MuhurtaNow

Sri Gurugita Chapter 2

Guru · Traditional devotional text

ಅಥ ದ್ವಿತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥

ಧ್ಯಾನಂ ಶ್ರುಣು ಮಹಾದೇವಿ ಸರ್ವಾನಂದಪ್ರದಾಯಕಮ್ । ಸರ್ವಸೌಖ್ಯಕರಂ ಚೈವ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾಯಕಮ್ ॥ 109 ॥

ಶ್ರೀಮತ್ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಗುರುಂ ಸ್ಮರಾಮಿ ಶ್ರೀಮತ್ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಗುರುಂ ಭಜಾಮಿ । ಶ್ರೀಮತ್ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಗುರುಂ ವದಾಮಿ ಶ್ರೀಮತ್ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಗುರುಂ ನಮಾಮಿ ॥ 110 ॥

ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದಂ ಪರಮಸುಖದಂ ಕೇವಲಂ ಜ್ಞಾನಮೂರ್ತಿಂ ದ್ವಂದ್ವಾತೀತಂ ಗಗನಸದೃಶಂ ತತ್ತ್ವಮಸ್ಯಾದಿಲಕ್ಷ್ಯಮ್ । ಏಕಂ ನಿತ್ಯಂ ವಿಮಲಮಚಲಂ ಸರ್ವಧೀಸಾಕ್ಷಿಭೂತಂ ಭಾವಾತೀತಂ ತ್ರಿಗುಣರಹಿತಂ ಸದ್ಗುರುಂ ತಂ ನಮಾಮಿ ॥ 111 ॥

ಹೃದಂಬುಜೇ ಕರ್ಣಿಕಮಧ್ಯಸಂಸ್ಥೇ ಸಿಂಹಾಸನೇ ಸಂಸ್ಥಿತದಿವ್ಯಮೂರ್ತಿಮ್ । ಧ್ಯಾಯೇದ್ಗುರುಂ ಚಂದ್ರಕಲಾಪ್ರಕಾಶಂ ಸಚ್ಚಿತ್ಸುಖಾಭೀಷ್ಟವರಂ ದಧಾನಮ್ ॥ 112 ॥

ಶ್ವೇತಾಂಬರಂ ಶ್ವೇತವಿಲೇಪಪುಷ್ಪಂ ಮುಕ್ತಾವಿಭೂಷಂ ಮುದಿತಂ ದ್ವಿನೇತ್ರಮ್ । ವಾಮಾಂಕಪೀಠಸ್ಥಿತದಿವ್ಯಶಕ್ತಿಂ ಮಂದಸ್ಮಿತಂ ಪೂರ್ಣಕೃಪಾನಿಧಾನಮ್ ॥ 113 ॥

ಆನಂದಮಾನಂದಕರಂ ಪ್ರಸನ್ನಂ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಂ ನಿಜಭಾವಯುಕ್ತಮ್ । ಯೋಗೀಂದ್ರಮೀಡ್ಯಂ ಭವರೋಗವೈದ್ಯಂ ಶ್ರೀಮದ್ಗುರುಂ ನಿತ್ಯಮಹಂ ನಮಾಮಿ ॥ 114 ॥

ವಂದೇ ಗುರೂಣಾಂ ಚರಣಾರವಿಂದಂ ಸಂದರ್ಶಿತಸ್ವಾತ್ಮಸುಖಾವಬೋಧೇ । ಜನಸ್ಯ ಯೇ ಜಾಂಗಲಿಕಾಯಮಾನೇ ಸಂಸಾರಹಾಲಾಹಲಮೋಹಶಾಂತ್ಯೈ ॥ 115 ॥

ಯಸ್ಮಿನ್ ಸೃಷ್ಟಿಸ್ಥಿತಿಧ್ವಂಸನಿಗ್ರಹಾನುಗ್ರಹಾತ್ಮಕಮ್ । ಕೃತ್ಯಂ ಪಂಚವಿಧಂ ಶಶ್ವತ್ ಭಾಸತೇ ತಂ ಗುರುಂ ಭಜೇತ್ ॥ 116 ॥

ಪಾದಾಬ್ಜೇ ಸರ್ವಸಂಸಾರದಾವಕಾಲಾನಲಂ ಸ್ವಕೇ । ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರೇ ಸ್ಥಿತಾಂಭೋಜಮಧ್ಯಸ್ಥಂ ಚಂದ್ರಮಂಡಲಮ್ ॥ 117 ॥

ಅಕಥಾದಿತ್ರಿರೇಖಾಬ್ಜೇ ಸಹಸ್ರದಳಮಂಡಲೇ । ಹಂಸಪಾರ್ಶ್ವತ್ರಿಕೋಣೇ ಚ ಸ್ಮರೇತ್ತನ್ಮಧ್ಯಗಂ ಗುರುಮ್ ॥ 118 ॥

ನಿತ್ಯಂ ಶುದ್ಧಂ ನಿರಾಭಾಸಂ ನಿರಾಕಾರಂ ನಿರಂಜನಮ್ । ನಿತ್ಯಬೋಧಂ ಚಿದಾನಂದಂ ಗುರುಂ ಬ್ರಹ್ಮ ನಮಾಮ್ಯಹಮ್ ॥ 119 ॥

ಸಕಲಭುವನಸೃಷ್ಟಿಃ ಕಲ್ಪಿತಾಶೇಷಸೃಷ್ಟಿಃ ನಿಖಿಲನಿಗಮದೃಷ್ಟಿಃ ಸತ್ಪದಾರ್ಥೈಕಸೃಷ್ಟಿಃ । ಅತದ್ಗಣಪರಮೇಷ್ಟಿಃ ಸತ್ಪದಾರ್ಥೈಕದೃಷ್ಟಿಃ ಭವಗುಣಪರಮೇಷ್ಟಿರ್ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗೈಕದೃಷ್ಟಿಃ ॥ 120 ॥

ಸಕಲಭುವನರಂಗಸ್ಥಾಪನಾಸ್ತಂಭಯಷ್ಟಿಃ ಸಕರುಣರಸವೃಷ್ಟಿಸ್ತತ್ತ್ವಮಾಲಾಸಮಷ್ಟಿಃ । ಸಕಲಸಮಯಸೃಷ್ಟಿಸ್ಸಚ್ಚಿದಾನಂದದೃಷ್ಟಿಃ ನಿವಸತು ಮಯಿ ನಿತ್ಯಂ ಶ್ರೀಗುರೋರ್ದಿವ್ಯದೃಷ್ಟಿಃ ॥ 121 ॥

