देवी माहात्म्यं दुर्गा सप्तशति दशमोऽध्यायः
Devi · पारंपरिक भक्ति पाठ
ಶುಂಭೋವಧೋ ನಾಮ ದಶಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥
ಋಷಿರುವಾಚ॥1॥
ನಿಶುಂಭಂ ನಿಹತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭ್ರಾತರಂಪ್ರಾಣಸಮ್ಮಿತಂ। ಹನ್ಯಮಾನಂ ಬಲಂ ಚೈವ ಶುಂಬಃ ಕೃದ್ಧೋಽಬ್ರವೀದ್ವಚಃ ॥ 2 ॥
ಬಲಾವಲೇಪದುಷ್ಟೇ ತ್ವಂ ಮಾ ದುರ್ಗೇ ಗರ್ವ ಮಾವಹ। ಅನ್ಯಾಸಾಂ ಬಲಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಯುದ್ದ್ಯಸೇ ಚಾತಿಮಾನಿನೀ ॥3॥
ದೇವ್ಯುವಾಚ
4
ಏಕೈವಾಹಂ ಜಗತ್ಯತ್ರ ದ್ವಿತೀಯಾ ಕಾ ಮಮಾಪರಾ। ಪಶ್ಯೈತಾ ದುಷ್ಟ ಮಯ್ಯೇವ ವಿಶಂತ್ಯೋ ಮದ್ವಿಭೂತಯಃ ॥5॥
ತತಃ ಸಮಸ್ತಾಸ್ತಾ ದೇವ್ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣೀ ಪ್ರಮುಖಾಲಯಂ। ತಸ್ಯಾ ದೇವ್ಯಾಸ್ತನೌ ಜಗ್ಮುರೇಕೈವಾಸೀತ್ತದಾಂಬಿಕಾ ॥6॥
ದೇವ್ಯುವಾಚ
6
ಅಹಂ ವಿಭೂತ್ಯಾ ಬಹುಭಿರಿಹ ರೂಪೈರ್ಯದಾಸ್ಥಿತಾ। ತತ್ಸಂಹೃತಂ ಮಯೈಕೈವ ತಿಷ್ಟಾಮ್ಯಾಜೌ ಸ್ಥಿರೋ ಭವ ॥8॥
ಋಷಿರುವಾಚ
9
ತತಃ ಪ್ರವವೃತೇ ಯುದ್ಧಂ ದೇವ್ಯಾಃ ಶುಂಭಸ್ಯ ಚೋಭಯೋಃ। ಪಶ್ಯತಾಂ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ಅಸುರಾಣಾಂ ಚ ದಾರುಣಂ ॥10॥
ಶರ ವರ್ಷೈಃ ಶಿತೈಃ ಶಸ್ತ್ರೈಸ್ತಥಾ ಚಾಸ್ತ್ರೈಃ ಸುದಾರುಣೈಃ। ತಯೋರ್ಯುದ್ದಮಭೂದ್ಭೂಯಃ ಸರ್ವಲೋಕಭಯಜ್ಞ್ಕರಂ ॥11॥
ದಿವ್ಯಾನ್ಯಶ್ತ್ರಾಣಿ ಶತಶೋ ಮುಮುಚೇ ಯಾನ್ಯಥಾಂಬಿಕಾ। ಬಭಜ್ಞ ತಾನಿ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರಸ್ತತ್ಪ್ರತೀಘಾತಕರ್ತೃಭಿಃ ॥12॥
ಮುಕ್ತಾನಿ ತೇನ ಚಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ಪರಮೇಶ್ವರೀ। ಬಭಂಜ ಲೀಲಯೈವೋಗ್ರ ಹೂಜ್ಕಾರೋಚ್ಚಾರಣಾದಿಭಿಃ॥13॥
ತತಃ ಶರಶತೈರ್ದೇವೀಂ ಆಚ್ಚಾದಯತ ಸೋಽಸುರಃ। ಸಾಪಿ ತತ್ಕುಪಿತಾ ದೇವೀ ಧನುಶ್ಚಿಛ್ಚೇದ ಚೇಷುಭಿಃ॥14॥
ಚಿನ್ನೇ ಧನುಷಿ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರಸ್ತಥಾ ಶಕ್ತಿಮಥಾದದೇ। ಚಿಛ್ಚೇದ ದೇವೀ ಚಕ್ರೇಣ ತಾಮಪ್ಯಸ್ಯ ಕರೇಸ್ಥಿತಾಂ॥15॥
ತತಃ ಖಡ್ಗ ಮುಪಾದಾಯ ಶತ ಚಂದ್ರಂ ಚ ಭಾನುಮತ್। ಅಭ್ಯಧಾವತ್ತದಾ ದೇವೀಂ ದೈತ್ಯಾನಾಮಧಿಪೇಶ್ವರಃ॥16॥
ತಸ್ಯಾಪತತ ಏವಾಶು ಖಡ್ಗಂ ಚಿಚ್ಛೇದ ಚಂಡಿಕಾ। ಧನುರ್ಮುಕ್ತೈಃ ಶಿತೈರ್ಬಾಣೈಶ್ಚರ್ಮ ಚಾರ್ಕಕರಾಮಲಂ॥17॥
