MuhurtaNow

ஶ்ரீ காள ஹஸ்தீஶ்வர ஶதகம்(தெலுகு³)

Shiva · பாரம்பரிய பக்தி நூல்

శ్రీవిద్యుత్కలితాఽజవంజవమహా-జీమూతపాపాంబుధా- రావేగంబున మన్మనోబ్జసముదీ-ర్ణత్వంబుఁ గోల్పోయితిన్ । దేవా! మీ కరుణాశరత్సమయమిం-తేఁ జాలుఁ జిద్భావనా- సేవం దామరతంపరై మనియెదన్- శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 1 ॥

వాణీవల్లభదుర్లభంబగు భవద్ద్వారంబున న్నిల్చి ని ర్వాణశ్రీఁ జెఱపట్టఁ జూచిన విచారద్రోహమో నిత్య క ళ్యాణక్రీడలఁ బాసి దుర్దశలపా లై రాజలోకాధమ శ్రేణీద్వారము దూఱఁజేసి తిపుడో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 2 ॥

అంతా మిధ్య తలంచి చూచిన నరుం డట్లౌ టెఱింగిన్ సదా కాంత ల్పుత్రులు నర్ధమున్ తనువు ని క్కంబంచు మోహార్ణవ చిభ్రాంతిం జెంది జరించు గాని పరమార్ధంబైన నీయందుఁ దాఁ జింతాకంతయు జింత నిల్పఁడుగదా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 3 ॥

నీ నా సందొడఁబాటుమాట వినుమా నీచేత జీతంబు నేఁ గానిం బట్టక సంతతంబు మది వేడ్కం గొల్తు నంతస్సప త్నానీకంబున కొప్పగింపకుము నన్నాపాటీయే చాలుఁ దే జీనొల్లం గరి నొల్ల నొల్ల సిరులన్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 4 ॥

భవకేలీమదిరామదంబున మహా పాపాత్ముఁడై వీడు న న్ను వివేకింపఁ డటంచు నేను నరకార్ణోరాశిపాలైనఁ బ ట్టవు; బాలుండొకచోట నాటతమితోడ న్నూతఁ గూలంగఁ దం డ్రి విచారింపక యుండునా కటకటా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 5 ॥

స్వామిద్రోహముఁ జేసి యేనొకని గొల్వంబోతినో కాక నే నీమాట న్విననొల్లకుండితినొ నిన్నే దిక్కుగాఁ జూడనో యేమీ ఇట్టివృధాపరాధినగు నన్నీ దుఃఖవారాశివీ చీ మధ్యంబున ముంచి యుంపదగునా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 6 ॥

దివిజక్ష్మా రుహ ధేను రత్న ఘనభూతి ప్రస్ఫురద్రత్నసా నువు నీ విల్లు నిధీశ్వరుండు సఖుఁ డర్ణోరాశికన్యావిభుం డువిశేషార్చకుఁ డింక నీకెన ఘనుండుం గల్గునే నీవు చూ చి విచారింపవు లేమి నెవ్వఁడుడుపున్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 7 ॥

నీతో యుధ్ధము చేయ నోఁపఁ గవితా నిర్మాణశక్తి న్నినుం బ్రీతుంజేయగలేను నీకొఱకు దండ్రింజంపగాఁజాల నా చేతన్ రోకట నిన్నుమొత్తవెఱతుంజీకాకు నాభక్తి యే రీతిన్నాకిఁక నిన్ను జూడగలుగన్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 8 ॥

ఆలుంబిడ్డలు దల్లిదండ్రులు ధనంబంచు న్మహాబంధనం బేలా నామెడ గట్టినాడవిక నిన్నేవేళఁ జింతింతు ని ర్మూలంబైన మనంబులో నెగడు దుర్మోహాబ్ధిలోఁ గ్రుంకి యీ శీలామాలపు జింత నెట్లుడిపెదో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 9 ॥

నిప్పై పాతకతూలశైల మడచున్ నీనామమున్ మానవుల్ తప్పన్ దవ్వుల విన్న నంతక భుజాదర్పోద్ధతక్లేశముల్ తప్పుందారును ముక్తు లౌదు రవి శాస్త్రంబుల్మహాపండితుల్ చెప్పంగా దమకింక శంక వలెనా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 10 ॥

వీడెంబబ్బిన యప్పుడుం దమ నుతుల్ విన్నప్పుడుంబొట్టలోఁ గూడున్నప్పుడు శ్రీవిలాసములు పైకొన్నప్పుడుం గాయకుల్ పాడంగ వినునప్పుడున్ జెలఁగు దంభప్రాయవిశ్రాణన క్రీడాసక్తుల నేమి చెప్పవలెనో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 11 ॥

నిను సేవింపగ నాపదల్ వొడమనీ నిత్యోత్సవం బబ్బనీ జనమాత్రుండననీ మహాత్ము డననీ సంసారమోహంబు పై కొననీ జ్ఞానము గల్గనీ గ్రహగనుల్ గుందింపనీ మేలువ చ్చిన రానీ యవి నాకు భూషణములో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 12 ॥

ఏ వేదంబు బఠించె లూత భుజంగం బేశాస్త్రముల్సూచె దా నే విద్యాభ్యసనంబొనర్చెఁ గరి చెంచేమంత్ర మూహించె బో ధావిర్భావనిదానముల్ చదువులయ్యా! కావు! మీపాదసం సేవాసక్తియె కాక జంతుతతికిన్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 13 ॥

కాయల్ గాచె వధూనఖాగ్రములచే గాయంబు వక్షోజముల్ రాయన్ రాపడె ఱొమ్ము మన్మధ విహారక్లేశవిభ్రాంతిచే బ్రాయం బాయెను బట్టగట్టె దలచెప్పన్ రోత సంసారమేఁ జేయంజాల విరక్తుఁ జేయఁగదవే శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 14 ॥

నిన్నేరూపముగా భజింతు మదిలో నీరూపు మోకాలొ స్త్రీ చన్నో కుంచము మేకపెంటికయొ యీ సందేహముల్మాన్పి నా కన్నార న్భవదీయమూర్తి సగుణా కారంబుగా జూపవే చిన్నీరేజవిహారమత్తమధుపా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 15 ॥