ನ ಗುರೋರಧಿಕಂ ನ ಗುರೋರಧಿಕಂ ನ ಗುರೋರಧಿಕಂ ನ ಗುರೋರಧಿಕಮ್ । ಶಿವಶಾಸನತಃ ಶಿವಶಾಸನತಃ ಶಿವಶಾಸನತಃ ಶಿವಶಾಸನತಃ ॥ 122 ॥

ಇದಮೇವ ಶಿವಂ ಇದಮೇವ ಶಿವಂ ಇದಮೇವ ಶಿವಂ ಇದಮೇವ ಶಿವಮ್ । ಹರಿಶಾಸನತೋ ಹರಿಶಾಸನತೋ ಹರಿಶಾಸನತೋ ಹರಿಶಾಸನತಃ ॥ 123 ॥

ವಿದಿತಂ ವಿದಿತಂ ವಿದಿತಂ ವಿದಿತಂ ವಿಜನಂ ವಿಜನಂ ವಿಜನಂ ವಿಜನಮ್ । ವಿಧಿಶಾಸನತೋ ವಿಧಿಶಾಸನತೋ ವಿಧಿಶಾಸನತೋ ವಿಧಿಶಾಸನತಃ ॥ 124 ॥

ಏವಂವಿಧಂ ಗುರುಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಜ್ಞಾನಮುತ್ಪದ್ಯತೇ ಸ್ವಯಮ್ । ತದಾ ಗುರೂಪದೇಶೇನ ಮುಕ್ತೋಽಹಮಿತಿ ಭಾವಯೇತ್ ॥ 125 ॥

ಗುರೂಪದಿಷ್ಟಮಾರ್ಗೇಣ ಮನಶ್ಶುದ್ಧಿಂ ತು ಕಾರಯೇತ್ । ಅನಿತ್ಯಂ ಖಂಡಯೇತ್ಸರ್ವಂ ಯತ್ಕಿಂಚಿದಾತ್ಮಗೋಚರಮ್ ॥ 126 ॥

ಜ್ಞೇಯಂ ಸರ್ವಂ ಪ್ರತೀತಂ ಚ ಜ್ಞಾನಂ ಚ ಮನ ಉಚ್ಯತೇ । ಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞೇಯಂ ಸಮಂ ಕುರ್ಯಾನ್ನಾನ್ಯಃ ಪಂಥಾ ದ್ವಿತೀಯಕಃ ॥ 127 ॥

ಕಿಮತ್ರ ಬಹುನೋಕ್ತೇನ ಶಾಸ್ತ್ರಕೋಟಿಶತೈರಪಿ । ದುರ್ಲಭಾ ಚಿತ್ತವಿಶ್ರಾಂತಿಃ ವಿನಾ ಗುರುಕೃಪಾಂ ಪರಾಮ್ ॥ 128 ॥

ಕರುಣಾಖಡ್ಗಪಾತೇನ ಛಿತ್ವಾ ಪಾಶಾಷ್ಟಕಂ ಶಿಶೋಃ । ಸಮ್ಯಗಾನಂದಜನಕಃ ಸದ್ಗುರುಃ ಸೋಽಭಿಧೀಯತೇ ॥ 129 ॥

ಏವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಹಾದೇವಿ ಗುರುನಿಂದಾಂ ಕರೋತಿ ಯಃ । ಸ ಯಾತಿ ನರಕಾನ್ ಘೋರಾನ್ ಯಾವಚ್ಚಂದ್ರದಿವಾಕರೌ ॥ 130 ॥

ಯಾವತ್ಕಲ್ಪಾಂತಕೋ ದೇಹಸ್ತಾವದ್ದೇವಿ ಗುರುಂ ಸ್ಮರೇತ್ । ಗುರುಲೋಪೋ ನ ಕರ್ತವ್ಯಃ ಸ್ವಚ್ಛಂದೋ ಯದಿ ವಾ ಭವೇತ್ ॥ 131 ॥

ಹುಂಕಾರೇಣ ನ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಪ್ರಾಜ್ಞಶಿಷ್ಯೈಃ ಕದಾಚನ । ಗುರೋರಗ್ರ ನ ವಕ್ತವ್ಯಮಸತ್ಯಂ ತು ಕದಾಚನ ॥ 132 ॥

ಗುರುಂ ತ್ವಂಕೃತ್ಯ ಹುಂಕೃತ್ಯ ಗುರುಸಾನ್ನಿಧ್ಯಭಾಷಣಃ । ಅರಣ್ಯೇ ನಿರ್ಜಲೇ ದೇಶೇ ಸಂಭವೇದ್ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸಃ ॥ 133 ॥

ಅದ್ವೈತಂ ಭಾವಯೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಸರ್ವಾವಸ್ಥಾಸು ಸರ್ವದಾ । ಕದಾಚಿದಪಿ ನೋ ಕುರ್ಯಾದದ್ವೈತಂ ಗುರುಸನ್ನಿಧೌ ॥ 134 ॥

ದೃಶ್ಯವಿಸ್ಮೃತಿಪರ್ಯಂತಂ ಕುರ್ಯಾದ್ ಗುರುಪದಾರ್ಚನಮ್ । ತಾದೃಶಸ್ಯೈವ ಕೈವಲ್ಯಂ ನ ಚ ತದ್ವ್ಯತಿರೇಕಿಣಃ ॥ 135 ॥

ಅಪಿ ಸಂಪೂರ್ಣತತ್ತ್ವಜ್ಞೋ ಗುರುತ್ಯಾಗೀ ಭವೇದ್ಯದಾ । ಭವತ್ಯೇವ ಹಿ ತಸ್ಯಾಂತಕಾಲೇ ವಿಕ್ಷೇಪಮುತ್ಕಟಮ್ ॥ 136 ॥

ಗುರುಕಾರ್ಯಂ ನ ಲಂಘೇತ ನಾಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾರ್ಯಮಾಚರೇತ್ । ನ ಹ್ಯುತ್ತಿಷ್ಠೇದ್ದಿಶೇಽನತ್ವಾ ಗುರುಸದ್ಭಾವಶೋಭಿತಃ ॥ 137 ॥

ಗುರೌ ಸತಿ ಸ್ವಯಂ ದೇವಿ ಪರೇಷಾಂ ತು ಕದಾಚನ । ಉಪದೇಶಂ ನ ವೈ ಕುರ್ಯಾತ್ ತಥಾ ಚೇದ್ರಾಕ್ಷಸೋ ಭವೇತ್ ॥ 138 ॥

