శ్రీ గురుగీతా తృతీయోధ్యాయః
Guru · సాంప్రదాయ భక్తి గ్రంథం
ಅಥ ತೃತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥
ಅಥ ಕಾಮ್ಯಜಪಸ್ಥಾನಂ ಕಥಯಾಮಿ ವರಾನನೇ । ಸಾಗರಾಂತೇ ಸರಿತ್ತೀರೇ ತೀರ್ಥೇ ಹರಿಹರಾಲಯೇ ॥ 236 ॥
ಶಕ್ತಿದೇವಾಲಯೇ ಗೋಷ್ಠೇ ಸರ್ವದೇವಾಲಯೇ ಶುಭೇ । ವಟಸ್ಯ ಧಾತ್ರ್ಯಾ ಮೂಲೇ ವಾ ಮಠೇ ಬೃಂದಾವನೇ ತಥಾ ॥ 237 ॥
ಪವಿತ್ರೇ ನಿರ್ಮಲೇ ದೇಶೇ ನಿತ್ಯಾನುಷ್ಠಾನತೋಽಪಿ ವಾ । ನಿರ್ವೇದನೇನ ಮೌನೇನ ಜಪಮೇತತ್ ಸಮಾರಭೇತ್ ॥ 238 ॥
ಜಾಪ್ಯೇನ ಜಯಮಾಪ್ನೋತಿ ಜಪಸಿದ್ಧಿಂ ಫಲಂ ತಥಾ । ಹೀನಂ ಕರ್ಮ ತ್ಯಜೇತ್ಸರ್ವಂ ಗರ್ಹಿತಸ್ಥಾನಮೇವ ಚ ॥ 239 ॥
ಶ್ಮಶಾನೇ ಬಿಲ್ವಮೂಲೇ ವಾ ವಟಮೂಲಾಂತಿಕೇ ತಥಾ । ಸಿದ್ಧ್ಯಂತಿ ಕಾನಕೇ ಮೂಲೇ ಚೂತವೃಕ್ಷಸ್ಯ ಸನ್ನಿಧೌ ॥ 240 ॥
ಪೀತಾಸನಂ ಮೋಹನೇ ತು ಹ್ಯಸಿತಂ ಚಾಭಿಚಾರಿಕೇ । ಜ್ಞೇಯಂ ಶುಕ್ಲಂ ಚ ಶಾಂತ್ಯರ್ಥಂ ವಶ್ಯೇ ರಕ್ತಂ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್ ॥ 241 ॥
ಜಪಂ ಹೀನಾಸನಂ ಕುರ್ವನ್ ಹೀನಕರ್ಮಫಲಪ್ರದಮ್ । ಗುರುಗೀತಾಂ ಪ್ರಯಾಣೇ ವಾ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ರಿಪುಸಂಕಟೇ ॥ 242 ॥
ಜಪನ್ ಜಯಮವಾಪ್ನೋತಿ ಮರಣೇ ಮುಕ್ತಿದಾಯಿಕಾ । ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ಸಿದ್ಧ್ಯಂತಿ ಗುರುಪುತ್ರೇ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ 243 ॥
ಗುರುಮಂತ್ರೋ ಮುಖೇ ಯಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಸಿದ್ಧ್ಯಂತಿ ನಾಽನ್ಯಥಾ । ದೀಕ್ಷಯಾ ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ಸಿದ್ಧ್ಯಂತಿ ಗುರುಪುತ್ರಕೇ ॥ 244 ॥
ಭವಮೂಲವಿನಾಶಾಯ ಚಾಷ್ಟಪಾಶನಿವೃತ್ತಯೇ । ಗುರುಗೀತಾಂಭಸಿ ಸ್ನಾನಂ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಃ ಕುರುತೇ ಸದಾ ॥ 245 ॥
ಸ ಏವಂ ಸದ್ಗುರುಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸದಸದ್ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್ತಮಃ । ತಸ್ಯ ಸ್ಥಾನಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಪವಿತ್ರಾಣಿ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ 246 ॥
ಸರ್ವಶುದ್ಧಃ ಪವಿತ್ರೋಽಸೌ ಸ್ವಭಾವಾದ್ಯತ್ರ ತಿಷ್ಠತಿ । ತತ್ರ ದೇವಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಕ್ಷೇತ್ರಪೀಠೇ ಚರಂತಿ ಚ ॥ 247 ॥
ಆಸನಸ್ಥಾಃ ಶಯಾನಾ ವಾ ಗಚ್ಛಂತಸ್ತಿಷ್ಠತೋಽಪಿ ವಾ । ಅಶ್ವಾರೂಢಾ ಗಜಾರೂಢಾಃ ಸುಷುಪ್ತಾ ಜಾಗ್ರತೋಽಪಿ ವಾ ॥ 248 ॥
ಶುಚಿರ್ಭೂತಾ ಜ್ಞಾನವಂತೋ ಗುರುಗೀತಾಂ ಜಪಂತಿ ಯೇ । ತೇಷಾಂ ದರ್ಶನಸಂಸ್ಪರ್ಶಾತ್ ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಜಾಯತೇ ॥ 249 ॥