నిను నావాఁకిలి గావుమంటినొ మరున్నీలాకాభ్రాంతిఁ గుం టెన పొమ్మంటినొ యెంగిలిచ్చి తిను తింటేఁగాని కాదంటినో నిను నెమ్మిందగ విశ్వసించుసుజనానీకంబు రక్షింపఁజే సిన నావిన్నపమేల గైకొనవయా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 16 ॥

ఱాలన్ ఱువ్వగఁ జేతులాడవు కుమారా! రమ్ము రమ్మంచునేఁ జాలన్ జంపంగ నేత్రము ందివియంగాశక్తుండనేఁ గాను నా శీలం బేమని చెప్పనున్నదిఁక నీ చిత్తంబు నా భాగ్యమో శ్రీలక్ష్మీపతిసేవితాంఘ్రియుగళా! శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 17 ॥

రాజుల్ మత్తులు వారిసేవ నరకప్రాయంబు వారిచ్చునం భోజాక్షీచతురంతయానతురగీ భూషాదు లాత్మవ్యధా బీజంబుల్ తదపేక్ష చాలు మరితృప్తిం బొందితిన్ జ్ఞానల క్ష్మీజాగ్రత్పరిణామ మిమ్ము దయతో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 18 ॥

నీరూపంబు దలంపఁగాఁ దుదమొదల్ నేగాన నీవైనచో రారా రమ్మని యంచుఁ జెప్పవు పృధారంభంబు లింకేటికిన్! నీర న్ముంపుము పాల ముంపు మిఁక నిన్నే నమ్మినాఁడం జుమీ శ్రీరామార్చిత పాదపద్మయుగళా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 19 ॥

నీకు న్మాంసము వాంఛయేని కఱవా నీచేత లేడుండఁగాఁ జోకైనట్టి కుఠారముండ ననల జ్యోతుండ నీరుండఁగా బాకం బొప్ప ఘటించి చేతిపునుకన్ భక్షింపకాబోయచేఁ జేకొం టెంగిలిమాంసమిట్లు దగునా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 20 ॥

రాజై దుష్కృతిఁ జెందెఁ జందురుండు రారాజై కుబేరుండు దృ గ్రాజీవంబునఁ గాంచె దుఃఖము కురుక్ష్మాపాలుఁ డామాటనే యాజిం గూలె సమస్తబంధువులతో నా రాజశబ్ధంబు చీ ఛీ జన్మాంతరమందు నొల్లనుజుమీ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 21 ॥

రాజర్ధాతుఁడైనచో నెచట ధర్మంబుండు నేరీతి నా నాజాతిక్రియ లేర్పడున్ సుఖము మాన్యశ్రేణి కెట్లబ్బు రూ పాజీవాళికి నేది దిక్కు ధృతినీ భక్తుల్ భవత్పాదనీ రేజంబుల్ భజియింతు రేతెఱఁగునన్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 22 ॥

తరఁగల్ పిప్పలపత్రముల్ మెఱఁగు టద్దంబుల్ మరుద్దీపముల్ కరికర్ణాంతము లెండమావుల తతుల్ ఖద్యోత్కీటప్రభల్ సురవీధీలిఖితాక్షరంబు లసువుల్ జ్యోత్స్నాపఃపిండముల్ సిరులందేల మదాంధులౌదురు జనుల్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 23 ॥

నిన్నున్నమ్మిన రీతి నమ్మ నొరులన్ నీకన్న నాకెన్నలే రన్నళమ్ములు తల్లిదండ్రులు గురుందాపత్సహాయుందు నా యన్నా! యెన్నడు నన్ను సంస్కృతివిషాదాంభోధి దాటించి య ఛ్చిన్నానందసుఖాబ్ధిఁ దేల్చెదొ కదే శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 24 ॥

నీ పంచం బడియుండగాఁ గలిగినన్ భిక్షాన్నమే చాలు న్ క్షేపం బబ్బిన రాజకీటముల నేసేవింప్ఁగానోప నా శాపాశంబులఁ జుట్టి త్రిప్పకుము సంసారార్ధమై బంటుగాఁ జేపట్టం దయ గల్గేనేని మదిలో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 25 ॥

నీ పేరున్ భవదంఘ్రితీర్ధము భవన్నిష్ఠ్యూత తాంబూలమున్ నీ పళ్లెంబు ప్రసాదముం గొనికదా నే బిడ్డనైనాఁడ న న్నీపాటిం గరుణింపు మోఁప నిఁక నీనెవ్వారికిం బిడ్డగాఁ జేపట్టం దగుఁ బట్టి మానఁ దగదో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 26 ॥

అమ్మా యయ్య యటంచు నెవ్వరిని నేనన్నన్శివా! నిన్నునే సుమ్మీ! నీ మదిఁ దల్లిదండ్రులనటంచు న్జూడఁగాఁబోకు నా కిమ్మైఁ దల్లియుఁ దండ్రియున్ గురుఁడు నీవే కాక సంసారపుం జిమ్మంజీకంటి గప్పిన న్గడవు నన్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 27 ॥

కొడుకుల్ పుట్ట రటంచు నేడ్తు రవివేకుల్ జీవనభ్రాంతులై కొడుకుల్ పుట్టరె కౌరవేంద్రున కనేకుల్ వారిచే నేగతుల్ వడసెం బుత్రులు లేని యా శుకునకున్ బాటిల్లెనే దుర్గతుల్! చెడునే మోక్షపదం మపుత్రకునకున్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 28 ॥

గ్రహదోషంబులు దుర్నిమిత్తములు నీకళ్యాణనామంబు ప్ర త్యహముం బేర్కొనుత్తమోత్తముల బాధంబెట్టగానోపునే? దహనుం గప్పంగంజాలునే శలభసంతానంబు నీ సేవఁ జే సి హతక్లేసులు గారుగాక మనుజుల్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 29 ॥

అడుగంమోనిక నన్యమార్గరతులంబ్రాణావనోత్సాహినై యడుగంబోయిన మోదు నీదు పదపద్మారాధకశ్రేణియు న్నెడకు న్నిన్ను భజింపంగాఁగనియు నాకేలా పరాపేక్ష కో రెడి దింకేమి భవత్ప్రసాదమె తగున్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 30 ॥

