దేవీ మాహాత్మ్యం దుర్గా సప్తశతి దశమోఽధ్యాయః
Devi · సాంప్రదాయ భక్తి గ్రంథం
ശുംഭോവധോ നാമ ദശമോഽധ്യായഃ ॥
ഋഷിരുവാച॥1॥
നിശുംഭം നിഹതം ദൃഷ്ട്വാ ഭ്രാതരംപ്രാണസമ്മിതം। ഹന്യമാനം ബലം ചൈവ ശുംബഃ കൃദ്ധോഽബ്രവീദ്വചഃ ॥ 2 ॥
ബലാവലേപദുഷ്ടേ ത്വം മാ ദുര്ഗേ ഗർവ മാവഹ। അന്യാസാം ബലമാശ്രിത്യ യുദ്ദ്യസേ ചാതിമാനിനീ ॥3॥
ദേവ്യുവാച
4
ഏകൈവാഹം ജഗത്യത്ര ദ്വിതീയാ കാ മമാപരാ। പശ്യൈതാ ദുഷ്ട മയ്യേവ വിശംത്യോ മദ്വിഭൂതയഃ ॥5॥
തതഃ സമസ്താസ്താ ദേവ്യോ ബ്രഹ്മാണീ പ്രമുഖാലയമ്। തസ്യാ ദേവ്യാസ്തനൌ ജഗ്മുരേകൈവാസീത്തദാംബികാ ॥6॥
ദേവ്യുവാച
6
അഹം വിഭൂത്യാ ബഹുഭിരിഹ രൂപൈര്യദാസ്ഥിതാ। തത്സംഹൃതം മയൈകൈവ തിഷ്ടാമ്യാജൌ സ്ഥിരോ ഭവ ॥8॥
ഋഷിരുവാച
9
തതഃ പ്രവവൃതേ യുദ്ധം ദേവ്യാഃ ശുംഭസ്യ ചോഭയോഃ। പശ്യതാം സർവദേവാനാം അസുരാണാം ച ദാരുണമ് ॥10॥
ശര വര്ഷൈഃ ശിതൈഃ ശസ്ത്രൈസ്തഥാ ചാസ്ത്രൈഃ സുദാരുണൈഃ। തയോര്യുദ്ദമഭൂദ്ഭൂയഃ സർവലോകഭയജ്ഞ്കരമ് ॥11॥
ദിവ്യാന്യശ്ത്രാണി ശതശോ മുമുചേ യാന്യഥാംബികാ। ബഭജ്ഞ താനി ദൈത്യേംദ്രസ്തത്പ്രതീഘാതകര്തൃഭിഃ ॥12॥
മുക്താനി തേന ചാസ്ത്രാണി ദിവ്യാനി പരമേശ്വരീ। ബഭംജ ലീലയൈവോഗ്ര ഹൂജ്കാരോച്ചാരണാദിഭിഃ॥13॥
തതഃ ശരശതൈര്ദേവീം ആച്ചാദയത സോഽസുരഃ। സാപി തത്കുപിതാ ദേവീ ധനുശ്ചിഛ്ചേദ ചേഷുഭിഃ॥14॥
ചിന്നേ ധനുഷി ദൈത്യേംദ്രസ്തഥാ ശക്തിമഥാദദേ। ചിഛ്ചേദ ദേവീ ചക്രേണ താമപ്യസ്യ കരേസ്ഥിതാമ്॥15॥
തതഃ ഖഡ്ഗ മുപാദായ ശത ചംദ്രം ച ഭാനുമത്। അഭ്യധാവത്തദാ ദേവീം ദൈത്യാനാമധിപേശ്വരഃ॥16॥
തസ്യാപതത ഏവാശു ഖഡ്ഗം ചിച്ഛേദ ചംഡികാ। ധനുര്മുക്തൈഃ ശിതൈര്ബാണൈശ്ചര്മ ചാര്കകരാമലമ്॥17॥
ഹതാശ്വഃ പതത ഏവാശു ഖഡ്ഗം ചിഛ്ചേദ ചംഡികാ। ജഗ്രാഹ മുദ്ഗരം ഘോരം അംബികാനിധനോദ്യതഃ॥18॥
ചിച്ഛേദാപതതസ്തസ്യ മുദ്ഗരം നിശിതൈഃ ശരൈഃ। തഥാപി സോഽഭ്യധാവത്തം മുഷ്ടിമുദ്യമ്യവേഗവാന്॥19॥
സ മുഷ്ടിം പാതയാമാസ ഹൃദയേ ദൈത്യ പുംഗവഃ। ദേവ്യാസ്തം ചാപി സാ ദേവീ തലേ നോ രസ്യ താഡയത്॥20॥
തലപ്രഹാരാഭിഹതോ നിപപാത മഹീതലേ। സ ദൈത്യരാജഃ സഹസാ പുനരേവ തഥോത്ഥിതഃ॥21॥
ഉത്പത്യ ച പ്രഗൃഹ്യോച്ചൈര് ദേവീം ഗഗനമാസ്ഥിതഃ। തത്രാപി സാ നിരാധാരാ യുയുധേ തേന ചംഡികാ॥22॥
നിയുദ്ധം ഖേ തദാ ദൈത്യ ശ്ചംഡികാ ച പരസ്പരമ്। ചക്രതുഃ പ്രധമം സിദ്ധ മുനിവിസ്മയകാരകമ്॥23॥
തതോ നിയുദ്ധം സുചിരം കൃത്വാ തേനാംബികാ സഹ। ഉത്പാട്യ ഭ്രാമയാമാസ ചിക്ഷേപ ധരണീതലേ॥24॥
സക്ഷിപ്തോധരണീം പ്രാപ്യ മുഷ്ടിമുദ്യമ്യ വേഗവാന്। അഭ്യധാവത ദുഷ്ടാത്മാ ചംഡികാനിധനേച്ഛയാ॥25॥
തമായംതം തതോ ദേവീ സർവദൈത്യജനേശർവമ്। ജഗത്യാം പാതയാമാസ ഭിത്വാ ശൂലേന വക്ഷസി॥26॥