ಸಮುದ್ರೇ ವೈ ಯಥಾ ತೋಯಂ ಕ್ಷೀರೇ ಕ್ಷೀರಂ ಜಲೇ ಜಲಮ್ । ಭಿನ್ನೇ ಕುಂಭೇ ಯಥಾಽಽಕಾಶಂ ತಥಾಽಽತ್ಮಾ ಪರಮಾತ್ಮನಿ ॥ 250 ॥
ತಥೈವ ಜ್ಞಾನವಾನ್ ಜೀವಃ ಪರಮಾತ್ಮನಿ ಸರ್ವದಾ । ಐಕ್ಯೇನ ರಮತೇ ಜ್ಞಾನೀ ಯತ್ರ ಕುತ್ರ ದಿವಾನಿಶಮ್ ॥ 251 ॥
ಏವಂವಿಧೋ ಮಹಾಯುಕ್ತಃ ಸರ್ವತ್ರ ವರ್ತತೇ ಸದಾ । ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಕಾರೇಣ ಗುರುಭಕ್ತಿಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ॥ 252 ॥
ಗುರುಸಂತೋಷಣಾದೇವ ಮುಕ್ತೋ ಭವತಿ ಪಾರ್ವತಿ । ಅಣಿಮಾದಿಷು ಭೋಕ್ತೃತ್ವಂ ಕೃಪಯಾ ದೇವಿ ಜಾಯತೇ ॥ 253 ॥
ಸಾಮ್ಯೇನ ರಮತೇ ಜ್ಞಾನೀ ದಿವಾ ವಾ ಯದಿ ವಾ ನಿಶಿ । ಏವಂವಿಧೋ ಮಹಾಮೌನೀ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸಮತಾಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ 254 ॥
ಅಥ ಸಂಸಾರಿಣಃ ಸರ್ವೇ ಗುರುಗೀತಾ ಜಪೇನ ತು । ಸರ್ವಾನ್ ಕಾಮಾಂಸ್ತು ಭುಂಜಂತಿ ತ್ರಿಸತ್ಯಂ ಮಮ ಭಾಷಿತಮ್ ॥ 255 ॥
ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಪುನಃ ಸತ್ಯಂ ಧರ್ಮಸಾರಂ ಮಯೋದಿತಮ್ । ಗುರುಗೀತಾಸಮಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ನಾಸ್ತಿ ತತ್ತ್ವಂ ಗುರೋಃ ಪರಮ್ ॥ 256 ॥
ಗುರುರ್ದೇವೋ ಗುರುರ್ಧರ್ಮೋ ಗುರೌ ನಿಷ್ಠಾ ಪರಂ ತಪಃ । ಗುರೋಃ ಪರತರಂ ನಾಸ್ತಿ ತ್ರಿವಾರಂ ಕಥಯಾಮಿ ತೇ ॥ 257 ॥
ಧನ್ಯಾ ಮಾತಾ ಪಿತಾ ಧನ್ಯೋ ಗೋತ್ರಂ ಧನ್ಯಂ ಕುಲೋದ್ಭವಃ । ಧನ್ಯಾ ಚ ವಸುಧಾ ದೇವಿ ಯತ್ರ ಸ್ಯಾದ್ಗುರುಭಕ್ತತಾ ॥ 258 ॥
ಆಕಲ್ಪಜನ್ಮ ಕೋಟೀನಾಂ ಯಜ್ಞವ್ರತತಪಃ ಕ್ರಿಯಾಃ । ತಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸಫಲಾ ದೇವಿ ಗುರೂಸಂತೋಷಮಾತ್ರತಃ ॥ 259 ॥
ಶರೀರಮಿಂದ್ರಿಯಂ ಪ್ರಾಣಮರ್ಥಂ ಸ್ವಜನಬಂಧುತಾ । ಮಾತೃಕುಲಂ ಪಿತೃಕುಲಂ ಗುರುರೇವ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ 260 ॥
ಮಂದಭಾಗ್ಯಾ ಹ್ಯಶಕ್ತಾಶ್ಚ ಯೇ ಜನಾ ನಾನುಮನ್ವತೇ । ಗುರುಸೇವಾಸು ವಿಮುಖಾಃ ಪಚ್ಯಂತೇ ನರಕೇಽಶುಚೌ ॥ 261 ॥
ವಿದ್ಯಾ ಧನಂ ಬಲಂ ಚೈವ ತೇಷಾಂ ಭಾಗ್ಯಂ ನಿರರ್ಥಕಮ್ । ಯೇಷಾಂ ಗುರೂಕೃಪಾ ನಾಸ್ತಿ ಅಧೋ ಗಚ್ಛಂತಿ ಪಾರ್ವತಿ ॥ 262 ॥
ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ರುದ್ರಶ್ಚ ದೇವಾಶ್ಚ ಪಿತೃಕಿನ್ನರಾಃ । ಸಿದ್ಧಚಾರಣಯಕ್ಷಾಶ್ಚ ಅನ್ಯೇ ಚ ಮುನಯೋ ಜನಾಃ ॥ 263 ॥
ಗುರುಭಾವಃ ಪರಂ ತೀರ್ಥಮನ್ಯತೀರ್ಥಂ ನಿರರ್ಥಕಮ್ । ಸರ್ವತೀರ್ಥಮಯಂ ದೇವಿ ಶ್ರೀಗುರೋಶ್ಚರಣಾಂಬುಜಮ್ ॥ 264 ॥
ಕನ್ಯಾಭೋಗರತಾ ಮಂದಾಃ ಸ್ವಕಾಂತಾಯಾಃ ಪರಾಙ್ಮುಖಾಃ । ಅತಃ ಪರಂ ಮಯಾ ದೇವಿ ಕಥಿತಂ ನ ಮಮ ಪ್ರಿಯೇ ॥ 265 ॥