ನ ಗುರೋರಾಶ್ರಮೇ ಕುರ್ಯಾತ್ ದುಷ್ಪಾನಂ ಪರಿಸರ್ಪಣಮ್ । ದೀಕ್ಷಾ ವ್ಯಾಖ್ಯಾ ಪ್ರಭುತ್ವಾದಿ ಗುರೋರಾಜ್ಞಾಂ ನ ಕಾರಯೇತ್ ॥ 139 ॥

ನೋಪಾಶ್ರಯಂ ಚ ಪರ್ಯಕಂ ನ ಚ ಪಾದಪ್ರಸಾರಣಮ್ । ನಾಂಗಭೋಗಾದಿಕಂ ಕುರ್ಯಾನ್ನ ಲೀಲಾಮಪರಾಮಪಿ ॥ 140 ॥

ಗುರೂಣಾಂ ಸದಸದ್ವಾಽಪಿ ಯದುಕ್ತಂ ತನ್ನ ಲಂಘಯೇತ್ । ಕುರ್ವನ್ನಾಜ್ಞಾಂ ದಿವಾ ರಾತ್ರೌ ದಾಸವನ್ನಿವಸೇದ್ಗುರೋ ॥ 141 ॥

ಅದತ್ತಂ ನ ಗುರೋರ್ದ್ರವ್ಯಮುಪಭುಂಜೀತ ಕರ್ಹಿಚಿತ್ । ದತ್ತೇ ಚ ರಂಕವದ್ಗ್ರಾಹ್ಯಂ ಪ್ರಾಣೋಽಪ್ಯೇತೇನ ಲಭ್ಯತೇ ॥ 142 ॥

ಪಾದುಕಾಸನಶಯ್ಯಾದಿ ಗುರುಣಾ ಯದಭೀಷ್ಟಿತಮ್ । ನಮಸ್ಕುರ್ವೀತ ತತ್ಸರ್ವಂ ಪಾದಾಭ್ಯಾಂ ನ ಸ್ಪೃಶೇತ್ ಕ್ವಚಿತ್ ॥ 143 ॥

ಗಚ್ಛತಃ ಪೃಷ್ಠತೋ ಗಚ್ಛೇತ್ ಗುರುಚ್ಛಾಯಾಂ ನ ಲಂಘಯೇತ್ । ನೋಲ್ಬಣಂ ಧಾರಯೇದ್ವೇಷಂ ನಾಲಂಕಾರಾಂಸ್ತತೋಲ್ಬಣಾನ್ ॥ 144 ॥

ಗುರುನಿಂದಾಕರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಧಾವಯೇದಥ ವಾಸಯೇತ್ । ಸ್ಥಾನಂ ವಾ ತತ್ಪರಿತ್ಯಾಜ್ಯಂ ಜಿಹ್ವಾಚ್ಛೇದಾಕ್ಷಮೋ ಯದಿ ॥ 145 ॥

ನೋಚ್ಛಿಷ್ಟಂ ಕಸ್ಯಚಿದ್ದೇಯಂ ಗುರೋರಾಜ್ಞಾಂ ನ ಚ ತ್ಯಜೇತ್ । ಕೃತ್ಸ್ನಮುಚ್ಛಿಷ್ಟಮಾದಾಯ ಹವಿರಿವ ಭಕ್ಷಯೇತ್ಸ್ವಯಮ್ ॥ 146 ॥

ನಾಽನೃತಂ ನಾಽಪ್ರಿಯಂ ಚೈವ ನ ಗರ್ವಂ ನಾಽಪಿ ವಾ ಬಹು । ನ ನಿಯೋಗಪರಂ ಬ್ರೂಯಾತ್ ಗುರೋರಾಜ್ಞಾಂ ವಿಭಾವಯೇತ್ ॥ 147 ॥

ಪ್ರಭೋ ದೇವಕುಲೇಶಾನಾಂ ಸ್ವಾಮಿನ್ ರಾಜನ್ ಕುಲೇಶ್ವರ । ಇತಿ ಸಂಬೋಧನೈರ್ಭೀತೋ ಗುರುಭಾವೇನ ಸರ್ವದಾ ॥ 148 ॥

ಮುನಿಭಿಃ ಪನ್ನಗೈರ್ವಾಪಿ ಸುರೈರ್ವಾ ಶಾಪಿತೋ ಯದಿ । ಕಾಲಮೃತ್ಯುಭಯಾದ್ವಾಪಿ ಗುರುಃ ಸಂತ್ರಾತಿ ಪಾರ್ವತಿ ॥ 149 ॥

ಅಶಕ್ತಾ ಹಿ ಸುರಾದ್ಯಾಶ್ಚ ಹ್ಯಶಕ್ತಾಃ ಮುನಯಸ್ತಥಾ । ಗುರುಶಾಪೋಪಪನ್ನಸ್ಯ ರಕ್ಷಣಾಯ ಚ ಕುತ್ರಚಿತ್ ॥ 150 ॥

ಮಂತ್ರರಾಜಮಿದಂ ದೇವಿ ಗುರುರಿತ್ಯಕ್ಷರದ್ವಯಮ್ । ಸ್ಮೃತಿವೇದಪುರಾಣಾನಾಂ ಸಾರಮೇವ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ 151 ॥

ಸತ್ಕಾರಮಾನಪೂಜಾರ್ಥಂ ದಂಡಕಾಷಯಧಾರಣಃ । ಸ ಸನ್ನ್ಯಾಸೀ ನ ವಕ್ತವ್ಯಃ ಸನ್ನ್ಯಾಸೀ ಜ್ಞಾನತತ್ಪರಃ ॥ 152 ॥

ವಿಜಾನಂತಿ ಮಹಾವಾಕ್ಯಂ ಗುರೋಶ್ಚರಣ ಸೇವಯಾ । ತೇ ವೈ ಸನ್ನ್ಯಾಸಿನಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಇತರೇ ವೇಷಧಾರಿಣಃ ॥ 153 ॥

[ಪಾಠಭೇದಃ – ನಿತ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮ ನಿರಾಕಾರಂ ನಿರ್ಗುಣಂ ಬೋಧಯೇತ್ಪರಮ್ । ಭಾಸಯನ್ ಬ್ರಹ್ಮಭಾವಂ ಚ ದೀಪೋ ದೀಪಾಂತರಂ ಯಥಾ ॥ ] ನಿತ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮ ನಿರಾಕಾರಂ ನಿರ್ಗುಣಂ ಸತ್ಯಚಿದ್ಧನಮ್ । ಯಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕುರುತೇ ಲೋಕೇ ಗುರುತ್ವಂ ತಸ್ಯ ಶೋಭತೇ ॥ 154 ॥

