நாராயணீயம் த³ஶக 96 - ப⁴க³வத்³விபூ⁴தய: ததா² ஜ்ஞானகர்மப⁴க்தியோகா³:
Vishnu · பாரம்பரிய பக்தி நூல்
त्वं हि ब्रह्मैव साक्षात् परमुरुमहिमन्नक्षराणामकार- स्तारो मंत्रेषु राज्ञां मनुरसि मुनिषु त्वं भृगुर्नारदोऽपि । प्रह्लादो दानवानां पशुषु च सुरभिः पक्षिणां वैनतेयो नागानामस्यनंतस्सुरसरिदपि च स्रोतसां विश्वमूर्ते ॥1॥
ब्रह्मण्यानां बलिस्त्वं क्रतुषु च जपयज्ञोऽसि वीरेषु पार्थो भक्तानामुद्धवस्त्वं बलमसि बलिनां धाम तेजस्विनां त्वम् । नास्त्यंतस्त्वद्विभूतेर्विकसदतिशयं वस्तु सर्वं त्वमेव त्वं जीवस्त्वं प्रधानं यदिह भवदृते तन्न किंचित् प्रपंचे ॥2॥
धर्मं वर्णाश्रमाणां श्रुतिपथविहितं त्वत्परत्वेन भक्त्या कुर्वंतोऽंतर्विरागे विकसति शनकैः संत्यजंतो लभंते । सत्तास्फूर्तिप्रियत्वात्मकमखिलपदार्थेषु भिन्नेष्वभिन्नं निर्मूलं विश्वमूलं परममहमिति त्वद्विबोधं विशुद्धम् ॥3॥
ज्ञानं कर्मापि भक्तिस्त्रितयमिह भवत्प्रापकं तत्र ताव- न्निर्विण्णानामशेषे विषय इह भवेत् ज्ञानयोगेऽधिकारः । सक्तानां कर्मयोगस्त्वयि हि विनिहितो ये तु नात्यंतसक्ताः नाप्यत्यंतं विरक्तास्त्वयि च धृतरसा भक्तियोगो ह्यमीषाम् ॥4॥
ज्ञानं त्वद्भक्ततां वा लघु सुकृतवशान्मर्त्यलोके लभंते तस्मात्तत्रैव जन्म स्पृहयति भगवन् नाकगो नारको वा । आविष्टं मां तु दैवाद्भवजलनिधिपोतायिते मर्त्यदेहे त्वं कृत्वा कर्णधारं गुरुमनुगुणवातायितस्तारयेथाः ॥5॥
अव्यक्तं मार्गयंतः श्रुतिभिरपि नयैः केवलज्ञानलुब्धाः क्लिश्यंतेऽतीव सिद्धिं बहुतरजनुषामंत एवाप्नुवंति । दूरस्थः कर्मयोगोऽपि च परमफले नन्वयं भक्तियोग- स्त्वामूलादेव हृद्यस्त्वरितमयि भवत्प्रापको वर्धतां मे ॥6॥
ज्ञानायैवातियत्नं मुनिरपवदते ब्रह्मतत्त्वं तु शृण्वन् गाढं त्वत्पादभक्तिं शरणमयति यस्तस्य मुक्तिः कराग्रे । त्वद्ध्यानेऽपीह तुल्या पुनरसुकरता चित्तचांचल्यहेतो- रभ्यासादाशु शक्यं तदपि वशयितुं त्वत्कृपाचारुताभ्याम् ॥7॥
निर्विण्णः कर्ममार्गे खलु विषमतमे त्वत्कथादौ च गाढं जातश्रद्धोऽपि कामानयि भुवनपते नैव शक्नोमि हातुम् । तद्भूयो निश्चयेन त्वयि निहितमना दोषबुद्ध्या भजंस्तान् पुष्णीयां भक्तिमेव त्वयि हृदयगते मंक्षु नंक्ष्यंति संगाः ॥8॥
कश्चित् क्लेशार्जितार्थक्षयविमलमतिर्नुद्यमानो जनौघैः प्रागेवं प्राह विप्रो न खलु मम जनः कालकर्मग्रहा वा। चेतो मे दुःखहेतुस्तदिह गुणगणं भावयत्सर्वकारी- त्युक्त्वा शांतो गतस्त्वां मम च कुरु विभो तादृशी चित्तशांतिम् ॥9॥
ऐलः प्रागुर्वशीं प्रत्यतिविवशमनाः सेवमानश्चिरं तां गाढं निर्विद्य भूयो युवतिसुखमिदं क्षुद्रमेवेति गायन् । त्वद्भक्तिं प्राप्य पूर्णः सुखतरमचरत्तद्वदुद्धूतसंगं भक्तोत्तंसं क्रिया मां पवनपुरपते हंत मे रुंधि रोगान् ॥10॥
நாராயணீயம் த³ஶக 96 - ப⁴க³வத்³விபூ⁴தய: ததா² ஜ்ஞானகர்மப⁴க்தியோகா³: பற்றி
The ninety-sixth dashaka of the Narayaneeyam is on the Lord's glories (vibhutis) and the turn to dispassion, drawn from the Bhagavatam, book 11. "You are Brahman itself, the letter 'a' among letters, Om among mantras, Manu among kings, Bhrigu and Narada among sages, Prahlada among demons, Bali among the generous, japa among sacrifices, Arjuna among heroes, Uddhava among devotees, the strength of the strong." It then tells of King Pururavas (Aila), who long served the celestial Urvashi, and in the end, deeply disillusioned, sang that the joys of youth are small, found devotion to the Lord and was fulfilled.
இயற்றியவர்: Melpathur Narayana Bhattathiri (1560 to 1646)
எப்போது பாராயணம் செய்வது: In daily Narayaneeyam parayana and at Guruvayur.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
- Pururavas's song of disillusionment is known as the Aila Gita, in the Bhagavatam, book 11, chapter 26.
- The list of glories echoes chapter 10 of the Bhagavad Gita, Vibhuti Yoga.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
Who is the Lord among devotees, in this dashaka?
Uddhava.
Which king turns to dispassion?
Pururavas, after long serving Urvashi.
Who wrote the Narayaneeyam?
Melpathur Narayana Bhattathiri, in 1586.
வழிபாட்டிற்கும் கற்றலுக்குமாக வழங்கப்படுகிறது, கணிப்பாக அல்ல. வணிக நோக்கமற்றது.
மேலும் பக்தி நூல்கள்