സ ഗതാസുഃ പപാതോർവ്യാം ദേവീശൂലാഗ്രവിക്ഷതഃ। ചാലയന് സകലാം പൃഥ്വീം സാബ്ദിദ്വീപാം സപർവതാമ് ॥27॥
തതഃ പ്രസന്ന മഖിലം ഹതേ തസ്മിന് ദുരാത്മനി। ജഗത്സ്വാസ്ഥ്യമതീവാപ നിര്മലം ചാഭവന്നഭഃ ॥28॥
ഉത്പാതമേഘാഃ സോല്കാ യേപ്രാഗാസംസ്തേ ശമം യയുഃ। സരിതോ മാര്ഗവാഹിന്യസ്തഥാസംസ്തത്ര പാതിതേ ॥29॥
തതോ ദേവ ഗണാഃ സർവേ ഹര്ഷ നിര്ഭരമാനസാഃ। ബഭൂവുര്നിഹതേ തസ്മിന് ഗംദർവാ ലലിതം ജഗുഃ॥30॥
അവാദയം സ്തഥൈവാന്യേ നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ। വവുഃ പുണ്യാസ്തഥാ വാതാഃ സുപ്രഭോഽ ഭൂദ്ധിവാകരഃ॥31॥
ജജ്വലുശ്ചാഗ്നയഃ ശാംതാഃ ശാംതദിഗ്ജനിതസ്വനാഃ॥32॥
॥ സ്വസ്തി ശ്രീ മാര്കംഡേയ പുരാണേ സാവര്നികേമന്വംതരേ ദേവി മഹത്മ്യേ ശുംഭോവധോ നാമ ദശമോ ധ്യായഃ സമാപ്തമ് ॥
ആഹുതി ഓം ക്ലീം ജയംതീ സാംഗായൈ സശക്തികായൈ സപരിവാരായൈ സവാഹനായൈ കാമേശ്വര്യൈ മഹാഹുതിം സമര്പയാമി നമഃ സ്വാഹാ ॥
దేవీ మాహాత్మ్యం దుర్గా సప్తశతి దశమోఽధ్యాయః గురించి
The tenth chapter of the Devi Mahatmyam tells of the slaying of Shumbha, the demon king. After Nishumbha falls, Shumbha taunts the Devi for fighting with the help of others; she answers that she alone exists in the world and draws all the goddesses back into herself. Alone, she then fights Shumbha in the sky and slays him, and the world is filled with peace.
మూలం: Markandeya Purana, Devi Mahatmyam, Chapter 10
ఎప్పుడు పఠించాలి: During Navaratri as part of the Chandi Path, and in Durga worship.
మీకు తెలుసా?
- Her answer, "Ekaivaham jagaty atra, dvitiya ka mamapara" (I alone am here in the world; who else is there besides me?), is one of the best-known lines of the Devi Mahatmyam.
- After Shumbha's death the rivers flow in their courses, the winds blow gently and the sacred fires burn brightly.
- The closing line with "svaha" is the offering made after this chapter in a Chandi homa.
తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు
Who was Shumbha?
The demon king who, with his brother Nishumbha, drove the gods from heaven.
What does the Devi say to Shumbha?
That she alone exists, and the goddesses he saw are her own powers, which she draws back into herself.
When is it recited?
In the Chandi Path during Navaratri.
ఆరాధన, అధ్యయనం కోసం అందించబడింది, జోస్యంగా కాదు. వాణిజ్యేతరం.
మరిన్ని భక్తి గ్రంథాలు