MuhurtaNow

ஶ்ரீமத்³ப⁴க³வத்³கீ³தா மூலம் - த்ருதீயோத்⁴யாய:

Sri Krishna · பாரம்பரிய பக்தி நூல்

ഓം ശ്രീ പരമാത്മനേ നമഃ അഥ തൃതീയോഽധ്യായഃ । കര്മയോഗഃ

അര്ജുന ഉവാച

ജ്യായസീ ചേത്കര്മണസ്തേ മതാ ബുദ്ധിര്ജനാര്ദന । തത്കിം കര്മണി ഘോരേ മാം നിയോജയസി കേശവ ॥ 1

വ്യാമിശ്രേണേവ വാക്യേന ബുദ്ധിം മോഹയസീവ മേ । തദേകം വദ നിശ്ചിത്യ യേന ശ്രേയോഽഹമാപ്നുയാമ് ॥ 2 ॥

ശ്രീഭഗവാനുവാച

ലോകേഽസ്മിംദ്വിവിധാ നിഷ്ഠാ പുരാ പ്രോക്താ മയാനഘ । ജ്ഞാനയോഗേന സാംഖ്യാനാം കര്മയോഗേന യോഗിനാമ് ॥ 3

ന കര്മണാമനാരംഭാന്നൈഷ്കര്മ്യം പുരുഷോഽശ്നുതേ । ന ച സംന്യസനാദേവ സിദ്ധിം സമധിഗച്ഛതി ॥ 4 ॥

ന ഹി കശ്ചിത്ക്ഷണമപി ജാതു തിഷ്ഠത്യകര്മകൃത് । കാര്യതേ ഹ്യവശഃ കര്മ സർവഃ പ്രകൃതിജൈര്ഗുണൈഃ ॥ 5 ॥

കര്മേംദ്രിയാണി സംയമ്യ യ ആസ്തേ മനസാ സ്മരന് । ഇംദ്രിയാര്ഥാന്വിമൂഢാത്മാ മിഥ്യാചാരഃ സ ഉച്യതേ ॥ 6 ॥

യസ്ത്വിംദ്രിയാണി മനസാ നിയമ്യാരഭതേഽര്ജുന । കര്മേംദ്രിയൈഃ കര്മയോഗമസക്തഃ സ വിശിഷ്യതേ ॥ 7 ॥

നിയതം കുരു കര്മ ത്വം കര്മ ജ്യായോ ഹ്യകര്മണഃ । ശരീരയാത്രാപി ച തേ ന പ്രസിദ്ധ്യേദകര്മണഃ ॥ 8 ॥

യജ്ഞാര്ഥാത്കര്മണോഽന്യത്ര ലോകോഽയം കര്മബംധനഃ । തദര്ഥം കര്മ കൌംതേയ മുക്തസംഗഃ സമാചര ॥ 9 ॥

സഹയജ്ഞാഃ പ്രജാഃ സൃഷ്ട്വാ പുരോവാച പ്രജാപതിഃ । അനേന പ്രസവിഷ്യധ്വമേഷ വോഽസ്ത്വിഷ്ടകാമധുക് ॥ 10 ॥

ദേവാന്ഭാവയതാനേന തേ ദേവാ ഭാവയംതു വഃ । പരസ്പരം ഭാവയംതഃ ശ്രേയഃ പരമവാപ്സ്യഥ ॥ 11 ॥

ഇഷ്ടാന്ഭോഗാന്ഹി വോ ദേവാ ദാസ്യംതേ യജ്ഞഭാവിതാഃ । തൈര്ദത്താനപ്രദായൈഭ്യോ യോ ഭുംക്തേ സ്തേന ഏവ സഃ ॥ 12 ॥

യജ്ഞശിഷ്ടാശിനഃ സംതോ മുച്യംതേ സർവകില്ബിഷൈഃ । ഭുംജതേ തേ ത്വഘം പാപാ യേ പചംത്യാത്മകാരണാത് ॥ 13 ॥

അന്നാദ്ഭവംതി ഭൂതാനി പര്ജന്യാദന്നസംഭവഃ । യജ്ഞാദ്ഭവതി പര്ജന്യോ യജ്ഞഃ കര്മസമുദ്ഭവഃ ॥ 14 ॥

കര്മ ബ്രഹ്മോദ്ഭവം വിദ്ധി ബ്രഹ്മാക്ഷരസമുദ്ഭവമ് । തസ്മാത്സർവഗതം ബ്രഹ്മ നിത്യം യജ്ഞേ പ്രതിഷ്ഠിതമ് ॥ 15 ॥