ಇದಂ ರಹಸ್ಯಮಸ್ಪಷ್ಟಂ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಚ ವರಾನನೇ । ಸುಗೋಪ್ಯಂ ಚ ತವಾಗ್ರೇ ತು ಮಮಾತ್ಮಪ್ರೀತಯೇ ಸತಿ ॥ 266 ॥
ಸ್ವಾಮಿಮುಖ್ಯಗಣೇಶಾದ್ಯಾನ್ ವೈಷ್ಣವಾದೀಂಶ್ಚ ಪಾರ್ವತಿ । ನ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಮಹಾಮಾಯೇ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶಂ ಕುರುಷ್ವ ಮೇ ॥ 267 ॥
ಅಭಕ್ತೇ ವಂಚಕೇ ಧೂರ್ತೇ ಪಾಷಂಡೇ ನಾಸ್ತಿಕಾದಿಷು । ಮನಸಾಽಪಿ ನ ವಕ್ತವ್ಯಾ ಗುರುಗೀತಾ ಕದಾಚನ ॥ 268 ॥
ಗುರವೋ ಬಹವಃ ಸಂತಿ ಶಿಷ್ಯವಿತ್ತಾಪಹಾರಕಾಃ । ತಮೇಕಂ ದುರ್ಲಭಂ ಮನ್ಯೇ ಶಿಷ್ಯಹೃತ್ತಾಪಹಾರಕಮ್ ॥ 269 ॥
ಚಾತುರ್ಯವಾನ್ ವಿವೇಕೀ ಚ ಅಧ್ಯಾತ್ಮಜ್ಞಾನವಾನ್ ಶುಚಿಃ । ಮಾನಸಂ ನಿರ್ಮಲಂ ಯಸ್ಯ ಗುರುತ್ವಂ ತಸ್ಯ ಶೋಭತೇ ॥ 270 ॥
ಗುರವೋ ನಿರ್ಮಲಾಃ ಶಾಂತಾಃ ಸಾಧವೋ ಮಿತಭಾಷಿಣಃ । ಕಾಮಕ್ರೋಧವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಾಃ ಸದಾಚಾರಾಃ ಜಿತೇಂದ್ರಿಯಾಃ ॥ 271 ॥
ಸೂಚಕಾದಿಪ್ರಭೇದೇನ ಗುರವೋ ಬಹುಧಾ ಸ್ಮೃತಾಃ । ಸ್ವಯಂ ಸಮ್ಯಕ್ ಪರೀಕ್ಷ್ಯಾಥ ತತ್ತ್ವನಿಷ್ಠಂ ಭಜೇತ್ಸುಧೀಃ ॥ 272 ॥
ವರ್ಣಜಾಲಮಿದಂ ತದ್ವದ್ಬಾಹ್ಯಶಾಸ್ತ್ರಂ ತು ಲೌಕಿಕಮ್ । ಯಸ್ಮಿನ್ ದೇವಿ ಸಮಭ್ಯಸ್ತಂ ಸ ಗುರುಃ ಸುಚಕಃ ಸ್ಮೃತಃ ॥ 273 ॥
ವರ್ಣಾಶ್ರಮೋಚಿತಾಂ ವಿದ್ಯಾಂ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮವಿಧಾಯಿನೀಮ್ । ಪ್ರವಕ್ತಾರಂ ಗುರುಂ ವಿದ್ಧಿ ವಾಚಕಂ ತ್ವಿತಿ ಪಾರ್ವತಿ ॥ 274 ॥
ಪಂಚಾಕ್ಷರ್ಯಾದಿಮಂತ್ರಾಣಾಮುಪದೇಷ್ಟಾ ತು ಪಾರ್ವತಿ । ಸ ಗುರುರ್ಬೋಧಕೋ ಭೂಯಾದುಭಯೋರಯಮುತ್ತಮಃ ॥ 275 ॥
ಮೋಹಮಾರಣವಶ್ಯಾದಿತುಚ್ಛಮಂತ್ರೋಪದೇಶಿನಮ್ । ನಿಷಿದ್ಧಗುರುರಿತ್ಯಾಹುಃ ಪಂಡಿತಾಸ್ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿನಃ ॥ 276 ॥
ಅನಿತ್ಯಮಿತಿ ನಿರ್ದಿಶ್ಯ ಸಂಸಾರಂ ಸಂಕಟಾಲಯಮ್ । ವೈರಾಗ್ಯಪಥದರ್ಶೀ ಯಃ ಸ ಗುರುರ್ವಿಹಿತಃ ಪ್ರಿಯೇ ॥ 277 ॥
ತತ್ತ್ವಮಸ್ಯಾದಿವಾಕ್ಯಾನಾಮುಪದೇಷ್ಟಾ ತು ಪಾರ್ವತಿ । ಕಾರಣಾಖ್ಯೋ ಗುರುಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಭವರೋಗನಿವಾರಕಃ ॥ 278 ॥
ಸರ್ವಸಂದೇಹಸಂದೋಹನಿರ್ಮೂಲನವಿಚಕ್ಷಣಃ । ಜನ್ಮಮೃತ್ಯುಭಯಘ್ನೋ ಯಃ ಸ ಗುರುಃ ಪರಮೋ ಮತಃ ॥ 279 ॥
ಬಹುಜನ್ಮಕೃತಾತ್ ಪುಣ್ಯಾಲ್ಲಭ್ಯತೇಽಸೌ ಮಹಾಗುರುಃ । ಲಬ್ಧ್ವಾಽಮುಂ ನ ಪುನರ್ಯಾತಿ ಶಿಷ್ಯಃ ಸಂಸಾರಬಂಧನಮ್ ॥ 280 ॥
ಏವಂ ಬಹುವಿಧಾ ಲೋಕೇ ಗುರವಃ ಸಂತಿ ಪಾರ್ವತಿ । ತೇಷು ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಸೇವ್ಯೋ ಹಿ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 281 ॥
ನಿಷಿದ್ಧಗುರುಶಿಷ್ಯಸ್ತು ದುಷ್ಟಸಂಕಲ್ಪದೂಷಿತಃ । ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಳಯಪರ್ಯಂತಂ ನ ಪುನರ್ಯಾತಿ ಮರ್ತ್ಯತಾಮ್ ॥ 282 ॥
ಏವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಹಾದೇವೀ ಮಹಾದೇವವಚಸ್ತಥಾ । ಅತ್ಯಂತವಿಹ್ವಲಮನಾಃ ಶಂಕರಂ ಪರಿಪೃಚ್ಛತಿ ॥ 283 ॥
ಪಾರ್ವತ್ಯುವಾಚ
ನಮಸ್ತೇ ದೇವದೇವಾತ್ರ ಶ್ರೋತವ್ಯಂ ಕಿಂಚಿದಸ್ತಿ ಮೇ । ಶ್ರುತ್ವಾ ತ್ವದ್ವಾಕ್ಯಮಧುನಾ ಭೃಶಂ ಸ್ಯಾದ್ವಿಹ್ವಲಂ ಮನಃ ॥ 284
ಸ್ವಯಂ ಮೂಢಾ ಮೃತ್ಯುಭೀತಾಃ ಸುಕೃತಾದ್ವಿರತಿಂ ಗತಾಃ । ದೈವಾನ್ನಿಷಿದ್ಧಗುರುಗಾ ಯದಿ ತೇಷಾಂ ತು ಕಾ ಗತಿಃ ॥ 285 ॥
ಶ್ರೀ ಮಹಾದೇವ ಉವಾಚ
ಶೃಣು ತತ್ತ್ವಮಿದಂ ದೇವಿ ಯದಾ ಸ್ಯಾದ್ವಿರತೋ ನರಃ । ತದಾಽಸಾವಧಿಕಾರೀತಿ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಶ್ರುತಿಮಸ್ತಕೈಃ ॥ 286
ಅಖಂಡೈಕರಸಂ ಬ್ರಹ್ಮ ನಿತ್ಯಮುಕ್ತಂ ನಿರಾಮಯಮ್ । ಸ್ವಸ್ಮಿನ್ ಸಂದರ್ಶಿತಂ ಯೇನ ಸ ಭವೇದಸ್ಯಂ ದೇಶಿಕಃ ॥ 287 ॥
ಜಲಾನಾಂ ಸಾಗರೋ ರಾಜಾ ಯಥಾ ಭವತಿ ಪಾರ್ವತಿ । ಗುರೂಣಾಂ ತತ್ರ ಸರ್ವೇಷಾಂ ರಾಜಾಽಯಂ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 288 ॥
ಮೋಹಾದಿರಹಿತಃ ಶಾಂತೋ ನಿತ್ಯತೃಪ್ತೋ ನಿರಾಶ್ರಯಃ । ತೃಣೀಕೃತಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುವೈಭವಃ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 289 ॥
ಸರ್ವಕಾಲವಿದೇಶೇಷು ಸ್ವತಂತ್ರೋ ನಿಶ್ಚಲಸ್ಸುಖೀ । ಅಖಂಡೈಕರಸಾಸ್ವಾದತೃಪ್ತೋ ಹಿ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 290 ॥
ದ್ವೈತಾದ್ವೈತವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಸ್ವಾನುಭೂತಿಪ್ರಕಾಶವಾನ್ । ಅಜ್ಞಾನಾಂಧತಮಶ್ಛೇತ್ತಾ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 291 ॥
ಯಸ್ಯ ದರ್ಶನಮಾತ್ರೇಣ ಮನಸಃ ಸ್ಯಾತ್ ಪ್ರಸನ್ನತಾ । ಸ್ವಯಂ ಭೂಯಾತ್ ಧೃತಿಶ್ಶಾಂತಿಃ ಸ ಭವೇತ್ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 292 ॥
ಸಿದ್ಧಿಜಾಲಂ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಯೋಗಿನಾಂ ಮಂತ್ರವಾದಿನಾಮ್ । ತುಚ್ಛಾಕಾರಮನೋವೃತ್ತಿಃ ಯಸ್ಯಾಸೌ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 293 ॥
ಸ್ವಶರೀರಂ ಶವಂ ಪಶ್ಯನ್ ತಥಾ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಮದ್ವಯಮ್ । ಯಃ ಸ್ತ್ರೀಕನಕಮೋಹಘ್ನಃ ಸ ಭವೇತ್ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 294 ॥
ಮೌನೀ ವಾಗ್ಮೀತಿ ತತ್ತ್ವಜ್ಞೋ ದ್ವಿಧಾಽಭೂಚ್ಛೃಣು ಪಾರ್ವತಿ । ನ ಕಶ್ಚಿನ್ಮೌನಿನಾಂ ಲೋಭೋ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿನ್ಭವತಿ ಪ್ರಿಯೇ ॥ 295 ॥
ವಾಗ್ಮೀ ತೂತ್ಕಟಸಂಸಾರಸಾಗರೋತ್ತಾರಣಕ್ಷಮಃ । ಯತೋಽಸೌ ಸಂಶಯಚ್ಛೇತ್ತಾ ಶಾಸ್ತ್ರಯುಕ್ತ್ಯನುಭೂತಿಭಿಃ ॥ 296 ॥
