நாராயணீயம் த³ஶக 37 - ஶ்ரீக்ருஷ்ணாவதாரோபக்ரமம்
Vishnu · பாரம்பரிய பக்தி நூல்
saandraanandatano hare nanu puraa daivaasure sangare tvatkrittaa api karmasheshavashato ye te na yaataa gatim । teshaam bhootalajanmanaam ditibhuvaam bhaarena dooraarditaa bhoomih praapa virinchamaashritapadam devaih puraivaagataih ॥1॥
haa haa durjanabhooribhaaramathitaam paathonidhau paatukaa- metaam paalaya hanta me vivashataam samprichchha devaanimaan । ityaadiprachurapralaapavivashaamaalokya dhaataa maheem devaanaam vadanaani veekshya parito dadhyau bhavantam hare ॥2॥
ooche chaambujabhooramoonayi suraah satyam dharitryaa vacho nanvasyaa bhavataam cha rakshanavidhau daksho hi lakshmeepatih । sarve sharvapurassaraa vayamito gatvaa payovaaridhim natvaa tam stumahe javaaditi yayuh saakam tavaaketanam ॥3॥
te mugdhaanilashaalidugdhajaladhesteeram gataah sangataa yaavattvatpadachintanaikamanasastaavat sa paathojabhooh । tvadvaacham hridaye nishamya sakalaanaanandayannoochivaa- naakhyaatah paramaatmanaa svayamaham vaakyam tadaakarnyataam ॥4॥
jaane deenadashaamaham divishadaam bhoomeshcha bheemairnripai- statkshepaaya bhavaami yaadavakule so'ham samagraatmanaa । devaa vrishnikule bhavantu kalayaa devaanganaashchaavanau matsevaarthamiti tvadeeyavachanam paathojabhooroochivaan ॥5॥
shrutvaa karnarasaayanam tava vachah sarveshu nirvaapita- svaanteshveesha gateshu taavakakripaapeeyooshatriptaatmasu । vikhyaate madhuraapure kila bhavatsaannidhyapunyottare dhanyaam devakanandanaamudavahadraajaa sa shooraatmajah ॥6॥
udvaahaavasitau tadeeyasahajah kamso'tha sammaanaya- nnetau sootatayaa gatah pathi rathe vyomotthayaa tvadgiraa । asyaastvaamatidushtamashtamasuto hanteti hanteritah santraasaat sa tu hantumantikagataam tanveem kripaaneemadhaat ॥7॥
grihnaanashchikureshu taam khalamatih shaureshchiram saantvanai- rno munchan punaraatmajaarpanagiraa preeto'tha yaato grihaan । aadyam tvatsahajam tathaa'rpitamapi snehena naahannasau dushtaanaamapi deva pushtakarunaa drishtaa hi dheerekadaa ॥8॥
taavattvanmanasaiva naaradamunih proche sa bhojeshvaram yooyam nanvasuraah suraashcha yadavo jaanaasi kim na prabho । maayaavee sa harirbhavadvadhakrite bhaavee surapraarthanaa- dityaakarnya yadoonadoodhunadasau shaureshcha soonoonahan ॥9॥
praapte saptamagarbhataamahipatau tvatpreranaanmaayayaa neete maadhava rohineem tvamapi bhohsachchitsukhaikaatmakah । devakyaa jatharam viveshitha vibho samstooyamaanah suraih sa tvam krishna vidhooya rogapataleem bhaktim paraam dehi me ॥10॥
நாராயணீயம் த³ஶக 37 - ஶ்ரீக்ருஷ்ணாவதாரோபக்ரமம் பற்றி
The thirty-seventh dashaka of the Narayaneeyam begins the story of Krishna's birth. The Earth, crushed by the weight of wicked kings born of demons, goes with Brahma and the gods to the ocean of milk and cries for help, and the Lord promises to be born on earth. Devaki is married to Vasudeva; a voice from the sky warns Kamsa that her eighth child will kill him, and he imprisons them and kills their first six sons. At the Lord's command Yogamaya moves the seventh child, Balarama, to Rohini's womb, and the Lord himself, pure being, awareness and bliss, enters Devaki's womb, praised by the gods.
இயற்றியவர்: Melpathur Narayana Bhattathiri (1560 to 1646)
எப்போது பாராயணம் செய்வது: In daily Narayaneeyam parayana and at Guruvayur.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
- This dashaka begins the tenth book of the Bhagavatam story in the Narayaneeyam.
- Balarama is called Sankarshana because he was "drawn" from Devaki's womb to Rohini's.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
Why does the Earth seek help?
She is crushed by the weight of wicked kings.
How is Balarama saved?
Yogamaya moves him to Rohini's womb.
Who wrote the Narayaneeyam?
Melpathur Narayana Bhattathiri, in 1586.
வழிபாட்டிற்கும் கற்றலுக்குமாக வழங்கப்படுகிறது, கணிப்பாக அல்ல. வணிக நோக்கமற்றது.
மேலும் பக்தி நூல்கள்