ഏവം പ്രവര്തിതം ചക്രം നാനുവര്തയതീഹ യഃ । അഘായുരിംദ്രിയാരാമോ മോഘം പാര്ഥ സ ജീവതി ॥ 16 ॥

യസ്ത്വാത്മരതിരേവ സ്യാദാത്മതൃപ്തശ്ച മാനവഃ । ആത്മന്യേവ ച സംതുഷ്ടസ്തസ്യ കാര്യം ന വിദ്യതേ ॥ 17 ॥

നൈവ തസ്യ കൃതേനാര്ഥോ നാകൃതേനേഹ കശ്ചന । ന ചാസ്യ സർവഭൂതേഷു കശ്ചിദര്ഥവ്യപാശ്രയഃ ॥ 18 ॥

തസ്മാദസക്തഃ സതതം കാര്യം കര്മ സമാചര । അസക്തോ ഹ്യാചരന്കര്മ പരമാപ്നോതി പൂരുഷഃ ॥ 19 ॥

കര്മണൈവ ഹി സംസിദ്ധിമാസ്ഥിതാ ജനകാദയഃ । ലോകസംഗ്രഹമേവാപി സംപശ്യന്കര്തുമര്ഹസി ॥ 20 ॥

യദ്യദാചരതി ശ്രേഷ്ഠസ്തത്തദേവേതരോ ജനഃ । സ യത്പ്രമാണം കുരുതേ ലോകസ്തദനുവര്തതേ ॥ 21 ॥

ന മേ പാര്ഥാസ്തി കര്തവ്യം ത്രിഷു ലോകേഷു കിംചന । നാനവാപ്തമവാപ്തവ്യം വര്ത ഏവ ച കര്മണി ॥ 22 ॥

യദി ഹ്യഹം ന വര്തേയം ജാതു കര്മണ്യതംദ്രിതഃ । മമ വര്ത്മാനുവര്തംതേ മനുഷ്യാഃ പാര്ഥ സർവശഃ ॥ 23 ॥

ഉത്സീദേയുരിമേ ലോകാ ന കുര്യാം കര്മ ചേദഹമ് । സംകരസ്യ ച കര്താ സ്യാമുപഹന്യാമിമാഃ പ്രജാഃ ॥ 24 ॥

സക്താഃ കര്മണ്യവിദ്വാംസോ യഥാ കുർവംതി ഭാരത । കുര്യാദ്വിദ്വാംസ്തഥാസക്തശ്ചികീര്ഷുര്ലോകസംഗ്രഹമ് ॥ 25 ॥

ന ബുദ്ധിഭേദം ജനയേദജ്ഞാനാം കര്മസംഗിനാമ് । ജോഷയേത്സർവകര്മാണി വിദ്വാന്യുക്തഃ സമാചരന് ॥ 26 ॥

പ്രകൃതേഃ ക്രിയമാണാനി ഗുണൈഃ കര്മാണി സർവശഃ । അഹംകാരവിമൂഢാത്മാ കര്താഹമിതി മന്യതേ ॥ 27 ॥

തത്ത്വവിത്തു മഹാബാഹോ ഗുണകര്മവിഭാഗയോഃ । ഗുണാ ഗുണേഷു വര്തംത ഇതി മത്വാ ന സജ്ജതേ ॥ 28 ॥

പ്രകൃതേര്ഗുണസംമൂഢാഃ സജ്ജംതേ ഗുണകര്മസു । താനകൃത്സ്നവിദോ മംദാന്കൃത്സ്നവിന്ന വിചാലയേത് ॥ 29 ॥

മയി സർവാണി കര്മാണി സംന്യസ്യാധ്യാത്മചേതസാ । നിരാശീര്നിര്മമോ ഭൂത്വാ യുധ്യസ്വ വിഗതജ്വരഃ ॥ 30 ॥

യേ മേ മതമിദം നിത്യമനുതിഷ്ഠംതി മാനവാഃ । ശ്രദ്ധാവംതോഽനസൂയംതോ മുച്യംതേ തേഽപി കര്മഭിഃ ॥ 31 ॥

യേ ത്വേതദഭ്യസൂയംതോ നാനുതിഷ്ഠംതി മേ മതമ് । സർവജ്ഞാനവിമൂഢാംസ്താന്വിദ്ധി നഷ്ടാനചേതസഃ ॥ 32 ॥

സദൃശം ചേഷ്ടതേ സ്വസ്യാഃ പ്രകൃതേര്ജ്ഞാനവാനപി । പ്രകൃതിം യാംതി ഭൂതാനി നിഗ്രഹഃ കിം കരിഷ്യതി ॥ 33 ॥

