MuhurtaNow

நாராயணீயம் த³ஶக 35 - ஶ்ரீராமாவதாரம்-2

Vishnu · பாரம்பரிய பக்தி நூல்

നീതസ്സുഗ്രീവമൈത്രീം തദനു ഹനുമതാ ദുംദുഭേഃ കായമുച്ചൈഃ ക്ഷിപ്ത്വാംഗുഷ്ഠേന ഭൂയോ ലുലുവിഥ യുഗപത് പത്രിണാ സപ്ത സാലാന് । ഹത്വാ സുഗ്രീവഘാതോദ്യതമതുലബലം ബാലിനം വ്യാജവൃത്ത്യാ വര്ഷാവേലാമനൈഷീർവിരഹതരലിതസ്ത്വം മതംഗാശ്രമാംതേ ॥1॥

സുഗ്രീവേണാനുജോക്ത്യാ സഭയമഭിയതാ വ്യൂഹിതാം വാഹിനീം താ- മൃക്ഷാണാം വീക്ഷ്യ ദിക്ഷു ദ്രുതമഥ ദയിതാമാര്ഗണായാവനമ്രാമ് । സംദേശം ചാംഗുലീയം പവനസുതകരേ പ്രാദിശോ മോദശാലീ മാര്ഗേ മാര്ഗേ മമാര്ഗേ കപിഭിരപി തദാ ത്വത്പ്രിയാ സപ്രയാസൈഃ ॥2॥

ത്വദ്വാര്താകര്ണനോദ്യദ്ഗരുദുരുജവസംപാതിസംപാതിവാക്യ- പ്രോത്തീര്ണാര്ണോധിരംതര്നഗരി ജനകജാം വീക്ഷ്യ ദത്വാംഗുലീയമ് । പ്രക്ഷുദ്യോദ്യാനമക്ഷക്ഷപണചണരണഃ സോഢബംധോ ദശാസ്യം ദൃഷ്ട്വാ പ്ലുഷ്ട്വാ ച ലംകാം ഝടിതി സ ഹനുമാന് മൌലിരത്നം ദദൌ തേ ॥3॥

ത്വം സുഗ്രീവാംഗദാദിപ്രബലകപിചമൂചക്രവിക്രാംതഭൂമീ- ചക്രോഽഭിക്രമ്യ പാരേജലധി നിശിചരേംദ്രാനുജാശ്രീയമാണഃ । തത്പ്രോക്താം ശത്രുവാര്താം രഹസി നിശമയന് പ്രാര്ഥനാപാര്ഥ്യരോഷ- പ്രാസ്താഗ്നേയാസ്ത്രതേജസ്ത്രസദുദധിഗിരാ ലബ്ധവാന് മധ്യമാര്ഗമ് ॥4॥

കീശൈരാശാംതരോപാഹൃതഗിരിനികരൈഃ സേതുമാധാപ്യ യാതോ യാതൂന്യാമര്ദ്യ ദംഷ്ട്രാനഖശിഖരിശിലാസാലശസ്ത്രൈഃ സ്വസൈന്യൈഃ । വ്യാകുർവന് സാനുജസ്ത്വം സമരഭുവി പരം വിക്രമം ശക്രജേത്രാ വേഗാന്നാഗാസ്ത്രബദ്ധഃ പതഗപതിഗരുന്മാരുതൈര്മോചിതോഽഭൂഃ ॥5॥

സൌമിത്രിസ്ത്വത്ര ശക്തിപ്രഹൃതിഗലദസുർവാതജാനീതശൈല- ഘ്രാണാത് പ്രാണാനുപേതോ വ്യകൃണുത കുസൃതിശ്ലാഘിനം മേഘനാദമ് । മായാക്ഷോഭേഷു വൈഭീഷണവചനഹൃതസ്തംഭനഃ കുംഭകര്ണം സംപ്രാപ്തം കംപിതോർവീതലമഖിലചമൂഭക്ഷിണം വ്യക്ഷിണോസ്ത്വമ് ॥6॥

ഗൃഹ്ണന് ജംഭാരിസംപ്രേഷിതരഥകവചൌ രാവണേനാഭിയുദ്ധ്യന് ബ്രഹ്മാസ്ത്രേണാസ്യ ഭിംദന് ഗലതതിമബലാമഗ്നിശുദ്ധാം പ്രഗൃഹ്ണന് । ദേവശ്രേണീവരോജ്ജീവിതസമരമൃതൈരക്ഷതൈഃ ഋക്ഷസംഘൈ- ര്ലംകാഭര്ത്രാ ച സാകം നിജനഗരമഗാഃ സപ്രിയഃ പുഷ്പകേണ ॥7॥

പ്രീതോ ദിവ്യാഭിഷേകൈരയുതസമധികാന് വത്സരാന് പര്യരംസീ- ര്മൈഥില്യാം പാപവാചാ ശിവ! ശിവ! കില താം ഗര്ഭിണീമഭ്യഹാസീഃ । ശത്രുഘ്നേനാര്ദയിത്വാ ലവണനിശിചരം പ്രാര്ദയഃ ശൂദ്രപാശം താവദ്വാല്മീകിഗേഹേ കൃതവസതിരുപാസൂത സീതാ സുതൌ തേ ॥8॥

വാല്മീകേസ്ത്വത്സുതോദ്ഗാപിതമധുരകൃതേരാജ്ഞയാ യജ്ഞവാടേ സീതാം ത്വയ്യാപ്തുകാമേ ക്ഷിതിമവിശദസൌ ത്വം ച കാലാര്ഥിതോഽഭൂഃ । ഹേതോഃ സൌമിത്രിഘാതീ സ്വയമഥ സരയൂമഗ്നനിശ്ശേഷഭൃത്യൈഃ സാകം നാകം പ്രയാതോ നിജപദമഗമോ ദേവ വൈകുംഠമാദ്യമ് ॥9॥

സോഽയം മര്ത്യാവതാരസ്തവ ഖലു നിയതം മര്ത്യശിക്ഷാര്ഥമേവം വിശ്ലേഷാര്തിര്നിരാഗസ്ത്യജനമപി ഭവേത് കാമധര്മാതിസക്ത്യാ । നോ ചേത് സ്വാത്മാനുഭൂതേഃ ക്വ നു തവ മനസോ വിക്രിയാ ചക്രപാണേ സ ത്വം സത്ത്വൈകമൂര്തേ പവനപുരപതേ വ്യാധുനു വ്യാധിതാപാന് ॥10॥

நாராயணீயம் த³ஶக 35 - ஶ்ரீராமாவதாரம்-2 பற்றி

The thirty-fifth dashaka of the Narayaneeyam tells the middle of the Ramayana. Brought by Hanuman to Sugriva, Rama becomes his friend, tosses Dundubhi's skeleton with his toe, pierces seven sala trees with one arrow and slays Vali; the monkey armies search for Sita, Hanuman finds her in Lanka, and Rama builds the bridge, slays Ravana and returns to rule. The last verse explains that this human avatar showed humanity the pain of separation that comes from excessive attachment, for in truth the Self-realised Lord could not have been troubled.

இயற்றியவர்: Melpathur Narayana Bhattathiri (1560 to 1646)

எப்போது பாராயணம் செய்வது: In daily Narayaneeyam parayana, at Guruvayur, and on Sri Rama Navami.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

  • Rama piercing seven sala trees with one arrow proved his strength to Sugriva before the fight with Vali.
  • The Narayaneeyam tells the Ramayana in two dashakas, 34 and 35.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

Which part of the Ramayana does this dashaka tell?

From the friendship with Sugriva to Ravana's defeat and Rama's rule.

How did Rama prove his strength to Sugriva?

By piercing seven sala trees with one arrow.

What lesson does the last verse draw?

That Rama's human life taught people about the pain of attachment.

வழிபாட்டிற்கும் கற்றலுக்குமாக வழங்கப்படுகிறது, கணிப்பாக அல்ல. வணிக நோக்கமற்றது.