ಗುರುನಾಮಜಪಾದ್ದೇವಿ ಬಹುಜನ್ಮಾರ್ಜಿತಾನ್ಯಪಿ । ಪಾಪಾನಿ ವಿಲಯಂ ಯಾಂತಿ ನಾಸ್ತಿ ಸಂದೇಹಮಣ್ವಪಿ ॥ 297 ॥
ಶ್ರೀಗುರೋಸ್ಸದೃಶಂ ದೈವಂ ಶ್ರೀಗುರೋಸದೃಶಃ ಪಿತಾ । ಗುರುಧ್ಯಾನಸಮಂ ಕರ್ಮ ನಾಸ್ತಿ ನಾಸ್ತಿ ಮಹೀತಲೇ ॥ 298 ॥
ಕುಲಂ ಧನಂ ಬಲಂ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಬಾಂಧವಾಸ್ಸೋದರಾ ಇಮೇ । ಮರಣೇ ನೋಪಯುಜ್ಯಂತೇ ಗುರುರೇಕೋ ಹಿ ತಾರಕಃ ॥ 299 ॥
ಕುಲಮೇವ ಪವಿತ್ರಂ ಸ್ಯಾತ್ ಸತ್ಯಂ ಸ್ವಗುರುಸೇವಯಾ । ತೃಪ್ತಾಃ ಸ್ಯುಸ್ಸಕಲಾ ದೇವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾ ಗುರುತರ್ಪಣಾತ್ ॥ 300 ॥
ಗುರುರೇಕೋ ಹಿ ಜಾನಾತಿ ಸ್ವರೂಪಂ ದೇವಮವ್ಯಯಮ್ । ತದ್ಜ್ಞಾನಂ ಯತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ನಾನ್ಯಥಾ ಶಾಸ್ತ್ರಕೋಟಿಭಿಃ ॥ 301 ॥
ಸ್ವರೂಪಜ್ಞಾನಶೂನ್ಯೇನ ಕೃತಮಪ್ಯಕೃತಂ ಭವೇತ್ । ತಪೋಜಪಾದಿಕಂ ದೇವಿ ಸಕಲಂ ಬಾಲಜಲ್ಪವತ್ ॥ 302 ॥
ಶಿವಂ ಕೇಚಿದ್ಧರಿಂ ಕೇಚಿದ್ವಿಧಿಂ ಕೇಚಿತ್ತು ಕೇಚನ । ಶಕ್ತಿಂ ದೈವಮಿತಿ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವಿವದಂತಿ ವೃಥಾ ನರಾಃ ॥ 303 ॥
ನ ಜಾನಂತಿ ಪರಂ ತತ್ತ್ವಂ ಗುರುದೀಕ್ಷಾಪರಾಙ್ಮುಖಾಃ । ಭ್ರಾಂತಾಃ ಪಶುಸಮಾ ಹ್ಯೇತೇ ಸ್ವಪರಿಜ್ಞಾನವರ್ಜಿತಾಃ ॥ 304 ॥
ತಸ್ಮಾತ್ಕೈವಲ್ಯಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಗುರುಮೇವ ಭಜೇತ್ಪ್ರಿಯೇ । ಗುರುಂ ವಿನಾ ನ ಜಾನಂತಿ ಮೂಢಾಸ್ತತ್ಪರಮಂ ಪದಮ್ ॥ 305 ॥
ಭಿದ್ಯತೇ ಹೃದಯಗ್ರಂಥಿಶ್ಛಿದ್ಯಂತೇ ಸರ್ವಸಂಶಯಾಃ । ಕ್ಷೀಯಂತೇ ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ಗುರೋಃ ಕರುಣಯಾ ಶಿವೇ ॥ 306 ॥
ಕೃತಾಯಾ ಗುರುಭಕ್ತೇಸ್ತು ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರತಃ । ಮುಚ್ಯತೇ ಪಾತಕಾದ್ಘೋರಾತ್ ಗುರುಭಕ್ತೋ ವಿಶೇಷತಃ ॥ 307 ॥
ದುಸ್ಸಂಗಂ ಚ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಪಾಪಕರ್ಮ ಪರಿತ್ಯಜೇತ್ । ಚಿತ್ತಚಿಹ್ನಮಿದಂ ಯಸ್ಯ ತಸ್ಯ ದೀಕ್ಷಾ ವಿಧೀಯತೇ ॥ 308 ॥
ಚಿತ್ತತ್ಯಾಗನಿಯುಕ್ತಶ್ಚ ಕ್ರೋಧಗರ್ವವಿವರ್ಜಿತಃ । ದ್ವೈತಭಾವಪರಿತ್ಯಾಗೀ ತಸ್ಯ ದೀಕ್ಷಾ ವಿಧೀಯತೇ ॥ 309 ॥
ಏತಲ್ಲಕ್ಷಣಯುಕ್ತತ್ವಂ ಸರ್ವಭೂತಹಿತೇ ರತಮ್ । ನಿರ್ಮಲಂ ಜೀವಿತಂ ಯಸ್ಯ ತಸ್ಯ ದೀಕ್ಷಾ ವಿಧೀಯತೇ ॥ 310 ॥
ಕ್ರಿಯಯಾ ಚಾನ್ವಿತಂ ಪೂರ್ವಂ ದೀಕ್ಷಾಜಾಲಂ ನಿರೂಪಿತಮ್ । ಮಂತ್ರದೀಕ್ಷಾಭಿಧಂ ಸಾಂಗೋಪಾಂಗಂ ಸರ್ವಂ ಶಿವೋದಿತಮ್ ॥ 311 ॥
ಕ್ರಿಯಯಾ ಸ್ಯಾದ್ವಿರಹಿತಾಂ ಗುರುಸಾಯುಜ್ಯದಾಯಿನೀಮ್ । ಗುರುದೀಕ್ಷಾಂ ವಿನಾ ಕೋ ವಾ ಗುರುತ್ವಾಚಾರಪಾಲಕಃ ॥ 312 ॥
ಶಕ್ತೋ ನ ಚಾಪಿ ಶಕ್ತೋ ವಾ ದೈಶಿಕಾಂಘ್ರಿ ಸಮಾಶ್ರಯೇತ್ । ತಸ್ಯ ಜನ್ಮಾಸ್ತಿ ಸಫಲಂ ಭೋಗಮೋಕ್ಷಫಲಪ್ರದಮ್ ॥ 313 ॥
