MuhurtaNow

உத்³த⁴வகீ³தா - த³ஶமோத்⁴யாய:

Sri Krishna · பாரம்பரிய பக்தி நூல்

atha dashamo'dhyaayah ।

shreebhagavaan uvaacha

mayaa uditeshu avahitah svadharmeshu madaashrayah । varnaashramakula aachaaram akaamaatmaa samaacharet ॥ 1

anveeksheta vishuddhaatmaa dehinaam vishayaatmanaam । guneshu tattvadhyaanena sarvaarambhaviparyayam ॥ 2॥

suptasya vishayaalokah dhyaayatah vaa manorathah । naanaamakatvaat viphalah tathaa bhedaatmadeeh gunaih ॥ 3॥

nivrittam karma seveta pravrittam matparah tyajet । jijnaasaayaam sampravrittah na adriyet karma chodanaam ॥ 4॥

yamaanabheekshnam seveta niyamaan matparah kvachit । madabhijnam gurm shaantam upaaseeta madaatmakam ॥ 5॥

amaanyamatsarah dakshah nirmamah dridhasauhridah । asatvarah arthajijnaasuh anasooyauh amoghavaak ॥ 6॥

jaayaapatyagrihakshetrasvajanadravina aadishu । udaaseenah samam pashyan sarveshu artham iva aatmanah ॥ 7॥

vilakshanah sthoolasookshmaat dehaat aatmekshitaa svadrik । yathaagnih daarunah daahyaat daahakah anyah prakaashakah ॥ 8॥

nirodha utpatti anu brihan naanaatvam tatkritaan gunaan । antah pravishtah aadhattah evam dehagunaan parah ॥ 9॥

yah asau gunaih virachitah dehah ayam purushasya hi । samsaarah tat nibandhah ayam pumsah vidyaat chhidaatmanah ॥ 10॥

tasmaat jijnaasayaa aatmaanam aatmastham param । sangamya niraset etat vastubuddhim yathaakramam ॥ 11॥

aachaaryah aranih aadyah syaat antevaasi uttara aranih । tat sandhaanam pravachanam vidyaa sandhih sukhaavahah ॥ 12॥

vaishaaradee saa ativishuddhabuddhih dhunoti maayaam gunasamprasootaam । gunaan cha sandahya yat aatmam etat svayam cha shaamyati asamid yathaa agnih ॥ 13॥

atha eshaam karmakartreenaam bhoktreenaam sukhaduhkhayoh । naanaatvam atha nityatvam lokakaalaagama aatmanaam ॥ 14॥

manyase sarvabhaavaanaam samsthaa hi autpattikee yathaa । tat tat aakritibhedena jaayate bhidyate cha dheeh ॥ 15॥

evam api anga sarveshaam dehinaam dehayogatah । kaala avayavatah santi bhaavaa janmaadayoh asakrit ॥ 16॥

atra api karmanaam kartuh asvaatantryam cha lakshyate । bhoktuh cha duhkhasukhayoh kah anvarthah vivasham bhajet ॥ 17॥

na dehinaam sukham kinchit vidyate vidushaam api । tathaa cha duhkham moodhaanaam vrithaa ahankaranam param ॥ 18॥

yadi praaptim vighaatam cha jaananti sukhaduhkhayoh । te api addhaa na viduh yogam mrityuh na prabhavet yathaa ॥ 19॥

kah anvarthah sukhayati enam kaamah vaa mrityuh antike । aaghaatam neeyamaanasya vadhyasi eva na tushtidah ॥ 20॥

shrutam cha drishtavat dushtam spardhaa asooyaa atyayavyayaih । bahu antaraaya kaamatvaat krishivat cha api nishphalam ॥ 21॥

antaraayaih avihatah yadi dharmah svanushthitah । tenaapi nirjitam sthaanam yathaa gachchhati tat shrunu ॥ 22॥