ಗುರುಪ್ರಸಾದತಃ ಸ್ವಾತ್ಮನ್ಯಾತ್ಮಾರಾಮನಿರೀಕ್ಷಣಾತ್ । ಸಮತಾ ಮುಕ್ತಿಮಾರ್ಗೇಣ ಸ್ವಾತ್ಮಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರವರ್ತತೇ ॥ 155 ॥

ಆಬ್ರಹ್ಮಸ್ತಂಬಪರ್ಯಂತಂ ಪರಮಾತ್ಮಸ್ವರೂಪಕಮ್ । ಸ್ಥಾವರಂ ಜಂಗಮಂ ಚೈವ ಪ್ರಣಮಾಮಿ ಜಗನ್ಮಯಮ್ ॥ 156 ॥

ವಂದೇಽಹಂ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದಂ ಭಾವಾತೀತಂ ಜಗದ್ಗುರುಮ್ । ನಿತ್ಯಂ ಪೂರ್ಣಂ ನಿರಾಕಾರಂ ನಿರ್ಗುಣಂ ಸ್ವಾತ್ಮಸಂಸ್ಥಿತಮ್ ॥ 157 ॥

ಪರಾತ್ಪರತರಂ ಧ್ಯಾಯೇನ್ನಿತ್ಯಮಾನಂದಕಾರಕಮ್ । ಹೃದಯಾಕಾಶಮಧ್ಯಸ್ಥಂ ಶುದ್ಧಸ್ಫಟಿಕಸನ್ನಿಭಮ್ ॥ 158 ॥

ಸ್ಫಾಟಿಕೇ ಸ್ಫಾಟಿಕಂ ರೂಪಂ ದರ್ಪಣೇ ದರ್ಪಣೋ ಯಥಾ । ತಥಾಽಽತ್ಮನಿ ಚಿದಾಕಾರಮಾನಂದಂ ಸೋಽಹಮಿತ್ಯುತ ॥ 159 ॥

ಅಂಗುಷ್ಠಮಾತ್ರಂ ಪುರುಷಂ ಧ್ಯಾಯೇಚ್ಚ ಚಿನ್ಮಯಂ ಹೃದಿ । ತತ್ರ ಸ್ಫುರತಿ ಯೋ ಭಾವಃ ಶೃಣು ತತ್ಕಥಯಾಮಿ ತೇ ॥ 160 ॥

ಅಜೋಽಹಮಮರೋಽಹಂ ಚ ಅನಾದಿನಿಧನೋ ಹ್ಯಹಮ್ । ಅವಿಕಾರಶ್ಚಿದಾನಂದೋ ಹ್ಯಣೀಯಾನ್ಮಹತೋ ಮಹಾನ್ ॥ 161 ॥

ಅಪೂರ್ವಮಪರಂ ನಿತ್ಯಂ ಸ್ವಯಂಜ್ಯೋತಿರ್ನಿರಾಮಯಮ್ । ವಿರಜಂ ಪರಮಾಕಾಶಂ ಧ್ರುವಮಾನಂದಮವ್ಯಯಮ್ ॥ 162 ॥

ಅಗೋಚರಂ ತಥಾಽಗಮ್ಯಂ ನಾಮರೂಪವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ನಿಶ್ಶಬ್ದಂ ತು ವಿಜಾನೀಯಾತ್ಸ್ವಭಾವಾದ್ಬ್ರಹ್ಮ ಪಾರ್ವತಿ ॥ 163 ॥

ಯಥಾ ಗಂಧಸ್ವಭಾವತ್ವಂ ಕರ್ಪೂರಕುಸುಮಾದಿಷು । ಶೀತೋಷ್ಣತ್ವಸ್ವಭಾವತ್ವಂ ತಥಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಶಾಶ್ವತಮ್ ॥ 164 ॥

ಯಥಾ ನಿಜಸ್ವಭಾವೇನ ಕುಂಡಲೇ ಕಟಕಾದಯಃ । ಸುವರ್ಣತ್ವೇನ ತಿಷ್ಠಂತಿ ತಥಾಽಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಶಾಶ್ವತಮ್ ॥ 165 ॥

ಸ್ವಯಂ ತಥಾವಿಧೋ ಭೂತ್ವಾ ಸ್ಥಾತವ್ಯಂ ಯತ್ರ ಕುತ್ರ ಚಿತ್ । ಕೀಟೋ ಭೃಂಗ ಇವ ಧ್ಯಾನಾದ್ಯಥಾ ಭವತಿ ತಾದೃಶಃ ॥ 166 ॥

ಗುರುಧ್ಯಾನಂ ತಥಾ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಮಯೋ ಭವೇತ್ । ಪಿಂಡೇ ಪದೇ ತಥಾ ರೂಪೇ ಮುಕ್ತಾಸ್ತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ॥ 167 ॥

ಶ್ರೀಪಾರ್ವತೀ ಉವಾಚ

ಪಿಂಡಂ ಕಿಂ ತು ಮಹಾದೇವ ಪದಂ ಕಿಂ ಸಮುದಾಹೃತಮ್ । ರೂಪಾತೀತಂ ಚ ರೂಪಂ ಕಿಂ ಏತದಾಖ್ಯಾಹಿ ಶಂಕರ ॥ 168

ಶ್ರೀಮಹಾದೇವ ಉವಾಚ

ಪಿಂಡಂ ಕುಂಡಲಿನೀ ಶಕ್ತಿಃ ಪದಂ ಹಂಸಮುದಾಹೃತಮ್ । ರೂಪಂ ಬಿಂದುರಿತಿ ಜ್ಞೇಯಂ ರೂಪಾತೀತಂ ನಿರಂಜನಮ್ ॥ 169

ಪಿಂಡೇ ಮುಕ್ತಾಃ ಪದೇ ಮುಕ್ತಾ ರೂಪೇ ಮುಕ್ತಾ ವರಾನನೇ । ರೂಪಾತೀತೇ ತು ಯೇ ಮುಕ್ತಾಸ್ತೇ ಮುಕ್ತಾ ನಾಽತ್ರ ಸಂಶಯಃ ॥ 170 ॥