ಹತಾಶ್ವಃ ಪತತ ಏವಾಶು ಖಡ್ಗಂ ಚಿಛ್ಚೇದ ಚಂಡಿಕಾ। ಜಗ್ರಾಹ ಮುದ್ಗರಂ ಘೋರಂ ಅಂಬಿಕಾನಿಧನೋದ್ಯತಃ॥18॥
ಚಿಚ್ಛೇದಾಪತತಸ್ತಸ್ಯ ಮುದ್ಗರಂ ನಿಶಿತೈಃ ಶರೈಃ। ತಥಾಪಿ ಸೋಽಭ್ಯಧಾವತ್ತಂ ಮುಷ್ಟಿಮುದ್ಯಮ್ಯವೇಗವಾನ್॥19॥
ಸ ಮುಷ್ಟಿಂ ಪಾತಯಾಮಾಸ ಹೃದಯೇ ದೈತ್ಯ ಪುಂಗವಃ। ದೇವ್ಯಾಸ್ತಂ ಚಾಪಿ ಸಾ ದೇವೀ ತಲೇ ನೋ ರಸ್ಯ ತಾಡಯತ್॥20॥
ತಲಪ್ರಹಾರಾಭಿಹತೋ ನಿಪಪಾತ ಮಹೀತಲೇ। ಸ ದೈತ್ಯರಾಜಃ ಸಹಸಾ ಪುನರೇವ ತಥೋತ್ಥಿತಃ॥21॥
ಉತ್ಪತ್ಯ ಚ ಪ್ರಗೃಹ್ಯೋಚ್ಚೈರ್ ದೇವೀಂ ಗಗನಮಾಸ್ಥಿತಃ। ತತ್ರಾಪಿ ಸಾ ನಿರಾಧಾರಾ ಯುಯುಧೇ ತೇನ ಚಂಡಿಕಾ॥22॥
ನಿಯುದ್ಧಂ ಖೇ ತದಾ ದೈತ್ಯ ಶ್ಚಂಡಿಕಾ ಚ ಪರಸ್ಪರಂ। ಚಕ್ರತುಃ ಪ್ರಧಮಂ ಸಿದ್ಧ ಮುನಿವಿಸ್ಮಯಕಾರಕಂ॥23॥
ತತೋ ನಿಯುದ್ಧಂ ಸುಚಿರಂ ಕೃತ್ವಾ ತೇನಾಂಬಿಕಾ ಸಹ। ಉತ್ಪಾಟ್ಯ ಭ್ರಾಮಯಾಮಾಸ ಚಿಕ್ಷೇಪ ಧರಣೀತಲೇ॥24॥
ಸಕ್ಷಿಪ್ತೋಧರಣೀಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮುಷ್ಟಿಮುದ್ಯಮ್ಯ ವೇಗವಾನ್। ಅಭ್ಯಧಾವತ ದುಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಚಂಡಿಕಾನಿಧನೇಚ್ಛಯಾ॥25॥
ತಮಾಯಂತಂ ತತೋ ದೇವೀ ಸರ್ವದೈತ್ಯಜನೇಶರ್ವಂ। ಜಗತ್ಯಾಂ ಪಾತಯಾಮಾಸ ಭಿತ್ವಾ ಶೂಲೇನ ವಕ್ಷಸಿ॥26॥
ಸ ಗತಾಸುಃ ಪಪಾತೋರ್ವ್ಯಾಂ ದೇವೀಶೂಲಾಗ್ರವಿಕ್ಷತಃ। ಚಾಲಯನ್ ಸಕಲಾಂ ಪೃಥ್ವೀಂ ಸಾಬ್ದಿದ್ವೀಪಾಂ ಸಪರ್ವತಾಂ ॥27॥
ತತಃ ಪ್ರಸನ್ನ ಮಖಿಲಂ ಹತೇ ತಸ್ಮಿನ್ ದುರಾತ್ಮನಿ। ಜಗತ್ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯಮತೀವಾಪ ನಿರ್ಮಲಂ ಚಾಭವನ್ನಭಃ ॥28॥
ಉತ್ಪಾತಮೇಘಾಃ ಸೋಲ್ಕಾ ಯೇಪ್ರಾಗಾಸಂಸ್ತೇ ಶಮಂ ಯಯುಃ। ಸರಿತೋ ಮಾರ್ಗವಾಹಿನ್ಯಸ್ತಥಾಸಂಸ್ತತ್ರ ಪಾತಿತೇ ॥29॥
ತತೋ ದೇವ ಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಹರ್ಷ ನಿರ್ಭರಮಾನಸಾಃ। ಬಭೂವುರ್ನಿಹತೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಗಂದರ್ವಾ ಲಲಿತಂ ಜಗುಃ॥30॥
ಅವಾದಯಂ ಸ್ತಥೈವಾನ್ಯೇ ನನೃತುಶ್ಚಾಪ್ಸರೋಗಣಾಃ। ವವುಃ ಪುಣ್ಯಾಸ್ತಥಾ ವಾತಾಃ ಸುಪ್ರಭೋಽ ಭೂದ್ಧಿವಾಕರಃ॥31॥
ಜಜ್ವಲುಶ್ಚಾಗ್ನಯಃ ಶಾಂತಾಃ ಶಾಂತದಿಗ್ಜನಿತಸ್ವನಾಃ॥32॥