ഇംദ്രിയസ്യേംദ്രിയസ്യാര്ഥേ രാഗദ്വേഷൌ വ്യവസ്ഥിതൌ । തയോര്ന വശമാഗച്ഛേത്തൌ ഹ്യസ്യ പരിപംഥിനൌ ॥ 34 ॥

ശ്രേയാന്സ്വധര്മോ വിഗുണഃ പരധര്മാത്സ്വനുഷ്ഠിതാത് । സ്വധര്മേ നിധനം ശ്രേയഃ പരധര്മോ ഭയാവഹഃ ॥ 35 ॥

അര്ജുന ഉവാച

അഥ കേന പ്രയുക്തോഽയം പാപം ചരതി പൂരുഷഃ । അനിച്ഛന്നപി വാര്ഷ്ണേയ ബലാദിവ നിയോജിതഃ ॥ 36

ശ്രീഭഗവാനുവാച

കാമ ഏഷ ക്രോധ ഏഷ രജോഗുണസമുദ്ഭവഃ । മഹാശനോ മഹാപാപ്മാ വിദ്ധ്യേനമിഹ വൈരിണമ് ॥ 37

ധൂമേനാവ്രിയതേ വഹ്നിര്യഥാദര്ശോ മലേന ച । യഥോല്ബേനാവൃതോ ഗര്ഭസ്തഥാ തേനേദമാവൃതമ് ॥ 38 ॥

ആവൃതം ജ്ഞാനമേതേന ജ്ഞാനിനോ നിത്യവൈരിണാ । കാമരൂപേണ കൌംതേയ ദുഷ്പൂരേണാനലേന ച ॥ 39 ॥

ഇംദ്രിയാണി മനോ ബുദ്ധിരസ്യാധിഷ്ഠാനമുച്യതേ । ഏതൈർവിമോഹയത്യേഷ ജ്ഞാനമാവൃത്യ ദേഹിനമ് ॥ 40 ॥

തസ്മാത്ത്വമിംദ്രിയാണ്യാദൌ നിയമ്യ ഭരതര്ഷഭ । പാപ്മാനം പ്രജഹി ഹ്യേനം ജ്ഞാനവിജ്ഞാനനാശനമ് ॥ 41 ॥

ഇംദ്രിയാണി പരാണ്യാഹുരിംദ്രിയേഭ്യഃ പരം മനഃ । മനസസ്തു പരാ ബുദ്ധിര്യോ ബുദ്ധേഃ പരതസ്തു സഃ ॥ 42 ॥

ഏവം ബുദ്ധേഃ പരം ബുദ്ധ്വാ സംസ്തഭ്യാത്മാനമാത്മനാ । ജഹി ശത്രും മഹാബാഹോ കാമരൂപം ദുരാസദമ് ॥ 43 ॥

ഓം തത്സദിതി ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാസൂപനിഷത്സു ബ്രഹ്മവിദ്യായാം യോഗശാസ്ത്രേ ശ്രീകൃഷ്ണാര്ജുനസംവാദേ കര്മയോഗോ നാമ തൃതീയോഽധ്യായഃ ॥3 ॥

ஶ்ரீமத்³ப⁴க³வத்³கீ³தா மூலம் - த்ருதீயோத்⁴யாய: பற்றி

The third chapter of the Bhagavad Gita, Karma Yoga, the yoga of action. Confused by the praise of knowledge, Arjuna asks why he is being pushed into a terrible war. Krishna explains that no one can stop acting even for a moment, so action should be done without attachment, as yajna, an offering. He points to King Janaka, who reached perfection through action, and to himself, who still acts so that the world is not misled. The chapter ends by naming desire, born of rajas, as the enemy that clouds wisdom.

மூலம்: Mahabharata, Bhishma Parva (Bhagavad Gita, chapter 3)

எப்போது பாராயணம் செய்வது: In daily Gita reading, on Gita Jayanti and Ekadashi.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

  • Karma Yoga is the chapter most often quoted on doing one's work well without anxiety over results.
  • Krishna compares desire covering wisdom to smoke covering fire, dust covering a mirror and the womb covering an embryo.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

What is the name of chapter 3?

Karma Yoga, the yoga of action.

Which king does Krishna give as an example?

King Janaka, who reached perfection through action.

What enemy does the chapter name at the end?

Desire (kama), born of rajas, which turns into anger.

வழிபாட்டிற்கும் கற்றலுக்குமாக வழங்கப்படுகிறது, கணிப்பாக அல்ல. வணிக நோக்கமற்றது.