ಗುರುರ್ಧ್ಯಾನೇನೈವ ನಿತ್ಯಂ ದೇಹೀ ಬ್ರಹ್ಮಮಯೋ ಭವೇತ್ । ಸ್ಥಿತಶ್ಚ ಯತ್ರ ಕುತ್ರಾಽಪಿ ಮುಕ್ತೋಽಸೌ ನಾಽತ್ರ ಸಂಶಯಃ ॥ 171 ॥

ಜ್ಞಾನಂ ವೈರಾಗ್ಯಮೈಶ್ವರ್ಯಂ ಯಶಶ್ರೀಃ ಸ್ವಮುದಾಹೃತಮ್ । ಷಡ್ಗುಣೈಶ್ವರ್ಯಯುಕ್ತೋ ಹಿ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಗುರುಃ ಪ್ರಿಯೇ ॥ 172 ॥

ಗುರುಶ್ಶಿವೋ ಗುರುರ್ದೇವೋ ಗುರುರ್ಬಂಧುಃ ಶರೀರಿಣಾಮ್ । ಗುರುರಾತ್ಮಾ ಗುರುರ್ಜೀವೋ ಗುರೋರನ್ಯನ್ನ ವಿದ್ಯತೇ ॥ 173 ॥

ಏಕಾಕೀ ನಿಸ್ಸ್ಪೃಹಃ ಶಾಂತಶ್ಚಿಂತಾಽಸೂಯಾದಿವರ್ಜಿತಃ । ಬಾಲ್ಯಭಾವೇನ ಯೋ ಭಾತಿ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನೀ ಸ ಉಚ್ಯತೇ ॥ 174 ॥

ನ ಸುಖಂ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ನ ಸುಖಂ ಮಂತ್ರಯಂತ್ರಕೇ । ಗುರೋಃ ಪ್ರಸಾದಾದನ್ಯತ್ರ ಸುಖಂ ನಾಸ್ತಿ ಮಹೀತಲೇ ॥ 175 ॥

ಚಾರ್ವಾಕವೈಷ್ಣವಮತೇ ಸುಖಂ ಪ್ರಾಭಾಕರೇ ನ ಹಿ । ಗುರೋಃ ಪಾದಾಂತಿಕೇ ಯದ್ವತ್ಸುಖಂ ವೇದಾಂತಸಮ್ಮತಮ್ ॥ 176 ॥

ನ ತತ್ಸುಖಂ ಸುರೇಂದ್ರಸ್ಯ ನ ಸುಖಂ ಚಕ್ರವರ್ತಿನಾಮ್ । ಯತ್ಸುಖಂ ವೀತರಾಗಸ್ಯ ಮುನೇರೇಕಾಂತವಾಸಿನಃ ॥ 177 ॥

ನಿತ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮರಸಂ ಪೀತ್ವಾ ತೃಪ್ತೋ ಯಃ ಪರಮಾತ್ಮನಿ । ಇಂದ್ರಂ ಚ ಮನ್ಯತೇ ತುಚ್ಛಂ ನೃಪಾಣಾಂ ತತ್ರ ಕಾ ಕಥಾ ॥ 178 ॥

ಯತಃ ಪರಮಕೈವಲ್ಯಂ ಗುರುಮಾರ್ಗೇಣ ವೈ ಭವೇತ್ । ಗುರುಭಕ್ತಿರತಃ ಕಾರ್ಯಾ ಸರ್ವದಾ ಮೋಕ್ಷಕಾಂಕ್ಷಿಭಿಃ ॥ 179 ॥

ಏಕ ಏವಾಽದ್ವಿತೀಯೋಽಹಂ ಗುರುವಾಕ್ಯೇನ ನಿಶ್ಚಿತಃ । ಏವಮಭ್ಯಸ್ಯತಾ ನಿತ್ಯಂ ನ ಸೇವ್ಯಂ ವೈ ವನಾಂತರಮ್ ॥ 180 ॥

ಅಭ್ಯಾಸಾನ್ನಿಮಿಷೇಣೈವ ಸಮಾಧಿಮಧಿಗಚ್ಛತಿ । ಆಜನ್ಮಜನಿತಂ ಪಾಪಂ ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ನಶ್ಯತಿ ॥ 181 ॥

ಕಿಮಾವಾಹನಮವ್ಯಕ್ತೇ ವ್ಯಾಪಕೇ ಕಿಂ ವಿಸರ್ಜನಮ್ । ಅಮೂರ್ತೇ ಚ ಕಥಂ ಪೂಜಾ ಕಥಂ ಧ್ಯಾನಂ ನಿರಾಮಯೇ ॥ 182 ॥

ಗುರುರ್ವಿಷ್ಣುಃ ಸತ್ತ್ವಮಯೋ ರಾಜಸಶ್ಚತುರಾನನಃ । ತಾಮಸೋ ರುದ್ರರೂಪೇಣ ಸೃಜತ್ಯವತಿ ಹಂತಿ ಚ ॥ 183 ॥

ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಮಯೋ ಭೂತ್ವಾ ತತ್ಪರಂ ಚಾವಲೋಕಯೇತ್ । ಪರಾತ್ಪರತರಂ ನಾನ್ಯತ್ ಸರ್ವಗಂ ತನ್ನಿರಾಮಯಮ್ ॥ 184 ॥

ತಸ್ಯಾವಲೋಕನಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸರ್ವಸಂಗವಿವರ್ಜಿತಃ । ಏಕಾಕೀ ನಿಸ್ಸ್ಪೃಹಃ ಶಾಂತಃ ಸ್ಥಾತವ್ಯಂ ತತ್ಪ್ರಸಾದತಃ ॥ 185 ॥

ಲಬ್ಧಂ ವಾಽಥ ನ ಲಬ್ಧಂ ವಾ ಸ್ವಲ್ಪಂ ವಾ ಬಹುಳಂ ತಥಾ । ನಿಷ್ಕಾಮೇನೈವ ಭೋಕ್ತವ್ಯಂ ಸದಾ ಸಂತುಷ್ಟಮಾನಸಃ ॥ 186 ॥

ಸರ್ವಜ್ಞಪದಮಿತ್ಯಾಹುರ್ದೇಹೀ ಸರ್ವಮಯೋ ಭುವಿ । ಸದಾಽಽನಂದಃ ಸದಾ ಶಾಂತೋ ರಮತೇ ಯತ್ರ ಕುತ್ರ ಚಿತ್ ॥ 187 ॥

