MuhurtaNow

हनुमान् बाहुका (बटुका) स्तोत्रं

Devi · पारंपरिक भक्ति पाठ

ಚೌಪಾಈ ಸಿಂಧು ತರನ, ಸಿಯ-ಸೋಚ ಹರನ, ರಬಿ ಬಾಲ ಬರನ ತನು । ಭುಜ ಬಿಸಾಲ, ಮೂರತಿ ಕರಾಲ ಕಾಲಹು ಕೋ ಕಾಲ ಜನು ॥ ಗಹನ-ದಹನ-ನಿರದಹನ ಲಂಕ ನಿಃಸಂಕ, ಬಂಕ-ಭುವ । ಜಾತುಧಾನ-ಬಲವಾನ ಮಾನ-ಮದ-ದವನ ಪವನಸುವ ॥ ಕಹ ತುಲಸಿದಾಸ ಸೇವತ ಸುಲಭ ಸೇವಕ ಹಿತ ಸಂತತ ನಿಕಟ । ಗುನ ಗನತ, ನಮತ, ಸುಮಿರತ ಜಪತ ಸಮನ ಸಕಲ-ಸಂಕಟ-ವಿಕಟ ॥1॥

ಸ್ವರ್ನ-ಸೈಲ-ಸಂಕಾಸ ಕೋಟಿ-ರವಿ ತರುನ ತೇಜ ಘನ । ಉರ ವಿಸಾಲ ಭುಜ ದಂಡ ಚಂಡ ನಖ-ವಜ್ರತನ ॥ ಪಿಂಗ ನಯನ, ಭೃಕುಟೀ ಕರಾಲ ರಸನಾ ದಸನಾನನ । ಕಪಿಸ ಕೇಸ ಕರಕಸ ಲಂಗೂರ, ಖಲ-ದಲ-ಬಲ-ಭಾನನ ॥ ಕಹ ತುಲಸಿದಾಸ ಬಸ ಜಾಸು ಉರ ಮಾರುತಸುತ ಮೂರತಿ ವಿಕಟ । ಸಂತಾಪ ಪಾಪ ತೇಹಿ ಪುರುಷ ಪಹಿ ಸಪನೇಹುಁ ನಹಿಂ ಆವತ ನಿಕಟ ॥2॥

ಝೂಲನಾ ಪಂಚಮುಖ-ಛಃಮುಖ ಭೃಗು ಮುಖ್ಯ ಭಟ ಅಸುರ ಸುರ, ಸರ್ವ ಸರಿ ಸಮರ ಸಮರತ್ಥ ಸೂರೋ । ಬಾಂಕುರೋ ಬೀರ ಬಿರುದೈತ ಬಿರುದಾವಲೀ, ಬೇದ ಬಂದೀ ಬದತ ಪೈಜಪೂರೋ ॥ ಜಾಸು ಗುನಗಾಥ ರಘುನಾಥ ಕಹ ಜಾಸುಬಲ, ಬಿಪುಲ ಜಲ ಭರಿತ ಜಗ ಜಲಧಿ ಝೂರೋ । ದುವನ ದಲ ದಮನ ಕೋ ಕೌನ ತುಲಸೀಸ ಹೈ, ಪವನ ಕೋ ಪೂತ ರಜಪೂತ ರುರೋ ॥3॥

ಘನಾಕ್ಷರೀ ಭಾನುಸೋಂ ಪಢನ ಹನುಮಾನ ಗೇ ಭಾನುಮನ, ಅನುಮಾನಿ ಸಿಸು ಕೇಲಿ ಕಿಯೋ ಫೇರ ಫಾರಸೋ । ಪಾಛಿಲೇ ಪಗನಿ ಗಮ ಗಗನ ಮಗನ ಮನ, ಕ್ರಮ ಕೋ ನ ಭ್ರಮ ಕಪಿ ಬಾಲಕ ಬಿಹಾರ ಸೋ ॥ ಕೌತುಕ ಬಿಲೋಕಿ ಲೋಕಪಾಲ ಹರಿಹರ ವಿಧಿ, ಲೋಚನನಿ ಚಕಾಚೌಂಧೀ ಚಿತ್ತನಿ ಖಬಾರ ಸೋ। ಬಲ ಕೈಂಧೋ ಬೀರ ರಸ ಧೀರಜ ಕೈ, ಸಾಹಸ ಕೈ, ತುಲಸೀ ಸರೀರ ಧರೇ ಸಬನಿ ಸಾರ ಸೋ ॥4॥

ಭಾರತ ಮೇಂ ಪಾರಥ ಕೇ ರಥ ಕೇಥೂ ಕಪಿರಾಜ, ಗಾಜ್ಯೋ ಸುನಿ ಕುರುರಾಜ ದಲ ಹಲ ಬಲ ಭೋ । ಕಹ್ಯೋ ದ್ರೋನ ಭೀಷಮ ಸಮೀರ ಸುತ ಮಹಾಬೀರ, ಬೀರ-ರಸ-ಬಾರಿ-ನಿಧಿ ಜಾಕೋ ಬಲ ಜಲ ಭೋ ॥ ಬಾನರ ಸುಭಾಯ ಬಾಲ ಕೇಲಿ ಭೂಮಿ ಭಾನು ಲಾಗಿ, ಫಲಁಗ ಫಲಾಁಗ ಹೂತೇಂ ಘಾಟಿ ನಭ ತಲ ಭೋ । ನಾಈ-ನಾಈ-ಮಾಥ ಜೋರಿ-ಜೋರಿ ಹಾಥ ಜೋಧಾ ಜೋ ಹೈಂ, ಹನುಮಾನ ದೇಖೇ ಜಗಜೀವನ ಕೋ ಫಲ ಭೋ ॥5॥

ಗೋ-ಪದ ಪಯೋಧಿ ಕರಿ, ಹೋಲಿಕಾ ಜ್ಯೋಂ ಲಾಈ ಲಂಕ, ನಿಪಟ ನಿಃಸಂಕ ಪರ ಪುರ ಗಲ ಬಲ ಭೋ । ದ್ರೋನ ಸೋ ಪಹಾರ ಲಿಯೋ ಖ್ಯಾಲ ಹೀ ಉಖಾರಿ ಕರ, ಕಂದುಕ ಜ್ಯೋಂ ಕಪಿ ಖೇಲ ಬೇಲ ಕೈಸೋ ಫಲ ಭೋ ॥ ಸಂಕಟ ಸಮಾಜ ಅಸಮಂಜಸ ಭೋ ರಾಮ ರಾಜ, ಕಾಜ ಜುಗ ಪೂಗನಿ ಕೋ ಕರತಲ ಪಲ ಭೋ । ಸಾಹಸೀ ಸಮತ್ಥ ತುಲಸೀ ಕೋ ನಾಈ ಜಾ ಕೀ ಬಾಁಹ, ಲೋಕ ಪಾಲ ಪಾಲನ ಕೋ ಫಿರ ಥಿರ ಥಲ ಭೋ ॥6॥