మదమాతంగము లందలంబుల హరుల్ మాణిక్యము ల్పల్లకుల్ ముదితల్ చిత్రదుకూలము ల్పరిమళంబు ల్మోక్షమీఁజాలునే? మదిలో వీని నపేక్షసేసి నృపధామద్వారదేశంబుఁ గా చి దినంబుల్ వృధపుత్తురజ్ఞులకటా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 31 ॥

రోసీ రోయదు కామినీజనుల తారుణ్యోరుసౌఖ్యంబులన్ పాసీ పాయరు పుత్రమిత్రజన సంపద్భ్రాంతి వాంఛాలతల్ కోసీ కోయదు నామనం బకట నీకుం బ్రీతిగా సత్ క్రియల్ చేసీ చేయదు దీని త్రుళ్ళణపవే శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 32 ॥

ఎన్నేళ్ళుందు నేమి గందు నిఁకనేనెవ్వారి రక్షించెదన్ నిన్నే నిష్ఠ భజించెద న్నిరుపమోన్నిద్రప్రమోదంబు నా కెన్నండబ్బెడు నంతకాలమిఁక నేనిట్లున్న నేమయ్యెడిం? జిన్నంబుచ్చక నన్ను నేలుకొలవే శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 33 ॥

చావం గాలము చేరువౌ టెఱిఁగియుం జాలింపఁగా లేక న న్నెవైద్యుండు చికిత్సఁ బ్రోవఁగలఁడో యేమందు రక్షించునో ఏ వేల్పుల్ కృపఁజూతురో యనుచు నిన్నింతైనఁ జింతింపఁడా జీవచ్ఛ్రాధ్ధముఁ జేసికొన్న యతియున్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 34 ॥

దినముం జిత్తములో సువర్ణముఖరీ తీరప్రదేశామ్రకా ననమధ్యోపల వేదికాగ్రమున నానందంబునం బంకజా నననిష్థ న్నునుఁ జూడఁ గన్ననదివో సౌఖ్యంబు లక్ష్మీవిలా సినిమాయానటనల్ సుఖంబు లగునే శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 35 ॥

ఆలంచు న్మెడఁ గట్టి దానికి నవత్యశ్రేణిఁ గల్పించి త ద్భాలవ్రాతము నిచ్చిపుచ్చుటను సంబంధంబు గావించి యా మాలర్మంబున బాంధవం బనెడి ప్రేమం గొందఱం ద్రిప్పఁగాఁ సీలన్సీల యమర్చిన ట్లొసఁగితో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 36 ॥

తనువే నిత్యముగా నొనర్చు మదిలేదా చచ్చి జన్మింపకుం డ నుపాయంబు ఘటింపు మాగతుల రెంట న్నేర్పు లేకున్న లే దని నాకిప్పుడ చెప్పు చేయఁగల కార్యంబున్న సంసేవఁ జే సి నినుం గాంచెదఁగాక కాలముననో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 37 ॥

పదునాల్గేలె మహాయుగంబు లొక భూపాలుండు; చెల్లించె న య్యుదయాస్తాచలసంధి నాజ్ఞ నొకఁ డాయుష్మంతుండై వీరియ భ్యుదయం బెవ్వరు చెప్పఁగా వినరొ యల్పుల్మత్తులై యేల చ చ్చెదరో రాజుల మంచు నక్కటకటా! శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 38 ॥

రాజన్నంతనె పోవునా కృపయు ధర్మంబాభిజాత్యంబు వి ద్యాజాతక్షమ సత్యభాషణము విద్వన్మిత్రసంరక్షయున్ సౌగన్యంబు కృతంబెఱుంగటయు విశ్వాసంబు గాకున్న దు ర్బీజశ్రేష్థులు గాఁ గతంబు గలదే శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 39 ॥

మును నీచే నపవర్గరాజ్యపదవీ మూర్ధాభిషేకంబు గాం చిన పుణ్యాత్ములు నేను నొక్కసరివో చింతించి చూడంగ నె ట్లనినం గీటఫణీంద్రపోతమదవే దండోగ్రహింసావిచా రిని గాంగాఁ నిను గానఁగాక మదిలో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 40 ॥

పవమానాశనభూషణప్రకరమున్ భద్రేభచర్మంబు నా- టవికత్వంబుఁ ప్రియంబులై భుగహశుండాలాతవీచారులన్ భవదుఃఖంబులఁ బాపు టొప్పుఁ జెలఁదింబాటించి కైవల్యమి- చ్చి వినోదించుట కేమి కారణమయా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 41 ॥

అమరస్త్రీల రమించినం జెడదు మోహం బింతయున్ బ్రహ్మప- ట్టము సిధ్ధించిన నాస దీఱదు నిరూఢక్రోధమున్ సర్వలో- కముల న్మ్రింగిన మాన దిందుఁ గల సౌ-ఖ్యం బొల్ల నీసేవఁ జే- సి మహాపాతకవారిరాశిఁ గడతున్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 42 ॥

చనువారిం గని యేద్చువారు జముఁడా సత్యంబుగా వత్తు మే మనుమానంబిఁక లేదు నమ్మమని తారావేళ నారేవునన్ మునుఁగంబోవుచు బాస సేయుట సుమీ ముమ్మాటికిం జూడగాఁ జెనటు ల్గానరు దీనిభావమిదివో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 43 ॥

భవదుఃఖంబులు రాజకీటముల నేబ్రార్ధించినం బాయునే భవదంఘ్రిస్తుతిచేతఁగాక విలసద్బాలక్షుధాక్లేశదు ష్టవిధుల్మానునె చూడ మేఁకమెడచంటందల్లి కారుణ్యద్బ ష్థివిశేషంబున నిచ్చి చంటఁబలె నో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 44 ॥

పవి పుష్పంబగు నగ్ని మంచగు నకూపారంబు భూమీస్థలం బవు శత్రుం డతిమిత్రుఁడౌ విషము దివ్యాహారమౌ నెన్నఁగా నవనీమండలిలోపలన్ శివ శివే త్యాభాషణోల్లాసికిన్ శివ నీ నామము సర్వవశ్యకరమౌ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 45 ॥