ಅತ್ಯಂತಚಿತ್ತಪಕ್ವಸ್ಯ ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಯುತಸ್ಯ ಚ । ಪ್ರವಕ್ತವ್ಯಮಿದಂ ದೇವಿ ಮಮಾತ್ಮಪ್ರೀತಯೇ ಸದಾ ॥ 314 ॥
ರಹಸ್ಯಂ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಗೀತಾಶಾಸ್ತ್ರಮಿದಂ ಶಿವೇ । ಸಮ್ಯಕ್ಪರೀಕ್ಷ್ಯ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಸಾಧಕಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ॥ 315 ॥
ಸತ್ಕರ್ಮಪರಿಪಾಕಾಚ್ಚ ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಶ್ಚ ಧೀಮತಃ । ಸಾಧಕಸ್ಯೈವ ವಕ್ತವ್ಯಾ ಗುರುಗೀತಾ ಪ್ರಯತ್ನತಃ ॥ 316 ॥
ನಾಸ್ತಿಕಾಯ ಕೃತಘ್ನಾಯ ದಾಂಭಿಕಾಯ ಶಠಾಯ ಚ । ಅಭಕ್ತಾಯ ವಿಭಕ್ತಾಯ ನ ವಾಚ್ಯೇಯಂ ಕದಾಚನ ॥ 317 ॥
ಸ್ತ್ರೀಲೋಲುಪಾಯ ಮೂರ್ಖಾಯ ಕಾಮೋಪಹತಚೇತಸೇ । ನಿಂದಕಾಯ ನ ವಕ್ತವ್ಯಾ ಗುರುಗೀತಾ ಸ್ವಭಾವತಃ ॥ 318 ॥
ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಶಮನಂ ಸರ್ವೋಪದ್ರವವಾರಕಮ್ । ಜನ್ಮಮೃತ್ಯುಹರಂ ದೇವಿ ಗೀತಾಶಾಸ್ತ್ರಮಿದಂ ಶಿವೇ ॥ 319 ॥
ಶ್ರುತಿಸಾರಮಿದಂ ದೇವಿ ಸರ್ವಮುಕ್ತಂ ಸಮಾಸತಃ । ನಾನ್ಯಥಾ ಸದ್ಗತಿಃ ಪುಂಸಾಂ ವಿನಾ ಗುರುಪದಂ ಶಿವೇ ॥ 320 ॥
ಬಹುಜನ್ಮಕೃತಾತ್ಪಾಪಾದಯಮರ್ಥೋ ನ ರೋಚತೇ । ಜನ್ಮಬಂಧನಿವೃತ್ತ್ಯರ್ಥಂ ಗುರುಮೇವ ಭಜೇತ್ಸದಾ ॥ 321 ॥
ಅಹಮೇವ ಜಗತ್ಸರ್ವಮಹಮೇವ ಪರಂ ಪದಮ್ । ಏತದ್ಜ್ಞಾನಂ ಯತೋ ಭೂಯಾತ್ತಂ ಗುರುಂ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಮ್ ॥ 322 ॥
ಅಲಂ ವಿಕಲ್ಪೈರಹಮೇವ ಕೇವಲಂ ಮಯಿ ಸ್ಥಿತಂ ವಿಶ್ವಮಿದಂ ಚರಾಚರಮ್ । ಇದಂ ರಹಸ್ಯಂ ಮಮ ಯೇನ ದರ್ಶಿತಂ ಸ ವಂದನೀಯೋ ಗುರುರೇವ ಕೇವಲಮ್ ॥ 323 ॥
ಯಸ್ಯಾಂತಂ ನಾದಿಮಧ್ಯಂ ನ ಹಿ ಕರಚರಣಂ ನಾಮಗೋತ್ರಂ ನ ಸೂತ್ರಮ್ । ನೋ ಜಾತಿರ್ನೈವ ವರ್ಣೋ ನ ಭವತಿ ಪುರುಷೋ ನೋ ನಪುಂಸೋ ನ ಚ ಸ್ತ್ರೀ ॥ 324 ॥
ನಾಕಾರಂ ನೋ ವಿಕಾರಂ ನ ಹಿ ಜನಿಮರಣಂ ನಾಸ್ತಿ ಪುಣ್ಯಂ ನ ಪಾಪಮ್ । ನೋಽತತ್ತ್ವಂ ತತ್ತ್ವಮೇಕಂ ಸಹಜಸಮರಸಂ ಸದ್ಗುರುಂ ತಂ ನಮಾಮಿ ॥ 325 ॥
ನಿತ್ಯಾಯ ಸತ್ಯಾಯ ಚಿದಾತ್ಮಕಾಯ ನವ್ಯಾಯ ಭವ್ಯಾಯ ಪರಾತ್ಪರಾಯ । ಶುದ್ಧಾಯ ಬುದ್ಧಾಯ ನಿರಂಜನಾಯ ನಮೋಽಸ್ತು ನಿತ್ಯಂ ಗುರುಶೇಖರಾಯ ॥ 326 ॥
ಸಚ್ಚಿದಾನಂದರೂಪಾಯ ವ್ಯಾಪಿನೇ ಪರಮಾತ್ಮನೇ । ನಮಃ ಶ್ರೀಗುರುನಾಥಾಯ ಪ್ರಕಾಶಾನಂದಮೂರ್ತಯೇ ॥ 327 ॥
ಸತ್ಯಾನಂದಸ್ವರೂಪಾಯ ಬೋಧೈಕಸುಖಕಾರಿಣೇ । ನಮೋ ವೇದಾಂತವೇದ್ಯಾಯ ಗುರವೇ ಬುದ್ಧಿಸಾಕ್ಷಿಣೇ ॥ 328 ॥
ನಮಸ್ತೇ ನಾಥ ಭಗವನ್ ಶಿವಾಯ ಗುರುರೂಪಿಣೇ । ವಿದ್ಯಾವತಾರಸಂಸಿದ್ಧ್ಯೈ ಸ್ವೀಕೃತಾನೇಕವಿಗ್ರಹ ॥ 329 ॥
ನವಾಯ ನವರೂಪಾಯ ಪರಮಾರ್ಥೈಕರೂಪಿಣೇ । ಸರ್ವಾಜ್ಞಾನತಮೋಭೇದಭಾನವೇ ಚಿದ್ಘನಾಯ ತೇ ॥ 330 ॥
ಸ್ವತಂತ್ರಾಯ ದಯಾಕ್ಲುಪ್ತವಿಗ್ರಹಾಯ ಶಿವಾತ್ಮನೇ । ಪರತಂತ್ರಾಯ ಭಕ್ತಾನಾಂ ಭವ್ಯಾನಾಂ ಭವ್ಯರೂಪಿಣೇ ॥ 331 ॥