ಕಮಠ ಕೀ ಪೀಠಿ ಜಾಕೇ ಗೋಡನಿ ಕೀ ಗಾಡೈಂ ಮಾನೋ, ನಾಪ ಕೇ ಭಾಜನ ಭರಿ ಜಲ ನಿಧಿ ಜಲ ಭೋ । ಜಾತುಧಾನ ದಾವನ ಪರಾವನ ಕೋ ದುರ್ಗ ಭಯೋ, ಮಹಾ ಮೀನ ಬಾಸ ತಿಮಿ ತೋಮನಿ ಕೋ ಥಲ ಭೋ ॥ ಕುಂಭಕರನ ರಾವನ ಪಯೋದ ನಾದ ಈಧನ ಕೋ, ತುಲಸೀ ಪ್ರತಾಪ ಜಾಕೋ ಪ್ರಬಲ ಅನಲ ಭೋ । ಭೀಷಮ ಕಹತ ಮೇರೇ ಅನುಮಾನ ಹನುಮಾನ, ಸಾರಿಖೋ ತ್ರಿಕಾಲ ನ ತ್ರಿಲೋಕ ಮಹಾಬಲ ಭೋ ॥7॥

ದೂತ ರಾಮ ರಾಯ ಕೋ ಸಪೂತ ಪೂತ ಪೌನಕೋ ತೂ, ಅಂಜನೀ ಕೋ ನಂದನ ಪ್ರತಾಪ ಭೂರಿ ಭಾನು ಸೋ । ಸೀಯ-ಸೋಚ-ಸಮನ, ದುರಿತ ದೋಷ ದಮನ, ಸರನ ಆಯೇ ಅವನ ಲಖನ ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಾಣ ಸೋ ॥ ದಸಮುಖ ದುಸಹ ದರಿದ್ರ ದರಿಬೇ ಕೋ ಭಯೋ, ಪ್ರಕಟ ತಿಲೋಕ ಓಕ ತುಲಸೀ ನಿಧಾನ ಸೋ । ಜ್ಞಾನ ಗುನವಾನ ಬಲವಾನ ಸೇವಾ ಸಾವಧಾನ, ಸಾಹೇಬ ಸುಜಾನ ಉರ ಆನು ಹನುಮಾನ ಸೋ ॥8॥

ದವನ ದುವನ ದಲ ಭುವನ ಬಿದಿತ ಬಲ, ಬೇದ ಜಸ ಗಾವತ ಬಿಬುಧ ಬಂದೀ ಛೋರ ಕೋ । ಪಾಪ ತಾಪ ತಿಮಿರ ತುಹಿನ ನಿಘಟನ ಪಟು, ಸೇವಕ ಸರೋರುಹ ಸುಖದ ಭಾನು ಭೋರ ಕೋ ॥ ಲೋಕ ಪರಲೋಕ ತೇಂ ಬಿಸೋಕ ಸಪನೇ ನ ಸೋಕ, ತುಲಸೀ ಕೇ ಹಿಯೇ ಹೈ ಭರೋಸೋ ಏಕ ಓರ ಕೋ । ರಾಮ ಕೋ ದುಲಾರೋ ದಾಸ ಬಾಮದೇವ ಕೋ ನಿವಾಸ। ನಾಮ ಕಲಿ ಕಾಮತರು ಕೇಸರೀ ಕಿಸೋರ ಕೋ ॥9॥

ಮಹಾಬಲ ಸೀಮ ಮಹಾ ಭೀಮ ಮಹಾಬಾನ ಇತ, ಮಹಾಬೀರ ಬಿದಿತ ಬರಾಯೋ ರಘುಬೀರ ಕೋ । ಕುಲಿಸ ಕಠೋರ ತನು ಜೋರ ಪರೈ ರೋರ ರನ, ಕರುನಾ ಕಲಿತ ಮನ ಧಾರಮಿಕ ಧೀರ ಕೋ ॥ ದುರ್ಜನ ಕೋ ಕಾಲಸೋ ಕರಾಲ ಪಾಲ ಸಜ್ಜನ ಕೋ, ಸುಮಿರೇ ಹರನ ಹಾರ ತುಲಸೀ ಕೀ ಪೀರ ಕೋ । ಸೀಯ-ಸುಖ-ದಾಯಕ ದುಲಾರೋ ರಘುನಾಯಕ ಕೋ, ಸೇವಕ ಸಹಾಯಕ ಹೈ ಸಾಹಸೀ ಸಮೀರ ಕೋ ॥10॥

ರಚಿಬೇ ಕೋ ಬಿಧಿ ಜೈಸೇ, ಪಾಲಿಬೇ ಕೋ ಹರಿ ಹರ, ಮೀಚ ಮಾರಿಬೇ ಕೋ, ಜ್ಯಾಈಬೇ ಕೋ ಸುಧಾಪಾನ ಭೋ । ಧರಿಬೇ ಕೋ ಧರನಿ, ತರನಿ ತಮ ದಲಿಬೇ ಕೋ, ಸೋಖಿಬೇ ಕೃಸಾನು ಪೋಷಿಬೇ ಕೋ ಹಿಮ ಭಾನು ಭೋ ॥ ಖಲ ದುಃಖ ದೋಷಿಬೇ ಕೋ, ಜನ ಪರಿತೋಷಿಬೇ ಕೋ, ಮಾಁಗಿಬೋ ಮಲೀನತಾ ಕೋ ಮೋದಕ ದುದಾನ ಭೋ । ಆರತ ಕೀ ಆರತಿ ನಿವಾರಿಬೇ ಕೋ ತಿಹುಁ ಪುರ, ತುಲಸೀ ಕೋ ಸಾಹೇಬ ಹಠೀಲೋ ಹನುಮಾನ ಭೋ ॥11॥