లేవో కానలఁ గంధమూలఫలముల్ లేవో గుహల్ తోయముల్ లేవో యేఱులఁ బల్లవాస్తరణముల్ లేవో సదా యాత్మలో లేవో నీవు విరక్తుల న్మనుప జాలిం బొంది భూపాలురన్ సేవల్ సేయఁగఁ బోదు రేలొకొ జనుల్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 46 ॥

మును నేఁ బుట్టిన పుట్టు లెన్ని గలవో మోహంబుచే నందుఁజే సిన కర్మంబుల ప్రోవు లెన్ని గలవో చింతించినన్ గాన నీ జననంబే యని యున్న వాడ నిదియే చాలింపవే నిన్నుఁ గొ ల్చిన పుణ్యంబునకుం గృపారతుఁడవై శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 47 ॥

తను వెందాక ధరిత్రి నుండు నను నందాకన్ మహారోగదీ పనదుఃఖాదులఁ బొందకుండ ననుకంపాదృష్టి వీక్షించి యా వెనుకన్ నీపదపద్మముల్ దలఁచుచున్ విశ్వప్రపంచంబుఁ బా సిన చిత్తంబున నుండఁజేయంగదవే శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 48 ॥

మలభూయిష్ట మనోజధామము సుషుమ్నాద్వారమో యారు కుం డలియో పాదకరాక్షియుగ్మంబులు షట్కంజంబులో మోము దా జలజంబో నిటలంబు చంద్రకళయో సంగంబు యోగంబొ గా సిలి సేవింతురు కాంతలన్ భువి జనుల్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 49 ॥

జలకంబుల్ రసముల్ ప్రసూనములు వాచాబంధముల్ వాద్యము ల్కలశబ్ధధ్వను లంచితాంబర మలంకారంబు దీప్తు ల్మెఱుం గులు నైవేద్యము మాధురీ మహిమగాఁ గొల్తున్నినున్ భక్తిరం జిల దివ్యార్చన గూర్చి నేర్చిన క్రియన్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 50 ॥

ఏలీల న్నుతియింపవచ్చు నుపమోత్ప్రేక్షాధ్వనివ్యంగ్యశ బ్ధాలంకారవిశేషభాషల కలభ్యంబైన నీరూపముం జాలుఁజాలుఁ గవిత్వముల్నిలుచునే సత్యంబు వర్ణించుచో చీ! లజ్జింపరుగాక మాదృశకవుల్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 51 ॥

పాలుం బువ్వయుఁ బెట్టెదం గుడువరా పాపన్న రా యన్న లే లేలెమ్మన్న నరంటిపండ్లుఁ గొని తేలేకున్న నేనొల్లనం టే లాలింపరే తల్లిదండ్రులపు డట్లే తెచ్చి వాత్సల్య ల క్ష్మీలీలావచనంబులం గుడుపరా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 52 ॥

కలలంచున్ శకునంబులంచు గ్రహయోగం బంచు సాముద్రికం బు లటంచుం దెవులంచు దిష్ట్మనుచున్ భూతంబులంచు న్విషా దులటంచు న్నిమిషార్ధ జీవనములంచుం బ్రీతిఁ బుట్టించి యీ సిలుగుల్ ప్రాణులకెన్ని చేసితివయా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 53 ॥

తలమీఁదం గుసుమప్రసాద మలికస్థానంబుపై భూతియున్ గళసీమంబున దండ నాసికతుదన్ గంధప్రసారంబు లో పల నైవేద్యముఁ జేర్చు నే మనుజ్ఁ డాభక్తుండు నీకెప్పుడుం జెలికాడై విహరించు రౌప్యగిరిపై శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 54 ॥

ఆలుం బిడ్డలు మిత్రులున్ హితులు నిష్టర్ధంబు లీనేర్తురే వేళ న్వారి భజింపఁ జాలిపడ కావిర్భూత మోదంబునం గాలంబెల్ల సుఖంబు నీకు నిఁక భక్తశ్రేణి రక్షింపకే శ్రీలెవ్వారికిఁ గూడంబెట్టెదవయా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 55 ॥

సులభుల్మూర్ఖు లనుత్తమోత్తముల రాజుల్గల్గియేవేళ న న్నలంతలబెట్టిన నీ పదాబ్ధములఁ బాయంజాల నేమిచ్చినం గలధౌతాచల మేలు టంబునిధిలోఁ గాపుండు టబ్జంబు పైఁ జెలువొప్పున్ సుఖియింపఁ గాంచుట సుమీ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 56 ॥

కలధౌతాద్రియు నస్థిమాలికయు గోగంధర్వమున్ బున్కయుం బులితోలు న్భసితంబుఁ బాఁపతొదవుల్ పోకుండఁ దోఁబుట్లకై తొలి నేవారలతోడఁ బుట్టక కళాదుల్గల్గె మేలయ్యెనా సిలువుళూరముచేసికొం టెఱింగియే శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 57 ॥

శ్రుతులభ్యాసముచేసి శాస్త్రగరిమల్ శోధించి తత్త్వంబులన్ మతి నూహించి శరీర మస్థిరము బ్రహ్మంబెన్న సత్యంబు గాం చితి మంచున్ సభలన్ వృధావచనము ల్చెప్పంగనే కాని ని ర్జితచిత్తస్థిర సౌఖ్యముల్ దెలియరో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 58 ॥

గతి నీవంచు భజించువార లపవర్గం బొందగానేల సం తతముం గూటికినై చరింప వినలేదా 'యాయు రన్నం ప్రయ చ్ఛతి' యంచున్మొఱవెట్టగా శ్రుతులు సంసారాంధకారాభి దూ షితదుర్మార్గుల్ గానఁ గానంబడవో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 59 ॥

రతిరా జుద్ధతి మీఱ నొక్కపరి గోరాజాశ్వుని న్నొత్తఁ బో నతఁ డాదర్పకు వేగ నొత్త గవయం బాంబోతునుం దాఁకి యు గ్రతఁ బోరాడంగనున్న యున్నడిమి లేఁగల్వోలె శోకానల స్థితిపాలై మొఱపెట్టునన్ మనుపవే శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 60 ॥

