వం అపృచ్ఛం పితుః అంతికే । న అబ్రువన్ బ్రహ్మణః పుత్రాః తత్ర కారణం ఉచ్యతామ్ ॥ 42॥

ఆవిర్హోత్రః ఉవాచ

కర్మ అకర్మవికర్మ ఇతి వేదవాదః న లౌకికః । వేదస్య చ ఈశ్వరాత్మత్వాత్ తత్ర ముహ్యంతి సూరయః ॥ 43

పరోక్షవాదః వేదః అయం బాలానాం అనుశాసనమ్ । కర్మమోక్షాయ కర్మాణి విధత్తే హి అగదం యథా ॥ 44॥

న ఆచరేత్ యః తు వేద ఉక్తం స్వయం అజ్ఞః అజితేంద్రియః । వికర్మణా హి అధర్మేణ మృత్యోః మృత్యుం ఉపైతి సః ॥ 45॥

వేద ఉక్తం ఏవ కుర్వాణః నిఃసంగః అర్పితం ఈశ్వరే । నైష్కర్మ్యాం లభతే సిద్ధిం రోచనార్థా ఫలశ్రుతిః ॥ 46॥

యః ఆశు హృదయగ్రంథిం నిర్జిహీషుః పరాత్మనః । విధినా ఉపచరేత్ దేవం తంత్ర ఉక్తేన చ కేశవమ్ ॥ 47॥

లబ్ధ అనుగ్రహః ఆచార్యాత్ తేన సందర్శితాగమః । మహాపురుషం అభ్యర్చేత్ మూర్త్యా అభిమతయా ఆత్మనః ॥ 48॥

శుచిః సంముఖం ఆసీనః ప్రాణసంయమనాదిభిః । పిండం విశోధ్య సంన్యాసకృతరక్షః అర్చయేత్ హరిమ్ ॥ 49॥

అర్చాదౌ హృదయే చ అపి యథాలబ్ధ ఉపచారకైః । ద్రవ్యక్షితిఆత్మలింగాని నిష్పాద్య ప్రోక్ష్య చ ఆసనమ్ ॥ 50॥

పాద్యాదీన్ ఉపకల్ప్యా అథ సంనిధాప్య సమాహితః । హృత్ ఆదిభిః కృతన్యాసః మూలమంత్రేణ చ అర్చయేత్ ॥ 51॥

సాంగోపాంగాం సపార్షదాం తాం తాం మూర్తిం స్వమంత్రతః । పాద్య అర్ఘ్యాచమనీయాద్యైః స్నానవాసఃవిభూషణైః ॥ 52॥

గంధమాల్యాక్షతస్రగ్భిః ధూపదీపహారకైః । సాంగం సంపూజ్య విధివత్ స్తవైః స్తుత్వా నమేత్ హరిమ్ ॥ 53॥

ఆత్మాం తన్మయం ధ్యాయన్ మూర్తిం సంపూజయేత్ హరేః । శేషాం ఆధాయ శిరసి స్వధామ్ని ఉద్వాస్య సత్కృతమ్ ॥ 54॥

ఏవం అగ్ని అర్కతోయాదౌ అతిథౌ హృదయే చ యః । యజతి ఈశ్వరం ఆత్మానం అచిరాత్ ముచ్యతే హి సః ॥ 55॥

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయామేకాదశస్కంధే నిమిజాయంతసంవాదే మాయాకర్మబ్రహ్మనిరూపణం తృతీయోఽధ్యాయః ॥

ಉದ್ಧವಗೀತಾ - ತೃತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ

ಈ ಉದ್ಧವಗೀತಾ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ೩ನೇ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧದ ೩ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ; ನಿಮಿರಾಜ ಮತ್ತು ನವಯೋಗಿಗಳ ಸಂವಾದದ ಭಾಗ. ನಿಮಿ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ: "ಮಾಯಾವಿಗಳನ್ನೂ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಪರಮೇಶ್ವರ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ." ಅಂತರಿಕ್ಷ ಮುನಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಪ್ರಳಯಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾಯೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಬುದ್ಧ ಲೌಕಿಕ ಅನ್ವೇಷಣೆಗಳಿಂದ ತಿರುಗಿ ಸದ್ಗುರುವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಿ ಅದನ್ನು ದಾಟುವುದನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪಿಪ್ಪಲಾಯನ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆವಿರ್ಹೋತ್ರ ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ವೇದ ತಂತ್ರಗಳಂತೆ ಭಗವತ್ಪೂಜೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮೂಲ: ಕೊನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ, ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧ, ೩ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ಭಾಗವತ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಾಗವತ ಸಪ್ತಾಹದಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಗುರುವಿನ ಮೂಲಕ ಮಾಯೆ ದಾಟುವ ಪ್ರಬುದ್ಧನ ಬೋಧನೆ ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಗುರುವಿನ ಕುರಿತ ಅತಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.
  • ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು "ಮಾಯಾ ಕರ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮ ನಿರೂಪಣ" ಎನ್ನುತ್ತದೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ನಿಮಿರಾಜ ಏನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ?

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ.

ಪ್ರಬುದ್ಧನಂತೆ ಮಾಯೆ ಹೇಗೆ ದಾಟುವುದು?

ಸದ್ಗುರುವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಿ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಲ್ಲಿಂದ?

ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ, ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧ, ೩ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.