ಸೇವಕ ಸ್ಯೋಕಾಈ ಜಾನಿ ಜಾನಕೀಸ ಮಾನೈ ಕಾನಿ, ಸಾನುಕೂಲ ಸೂಲಪಾನಿ ನವೈ ನಾಥ ನಾಁಕ ಕೋ । ದೇವೀ ದೇವ ದಾನವ ದಯಾವನೇ ಹ್ವೈ ಜೋರೈಂ ಹಾಥ, ಬಾಪುರೇ ಬರಾಕ ಕಹಾ ಔರ ರಾಜಾ ರಾಁಕ ಕೋ ॥ ಜಾಗತ ಸೋವತ ಬೈಠೇ ಬಾಗತ ಬಿನೋದ ಮೋದ, ತಾಕೇ ಜೋ ಅನರ್ಥ ಸೋ ಸಮರ್ಥ ಏಕ ಆಁಕ ಕೋ । ಸಬ ದಿನ ರುರೋ ಪರೈ ಪೂರೋ ಜಹಾಁ ತಹಾಁ ತಾಹಿ, ಜಾಕೇ ಹೈ ಭರೋಸೋ ಹಿಯೇ ಹನುಮಾನ ಹಾಁಕ ಕೋ ॥12॥

ಸಾನುಗ ಸಗೌರಿ ಸಾನುಕೂಲ ಸೂಲಪಾನಿ ತಾಹಿ, ಲೋಕಪಾಲ ಸಕಲ ಲಖನ ರಾಮ ಜಾನಕೀ । ಲೋಕ ಪರಲೋಕ ಕೋ ಬಿಸೋಕ ಸೋ ತಿಲೋಕ ತಾಹಿ, ತುಲಸೀ ತಮಾಇ ಕಹಾ ಕಾಹೂ ಬೀರ ಆನಕೀ ॥ ಕೇಸರೀ ಕಿಸೋರ ಬಂದೀಛೋರ ಕೇ ನೇವಾಜೇ ಸಬ, ಕೀರತಿ ಬಿಮಲ ಕಪಿ ಕರುನಾನಿಧಾನ ಕೀ । ಬಾಲಕ ಜ್ಯೋಂ ಪಾಲಿ ಹೈಂ ಕೃಪಾಲು ಮುನಿ ಸಿದ್ಧತಾ ಕೋ, ಜಾಕೇ ಹಿಯೇ ಹುಲಸತಿ ಹಾಁಕ ಹನುಮಾನ ಕೀ ॥13॥

ಕರುನಾನಿಧಾನ ಬಲಬುದ್ಧಿ ಕೇ ನಿಧಾನ ಹೌ, ಮಹಿಮಾ ನಿಧಾನ ಗುನಜ್ಞಾನ ಕೇ ನಿಧಾನ ಹೌ । ಬಾಮ ದೇವ ರುಪ ಭೂಪ ರಾಮ ಕೇ ಸನೇಹೀ, ನಾಮ, ಲೇತ ದೇತ ಅರ್ಥ ಧರ್ಮ ಕಾಮ ನಿರಬಾನ ಹೌ ॥ ಆಪನೇ ಪ್ರಭಾವ ಸೀತಾರಾಮ ಕೇ ಸುಭಾವ ಸೀಲ, ಲೋಕ ಬೇದ ಬಿಧಿ ಕೇ ಬಿದೂಷ ಹನುಮಾನ ಹೌ । ಮನ ಕೀ ಬಚನ ಕೀ ಕರಮ ಕೀ ತಿಹೂಁ ಪ್ರಕಾರ, ತುಲಸೀ ತಿಹಾರೋ ತುಮ ಸಾಹೇಬ ಸುಜಾನ ಹೌ ॥14॥

ಮನ ಕೋ ಅಗಮ ತನ ಸುಗಮ ಕಿಯೇ ಕಪೀಸ, ಕಾಜ ಮಹಾರಾಜ ಕೇ ಸಮಾಜ ಸಾಜ ಸಾಜೇ ಹೈಮ್ । ದೇವಬಂದೀ ಛೋರ ರನರೋರ ಕೇಸರೀ ಕಿಸೋರ, ಜುಗ ಜುಗ ಜಗ ತೇರೇ ಬಿರದ ಬಿರಾಜೇ ಹೈಮ್ । ಬೀರ ಬರಜೋರ ಘಟಿ ಜೋರ ತುಲಸೀ ಕೀ ಓರ, ಸುನಿ ಸಕುಚಾನೇ ಸಾಧು ಖಲ ಗನ ಗಾಜೇ ಹೈಮ್ । ಬಿಗರೀ ಸಁವಾರ ಅಂಜನೀ ಕುಮಾರ ಕೀಜೇ ಮೋಹಿಂ, ಜೈಸೇ ಹೋತ ಆಯೇ ಹನುಮಾನ ಕೇ ನಿವಾಜೇ ಹೈಮ್ ॥15॥ ಸವೈಯಾ ಜಾನ ಸಿರೋಮನಿ ಹೋ ಹನುಮಾನ ಸದಾ ಜನ ಕೇ ಮನ ಬಾಸ ತಿಹಾರೋ । ಢಾರೋ ಬಿಗಾರೋ ಮೈಂ ಕಾಕೋ ಕಹಾ ಕೇಹಿ ಕಾರನ ಖೀಝತ ಹೌಂ ತೋ ತಿಹಾರೋ ॥ ಸಾಹೇಬ ಸೇವಕ ನಾತೇ ತೋ ಹಾತೋ ಕಿಯೋ ಸೋ ತಹಾಂ ತುಲಸೀ ಕೋ ನ ಚಾರೋ । ದೋಷ ಸುನಾಯೇ ತೈಂ ಆಗೇಹುಁ ಕೋ ಹೋಶಿಯಾರ ಹ್ವೈಂ ಹೋಂ ಮನ ತೋ ಹಿಯ ಹಾರೋ ॥16॥

ತೇರೇ ಥಪೈ ಉಥಪೈ ನ ಮಹೇಸ, ಥಪೈ ಥಿರ ಕೋ ಕಪಿ ಜೇ ಉರ ಘಾಲೇ । ತೇರೇ ನಿಬಾಜೇ ಗರೀಬ ನಿಬಾಜ ಬಿರಾಜತ ಬೈರಿನ ಕೇ ಉರ ಸಾಲೇ ॥ ಸಂಕಟ ಸೋಚ ಸಬೈ ತುಲಸೀ ಲಿಯೇ ನಾಮ ಫಟೈ ಮಕರೀ ಕೇ ಸೇ ಜಾಲೇ । ಬೂಢ ಭಯೇ ಬಲಿ ಮೇರಿಹಿಂ ಬಾರ, ಕಿ ಹಾರಿ ಪರೇ ಬಹುತೈ ನತ ಪಾಲೇ ॥17॥