అంతా సంశయమే శరీరఘటనంబంతా విచారంబె లో నంతా దుఃఖపరంపరానివితమె మేనంతా భయభ్రాంతమే యంతానంతశరీరశోషణమె దుర్వ్యాపారమే దేహికిన్ జింతన్ నిన్నుఁ దలంచి పొందరు నరుల్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 61 ॥

సంతోషించితినిఁ జాలుంజాలు రతిరాజద్వారసౌఖ్యంబులన్ శాంతిన్ బొందితిఁ జాలుఁజాలు బహురాజద్వారసౌఖ్యంబులన్ శాంతిం బొందెదఁ జూపు బ్రహ్మపదరాజద్వారసౌఖ్యంబు ని శ్చింతన్ శాంతుఁడ నౌదు నీ కరుణచే శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 62 ॥

స్తోత్రం బన్యులఁ జేయనొల్లని వ్రతస్థుల్వోలె వేసంబుతోఁ బుత్రీ పుత్ర కలత్ర రక్షణ కళాబుధ్ధిన్ నృపాలా(అ)ధమన్ బాత్రం బంచు భజింపఁబోదు రితియున్ భాష్యంబె యివ్వారిచా రిత్రం బెన్నఁడు మెచ్చ నెంచ మదిలో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 63 ॥

అకలంకస్థితి నిల్పి నాడ మను ఘంటా(ఆ)రావమున్ బిందుదీ పకళాశ్రేణి వివేకసాధనములొప్పన్ బూని యానందతా రకదుర్గాటవిలో మనోమృగముగర్వస్ఫూర్తి వారించువా రికిఁగా వీడు భవోగ్రబంధలతికల్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 64 ॥

ఒకయర్ధంబు నిన్ను నే నడుగఁగా నూహించి నెట్లైనఁ బొ మ్ము కవిత్వంబులు నాకుఁ జెందనివి యేమో యంటివా నాదుజి హ్వకు నైసర్గిక కృత్య మింతియ సుమీ ప్రార్ధించుటే కాదు కో రికల న్నిన్నునుగాన నాకు వశమా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 65 ॥

శుకముల్ కింశుకపుష్పముల్ గని ఫలస్తోమం బటంచున్సము త్సుకతం దేరఁగఁ బోవు నచ్చట మహా దుఃఖంబు సిద్ధించుఁ; గ ర్మకళాభాషలకెల్లఁ బ్రాపులగు శాస్త్రంబు ల్విలోకించువా రికి నిత్యత్వమనీష దూరమగుఁజూ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 66 ॥

ఒకరిం జంపి పదస్థులై బ్రతుకఁ దామొక్కొక్క రూహింతురే లొకొ తామెన్నఁడుఁ జావరో తమకుఁ బోవో సంపదల్ పుత్రమి త్రకళత్రాదులతోడ నిత్య సుఖమందం గందురో యున్నవా రికి లేదో మృతి యెన్నఁడుం గటకట శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 67 ॥

నీ కారుణ్యముఁ గల్గినట్టి నరుఁ డేనీచాలయంబుల జొరం డేకార్పణ్యపు మాటలాడ నరుగం డెవ్వారితో వేషముల్ గైకోడే మతముల్ భజింపఁ డిలనేకష్టప్రకారంబులన్ జీకాకై చెడిపోఁదు జీవనదశన్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 68 ॥

జ్ఞాతుల్ ద్రోహంబు వాండ్రు సేయుకపటేర్యాది క్రియాదోషముల్ మాతండ్రాన సహింపరాదు ప్రతికర్మంబించుకే జేయగాఁ బోతే దోసము గాన మాని యతినై పోఁగోరినన్ సర్వదా చేతఃక్రోధము మాన దెట్లు నడుతున్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 69 ॥

చదువుల్ నేర్చిన పండితాధములు స్వేచ్ఛాభాషణక్రీడలన్ వదరన్ సంశయభీకరాటవులం ద్రోవళప్పి వర్తింపఁగా మదనక్రోధకిరాతులందుఁ గని భీమప్రౌఢిచేఁ దాఁకినం జెదరుం జిత్తము చిత్తగింపఁగదవే శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 70 ॥

రోసిం దేంటిది రోఁత దేంటిది మనొ రోగస్థుండై దేహి తాఁ బూసిందేంటిది పూఁత లేంటివి మదా(అ)పూతంబు లీ దేహముల్ మూసిందేంటిది మూఁతలేంటివి సదామూఢత్వమే కాని తాఁ జేసిందేంటిది చేంతలేఁటివి వృధా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 71 ॥

శ్రీ శైలేశు భజింతునో యభవుంగాంచీ నాధు సేవింతునో కాశీవల్లభుఁ గొల్వంబోదునొ మహా కాళేశుఁ బూజింతునో నాశీలం బణువైన మేరు వనుచున్ రక్షింపవే నీ కృపా శ్రీ శృంగారవిలాసహాసములచే శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 72 ॥

అయవారై చరియింపవచ్చుఁ దన పాదాం(అ)భోజతీర్ధంబులన్ దయతోఁ గొమ్మనవచ్చు సేవకుని యర్ధప్రాణదేహాదుల న్నియు నా సొమ్మనవచ్చుఁగాని సిరులన్నిందించి నిన్నాత్మని ష్క్రియతం గానఁగరాదు పండితులకున్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 73 ॥

మాయా(అ) జాండకరండకోటిఁ బొడిగామర్ధించిరో విక్రమా(అ) జేయుం గాయజుఁ జంపిరో కపటలక్ష్మీ మోహముం బాసిరో యాయుర్దయభుజంగమృత్యువు ననాయాసంబునన్ గెల్చిరో శ్రేయోదాయక్ లౌదు రెట్టు లితరుల్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 74 ॥

చవిగాఁ జూడ వినంగ మూర్కొనఁ దనూసంఘర్షణాస్వాదమొం ద వినిర్మించెద వేల జంతువుల నేతత్క్రీడలే పాతక వ్యవహారంబలు సేయునేమిటికి మాయావిద్యచే బ్రొద్దుపు చ్చి వినోదింపఁగ దీన నేమి ఫలమో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 75 ॥