॥ ಸ್ವಸ್ತಿ ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣೇ ಸಾವರ್ನಿಕೇಮನ್ವಂತರೇ ದೇವಿ ಮಹತ್ಮ್ಯೇ ಶುಂಭೋವಧೋ ನಾಮ ದಶಮೋ ಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಮ್ ॥
ಆಹುತಿ ಓಂ ಕ್ಲೀಂ ಜಯಂತೀ ಸಾಂಗಾಯೈ ಸಶಕ್ತಿಕಾಯೈ ಸಪರಿವಾರಾಯೈ ಸವಾಹನಾಯೈ ಕಾಮೇಶ್ವರ್ಯೈ ಮಹಾಹುತಿಂ ಸಮರ್ಪಯಾಮಿ ನಮಃ ಸ್ವಾಹಾ ॥
देवी माहात्म्यं दुर्गा सप्तशति दशमोऽध्यायः के बारे में
The tenth chapter of the Devi Mahatmyam tells of the slaying of Shumbha, the demon king. After Nishumbha falls, Shumbha taunts the Devi for fighting with the help of others; she answers that she alone exists in the world and draws all the goddesses back into herself. Alone, she then fights Shumbha in the sky and slays him, and the world is filled with peace.
स्रोत: Markandeya Purana, Devi Mahatmyam, Chapter 10
कब पढ़ें: During Navaratri as part of the Chandi Path, and in Durga worship.
क्या आप जानते हैं?
- Her answer, "Ekaivaham jagaty atra, dvitiya ka mamapara" (I alone am here in the world; who else is there besides me?), is one of the best-known lines of the Devi Mahatmyam.
- After Shumbha's death the rivers flow in their courses, the winds blow gently and the sacred fires burn brightly.
- The closing line with "svaha" is the offering made after this chapter in a Chandi homa.
अक्सर पूछे जाने वाले प्रश्न
Who was Shumbha?
The demon king who, with his brother Nishumbha, drove the gods from heaven.
What does the Devi say to Shumbha?
That she alone exists, and the goddesses he saw are her own powers, which she draws back into herself.
When is it recited?
In the Chandi Path during Navaratri.
उपासना और अध्ययन के लिए प्रस्तुत, भविष्यवाणी के रूप में नहीं। गैर-व्यावसायिक।
और भक्ति पाठ