ಸಿಂಧು ತರೇ ಬಡೇ ಬೀರ ದಲೇ ಖಲ, ಜಾರೇ ಹೈಂ ಲಂಕ ಸೇ ಬಂಕ ಮವಾಸೇ । ತೈಂ ರನಿ ಕೇಹರಿ ಕೇಹರಿ ಕೇ ಬಿದಲೇ ಅರಿ ಕುಂಜರ ಛೈಲ ಛವಾಸೇ ॥ ತೋಸೋ ಸಮತ್ಥ ಸುಸಾಹೇಬ ಸೇಈ ಸಹೈ ತುಲಸೀ ದುಖ ದೋಷ ದವಾ ಸೇ । ಬಾನರಬಾಜ ! ಬಢೇ ಖಲ ಖೇಚರ, ಲೀಜತ ಕ್ಯೋಂ ನ ಲಪೇಟಿ ಲವಾಸೇ ॥18॥

ಅಚ್ಛ ವಿಮರ್ದನ ಕಾನನ ಭಾನಿ ದಸಾನನ ಆನನ ಭಾ ನ ನಿಹಾರೋ । ಬಾರಿದನಾದ ಅಕಂಪನ ಕುಂಭಕರನ ಸೇ ಕುಂಜರ ಕೇಹರಿ ವಾರೋ ॥ ರಾಮ ಪ್ರತಾಪ ಹುತಾಸನ, ಕಚ್ಛ, ವಿಪಚ್ಛ, ಸಮೀರ ಸಮೀರ ದುಲಾರೋ । ಪಾಪ ತೇ ಸಾಪ ತೇ ತಾಪ ತಿಹೂಁ ತೇಂ ಸದಾ ತುಲಸೀ ಕಹ ಸೋ ರಖವಾರೋ ॥19॥

ಘನಾಕ್ಷರೀ ಜಾನತ ಜಹಾನ ಹನುಮಾನ ಕೋ ನಿವಾಜ್ಯೋ ಜನ, ಮನ ಅನುಮಾನಿ ಬಲಿ ಬೋಲ ನ ಬಿಸಾರಿಯೇ । ಸೇವಾ ಜೋಗ ತುಲಸೀ ಕಬಹುಁ ಕಹಾ ಚೂಕ ಪರೀ, ಸಾಹೇಬ ಸುಭಾವ ಕಪಿ ಸಾಹಿಬೀ ಸಂಭಾರಿಯೇ ॥ ಅಪರಾಧೀ ಜಾನಿ ಕೀಜೈ ಸಾಸತಿ ಸಹಸ ಭಾಂತಿ, ಮೋದಕ ಮರೈ ಜೋ ತಾಹಿ ಮಾಹುರ ನ ಮಾರಿಯೇ । ಸಾಹಸೀ ಸಮೀರ ಕೇ ದುಲಾರೇ ರಘುಬೀರ ಜೂ ಕೇ, ಬಾಁಹ ಪೀರ ಮಹಾಬೀರ ಬೇಗಿ ಹೀ ನಿವಾರಿಯೇ ॥20॥

ಬಾಲಕ ಬಿಲೋಕಿ, ಬಲಿ ಬಾರೇಂ ತೇಂ ಆಪನೋ ಕಿಯೋ, ದೀನಬಂಧು ದಯಾ ಕೀನ್ಹೀಂ ನಿರುಪಾಧಿ ನ್ಯಾರಿಯೇ । ರಾವರೋ ಭರೋಸೋ ತುಲಸೀ ಕೇ, ರಾವರೋಈ ಬಲ, ಆಸ ರಾವರೀಯೈ ದಾಸ ರಾವರೋ ವಿಚಾರಿಯೇ ॥ ಬಡೋ ಬಿಕರಾಲ ಕಲಿ ಕಾಕೋ ನ ಬಿಹಾಲ ಕಿಯೋ, ಮಾಥೇ ಪಗು ಬಲಿ ಕೋ ನಿಹಾರಿ ಸೋ ನಿಬಾರಿಯೇ । ಕೇಸರೀ ಕಿಸೋರ ರನರೋರ ಬರಜೋರ ಬೀರ, ಬಾಁಹ ಪೀರ ರಾಹು ಮಾತು ಜ್ಯೌಂ ಪಛಾರಿ ಮಾರಿಯೇ ॥21॥

ಉಥಪೇ ಥಪನಥಿರ ಥಪೇ ಉಥಪನಹಾರ, ಕೇಸರೀ ಕುಮಾರ ಬಲ ಆಪನೋ ಸಂಬಾರಿಯೇ । ರಾಮ ಕೇ ಗುಲಾಮನಿ ಕೋ ಕಾಮ ತರು ರಾಮದೂತ, ಮೋಸೇ ದೀನ ದೂಬರೇ ಕೋ ತಕಿಯಾ ತಿಹಾರಿಯೇ ॥ ಸಾಹೇಬ ಸಮರ್ಥ ತೋ ಸೋಂ ತುಲಸೀ ಕೇ ಮಾಥೇ ಪರ, ಸೋಊ ಅಪರಾಧ ಬಿನು ಬೀರ, ಬಾಁಧಿ ಮಾರಿಯೇ । ಪೋಖರೀ ಬಿಸಾಲ ಬಾಁಹು, ಬಲಿ, ಬಾರಿಚರ ಪೀರ, ಮಕರೀ ಜ್ಯೋಂ ಪಕರಿ ಕೇ ಬದನ ಬಿದಾರಿಯೇ ॥22॥

ರಾಮ ಕೋ ಸನೇಹ, ರಾಮ ಸಾಹಸ ಲಖನ ಸಿಯ, ರಾಮ ಕೀ ಭಗತಿ, ಸೋಚ ಸಂಕಟ ನಿವಾರಿಯೇ । ಮುದ ಮರಕಟ ರೋಗ ಬಾರಿನಿಧಿ ಹೇರಿ ಹಾರೇ, ಜೀವ ಜಾಮವಂತ ಕೋ ಭರೋಸೋ ತೇರೋ ಭಾರಿಯೇ ॥ ಕೂದಿಯೇ ಕೃಪಾಲ ತುಲಸೀ ಸುಪ್ರೇಮ ಪಬ್ಬಯತೇಂ, ಸುಥಲ ಸುಬೇಲ ಭಾಲೂ ಬೈಠಿ ಕೈ ವಿಚಾರಿಯೇ । ಮಹಾಬೀರ ಬಾಁಕುರೇ ಬರಾಕೀ ಬಾಁಹ ಪೀರ ಕ್ಯೋಂ ನ, ಲಂಕಿನೀ ಜ್ಯೋಂ ಲಾತ ಘಾತ ಹೀ ಮರೋರಿ ಮಾರಿಯೇ ॥23॥