ಯತ್ರೈವ ತಿಷ್ಠತೇ ಸೋಽಪಿ ಸ ದೇಶಃ ಪುಣ್ಯಭಾಜನಃ । ಮುಕ್ತಸ್ಯ ಲಕ್ಷಣಂ ದೇವಿ ತವಾಽಗ್ರೇ ಕಥಿತಂ ಮಯಾ ॥ 188 ॥

ಉಪದೇಶಸ್ತ್ವಯಂ ದೇವಿ ಗುರುಮಾರ್ಗೇಣ ಮುಕ್ತಿದಃ । ಗುರುಭಕ್ತಿಃ ತಥಾಽತ್ಯಂತಾ ಕರ್ತವ್ಯಾ ವೈ ಮನೀಷಿಭಿಃ ॥ 189 ॥

ನಿತ್ಯಯುಕ್ತಾಶ್ರಯಃ ಸರ್ವವೇದಕೃತ್ಸರ್ವವೇದಕೃತ್ । ಸ್ವಪರಜ್ಞಾನದಾತಾ ಚ ತಂ ವಂದೇ ಗುರುಮೀಶ್ವರಮ್ ॥ 190 ॥

ಯದ್ಯಪ್ಯಧೀತಾ ನಿಗಮಾಃ ಷಡಂಗಾ ಆಗಮಾಃ ಪ್ರಿಯೇ । ಅಧ್ಯಾತ್ಮಾದೀನಿ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಜ್ಞಾನಂ ನಾಸ್ತಿ ಗುರುಂ ವಿನಾ ॥ 191 ॥

ಶಿವಪೂಜಾರತೋ ವಾಽಪಿ ವಿಷ್ಣುಪೂಜಾರತೋಽಥವಾ । ಗುರುತತ್ತ್ವವಿಹೀನಶ್ಚೇತ್ತತ್ಸರ್ವಂ ವ್ಯರ್ಥಮೇವ ಹಿ ॥ 192 ॥

ಶಿವಸ್ವರೂಪಮಜ್ಞಾತ್ವಾ ಶಿವಪೂಜಾ ಕೃತಾ ಯದಿ । ಸಾ ಪೂಜಾ ನಾಮಮಾತ್ರಂ ಸ್ಯಾಚ್ಚಿತ್ರದೀಪ ಇವ ಪ್ರಿಯೇ ॥ 193 ॥

ಸರ್ವಂ ಸ್ಯಾತ್ಸಫಲಂ ಕರ್ಮ ಗುರುದೀಕ್ಷಾಪ್ರಭಾವತಃ । ಗುರುಲಾಭಾತ್ಸರ್ವಲಾಭೋ ಗುರುಹೀನಸ್ತು ಬಾಲಿಶಃ ॥ 194 ॥

ಗುರುಹೀನಃ ಪಶುಃ ಕೀಟಃ ಪತಂಗೋ ವಕ್ತುಮರ್ಹತಿ । ಶಿವರೂಪಂ ಸ್ವರೂಪಂ ಚ ನ ಜಾನಾತಿ ಯತಸ್ಸ್ವಯಮ್ ॥ 195 ॥

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಸರ್ವಸಂಗವಿವರ್ಜಿತಃ । ವಿಹಾಯ ಶಾಸ್ತ್ರಜಾಲಾನಿ ಗುರುಮೇವ ಸಮಾಶ್ರಯೇತ್ ॥ 196 ॥

ನಿರಸ್ತಸರ್ವಸಂದೇಹೋ ಏಕೀಕೃತ್ಯ ಸುದರ್ಶನಮ್ । ರಹಸ್ಯಂ ಯೋ ದರ್ಶಯತಿ ಭಜಾಮಿ ಗುರುಮೀಶ್ವರಮ್ ॥ 197 ॥

ಜ್ಞಾನಹೀನೋ ಗುರುಸ್ತ್ಯಾಜ್ಯೋ ಮಿಥ್ಯಾವಾದೀ ವಿಡಂಬಕಃ । ಸ್ವವಿಶ್ರಾಂತಿಂ ನ ಜಾನಾತಿ ಪರಶಾಂತಿಂ ಕರೋತಿ ಕಿಮ್ ॥ 198 ॥

ಶಿಲಾಯಾಃ ಕಿಂ ಪರಂ ಜ್ಞಾನಂ ಶಿಲಾಸಂಘಪ್ರತಾರಣೇ । ಸ್ವಯಂ ತರ್ತುಂ ನ ಜಾನಾತಿ ಪರಂ ನಿಸ್ತಾರಯೇತ್ ಕಥಮ್ ॥ 199 ॥

ನ ವಂದನೀಯಾಸ್ತೇ ಕಷ್ಟಂ ದರ್ಶನಾದ್ಭ್ರಾಂತಿಕಾರಕಾಃ । ವರ್ಜಯೇತ್ತಾನ್ ಗುರೂನ್ ದೂರೇ ಧೀರಸ್ಯ ತು ಸಮಾಶ್ರಯೇತ್ ॥ 200 ॥

ಪಾಷಂಡಿನಃ ಪಾಪರತಾಃ ನಾಸ್ತಿಕಾ ಭೇದಬುದ್ಧಯಃ । ಸ್ತ್ರೀಲಂಪಟಾ ದುರಾಚಾರಾಃ ಕೃತಘ್ನಾ ಬಕವೃತ್ತಯಃ ॥ 201 ॥

ಕರ್ಮಭ್ರಷ್ಟಾಃ ಕ್ಷಮಾನಷ್ಟಾ ನಿಂದ್ಯತರ್ಕೈಶ್ಚ ವಾದಿನಃ । ಕಾಮಿನಃ ಕ್ರೋಧಿನಶ್ಚೈವ ಹಿಂಸ್ರಾಶ್ಚಂಡಾಃ ಶಠಾಸ್ತಥಾ ॥ 202 ॥

ಜ್ಞಾನಲುಪ್ತಾ ನ ಕರ್ತವ್ಯಾ ಮಹಾಪಾಪಾಸ್ತಥಾ ಪ್ರಿಯೇ । ಏಭ್ಯೋ ಭಿನ್ನೋ ಗುರುಃ ಸೇವ್ಯಃ ಏಕಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿಚಾರ್ಯ ಚ ॥ 203 ॥

ಶಿಷ್ಯಾದನ್ಯತ್ರ ದೇವೇಶಿ ನ ವದೇದ್ಯಸ್ಯ ಕಸ್ಯಚಿತ್ । ನರಾಣಾಂ ಚ ಫಲಪ್ರಾಪ್ತೌ ಭಕ್ತಿರೇವ ಹಿ ಕಾರಣಮ್ ॥ 204 ॥