వెనుకం జేసిన ఘోరదుర్దశలు భావింపంగ రోఁతయ్యెడున్ వెనుకన్ ముందట వచ్చు దుర్మరణముల్ వీక్షింప భీతయ్యెడున్ నను నేఁజూడగ నావిధుళలంచియున్ నాకే భయం బయ్యెడుం జెనకుంజీఁకటియాయెఁ గాలమునకున్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 76 ॥

పరిశీలించితి మంత్రతంత్రములు చెప్ప న్వింటి సాంఖ్యాదియో గ రహస్యంబులు వేద శాస్త్రములు వక్కాణించితిన్ శంకవో దరయం గుమ్మడికాయలోని యవగింజంతైన నమ్మిచంచి సు స్థిరవిజ్ఞానము త్రోవఁ జెప్పఁగదవే శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 77 ॥

మొదలం జేసినవారి ధర్మములు నిర్మూలంబుగాఁ జేసి దు ర్మదులై యిప్పుడు వారె ధర్మము లొనర్పం దమ్ము దైవంబు న వ్వడె రానున్న దురాత్ములెల్ల దమత్రోవం బోవరే ఏల చే సెదరో మీఁదు దలంచిచూడ కధముల్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 78 ॥

కాసంతైన సుఖం బొనర్చునొ మనఃకామంబు లీడేర్చునో వీసంబైనను వెంటవచ్చునొ జగద్విఖ్యాతిఁ గావించునో దోసంబు ల్బెడఁ బొపునో వలసినందోడ్తో మిముం జూపునో ఛీ! సంసారదురాశ యేలుదుపవో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 79 ॥

ఒకపూఁటించుక కూడ తక్కువగునే నోర్వంగలేఁ డెండకో పక నీడన్వెదకుం జలిం జడిచి కుంపట్లెత్తుకోఁజూచు వా నకు నిండిండ్లును దూఱు నీతనువు దీనన్వచ్చు సౌఖ్యంబు రో సి కడాసింపరుగాక మర్త్వులకట శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 80 ॥

కేదారాదిసమస్తతీర్ధములు కోర్మింజూడఁ బోనేఁటికిన్ గాడా ముంగిలి వారణాసి! కడుపే కైలాసశైలంబు మీ పాదధ్యానము సంభవించునపుడే భావింప నజ్ఞానల క్ష్మీదారిద్ర్యులు గారె లోకు లకటా! శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 81 ॥

తమకొం బొప్పఁ బరాంగనాజనపర ద్రవ్యంబులన్ మ్రుచ్చిలం గ మహోద్యోగము సేయనెమ్మనముదొంగం బట్టి వైరాగ్యపా శములం జుట్టి బిగిమంచి నీదుచరణ స్తంభంజునం గట్టివై చి ముదం బెప్పుడుఁ గల్గఁజేయ గడవే శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 82 ॥

వేధం దిట్టగరాదుగాని భువిలో విద్వాంసులంజేయ నే లా ధీచాతురిఁ జేసెఁ జేసిన గులామాపాటనే పోక క్షు ద్బాధాదుల్ గలిగింపనేల యది కృత్యంబైన దుర్మార్గులం జీ! ధాత్రీశులఁ జేయనేఁటి కకటా! శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 83 ॥

పుడమి న్నిన్నొక బిల్వపత్రముననేఁ బూజించి పుణ్యంబునుం బడయన్నేరక పెక్కుదైవములకుం బప్పుల్ ప్రసాదంబులం గుడుముల్ దోసెలు సారెసత్తులడుకుల్ గుగ్గిళ్ళునుం బేట్టుచుం జెడి యెందుం గొఱగాకపోదు రకటా! శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 84 ॥

విత్తజ్ఞానము పాదు చిత్తము భవావేశంబు రక్షాంబువుల్ మత్తత్వంబు తదంకురం ఐనృతముల్ మాఱాకు లత్యంతదు ద్వృత్తుల్ పువ్వులుఁ బండ్లు మన్మధముఖా విర్భూతదోషంబులుం జిత్తాధ్యున్నతనింబభూజమునకున్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 85 ॥

నీపైఁ గాప్యము చెప్పుచున్న యతఁడున్నీపద్యముల్ వ్రాసియి మ్మా పాఠంమొనరింతునన్న యతఁడున్ మంజుప్రబంధంబు ని ష్టాపూర్తిం బఠియించుచున్న యతఁడున్ సద్బాంధవుల్ గాక చీ చీ! పృష్ఠాగతబాంధవంబు నిజమా! శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 86 ॥

సంపద్గర్వముఁ బాఱఁద్రోలి రిపులన్ జంకించి యాకాంక్షలన్ దంపుల్వెట్టి కళంకము ల్నఱకి బంధక్లేశదోషంబులం జింపుల్సేసి వయోవిలాసములు సంక్షేపించి భూతంబులం జెంపల్వేయక నిన్నుఁ గాననగునా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 87 ॥

రాజశ్రేణికి దాసులై సిరులఁ గోరం జేరంగా సౌఖ్యమో యీ జన్మంబు తరింపఁజేయగల మిమ్మే ప్రొద్దు సేవించు ని ర్వ్యాజాచారము సౌఖ్యమో తెలియలేరౌ మానవు ల్పాపరా జీజాతాతిమదాంధబుద్ధు లగుచున్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 88 ॥

నిన్నం జూడరొ మొన్నఁ జూడరో జనుల్ నిత్యంబు జావంగ నా పన్ను ల్గన్ననిధాన మయ్యెడి ధనభ్రాంతిన్ విసర్జింపలే కున్నా రెన్నఁడు నిన్ను గండు రిక మర్త్వుల్ గొల్వరేమో నినున్ విన్నం బోవక యన్యదైవరతులన్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 89 ॥

నన్నే యెనుఁగుతోలుదుప్పటము బువ్వాకాలకూతంబు చే గిన్నే బ్రహ్మకపాల ముగ్రమగు భోగే కంఠహారంబు మేల్ నిన్నీలాగున నుంటయుం దెలిసియున్ నీపాదపద్మంబు చే ర్చెన్ నారయణుఁ డెట్లు మానసముఁ దా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 90 ॥