ಲೋಕ ಪರಲೋಕಹುಁ ತಿಲೋಕ ನ ವಿಲೋಕಿಯತ, ತೋಸೇ ಸಮರಥ ಚಷ ಚಾರಿಹೂಁ ನಿಹಾರಿಯೇ । ಕರ್ಮ, ಕಾಲ, ಲೋಕಪಾಲ, ಅಗ ಜಗ ಜೀವಜಾಲ, ನಾಥ ಹಾಥ ಸಬ ನಿಜ ಮಹಿಮಾ ಬಿಚಾರಿಯೇ ॥ ಖಾಸ ದಾಸ ರಾವರೋ, ನಿವಾಸ ತೇರೋ ತಾಸು ಉರ, ತುಲಸೀ ಸೋ, ದೇವ ದುಖೀ ದೇಖಿಅತ ಭಾರಿಯೇ । ಬಾತ ತರುಮೂಲ ಬಾಁಹೂಸೂಲ ಕಪಿಕಚ್ಛು ಬೇಲಿ, ಉಪಜೀ ಸಕೇಲಿ ಕಪಿ ಕೇಲಿ ಹೀ ಉಖಾರಿಯೇ ॥24॥

ಕರಮ ಕರಾಲ ಕಂಸ ಭೂಮಿಪಾಲ ಕೇ ಭರೋಸೇ, ಬಕೀ ಬಕ ಭಗಿನೀ ಕಾಹೂ ತೇಂ ಕಹಾ ಡರೈಗೀ । ಬಡೀ ಬಿಕರಾಲ ಬಾಲ ಘಾತಿನೀ ನ ಜಾತ ಕಹಿ, ಬಾಁಹೂ ಬಲ ಬಾಲಕ ಛಬೀಲೇ ಛೋಟೇ ಛರೈಗೀ ॥ ಆಈ ಹೈ ಬನಾಈ ಬೇಷ ಆಪ ಹೀ ಬಿಚಾರಿ ದೇಖ, ಪಾಪ ಜಾಯ ಸಬ ಕೋ ಗುನೀ ಕೇ ಪಾಲೇ ಪರೈಗೀ । ಪೂತನಾ ಪಿಸಾಚಿನೀ ಜ್ಯೌಂ ಕಪಿ ಕಾನ್ಹ ತುಲಸೀ ಕೀ, ಬಾಁಹ ಪೀರ ಮಹಾಬೀರ ತೇರೇ ಮಾರೇ ಮರೈಗೀ ॥25॥

ಭಾಲ ಕೀ ಕಿ ಕಾಲ ಕೀ ಕಿ ರೋಷ ಕೀ ತ್ರಿದೋಷ ಕೀ ಹೈ, ಬೇದನ ಬಿಷಮ ಪಾಪ ತಾಪ ಛಲ ಛಾಁಹ ಕೀ । ಕರಮನ ಕೂಟ ಕೀ ಕಿ ಜಂತ್ರ ಮಂತ್ರ ಬೂಟ ಕೀ, ಪರಾಹಿ ಜಾಹಿ ಪಾಪಿನೀ ಮಲೀನ ಮನ ಮಾಁಹ ಕೀ ॥ ಪೈಹಹಿ ಸಜಾಯ, ನತ ಕಹತ ಬಜಾಯ ತೋಹಿ, ಬಾಬರೀ ನ ಹೋಹಿ ಬಾನಿ ಜಾನಿ ಕಪಿ ನಾಁಹ ಕೀ । ಆನ ಹನುಮಾನ ಕೀ ದುಹಾಈ ಬಲವಾನ ಕೀ, ಸಪಥ ಮಹಾಬೀರ ಕೀ ಜೋ ರಹೈ ಪೀರ ಬಾಁಹ ಕೀ ॥26॥

ಸಿಂಹಿಕಾ ಸಁಹಾರಿ ಬಲ ಸುರಸಾ ಸುಧಾರಿ ಛಲ, ಲಂಕಿನೀ ಪಛಾರಿ ಮಾರಿ ಬಾಟಿಕಾ ಉಜಾರೀ ಹೈ । ಲಂಕ ಪರಜಾರಿ ಮಕರೀ ಬಿದಾರಿ ಬಾರ ಬಾರ, ಜಾತುಧಾನ ಧಾರಿ ಧೂರಿ ಧಾನೀ ಕರಿ ಡಾರೀ ಹೈ ॥ ತೋರಿ ಜಮಕಾತರಿ ಮಂದೋದರೀ ಕಠೋರಿ ಆನೀ, ರಾವನ ಕೀ ರಾನೀ ಮೇಘನಾದ ಮಹತಾರೀ ಹೈ । ಭೀರ ಬಾಁಹ ಪೀರ ಕೀ ನಿಪಟ ರಾಖೀ ಮಹಾಬೀರ, ಕೌನ ಕೇ ಸಕೋಚ ತುಲಸೀ ಕೇ ಸೋಚ ಭಾರೀ ಹೈ ॥27॥

ತೇರೋ ಬಾಲಿ ಕೇಲಿ ಬೀರ ಸುನಿ ಸಹಮತ ಧೀರ, ಭೂಲತ ಸರೀರ ಸುಧಿ ಸಕ್ರ ರವಿ ರಾಹು ಕೀ । ತೇರೀ ಬಾಁಹ ಬಸತ ಬಿಸೋಕ ಲೋಕ ಪಾಲ ಸಬ, ತೇರೋ ನಾಮ ಲೇತ ರಹೈಂ ಆರತಿ ನ ಕಾಹು ಕೀ ॥ ಸಾಮ ದಾಮ ಭೇದ ವಿಧಿ ಬೇದಹೂ ಲಬೇದ ಸಿಧಿ, ಹಾಥ ಕಪಿನಾಥ ಹೀ ಕೇ ಚೋಟೀ ಚೋರ ಸಾಹು ಕೀ । ಆಲಸ ಅನಖ ಪರಿಹಾಸ ಕೈ ಸಿಖಾವನ ಹೈ, ಏತೇ ದಿನ ರಹೀ ಪೀರ ತುಲಸೀ ಕೇ ಬಾಹು ಕೀ ॥28॥

ಟೂಕನಿ ಕೋ ಘರ ಘರ ಡೋಲತ ಕಁಗಾಲ ಬೋಲಿ, ಬಾಲ ಜ್ಯೋಂ ಕೃಪಾಲ ನತ ಪಾಲ ಪಾಲಿ ಪೋಸೋ ಹೈ । ಕೀನ್ಹೀ ಹೈ ಸಁಭಾರ ಸಾರ ಅಁಜನೀ ಕುಮಾರ ಬೀರ, ಆಪನೋ ಬಿಸಾರಿ ಹೈಂ ನ ಮೇರೇಹೂ ಭರೋಸೋ ಹೈ ॥ ಇತನೋ ಪರೇಖೋ ಸಬ ಭಾಂತಿ ಸಮರಥ ಆಜು, ಕಪಿರಾಜ ಸಾಂಚೀ ಕಹೌಂ ಕೋ ತಿಲೋಕ ತೋಸೋ ಹೈ । ಸಾಸತಿ ಸಹತ ದಾಸ ಕೀಜೇ ಪೇಖಿ ಪರಿಹಾಸ, ಚೀರೀ ಕೋ ಮರನ ಖೇಲ ಬಾಲಕನಿ ಕೋಸೋ ಹೈ ॥29॥