ಗೂಢೋ ದೃಢಶ್ಚ ಪ್ರೀತಶ್ಚ ಮೌನೇನ ಸುಸಮಾಹಿತಃ । ಸಕೃತ್ಕಾಮಗತೋ ವಾಽಪಿ ಪಂಚಧಾ ಗುರುರೀರಿತಃ ॥ 205 ॥

ಸರ್ವಂ ಗುರುಮುಖಾಲ್ಲಬ್ಧಂ ಸಫಲಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್ । ಯದ್ಯದಾತ್ಮಹಿತಂ ವಸ್ತು ತತ್ತದ್ದ್ರವ್ಯಂ ನ ವಂಚಯೇತ್ ॥ 206 ॥

ಗುರುದೇವಾರ್ಪಣಂ ವಸ್ತು ತೇನ ತುಷ್ಟೋಽಸ್ಮಿ ಸುವ್ರತೇ । ಶ್ರೀಗುರೋಃ ಪಾದುಕಾಂ ಮುದ್ರಾಂ ಮೂಲಮಂತ್ರಂ ಚ ಗೋಪಯೇತ್ ॥ 207 ॥

ನತಾಽಸ್ಮಿ ತೇ ನಾಥ ಪದಾರವಿಂದಂ ಬುದ್ಧೀಂದ್ರಿಯಪ್ರಾಣಮನೋವಚೋಭಿಃ । ಯಚ್ಚಿಂತ್ಯತೇ ಭಾವಿತ ಆತ್ಮಯುಕ್ತೌ ಮುಮುಕ್ಷಿಭಿಃ ಕರ್ಮಮಯೋಪಶಾಂತಯೇ ॥ 208 ॥

ಅನೇನ ಯದ್ಭವೇತ್ಕಾರ್ಯಂ ತದ್ವದಾಮಿ ತವ ಪ್ರಿಯೇ । ಲೋಕೋಪಕಾರಕಂ ದೇವಿ ಲೌಕಿಕಂ ತು ವಿವರ್ಜಯೇತ್ ॥ 209 ॥

ಲೌಕಿಕಾದ್ಧರ್ಮತೋ ಯಾತಿ ಜ್ಞಾನಹೀನೋ ಭವಾರ್ಣವೇ । ಜ್ಞಾನಭಾವೇ ಚ ಯತ್ಸರ್ವಂ ಕರ್ಮ ನಿಷ್ಕರ್ಮ ಶಾಮ್ಯತಿ ॥ 210 ॥

ಇಮಾಂ ತು ಭಕ್ತಿಭಾವೇನ ಪಠೇದ್ವೈ ಶೃಣುಯಾದಪಿ । ಲಿಖಿತ್ವಾ ಯತ್ಪ್ರದಾನೇನ ತತ್ಸರ್ವಂ ಫಲಮಶ್ನುತೇ ॥ 211 ॥

ಗುರುಗೀತಾಮಿಮಾಂ ದೇವಿ ಹೃದಿ ನಿತ್ಯಂ ವಿಭಾವಯ । ಮಹಾವ್ಯಾಧಿಗತೈರ್ದುಃಖೈಃ ಸರ್ವದಾ ಪ್ರಜಪೇನ್ಮುದಾ ॥ 212 ॥

ಗುರುಗೀತಾಕ್ಷರೈಕೈಕಂ ಮಂತ್ರರಾಜಮಿದಂ ಪ್ರಿಯೇ । ಅನ್ಯೇ ಚ ವಿವಿಧಾಃ ಮಂತ್ರಾಃ ಕಲಾಂ ನಾರ್ಹಂತಿ ಷೋಡಶೀಮ್ ॥ 213 ॥

ಅನಂತ ಫಲಮಾಪ್ನೋತಿ ಗುರುಗೀತಾ ಜಪೇನ ತು । ಸರ್ವಪಾಪಹರಾ ದೇವಿ ಸರ್ವದಾರಿದ್ರ್ಯನಾಶಿನೀ ॥ 214 ॥

ಅಕಾಲಮೃತ್ಯುಹರಾ ಚೈವ ಸರ್ವಸಂಕಟನಾಶಿನೀ । ಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸಭೂತಾದಿಚೋರವ್ಯಾಘ್ರವಿಘಾತಿನೀ ॥ 215 ॥

ಸರ್ವೋಪದ್ರವಕುಷ್ಠಾದಿದುಷ್ಟದೋಷನಿವಾರಿಣೀ । ಯತ್ಫಲಂ ಗುರುಸಾನ್ನಿಧ್ಯಾತ್ತತ್ಫಲಂ ಪಠನಾದ್ಭವೇತ್ ॥ 216 ॥

ಮಹಾವ್ಯಾಧಿಹರಾ ಸರ್ವವಿಭೂತೇಃ ಸಿದ್ಧಿದಾ ಭವೇತ್ । ಅಥವಾ ಮೋಹನೇ ವಶ್ಯೇ ಸ್ವಯಮೇವ ಜಪೇತ್ಸದಾ ॥ 217 ॥

ಕುಶದೂರ್ವಾಸನೇ ದೇವಿ ಹ್ಯಾಸನೇ ಶುಭ್ರಕಂಬಲೇ । ಉಪವಿಶ್ಯ ತತೋ ದೇವಿ ಜಪೇದೇಕಾಗ್ರಮಾನಸಃ ॥ 218 ॥

ಶುಕ್ಲಂ ಸರ್ವತ್ರ ವೈ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ವಶ್ಯೇ ರಕ್ತಾಸನಂ ಪ್ರಿಯೇ । ಪದ್ಮಾಸನೇ ಜಪೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಶಾಂತಿವಶ್ಯಕರಂ ಪರಮ್ ॥ 219 ॥

ವಸ್ತ್ರಾಸನೇ ಚ ದಾರಿದ್ರ್ಯಂ ಪಾಷಾಣೇ ರೋಗಸಂಭವಃ । ಮೇದಿನ್ಯಾಂ ದುಃಖಮಾಪ್ನೋತಿ ಕಾಷ್ಠೇ ಭವತಿ ನಿಷ್ಫಲಮ್ ॥ 220 ॥

ಕೃಷ್ಣಾಜಿನೇ ಜ್ಞಾನಸಿದ್ಧಿಃ ಮೋಕ್ಷಶ್ರೀರ್ವ್ಯಾಘ್ರಚರ್ಮಣಿ । ಕುಶಾಸನೇ ಜ್ಞಾನಸಿದ್ಧಿಃ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಸ್ತು ಕಂಬಲೇ ॥ 221 ॥

