ஶ்ரீ கா³யத்ரீ ஹ்ருத³யம்
Devi · பாரம்பரிய பக்தி நூல்
നാരദ ഉവാച
ഭഗവന് ദേവദേവേശ ഭൂതഭവ്യജഗത്പ്രഭോ । കവചം ച ശ്രുതം ദിവ്യം ഗായത്രീമംത്രവിഗ്രഹമ് ॥ 1
അധുനാ ശ്രോതുമിച്ഛാമി ഗായത്രീഹൃദയം പരമ് । യദ്ധാരണാദ്ഭവേത്പുണ്യം ഗായത്രീജപതോഽഖിലമ് ॥ 2 ॥
ശ്രീനാരായണ ഉവാച
ദേവ്യാശ്ച ഹൃദയം പ്രോക്തം നാരദാഥർവണേ സ്ഫുടമ് । തദേവാഹം പ്രവക്ഷ്യാമി രഹസ്യാതിരഹസ്യകമ് ॥ 3
വിരാഡ്രൂപാം മഹാദേവീം ഗായത്രീം വേദമാതരമ് । ധ്യാത്വാ തസ്യാസ്ത്വഥാംഗേഷു ധ്യായേദേതാശ്ച ദേവതാഃ ॥ 4 ॥
പിംഡബ്രഹ്മംഡയോരൈക്യാദ്ഭാവയേത്സ്വതനൌ തഥാ । ദേവീരൂപേ നിജേ ദേഹേ തന്മയത്വായ സാധകഃ ॥ 5 ॥
നാദേവോഽഭ്യര്ചയേദ്ദേവമിതി വേദവിദോ വിദുഃ । തതോഽഭേദായ കായേ സ്വേ ഭാവയേദ്ദേവതാ ഇമാഃ ॥ 6 ॥
അഥ തത്സംപ്രവക്ഷ്യാമി തന്മയത്വമഥോ ഭവേത് । ഗായത്രീഹൃദയസ്യാഽസ്യാഽപ്യഹമേവ ഋഷിഃ സ്മൃതഃ ॥ 7 ॥
ഗായത്രീഛംദ ഉദ്ദിഷ്ടം ദേവതാ പരമേശ്വരീ । പൂർവോക്തേന പ്രകാരേണ കുര്യാദംഗാനി ഷട്ക്രമാത് । ആസനേ വിജനേ ദേശേ ധ്യായേദേകാഗ്രമാനസഃ ॥ 8 ॥
അഥാര്ഥന്യാസഃ । ദ്യൌമൂര്ധ്നി ദൈവതമ് । ദംതപംക്താവശ്വിനൌ । ഉഭേ സംധ്യേ ചൌഷ്ഠൌ । മുഖമഗ്നിഃ । ജിഹ്വാ സരസ്വതീ । ഗ്രീവായാം തു ബൃഹസ്പതിഃ । സ്തനയോർവസവോഽഷ്ടൌ । ബാഹ്വോര്മരുതഃ । ഹൃദയേ പര്ജന്യഃ । ആകാശമുദരമ് । നാഭാവംതരിക്ഷമ് । കട്യോരിംദ്രാഗ്നീ । ജഘനേ വിജ്ഞാനഘനഃ പ്രജാപതിഃ । കൈലാസമലയേ ഊരൂ । വിശ്വേദേവാ ജാന്വോഃ । ജംഘായാം കൌശികഃ । ഗുഹ്യമയനേ । ഊരൂ പിതരഃ । പാദൌ പൃഥിവീ । വനസ്പതയോഽംഗുലീഷു । ഋഷയോ രോമാണി । നഖാനി മുഹൂര്താനി । അസ്ഥിഷു ഗ്രഹാഃ । അസൃങ്മാംസമൃതവഃ ॥ സംവത്സരാ വൈ നിമിഷമ് । അഹോരാത്രാവാദിത്യശ്ചംദ്രമാഃ । പ്രവരാം ദിവ്യാം ഗായത്രീം സഹസ്രനേത്രാം ശരണമഹം പ്രപദ്യേ ॥
ഓം തത്സവിതുർവരേണ്യായ നമഃ । ഓം തത്പൂർവാജയായ നമഃ । തത്പ്രാതരാദിത്യായ നമഃ । തത്പ്രാതരാദിത്യപ്രതിഷ്ഠായൈ നമഃ ॥
പ്രാതരധീയാനോ രാത്രികൃതം പാപം നാശയതി । സായമധീയാനോ ദിവസകൃതം പാപം നാശയതി । സായം പ്രാതരധീയാനോ അപാപോ ഭവതി । സർവതീര്ഥേഷു സ്നാതോ ഭവതി । സർവൈര്ദേവൈര്ജ്ഞാതോ ഭവതി । അവാച്യവചനാത്പൂതോ ഭവതി । അഭക്ഷ്യഭക്ഷണാത്പൂതോ ഭവതി । അഭോജ്യഭോജനാത്പൂതോ ഭവതി । അചോഷ്യചോഷണാത്പൂതോ ഭവതി । അസാധ്യസാധനാത്പൂതോ ഭവതി । ദുഷ്പ്രതിഗ്രഹശതസഹസ്രാത്പൂതോ ഭവതി । സർവപ്രതിഗ്രഹാത്പൂതോ ഭവതി । പംക്തിദൂഷണാത്പൂതോ ഭവതി । അനൃതവചനാത്പൂതോ ഭവതി । അഥാഽബ്രഹ്മചാരീ ബ്രഹ്മചാരീ ഭവതീ । അനേന ഹൃദയേനാധീതേന ക്രതുസഹസ്രേണേഷ്ടം ഭവതി । ഷഷ്ടിശതസഹസ്രഗായത്ര്യാ ജപ്യാനി ഫലാനി ഭവംതി । അഷ്ടൌ ബ്രാഹ്മണാന് സമ്യഗ്ഗ്രാഹയേത് । തസ്യ സിദ്ധിര്ഭവതി । യ ഇദം നിത്യമധീയാനോ ബ്രാഹ്മണഃ പ്രാതഃ ശുചിഃ സർവപാപൈഃ പ്രമുച്യത ഇതി । ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ ॥
ഇത്യാഹ ഭഗവാന് ശ്രീനാരായണഃ ॥
ഇതി ശ്രീദേവീഭാഗവതേ മഹാപുരാണേ ദ്വാദശസ്കംധേ ശ്രീ ഗായത്രീ ഹൃദയം നാമ ചതുര്ഥോഽധ്യായഃ ॥
ஶ்ரீ கா³யத்ரீ ஹ்ருத³யம் பற்றி
The Gayatri Hrudayam, "the heart of Gayatri", is a hymn from the Devi Bhagavatam in which Narada, having heard the Gayatri Kavacham, asks Lord Narayana for the supreme Gayatri Hrudayam, by holding which one gains the full merit of Gayatri japa. Narayana then describes the cosmic form of Goddess Gayatri, placing the gods, the Vedas and the worlds in the parts of her body, and gives the nyasa and meditation for her worship.
மூலம்: Devi Bhagavata Purana, Skandha 12, as its colophon states
எப்போது பாராயணம் செய்வது: Before Gayatri japa, in Sandhya worship, and on Gayatri Jayanti.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
- Its colophon places it in the twelfth skandha of the Devi Bhagavata Purana, chapter 4.
- It follows the Gayatri Kavacham in the same purana, which Narada says he has just heard.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
Who teaches the Gayatri Hrudayam?
Lord Narayana, to the sage Narada.
Where is it found?
Devi Bhagavata Purana, twelfth skandha, chapter 4.
When is it recited?
Before Gayatri japa and on Gayatri Jayanti.
வழிபாட்டிற்கும் கற்றலுக்குமாக வழங்கப்படுகிறது, கணிப்பாக அல்ல. வணிக நோக்கமற்றது.
மேலும் பக்தி நூல்கள்