ಆಪನೇ ಹೀ ಪಾಪ ತೇಂ ತ್ರಿಪಾತ ತೇಂ ಕಿ ಸಾಪ ತೇಂ, ಬಢೀ ಹೈ ಬಾಁಹ ಬೇದನ ಕಹೀ ನ ಸಹಿ ಜಾತಿ ಹೈ । ಔಷಧ ಅನೇಕ ಜಂತ್ರ ಮಂತ್ರ ಟೋಟಕಾದಿ ಕಿಯೇ, ಬಾದಿ ಭಯೇ ದೇವತಾ ಮನಾಯೇ ಅಧೀಕಾತಿ ಹೈ ॥ ಕರತಾರ, ಭರತಾರ, ಹರತಾರ, ಕರ್ಮ ಕಾಲ, ಕೋ ಹೈ ಜಗಜಾಲ ಜೋ ನ ಮಾನತ ಇತಾತಿ ಹೈ । ಚೇರೋ ತೇರೋ ತುಲಸೀ ತೂ ಮೇರೋ ಕಹ್ಯೋ ರಾಮ ದೂತ, ಢೀಲ ತೇರೀ ಬೀರ ಮೋಹಿ ಪೀರ ತೇಂ ಪಿರಾತಿ ಹೈ ॥30॥

ದೂತ ರಾಮ ರಾಯ ಕೋ, ಸಪೂತ ಪೂತ ವಾಯ ಕೋ, ಸಮತ್ವ ಹಾಥ ಪಾಯ ಕೋ ಸಹಾಯ ಅಸಹಾಯ ಕೋ । ಬಾಁಕೀ ಬಿರದಾವಲೀ ಬಿದಿತ ಬೇದ ಗಾಇಯತ, ರಾವನ ಸೋ ಭಟ ಭಯೋ ಮುಠಿಕಾ ಕೇ ಧಾಯ ಕೋ ॥ ಏತೇ ಬಡೇ ಸಾಹೇಬ ಸಮರ್ಥ ಕೋ ನಿವಾಜೋ ಆಜ, ಸೀದತ ಸುಸೇವಕ ಬಚನ ಮನ ಕಾಯ ಕೋ । ಥೋರೀ ಬಾಁಹ ಪೀರ ಕೀ ಬಡೀ ಗಲಾನಿ ತುಲಸೀ ಕೋ, ಕೌನ ಪಾಪ ಕೋಪ, ಲೋಪ ಪ್ರಕಟ ಪ್ರಭಾಯ ಕೋ ॥31॥

ದೇವೀ ದೇವ ದನುಜ ಮನುಜ ಮುನಿ ಸಿದ್ಧ ನಾಗ, ಛೋಟೇ ಬಡೇ ಜೀವ ಜೇತೇ ಚೇತನ ಅಚೇತ ಹೈಮ್ । ಪೂತನಾ ಪಿಸಾಚೀ ಜಾತುಧಾನೀ ಜಾತುಧಾನ ಬಾಗ, ರಾಮ ದೂತ ಕೀ ರಜಾಈ ಮಾಥೇ ಮಾನಿ ಲೇತ ಹೈಮ್ ॥ ಘೋರ ಜಂತ್ರ ಮಂತ್ರ ಕೂಟ ಕಪಟ ಕುರೋಗ ಜೋಗ, ಹನುಮಾನ ಆನ ಸುನಿ ಛಾಡತ ನಿಕೇತ ಹೈಮ್ । ಕ್ರೋಧ ಕೀಜೇ ಕರ್ಮ ಕೋ ಪ್ರಬೋಧ ಕೀಜೇ ತುಲಸೀ ಕೋ, ಸೋಧ ಕೀಜೇ ತಿನಕೋ ಜೋ ದೋಷ ದುಖ ದೇತ ಹೈಮ್ ॥32॥

ತೇರೇ ಬಲ ಬಾನರ ಜಿತಾಯೇ ರನ ರಾವನ ಸೋಂ, ತೇರೇ ಘಾಲೇ ಜಾತುಧಾನ ಭಯೇ ಘರ ಘರ ಕೇ । ತೇರೇ ಬಲ ರಾಮ ರಾಜ ಕಿಯೇ ಸಬ ಸುರ ಕಾಜ, ಸಕಲ ಸಮಾಜ ಸಾಜ ಸಾಜೇ ರಘುಬರ ಕೇ ॥ ತೇರೋ ಗುನಗಾನ ಸುನಿ ಗೀರಬಾನ ಪುಲಕತ, ಸಜಲ ಬಿಲೋಚನ ಬಿರಂಚಿ ಹರಿಹರ ಕೇ । ತುಲಸೀ ಕೇ ಮಾಥೇ ಪರ ಹಾಥ ಫೇರೋ ಕೀಸ ನಾಥ, ದೇಖಿಯೇ ನ ದಾಸ ದುಖೀ ತೋಸೋ ಕನಿಗರ ಕೇ ॥33॥

ಪಾಲೋ ತೇರೇ ಟೂಕ ಕೋ ಪರೇಹೂ ಚೂಕ ಮೂಕಿಯೇ ನ, ಕೂರ ಕೌಡೀ ದೂಕೋ ಹೌಂ ಆಪನೀ ಓರ ಹೇರಿಯೇ । ಭೋರಾನಾಥ ಭೋರೇ ಹೀ ಸರೋಷ ಹೋತ ಥೋರೇ ದೋಷ, ಪೋಷಿ ತೋಷಿ ಥಾಪಿ ಆಪನೋ ನ ಅವ ಡೇರಿಯೇ ॥ ಅಁಬು ತೂ ಹೌಂ ಅಁಬು ಚೂರ, ಅಁಬು ತೂ ಹೌಂ ಡಿಂಭ ಸೋ ನ, ಬೂಝಿಯೇ ಬಿಲಂಬ ಅವಲಂಬ ಮೇರೇ ತೇರಿಯೇ । ಬಾಲಕ ಬಿಕಲ ಜಾನಿ ಪಾಹಿ ಪ್ರೇಮ ಪಹಿಚಾನಿ, ತುಲಸೀ ಕೀ ಬಾಁಹ ಪರ ಲಾಮೀ ಲೂಮ ಫೇರಿಯೇ ॥34॥