ಆಗ್ನೇಯ್ಯಾಂ ಕರ್ಷಣಂ ಚೈವ ವಾಯವ್ಯಾಂ ಶತ್ರುನಾಶನಮ್ । ನೈರೃತ್ಯಾಂ ದರ್ಶನಂ ಚೈವ ಈಶಾನ್ಯಾಂ ಜ್ಞಾನಮೇವ ಚ ॥ 222 ॥

ಉದಙ್ಮುಖಃ ಶಾಂತಿಜಾಪ್ಯೇ ವಶ್ಯೇ ಪೂರ್ವಮುಖಸ್ತಥಾ । ಯಾಮ್ಯೇ ತು ಮಾರಣಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪಶ್ಚಿಮೇ ಚ ಧನಾಗಮಃ ॥ 223 ॥

ಮೋಹನಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಬಂಧಮೋಕ್ಷಕರಂ ಪರಮ್ । ದೇವರಾಜಪ್ರಿಯಕರಂ ರಾಜಾನಂ ವಶಮಾನಯೇತ್ ॥ 224 ॥

ಮುಖಸ್ತಂಭಕರಂ ಚೈವ ಗುಣಾನಾಂ ಚ ವಿವರ್ಧನಮ್ । ದುಷ್ಕರ್ಮನಾಶನಂ ಚೈವ ತಥಾ ಸತ್ಕರ್ಮಸಿದ್ಧಿದಮ್ ॥ 225 ॥

ಅಸಿದ್ಧಂ ಸಾಧಯೇತ್ಕಾರ್ಯಂ ನವಗ್ರಹಭಯಾಪಹಮ್ । ದುಃಸ್ವಪ್ನನಾಶನಂ ಚೈವ ಸುಸ್ವಪ್ನಫಲದಾಯಕಮ್ ॥ 226 ॥

ಮೋಹಶಾಂತಿಕರಂ ಚೈವ ಬಂಧಮೋಕ್ಷಕರಂ ಪರಮ್ । ಸ್ವರೂಪಜ್ಞಾನನಿಲಯಂ ಗೀತಾಶಾಸ್ತ್ರಮಿದಂ ಶಿವೇ ॥ 227 ॥

ಯಂ ಯಂ ಚಿಂತಯತೇ ಕಾಮಂ ತಂ ತಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ನಿಶ್ಚಯಮ್ । ನಿತ್ಯಂ ಸೌಭಾಗ್ಯದಂ ಪುಣ್ಯಂ ತಾಪತ್ರಯಕುಲಾಪಹಮ್ ॥ 228 ॥

ಸರ್ವಶಾಂತಿಕರಂ ನಿತ್ಯಂ ತಥಾ ವಂಧ್ಯಾ ಸುಪುತ್ರದಮ್ । ಅವೈಧವ್ಯಕರಂ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಸೌಭಾಗ್ಯಸ್ಯ ವಿವರ್ಧನಮ್ ॥ 229 ॥

ಆಯುರಾರೋಗ್ಯಮೈಶ್ವರ್ಯಂ ಪುತ್ರಪೌತ್ರವಿವರ್ಧನಮ್ । ನಿಷ್ಕಾಮಜಾಪೀ ವಿಧವಾ ಪಠೇನ್ಮೋಕ್ಷಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ 230 ॥

ಅವೈಧವ್ಯಂ ಸಕಾಮಾ ತು ಲಭತೇ ಚಾನ್ಯಜನ್ಮನಿ । ಸರ್ವದುಃಖಮಯಂ ವಿಘ್ನಂ ನಾಶಯೇತ್ತಾಪಹಾರಕಮ್ ॥ 231 ॥

ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಶಮನಂ ಧರ್ಮಕಾಮಾರ್ಥಮೋಕ್ಷದಮ್ । ಯಂ ಯಂ ಚಿಂತಯತೇ ಕಾಮಂ ತಂ ತಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್ ॥ 232 ॥

ಕಾಮ್ಯಾನಾಂ ಕಾಮಧೇನುರ್ವೈ ಕಲ್ಪತೇ ಕಲ್ಪಪಾದಪಃ । ಚಿಂತಾಮಣಿಶ್ಚಿಂತಿತಸ್ಯ ಸರ್ವಮಂಗಳಕಾರಕಮ್ ॥ 233 ॥

ಲಿಖಿತ್ವಾ ಪೂಜಯೇದ್ಯಸ್ತು ಮೋಕ್ಷಶ್ರಿಯಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಗುರೂಭಕ್ತಿರ್ವಿಶೇಷೇಣ ಜಾಯತೇ ಹೃದಿ ಸರ್ವದಾ ॥ 234 ॥

ಜಪಂತಿ ಶಾಕ್ತಾಃ ಸೌರಾಶ್ಚ ಗಾಣಪತ್ಯಾಶ್ಚ ವೈಷ್ಣವಾಃ । ಶೈವಾಃ ಪಾಶುಪತಾಃ ಸರ್ವೇ ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ 235 ॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದಪುರಾಣೇ ಉತ್ತರಖಂಡೇ ಉಮಾಮಹೇಶ್ವರ ಸಂವಾದೇ ಶ್ರೀ ಗುರುಗೀತಾಯಾಂ ದ್ವಿತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥

About Sri Gurugita Chapter 2

The second chapter of the Guru Gita continues Lord Shiva's teaching to Parvati on the greatness of the guru. Shiva says: listen, great goddess, to the meditation on the guru, which gives all bliss and happiness, enjoyment and liberation. He describes how to meditate on the guru seated in the lotus of the heart or on the head, shining like the moon, with a gracious smile and the gesture of blessing, and praises service to the guru as the way to every good.

Source: Skanda Purana, Uttara Khanda, as its colophon states

When to chant: On Guru Purnima, on Thursdays, and in daily worship of the guru.

Did you know?

  • Its colophon places it in the Uttara Khanda of the Skanda Purana, in the dialogue of Uma and Maheshvara.
  • Its verses continue the numbering of the first chapter, starting from verse 109.

Frequently asked questions

What does the second chapter teach?

How to meditate on the guru, and the fruits of serving the guru.

Who is speaking?

Lord Shiva, to Goddess Parvati.

When is it recited?

On Guru Purnima and Thursdays.

Offered for worship and study, not as prediction. Non-commercial.