ద్వారద్వారములందుఁ జంచుకిజనవ్రాతంబు దండంములన్ దోరంత్స్థలి బగ్గనం బొడుచుచున్ దుర్భాషలాడ న్మఱిన్ వారిం బ్రార్ధనచేసి రాజులకు సేవల్సేయఁగాఁబోరుల క్ష్మీరాజ్యంబును గోరి నీమరిజనుల్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 91 ॥

ఊరూరం జనులెల్ల బిక్ష మిదరోయుందం గుహల్గల్గవో చీరానీకము వీధులం దొరుకరో శీతామృతస్వచ్ఛవాః పూరం బేరులఁ బాఱదో తపసులంబ్రోవంగ నీవోపవో చేరం బోవుదురేల రాగుల జనుల్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 92 ॥

దయ జూడుండని గొందఱాడుదురు నిత్యంబున్ నినుం గొల్చుచున్ నియమం బెంతో ఫలంబు నంతియెకదా నీవీయ పిండెంతో అం తియకా నిప్పటియుం దలంపనను బుద్ధిం జూడ; నేలబ్బుని ష్క్రియతన్ నిన్ను భజింప కిష్టసుఖముల్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 93 ॥

ఆరావం బుదయించెఁ దారకముగ నాత్మాభ్రవీధిన్మహా(అ) కారోకారమకారయుక్తమగు నోంకారాభిధానంబు చె న్నారున్ విశ్వ మనంగఁ దన్మహిమచే నానాదబిందుల్ సుఖ శ్రీ రంజిల్లఁ గడంగు నీవదె సుమీ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 94 ॥

నీభక్తు ల్మదివేల భంగుల నినున్సేవింబుచున్ వేడఁగా లోభంబేటికి వారి కోర్కులు కృపళుత్వంబునం దీర్మరా దా భవ్యంబుఁ దలంచి చూడు పరమార్ధం బిచ్చి పొమ్మన్న నీ శ్రీ భాండరములోఁ గొఱంతపడునా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 95 ॥

మొదలన్భక్తులకిచ్చినాఁడవుగదా మోక్షంబు నేఁ డేమయా 'ముదియంగా ముదియంగఁ బుట్టు ఘనమౌ మోహంబు లోభంబు' న న్నది సత్యంబు కృపం దలంప నొకవుణ్యాత్ముండు నిన్నాత్మ గొ ల్చి దినంబున్ మొఱవెట్టఁగాఁ గటగటా! శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 96 ॥

కాలద్వారకవాటబంధనము దుష్కాల్ప్రమాణక్రియా లోలాజాలకచిత్రగుప్తముఖవ ల్మీకోగ్రజిహ్వాద్భుత వ్యళవ్యాళవిరోధి మృత్యుముఖదంష్ట్రా(అ)హార్య వజ్రంబు ది క్చేలాలంకృత! నీదునామ మరయన్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 97 ॥

పదివేలలైనను లోకకంటకులచేఁ బ్రాప్రించు సౌఖ్యంబు నా మదికిం బథ్యము గాదు సర్వమునకున్ మధ్యస్థుఁడై సత్యదా నదయాదుల్ గల రాజు నాకొసఁగు మేనవ్వాని నీ యట్లచూ చి దినంబున్ ముదమొందుదున్ గడపటన్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 98 ॥

తాతల్ తల్లియుఁ దండ్రియున్ మఱియుఁ బెద్దల్ చావగాఁ జూడరో భీతిం బొందఁగనేల చావునకుఁగాఁ బెండ్లాముబిడ్డల్ హిత వ్రాతంబున్ బలవింప జంతువులకున్ వాలాయమైయుండంగాఁ జేతోవీధి నరుండు నిన్గొలువఁడో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 99 ॥

జాతుల్ సెప్పుట సేవసేయుట మృషల్ సంధించు టన్యాయవి ఖ్యాతిం బొందుట కొండెకాఁడవుట హింసారంభకుండౌట మి ధ్యాతాత్పర్యములాడుటన్నియుఁ బరద్రవ్యంబునాశించి యీ శ్రీ తా నెన్నియుగంబు లుండఁగలదో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 100 ॥

చెడుగుల్ కొందఱు కూడి చేయంగంబనుల్ చీకట్లు దూఱంగఁ మా ల్పడితిం గాన గ్రహింపరాని నిను నొల్లంజాలఁ బొమ్మంచు నిల్ వెలంద్రోచినఁ జూరుపట్టుకొని నే వ్రేలాడుదుం గోర్కిఁ గో రెడి యర్ధంబులు నాకు నేల యిడవో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 101 ॥

భసితోద్ధూళనధూసరాంగులు జటాభారోత్తమాంగుల్ తపో వ్యసనముల్ సాధితపంచవర్ణరసముల్ వైరాగ్యవంతుల్ నితాం తసుఖస్వాంతులు సత్యభాషణలు నుద్యద్రత్నరుద్రాక్షరా జిసమేతుల్ తుదనెవ్వరైన గొలుతున్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 102 ॥

జలజశ్రీ గల మంచినీళ్ళు గలవాచత్రాతిలో బాపురే! వెలివాడ న్మఱి బాఁపనిల్లుగలదావేసాలుగా నక్కటా! నలి నా రెండు గుణంబు లెంచి మదిలో నన్నేమి రోయంగ నీ చెలువంబైన గుణంబు లెంచుకొనవే శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 103 ॥

గడియల్ రెంటికొ మూఁటికో గడియకో కాదేని నేఁడెల్లియో కడ నేఁడాదికొ యెన్నఁడో యెఱుఁ గ మీకాయంబు లీభూమిపైఁ బడగా నున్నవి ధర్మమార్గమొకటిం బాటింప రీ మానవుల్ చెడుగుల్ నీపదభక్తియుం దెలియరో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 104 ॥

క్షితిలో దొడ్డతురంగసామజము లేచిత్రమ్ము లాందోళికా తతు లే లెక్క విలాసినీజనసువస్రవ్రాత భూషాకలా పతనూజాదిక మేమిదుర్లభము నీ పాదమ్ము లర్చించుచో జితపంకేరుహపాదపద్మయుగళా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 105 ॥