ಘೇರಿ ಲಿಯೋ ರೋಗನಿ, ಕುಜೋಗನಿ, ಕುಲೋಗನಿ ಜ್ಯೌಂ, ಬಾಸರ ಜಲದ ಘನ ಘಟಾ ಧುಕಿ ಧಾಈ ಹೈ । ಬರಸತ ಬಾರಿ ಪೀರ ಜಾರಿಯೇ ಜವಾಸೇ ಜಸ, ರೋಷ ಬಿನು ದೋಷ ಧೂಮ ಮೂಲ ಮಲಿನಾಈ ಹೈ ॥ ಕರುನಾನಿಧಾನ ಹನುಮಾನ ಮಹಾ ಬಲವಾನ, ಹೇರಿ ಹಁಸಿ ಹಾಁಕಿ ಫೂಂಕಿ ಫೌಂಜೈ ತೇ ಉಡಾಈ ಹೈ । ಖಾಯೇ ಹುತೋ ತುಲಸೀ ಕುರೋಗ ರಾಢ ರಾಕಸನಿ, ಕೇಸರೀ ಕಿಸೋರ ರಾಖೇ ಬೀರ ಬರಿಆಈ ಹೈ ॥35॥

ಸವೈಯಾ ರಾಮ ಗುಲಾಮ ತು ಹೀ ಹನುಮಾನ ಗೋಸಾಁಈ ಸುಸಾಁಈ ಸದಾ ಅನುಕೂಲೋ । ಪಾಲ್ಯೋ ಹೌಂ ಬಾಲ ಜ್ಯೋಂ ಆಖರ ದೂ ಪಿತು ಮಾತು ಸೋಂ ಮಂಗಲ ಮೋದ ಸಮೂಲೋ ॥ ಬಾಁಹ ಕೀ ಬೇದನ ಬಾಁಹ ಪಗಾರ ಪುಕಾರತ ಆರತ ಆನಁದ ಭೂಲೋ । ಶ್ರೀ ರಘುಬೀರ ನಿವಾರಿಯೇ ಪೀರ ರಹೌಂ ದರಬಾರ ಪರೋ ಲಟಿ ಲೂಲೋ ॥36॥

ಘನಾಕ್ಷರೀ ಕಾಲ ಕೀ ಕರಾಲತಾ ಕರಮ ಕಠಿನಾಈ ಕೀಧೌ, ಪಾಪ ಕೇ ಪ್ರಭಾವ ಕೀ ಸುಭಾಯ ಬಾಯ ಬಾವರೇ । ಬೇದನ ಕುಭಾಁತಿ ಸೋ ಸಹೀ ನ ಜಾತಿ ರಾತಿ ದಿನ, ಸೋಈ ಬಾಁಹ ಗಹೀ ಜೋ ಗಹೀ ಸಮೀರ ಡಾಬರೇ ॥ ಲಾಯೋ ತರು ತುಲಸೀ ತಿಹಾರೋ ಸೋ ನಿಹಾರಿ ಬಾರಿ, ಸೀಂಚಿಯೇ ಮಲೀನ ಭೋ ತಯೋ ಹೈ ತಿಹುಁ ತಾವರೇ । ಭೂತನಿ ಕೀ ಆಪನೀ ಪರಾಯೇ ಕೀ ಕೃಪಾ ನಿಧಾನ, ಜಾನಿಯತ ಸಬಹೀ ಕೀ ರೀತಿ ರಾಮ ರಾವರೇ ॥37॥

ಪಾಁಯ ಪೀರ ಪೇಟ ಪೀರ ಬಾಁಹ ಪೀರ ಮುಂಹ ಪೀರ, ಜರ ಜರ ಸಕಲ ಪೀರ ಮೀ ಹೈ । ದೇವ ಭೂತ ಪಿತರ ಕರಮ ಖಲ ಕಾಲ ಗ್ರಹ, ಮೋಹಿ ಪರ ದವರಿ ದಮಾನಕ ಸೀ ದೀ ಹೈ ॥ ಹೌಂ ತೋ ಬಿನು ಮೋಲ ಕೇ ಬಿಕಾನೋ ಬಲಿ ಬಾರೇ ಹೀತೇಂ, ಓಟ ರಾಮ ನಾಮ ಕೀ ಲಲಾಟ ಲಿಖಿ ಲೀ ಹೈ । ಕುಁಭಜ ಕೇ ಕಿಂಕರ ಬಿಕಲ ಬೂಢೇ ಗೋಖುರನಿ, ಹಾಯ ರಾಮ ರಾಯ ಐಸೀ ಹಾಲ ಕಹೂಁ ಭೀ ಹೈ ॥38॥

ಬಾಹುಕ ಸುಬಾಹು ನೀಚ ಲೀಚರ ಮರೀಚ ಮಿಲಿ, ಮುಁಹ ಪೀರ ಕೇತುಜಾ ಕುರೋಗ ಜಾತುಧಾನ ಹೈ । ರಾಮ ನಾಮ ಜಪ ಜಾಗ ಕಿಯೋ ಚಹೋಂ ಸಾನುರಾಗ, ಕಾಲ ಕೈಸೇ ದೂತ ಭೂತ ಕಹಾ ಮೇರೇ ಮಾನ ಹೈ ॥ ಸುಮಿರೇ ಸಹಾಯ ರಾಮ ಲಖನ ಆಖರ ದಊಉ, ಜಿನಕೇ ಸಮೂಹ ಸಾಕೇ ಜಾಗತ ಜಹಾನ ಹೈ । ತುಲಸೀ ಸಁಭಾರಿ ತಾಡಕಾ ಸಁಹಾರಿ ಭಾರಿ ಭಟ, ಬೇಧೇ ಬರಗದ ಸೇ ಬನಾಈ ಬಾನವಾನ ಹೈ ॥39॥

ಬಾಲಪನೇ ಸೂಧೇ ಮನ ರಾಮ ಸನಮುಖ ಭಯೋ, ರಾಮ ನಾಮ ಲೇತ ಮಾಁಗಿ ಖಾತ ಟೂಕ ಟಾಕ ಹೌಮ್ । ಪರಯೋ ಲೋಕ ರೀತಿ ಮೇಂ ಪುನೀತ ಪ್ರೀತಿ ರಾಮ ರಾಯ, ಮೋಹ ಬಸ ಬೈಠೋ ತೋರಿ ತರಕಿ ತರಾಕ ಹೌಮ್ ॥ ಖೋಟೇ ಖೋಟೇ ಆಚರನ ಆಚರತ ಅಪನಾಯೋ, ಅಂಜನೀ ಕುಮಾರ ಸೋಧ್ಯೋ ರಾಮಪಾನಿ ಪಾಕ ಹೌಮ್ । ತುಲಸೀ ಗುಸಾಁಈ ಭಯೋ ಭೋಂಡೇ ದಿನ ಭೂಲ ಗಯೋ, ತಾಕೋ ಫಲ ಪಾವತ ನಿದಾನ ಪರಿಪಾಕ ಹೌಮ್ ॥40॥