ವಿವೇಕಿನಾಂ ವಿವೇಕಾಯ ವಿಮರ್ಶಾಯ ವಿಮರ್ಶಿನಾಮ್ । ಪ್ರಕಾಶಿನಾಂ ಪ್ರಕಾಶಾಯ ಜ್ಞಾನಿನಾಂ ಜ್ಞಾನರೂಪಿಣೇ ॥ 332 ॥
ಪುರಸ್ತಾತ್ಪಾರ್ಶ್ವಯೋಃ ಪೃಷ್ಠೇ ನಮಸ್ಕುರ್ಯಾದುಪರ್ಯಧಃ । ಸದಾ ಮಚ್ಚಿತ್ತರೂಪೇಣ ವಿಧೇಹಿ ಭವದಾಸನಮ್ ॥ 333 ॥
ಶ್ರೀಗುರುಂ ಪರಮಾನಂದಂ ವಂದೇ ಹ್ಯಾನಂದವಿಗ್ರಹಮ್ । ಯಸ್ಯ ಸನ್ನಿಧಿಮಾತ್ರೇಣ ಚಿದಾನಂದಾಯ ತೇ ಮನಃ ॥ 334 ॥
ನಮೋಽಸ್ತು ಗುರವೇ ತುಭ್ಯಂ ಸಹಜಾನಂದರೂಪಿಣೇ । ಯಸ್ಯ ವಾಗಮೃತಂ ಹಂತಿ ವಿಷಂ ಸಂಸಾರಸಂಜ್ಞಕಮ್ ॥ 335 ॥
ನಾನಾಯುಕ್ತೋಪದೇಶೇನ ತಾರಿತಾ ಶಿಷ್ಯಸಂತತಿಃ । ತತ್ಕೃಪಾಸಾರವೇದೇನ ಗುರುಚಿತ್ಪದಮಚ್ಯುತಮ್ ॥ 336 ॥
[ಪಾಠಭೇದಃ - ಅಚ್ಯುತಾಯ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಗುರವೇ ಪರಮಾತ್ಮನೇ । ಸ್ವಾರಾಮೋಕ್ತಪದೇಚ್ಛೂನಾಂ ದತ್ತಂ ಯೇನಾಚ್ಯುತಂ ಪದಮ್ ॥ ] ಅಚ್ಯುತಾಯ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಗುರವೇ ಪರಮಾತ್ಮನೇ । ಸರ್ವತಂತ್ರಸ್ವತಂತ್ರಾಯ ಚಿದ್ಘನಾನಂದಮೂರ್ತಯೇ ॥ 337 ॥
ನಮೋಽಚ್ಯುತಾಯ ಗುರವೇಽಜ್ಞಾನಧ್ವಾಂತೈಕಭಾನವೇ । ಶಿಷ್ಯಸನ್ಮಾರ್ಗಪಟವೇ ಕೃಪಾಪೀಯೂಷಸಿಂಧವೇ ॥ 338 ॥
ಓಮಚ್ಯುತಾಯ ಗುರವೇ ಶಿಷ್ಯಸಂಸಾರಸೇತವೇ । ಭಕ್ತಕಾರ್ಯೈಕಸಿಂಹಾಯ ನಮಸ್ತೇ ಚಿತ್ಸುಖಾತ್ಮನೇ ॥ 339 ॥
ಗುರುನಾಮಸಮಂ ದೈವಂ ನ ಪಿತಾ ನ ಚ ಬಾಂಧವಾಃ । ಗುರುನಾಮಸಮಃ ಸ್ವಾಮೀ ನೇದೃಶಂ ಪರಮಂ ಪದಮ್ ॥ 340 ॥
ಏಕಾಕ್ಷರಪ್ರದಾತಾರಂ ಯೋ ಗುರುಂ ನೈವ ಮನ್ಯತೇ । ಶ್ವಾನಯೋನಿಶತಂ ಗತ್ವಾ ಚಾಂಡಾಲೇಷ್ವಪಿ ಜಾಯತೇ ॥ 341 ॥
ಗುರುತ್ಯಾಗಾದ್ಭವೇನ್ಮೃತ್ಯುಃ ಮಂತ್ರತ್ಯಾಗಾದ್ದರಿದ್ರತಾ । ಗುರುಮಂತ್ರಪರಿತ್ಯಾಗೀ ರೌರವಂ ನರಕಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ 342 ॥
ಶಿವಕ್ರೋಧಾದ್ಗುರುಸ್ತ್ರಾತಾ ಗುರುಕ್ರೋಧಾಚ್ಛಿವೋ ನ ಹಿ । ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಗುರೋರಾಜ್ಞಾಂ ನ ಲಂಘಯೇತ್ ॥ 343 ॥
ಸಂಸಾರಸಾಗರಸಮುದ್ಧರಣೈಕಮಂತ್ರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿದೇವಮುನಿಪೂಜಿತಸಿದ್ಧಮಂತ್ರಮ್ । ದಾರಿದ್ರ್ಯದುಃಖಭವರೋಗವಿನಾಶಮಂತ್ರಂ ವಂದೇ ಮಹಾಭಯಹರಂ ಗುರುರಾಜಮಂತ್ರಮ್ ॥ 344 ॥
ಸಪ್ತಕೋಟಿಮಹಾಮಂತ್ರಾಶ್ಚಿತ್ತವಿಭ್ರಮಕಾರಕಾಃ । ಏಕ ಏವ ಮಹಾಮಂತ್ರೋ ಗುರುರಿತ್ಯಕ್ಷರದ್ವಯಮ್ ॥ 345 ॥
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾದೇವಃ ಪಾರ್ವತೀಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್ । ಇದಮೇವ ಪರಂ ತತ್ತ್ವಂ ಶೃಣು ದೇವಿ ಸುಖಾವಹಮ್ ॥ 346 ॥
ಗುರುತತ್ತ್ವಮಿದಂ ದೇವಿ ಸರ್ವಮುಕ್ತಂ ಸಮಾಸತಃ । ರಹಸ್ಯಮಿದಮವ್ಯಕ್ತಂ ನ ವದೇದ್ಯಸ್ಯ ಕಸ್ಯಚಿತ್ ॥ 347 ॥