ishtvaa iha devataah yajnaih svarlokam yaati yaajnikah । bhunjeeta devavat tatra bhogaan divyaan nija arjitaan ॥ 23॥

svapunya upachite shubhre vimaanah upageeyate । gandharvaih viharanmadhye deveenaam hridyaveshadhrik ॥ 24॥

streebhih kaamagayaanena kinkineejaalamaalinaa । kreedan na veda aatmapaatam suraakreedeshu nirvritah ॥ 25॥

taavat pramodate svarge yaavat punyam samaapyate । ksheenapunyah patati arvaak anichchhan kaalachaalitah ॥ 26॥

yadi adharmaratah sangaat asataam vaa ajitendriyah । kaamaatmaa kripanah lubdhah strainah bhootavihimsakah ॥ 27॥

pashoon avidhinaa aalabhya pretabhootaganaan yajan । narakaan avashah jantuh gatvaa yaati ulbanam tamah ॥ 28॥

karmaani duhkha udarkaani kurvan dehena taih punah । deham aabhajate tatra kim sukham martyadharminah ॥ 29॥

lokaanaam loka paalaanaam madbhayam kalpajeevinaam । brahmanah api bhayam mattah dviparaadhapara aayushah ॥ 30॥

gunaah srijanti karmaani gunah anusrijate gunaan । jeevah tu gunasamyuktah bhunkte karmaphalaani asau ॥ 31॥

yaavat syaat gunavaishamyam taavat naanaatvam aatmanah । naanaatvam aatmanah yaavat paaratantryam tadaa eva hi ॥ 32॥

yaavat asya asvatantratvam taavat eeshvaratah bhayam । yah etat samupaaseeran te muhyanti shuchaarpitaah ॥ 33॥

kaalah aatmaa aagamah lokah svabhaavah dharmah eva cha । iti maam bahudhaa praahuh gunavyatikare sati ॥ 34॥

uddhavah uvaacha

guneshu vartamaanah api dehajeshu anapaavritaah । gunaih na badhyate dehee badhyate vaa katham vibho ॥ 35

katham varteta viharet kaih vaa jnaayeta lakshanaih । kim bhunjeeta uta visrijet shayeeta aaseeta yaati vaa ॥ 36॥

etat achyuta me broohi prashnam prashnavidaam vara । nityamuktah nityabaddhah ekah eva iti me bhramah ॥ 37॥

iti shreemadbhaagavate mahaapuraane paaramahamsyaam samhitaayaamekaadashaskandhe bhagavaduddhavasamvaade dashamo'dhyaayah ॥

உத்³த⁴வகீ³தா - த³ஶமோத்⁴யாய: பற்றி

This chapter, numbered 10 in this Uddhava Gita series, is chapter 10 of the eleventh book of the Bhagavata Purana, part of Krishna's teaching to Uddhava. Krishna says that one who has taken refuge in him should follow the duties he has taught for one's station in life, without selfish desire, and should see how people act for pleasure yet reap sorrow. He shows that the fruits of action, even heaven, are passing and bound by time, that karma binds the soul so long as it identifies with the body, and that the wise, knowing the Self as distinct from the body and its qualities, live free.

மூலம்: Bhagavata Purana, book 11, chapter 10, as its colophon states

எப்போது பாராயணம் செய்வது: In Bhagavata parayana, especially during a Bhagavata saptaha.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

  • The chapter teaches that even the joys of heaven end when merit runs out, so wise people do not chase them.
  • It belongs to the Uddhava Gita, Krishna's last great teaching before leaving the world.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

Who teaches in this chapter?

Lord Krishna, to Uddhava.

What does it say about heaven?

That its joys are passing and bound by time.

Where is this chapter from?

Bhagavata Purana, book 11, chapter 10.

வழிபாட்டிற்கும் கற்றலுக்குமாக வழங்கப்படுகிறது, கணிப்பாக அல்ல. வணிக நோக்கமற்றது.