సలిలమ్ముల్ జుఖుకప్రమాణ మొక పుష్మమ్మున్ భవన్మౌళి ని శ్చలబక్తిప్రపత్తిచే నరుఁడు పూజల్ సేయఁగా ధన్యుఁడౌ నిల గంగాజలచంద్రఖండముల దానిందుం దుదిం గాంచు నీ చెలువం బంతయు నీ మహత్త్వ మిదిగా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 106 ॥

తమనేత్రద్యుతిఁ దామె చూడ సుఖమైతాదాత్మ్యమున్ గూర్పఁగా విమలమ్ముల్ కమలాభముల్ జితలసద్విద్యుల్లతాలాస్యముల్ సుమనోబాణజయప్రదమ్ములనుచున్ జూచున్ జనంబూనిహా రిమృగాక్షీనివహమ్ముకన్నుగవలన్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 107 ॥

పటవద్రజ్జుభుజంగవద్రజతవి భ్రాంతిస్ఫురచ్ఛుక్తివ ద్ఘటవచ్చంద్రశిలాజపాకుసుమరు క్సాంగత్యవత్తంచువా క్పటిమల్ నేర్తురు చిత్సుఖం బనుభవింపన్ లేక దుర్మేధనుల్ చిటుకన్నం దలపోయఁజూతు రధముల్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 108 ॥

నిను నిందించిన దక్షుపైఁ దెగవొ వాణీనాధు శాసింపవో చనునా నీ పాదపద్మసేవకులఁ దుచ్ఛం బాడు దుర్మార్గులం బెనుపన్ నీకును నీదుభక్తతతికిన్ భేదంబు గానంగ వ చ్చెనొ లేకుండిన నూఱకుండగలవా శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 109 ॥

కరిదైత్యున్ బొరిగొన్న శూలము క(రా)రగ్ర(స్థ)స్తంబు గాదో రతీ శ్వరునిన్ గాల్చిన ఫాలలోచనశిఖా వర్గంబు చల్లాఱెనో పరనిందాపరులన్ వధింప విదియున్ భాష్యంబె వారేమి చే సిరి నీకున్ బరమోపకార మరయన్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 110 ॥

దురమున్ దుర్గము రాయబారము మఱిన్ దొంగర్మమున్ వైద్యమున్ నరనాధాశ్రయ మోడబేరమును బెన్మంత్రంబు సిద్ధించినన్ అరయన్ దొడ్డఫలంబు గల్గునదిగా కాకార్యమే తప్పినన్ సిరియుం బోవును బ్రాణహానియు నగున్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 111 ॥

తనయుం గాంచి ధనంబు నించి దివిజస్థానంబు గట్టించి వి ప్రున కుద్వాహము జేసి సత్కృతికిఁ బాత్రుండై తటాకంబు నే ర్పునఁ ద్రవ్వించి వనంబు వెట్టి మననీ పోలేడు నీసేవఁ జే సిన పుణ్యాత్ముఁడు పోవు లోకమునకున్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 112 ॥

క్షితినాధోత్తమ! సత్కవీశ్వరుఁడ్ వచ్చెన్ మిమ్ములం జూడఁగా నతఁడే మేటి కవిత్వవైఖరిని సద్యఃకావ్యనిర్మాత తత్ ప్రతిభ ల్మంచిని తిట్టుపద్యములు చెప్పుం దాతఁడైనన్ మముం గ్రితమే చూచెను బొమ్మటంచు రధముల్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 113 ॥

నీకుం గాని కవిత్వ మెవ్వరికి నేనీనంచు మీదెత్తితిన్ జేకొంటిన్ బిరుదంబు కంకణము ముంజేఁ గట్టితిం బట్టితిన్ లోకుల్ మెచ్చ వ్రతంబు నాతనువు కీలుల్ నేర్పులుం గావు ఛీ ఛీ కాలంబులరీతి దప్పెడు జుమీ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 114 ॥

నిచ్చల్ నిన్ను భజించి చిన్మయమహా నిర్వాణపీఠంబు పై రచ్చల్సేయక యార్జవంబు కుజన వ్రాతంబుచేఁ గ్రాంగి భూ భృచ్చండాలురఁ గొల్చి వారు దనుఁ గోపింమన్ బుధుం డార్తుఁడై చిచ్చారం జము రెల్లఁ జల్లుకొనునో శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 115 ॥

దంతంబు ల్పడనప్పుడే తనువునందారూఢి యున్నప్పుడే కాంతాసంఘము రోయనప్పుడే జరక్రాంతంబు గానప్పుడే వింతల్మేన జరించనప్పుడె కురుల్వెల్లెల్ల గానప్పుడే చింతింపన్వలె నీపదాంబుజములన్ శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా! ॥ 116 ॥

ஶ்ரீ காள ஹஸ்தீஶ்வர ஶதகம்(தெலுகு³) பற்றி

The Sri Kalahastishwara Shatakam is a Telugu poem of about a hundred verses addressed to Lord Shiva of Srikalahasti, each ending "Sri Kalahastishwara". With deep feeling and sharp honesty, the poet confesses how his mind has been swept away by the flood of worldly life, refuses to serve kings and the rich for gain, and longs to turn to Shiva while he still has youth and strength, before old age comes.

இயற்றியவர்: Traditionally attributed to Dhurjati (16th century)

எப்போது பாராயணம் செய்வது: For reading and reflection, on Mondays and Maha Shivaratri, and at Srikalahasti.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

  • It is traditionally attributed to Dhurjati, one of the Ashtadiggajas, the eight great poets at the court of Krishnadevaraya.
  • Its last verse urges: think of the Lord's feet now, while the teeth have not fallen, the body is strong and the hair has not turned grey.
  • Srikalahasti, in Andhra Pradesh, is the Vayu linga among the five Pancha Bhuta shrines of Shiva.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

Who wrote the Kalahastishwara Shatakam?

It is traditionally attributed to the poet Dhurjati (16th century).

What is the refrain?

Each verse ends "Sri Kalahastishwara".

What is special about Srikalahasti?

It is the Vayu (air) linga among the five element shrines of Shiva.

வழிபாட்டிற்கும் கற்றலுக்குமாக வழங்கப்படுகிறது, கணிப்பாக அல்ல. வணிக நோக்கமற்றது.