নারাযণীয়ং দশক 23 - দক্ষচরিতং তথা চিত্রকেতূপাখ্য়ানম্
Vishnu · প্রথাগত ভক্তিপাঠ
പ്രാചേതസസ്തു ഭഗവന്നപരോ ഹി ദക്ഷ- സ്ത്വത്സേവനം വ്യധിത സര്ഗവിവൃദ്ധികാമഃ । ആവിര്ബഭൂവിഥ തദാ ലസദഷ്ടബാഹു- സ്തസ്മൈ വരം ദദിഥ താം ച വധൂമസിക്നീമ് ॥1॥
തസ്യാത്മജാസ്ത്വയുതമീശ പുനസ്സഹസ്രം ശ്രീനാരദസ്യ വചസാ തവ മാര്ഗമാപുഃ । നൈകത്രവാസമൃഷയേ സ മുമോച ശാപം ഭക്തോത്തമസ്ത്വൃഷിരനുഗ്രഹമേവ മേനേ ॥2॥
ഷഷ്ട്യാ തതോ ദുഹിതൃഭിഃ സൃജതഃ കുലൌഘാന് ദൌഹിത്രസൂനുരഥ തസ്യ സ വിശ്വരൂപഃ । ത്വത്സ്തോത്രവര്മിതമജാപയദിംദ്രമാജൌ ദേവ ത്വദീയമഹിമാ ഖലു സർവജൈത്രഃ ॥3॥
പ്രാക്ശൂരസേനവിഷയേ കില ചിത്രകേതുഃ പുത്രാഗ്രഹീ നൃപതിരംഗിരസഃ പ്രഭാവാത് । ലബ്ധ്വൈകപുത്രമഥ തത്ര ഹതേ സപത്നീ- സംഘൈരമുഹ്യദവശസ്തവ മായയാസൌ ॥4॥
തം നാരദസ്തു സമമംഗിരസാ ദയാലുഃ സംപ്രാപ്യ താവദുപദര്ശ്യ സുതസ്യ ജീവമ് । കസ്യാസ്മി പുത്ര ഇതി തസ്യ ഗിരാ വിമോഹം ത്യക്ത്വാ ത്വദര്ചനവിധൌ നൃപതിം ന്യയുംക്ത ॥5॥
സ്തോത്രം ച മംത്രമപി നാരദതോഽഥ ലബ്ധ്വാ തോഷായ ശേഷവപുഷോ നനു തേ തപസ്യന് । വിദ്യാധരാധിപതിതാം സ ഹി സപ്തരാത്രേ ലബ്ധ്വാപ്യകുംഠമതിരന്വഭജദ്ഭവംതമ് ॥6॥
തസ്മൈ മൃണാലധവലേന സഹസ്രശീര്ഷ്ണാ രൂപേണ ബദ്ധനുതിസിദ്ധഗണാവൃതേന । പ്രാദുര്ഭവന്നചിരതോ നുതിഭിഃ പ്രസന്നോ ദത്വാഽഽത്മതത്ത്വമനുഗൃഹ്യ തിരോദധാഥ ॥7॥
ത്വദ്ഭക്തമൌലിരഥ സോഽപി ച ലക്ഷലക്ഷം വര്ഷാണി ഹര്ഷുലമനാ ഭുവനേഷു കാമമ് । സംഗാപയന് ഗുണഗണം തവ സുംദരീഭിഃ സംഗാതിരേകരഹിതോ ലലിതം ചചാര ॥8॥
അത്യംതസംഗവിലയായ ഭവത്പ്രണുന്നോ നൂനം സ രൂപ്യഗിരിമാപ്യ മഹത്സമാജേ । നിശ്ശംകമംകകൃതവല്ലഭമംഗജാരിം തം ശംകരം പരിഹസന്നുമയാഭിശേപേ ॥9॥
നിസ്സംഭ്രമസ്ത്വയമയാചിതശാപമോക്ഷോ വൃത്രാസുരത്വമുപഗമ്യ സുരേംദ്രയോധീ । ഭക്ത്യാത്മതത്ത്വകഥനൈഃ സമരേ വിചിത്രം ശത്രോരപി ഭ്രമമപാസ്യ ഗതഃ പദം തേ ॥10॥
ത്വത്സേവനേന ദിതിരിംദ്രവധോദ്യതാഽപി താന്പ്രത്യുതേംദ്രസുഹൃദോ മരുതോഽഭിലേഭേ । ദുഷ്ടാശയേഽപി ശുഭദൈവ ഭവന്നിഷേവാ തത്താദൃശസ്ത്വമവ മാം പവനാലയേശ ॥11॥
নারাযণীয়ং দশক 23 - দক্ষচরিতং তথা চিত্রকেতূপাখ্য়ানম্ সম্পর্কে
The twenty-third dashaka of the Narayaneeyam tells the stories of Daksha, son of the Prachetas, and of Diti. Daksha worships the Lord to increase creation, and the Lord appears to him with eight shining arms and grants his wish. When Daksha's sons are led by Narada to renunciation, Daksha curses Narada. The dashaka ends with Diti, who sought a son to kill Indra, yet by worshipping the Lord gained the Maruts, who became Indra's friends.
রচয়িতা: Melpathur Narayana Bhattathiri (1560 to 1646)
কখন পাঠ করবেন: In daily Narayaneeyam parayana and at Guruvayur.
আপনি কি জানেন?
- Its last verse draws the lesson: worship of the Lord brings good even to one whose intent is bad.
- Like every dashaka, it closes with a prayer to Guruvayurappan, "Pavanalayesha", lord of the temple of the Wind god.
প্রায়শই জিজ্ঞাসিত প্রশ্ন
Whose stories does this dashaka tell?
Daksha, son of the Prachetas, and Diti, mother of the Maruts.
What lesson does it end with?
That worship of the Lord brings good even to one with bad intent.
Who wrote the Narayaneeyam?
Melpathur Narayana Bhattathiri, in 1586.
উপাসনা ও অধ্যয়নের জন্য প্রদত্ত, ভবিষ্যদ্বাণী হিসেবে নয়। অবাণিজ্যিক।
আরও ভক্তিপাঠ