ಅಸನ ಬಸನ ಹೀನ ಬಿಷಮ ಬಿಷಾದ ಲೀನ, ದೇಖಿ ದೀನ ದೂಬರೋ ಕರೈ ನ ಹಾಯ ಹಾಯ ಕೋ । ತುಲಸೀ ಅನಾಥ ಸೋ ಸನಾಥ ರಘುನಾಥ ಕಿಯೋ, ದಿಯೋ ಫಲ ಸೀಲ ಸಿಂಧು ಆಪನೇ ಸುಭಾಯ ಕೋ ॥ ನೀಚ ಯಹಿ ಬೀಚ ಪತಿ ಪಾಇ ಭರು ಹಾಈಗೋ, ಬಿಹಾಇ ಪ್ರಭು ಭಜನ ಬಚನ ಮನ ಕಾಯ ಕೋ । ತಾ ತೇಂ ತನು ಪೇಷಿಯತ ಘೋರ ಬರತೋರ ಮಿಸ, ಫೂಟಿ ಫೂಟಿ ನಿಕಸತ ಲೋನ ರಾಮ ರಾಯ ಕೋ ॥41॥

ಜೀಓ ಜಗ ಜಾನಕೀ ಜೀವನ ಕೋ ಕಹಾಇ ಜನ, ಮರಿಬೇ ಕೋ ಬಾರಾನಸೀ ಬಾರಿ ಸುರ ಸರಿ ಕೋ । ತುಲಸೀ ಕೇ ದೋಹೂಁ ಹಾಥ ಮೋದಕ ಹೈಂ ಐಸೇ ಠಾಁಊ, ಜಾಕೇ ಜಿಯೇ ಮುಯೇ ಸೋಚ ಕರಿಹೈಂ ನ ಲರಿ ಕೋ ॥ ಮೋ ಕೋ ಝೂಁಟೋ ಸಾಁಚೋ ಲೋಗ ರಾಮ ಕೌ ಕಹತ ಸಬ, ಮೇರೇ ಮನ ಮಾನ ಹೈ ನ ಹರ ಕೋ ನ ಹರಿ ಕೋ । ಭಾರೀ ಪೀರ ದುಸಹ ಸರೀರ ತೇಂ ಬಿಹಾಲ ಹೋತ, ಸೋಊ ರಘುಬೀರ ಬಿನು ಸಕೈ ದೂರ ಕರಿ ಕೋ ॥42॥

ಸೀತಾಪತಿ ಸಾಹೇಬ ಸಹಾಯ ಹನುಮಾನ ನಿತ, ಹಿತ ಉಪದೇಶ ಕೋ ಮಹೇಸ ಮಾನೋ ಗುರು ಕೈ । ಮಾನಸ ಬಚನ ಕಾಯ ಸರನ ತಿಹಾರೇ ಪಾಁಯ, ತುಮ್ಹರೇ ಭರೋಸೇ ಸುರ ಮೈಂ ನ ಜಾನೇ ಸುರ ಕೈ ॥ ಬ್ಯಾಧಿ ಭೂತ ಜನಿತ ಉಪಾಧಿ ಕಾಹು ಖಲ ಕೀ, ಸಮಾಧಿ ಕೀ ಜೈ ತುಲಸೀ ಕೋ ಜಾನಿ ಜನ ಫುರ ಕೈ । ಕಪಿನಾಥ ರಘುನಾಥ ಭೋಲಾನಾಥ ಭೂತನಾಥ, ರೋಗ ಸಿಂಧು ಕ್ಯೋಂ ನ ಡಾರಿಯತ ಗಾಯ ಖುರ ಕೈ ॥43॥

ಕಹೋಂ ಹನುಮಾನ ಸೋಂ ಸುಜಾನ ರಾಮ ರಾಯ ಸೋಂ, ಕೃಪಾನಿಧಾನ ಸಂಕರ ಸೋಂ ಸಾವಧಾನ ಸುನಿಯೇ । ಹರಷ ವಿಷಾದ ರಾಗ ರೋಷ ಗುನ ದೋಷ ಮೀ, ಬಿರಚೀ ಬಿರಂಚೀ ಸಬ ದೇಖಿಯತ ದುನಿಯೇ ॥ ಮಾಯಾ ಜೀವ ಕಾಲ ಕೇ ಕರಮ ಕೇ ಸುಭಾಯ ಕೇ, ಕರೈಯಾ ರಾಮ ಬೇದ ಕಹೇಂ ಸಾಁಚೀ ಮನ ಗುನಿಯೇ । ತುಮ್ಹ ತೇಂ ಕಹಾ ನ ಹೋಯ ಹಾ ಹಾ ಸೋ ಬುಝೈಯೇ ಮೋಹಿಂ, ಹೌಂ ಹೂಁ ರಹೋಂ ಮೌನಹೀ ವಯೋ ಸೋ ಜಾನಿ ಲುನಿಯೇ ॥44॥

हनुमान् बाहुका (बटुका) स्तोत्रं के बारे में

The Hanuman Bahuk is a heartfelt Awadhi poem by Goswami Tulsidas, addressed to Hanuman. It opens by praising him as the one who crossed the ocean, took away Sita's grief, and swallowed the rising sun as a child, with mighty arms and a form fearsome even to Death; he shines like a golden mountain and a crore of young suns. In later verses the poet pours out his own suffering and asks Hanuman, Rama and Shankara to listen with compassion.

रचयिता: Goswami Tulsidas (16th century)

कब पढ़ें: On Tuesdays and Saturdays, on Hanuman Jayanti, and in times of pain or hardship.

क्या आप जानते हैं?

  • "Bahu" means arm: tradition says Tulsidas wrote it in old age, when his arms were in great pain, praying to Hanuman for relief.
  • It is in the Awadhi language, like Tulsidas's Ramcharitmanas and Hanuman Chalisa.
  • It is a prayer of faith and comfort, often recited alongside proper care during illness.

अक्सर पूछे जाने वाले प्रश्न

Who wrote the Hanuman Bahuk?

Goswami Tulsidas, in Awadhi.

Why is it called "Bahuk"?

From "bahu" (arm): tradition says he wrote it while his arms were in pain.

When is it recited?

On Tuesdays, Saturdays and in times of hardship.

उपासना और अध्ययन के लिए प्रस्तुत, भविष्यवाणी के रूप में नहीं। गैर-व्यावसायिक।