ನ ಮೃಷಾ ಸ್ಯಾದಿಯಂ ದೇವಿ ಮದುಕ್ತಿಃ ಸತ್ಯರೂಪಿಣೀ । ಗುರುಗೀತಾಸಮಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ನಾಸ್ತಿ ನಾಸ್ತಿ ಮಹೀತಲೇ ॥ 348 ॥
ಗುರುಗೀತಾಮಿಮಾಂ ದೇವಿ ಭವದುಃಖವಿನಾಶಿನೀಮ್ । ಗುರುದೀಕ್ಷಾವಿಹೀನಸ್ಯ ಪುರತೋ ನ ಪಠೇತ್ ಕ್ವಚಿತ್ ॥ 349 ॥
ರಹಸ್ಯಮತ್ಯಂತರಹಸ್ಯಮೇತನ್ನ ಪಾಪಿನಾ ಲಭ್ಯಮಿದಂ ಮಹೇಶ್ವರಿ । ಅನೇಕಜನ್ಮಾರ್ಜಿತಪುಣ್ಯಪಾಕಾದ್ಗುರೋಸ್ತು ತತ್ತ್ವಂ ಲಭತೇ ಮನುಷ್ಯಃ ॥ 350 ॥
ಯಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾದಹಮೇವ ಸರ್ವಂ ಮಯ್ಯೇವ ಸರ್ವಂ ಪರಿಕಲ್ಪಿತಂ ಚ । ಇತ್ಥಂ ವಿಜಾನಾಮಿ ಸದಾತ್ಮರೂಪಂ ತಸ್ಯಾಂಘ್ರಿಪದ್ಮಂ ಪ್ರಣತೋಽಸ್ಮಿ ನಿತ್ಯಮ್ ॥ 351 ॥
ಅಜ್ಞಾನತಿಮಿರಾಂಧಸ್ಯ ವಿಷಯಾಕ್ರಾಂತಚೇತಸಃ । ಜ್ಞಾನಪ್ರಭಾಪ್ರದಾನೇನ ಪ್ರಸಾದಂ ಕುರು ಮೇ ಪ್ರಭೋ ॥ 352 ॥
ಇತಿ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದಪುರಾಣೇ ಉತ್ತರಖಂಡೇ ಉಮಾಮಹೇಶ್ವರ ಸಂವಾದೇ ಶ್ರೀ ಗುರುಗೀತಾ ಸಮಾಪ್ತ ॥
ಮಂಗಳಂ ಮಂಗಳಂ ಗುರುದೇವಾಯ ಮಹನೀಯಗುಣಾತ್ಮನೇ । ಸರ್ವಲೋಕಶರಣ್ಯಾಯ ಸಾಧುರೂಪಾಯ ಮಂಗಳಮ್ ॥
శ్రీ గురుగీతా తృతీయోధ్యాయః గురించి
The third and closing chapter of the Guru Gita, the hymn in praise of the Guru taught by Shiva to Parvati. It continues the praise of the Guru as Brahma, Vishnu and Shiva and as the one who removes the darkness of ignorance, describes the disciple's devotion and the fruits of reciting the Gita, and ends with verses of mangalam to the Gurudeva. As its colophon states, it comes from the Uttara Khanda of the Skanda Purana.
మూలం: Skanda Purana, Uttara Khanda (per its colophon)
ఎప్పుడు పఠించాలి: On Guru Purnima, on Thursdays, and in daily prayer to one's Guru.
మీకు తెలుసా?
- The well-known verse "Gurur Brahma Gurur Vishnu Gurur Devo Maheshvarah" comes from the Guru Gita.
- The Guru Gita is set as a dialogue between Uma and Maheshvara.
తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు
Where does the Guru Gita come from?
As its colophon states, the Uttara Khanda of the Skanda Purana.
Who teaches it, and to whom?
Shiva teaches it to Parvati.
How does chapter 3 end?
With verses of mangalam (auspicious blessing) to the Guru.
ఆరాధన, అధ్యయనం కోసం అందించబడింది, జోస్యంగా కాదు. వాణిజ్యేతరం.
మరిన్ని భక్తి గ్రంథాలు