MuhurtaNow

सकल जननी स्तवः

Devi · पारंपरिक भक्ति पाठ

అజానంతో యాంతి క్షయమవశమన్యోన్యకలహై- -రమీ మాయాగ్రంథౌ తవ పరిలుఠంతః సమయినః । జగన్మాతర్జన్మజ్వరభయతమః కౌముది వయం నమస్తే కుర్వాణాః శరణముపయామో భగవతీమ్ ॥ 1 ॥

వచస్తర్కాగమ్యస్వరసపరమానందవిభవ- -ప్రబోధాకారాయ ద్యుతితులితనీలోత్పలరుచే । శివాద్యారాధ్యాయ స్తనభరవినమ్రాయ సతతం నమస్తస్మై కస్మైచన భవతు ముగ్ధాయ మహసే ॥ 2 ॥

అనాద్యంతాభేదప్రణయరసికాపి ప్రణయినీ శివస్యాసీర్యత్త్వం పరిణయవిధౌ దేవి గృహిణీ । సవిత్రీ భూతానామపి యదుదభూః శైలతనయా తదేతత్సంసారప్రణయనమహానాటకముఖమ్ ॥ 3 ॥

బ్రువంత్యేకే తత్త్వం భగవతి సదన్యే విదురస- -త్పరే మాతః ప్రాహుస్తవ సదసదన్యే సుకవయః । పరే నైతత్సర్వం సమభిదధతే దేవి సుధియ- -స్తదేతత్త్వన్మాయావిలసితమశేషం నను శివే ॥ 4 ॥

లుఠద్గుంజాహారస్తనభరనమన్మధ్యలతికా- -ముదంచద్ధర్మాంభః కణగుణితవక్త్రాంబుజరుచమ్ । శివం పార్థత్రాణప్రవణమృగయాకారగుణితం శివామన్వగ్యాంతీం శరణమహమన్వేమి శబరీమ్ ॥ 5 ॥

మిథః కేశాకేశిప్రథననిధనాస్తర్కఘటనాః బహుశ్రద్ధాభక్తిప్రణతివిషయాః శాస్త్రవిధయః । ప్రసీద ప్రత్యక్షీభవ గిరిసుతే దేహి శరణం నిరాలంబం చేతః పరిలుఠతి పారిప్లవమిదమ్ ॥ 6 ॥

శునాం వా వహ్నేర్వా ఖగపరిషదో వా యదశనం కదా కేన క్వేతి క్వచిదపి న కశ్చిత్కలయతి । అముష్మిన్విశ్వాసం విజహిహి మమాహ్నాయ వపుషి ప్రపద్యేథాశ్చేతః సకలజననీమేవ శరణమ్ ॥ 7 ॥

తటిత్కోటిజ్యోతిర్ద్యుతిదలితషడ్గ్రంథిగహనం ప్రవిష్టం స్వాధారం పునరపి సుధావృష్టివపుషా । కిమప్యష్టావింశత్కిరణసకలీభూతమనిశం భజే ధామ శ్యామం కుచభరనతం బర్బరకచమ్ ॥ 8 ॥

చతుష్పత్రాంతః షడ్దలపుటభగాంతస్త్రివలయ- -స్ఫురద్విద్యుద్వహ్నిద్యుమణినియుతాభద్యుతిలతే । షడశ్రం భిత్త్వాదౌ దశదలమథ ద్వాదశదలం కలాశ్రం చ ద్వ్యశ్రం గతవతి నమస్తే గిరిసుతే ॥ 9 ॥

కులం కేచిత్ప్రాహుర్వపురకులమన్యే తవ బుధాః పరే తత్సంభేదం సమభిదధతే కౌలమపరే । చతుర్ణామప్యేషాముపరి కిమపి ప్రాహురపరే మహామాయే తత్త్వం తవ కథమమీ నిశ్చినుమహే ॥ 10 ॥

షడధ్వారణ్యానీం ప్రలయరవికోటిప్రతిరుచా రుచా భస్మీకృత్య స్వపదకమలప్రహ్వశిరసామ్ । వితన్వానః శైవం కిమపి వపురిందీవరరుచిః కుచాభ్యామానమ్రస్తవ పురుషకారో విజయతే ॥ 11 ॥

ప్రకాశానందాభ్యామవిదితచరీం మధ్యపదవీం ప్రవిశ్యైతద్ద్వంద్వం రవిశశిసమాఖ్యం కబలయన్ । ప్రపద్యోర్ధ్వం నాదం లయదహనభస్మీకృతకులః ప్రసాదాత్తే జంతుః శివమకులమంబ ప్రవిశతి ॥ 12 ॥

మనుష్యాస్తిర్యంచో మరుత ఇతి లోకత్రయమిదం భవాంభోధౌ మగ్నం త్రిగుణలహరీకోటిలుఠితమ్ । కటాక్షశ్చేద్యత్ర క్వచన తవ మాతః కరుణయా శరీరీ సద్యోఽయం వ్రజతి పరమానందతనుతామ్ ॥ 13 ॥

ప్రియంగుశ్యామాంగీమరుణతరవాసం కిసలయాం సమున్మీలన్ముక్తాఫలవహలనేపథ్యసుభగామ్ । స్తనద్వంద్వస్ఫారస్తబకనమితాం కల్పలతికాం సకృద్ధ్యాయంతస్త్వాం దధతి శివచింతామణిపదమ్ ॥ 14 ॥

షడాధారావర్తైరపరిమితమంత్రోర్మిపటలైః లసన్ముద్రాఫేనైర్బహువిధలసద్దైవతఝషైః । క్రమస్రోతోభిస్త్వం వహసి పరనాదామృతనదీ భవాని ప్రత్యగ్రా శివచిదమృతాబ్ధిప్రణయినీ ॥ 15 ॥

మహీపాథోవహ్నిశ్వసనవియదాత్మేందురవిభి- -ర్వపుర్భిగ్రస్తాశైరపి తవ కియానంబ మహిమా । అమూన్యాలోక్యంతే భగవతి న కుత్రాప్యణుతమా- -మవస్థాం ప్రాప్తాని త్వయి తు పరమవ్యోమవపుషి ॥ 16 ॥

కలామాజ్ఞాం ప్రజ్ఞాం సమయమనుభూతిం సమరసం గురుం పారంపర్యం వినయముపదేశం శివపదమ్ । ప్రమాణం నిర్వాణం ప్రకృతిమభిభూతిం పరగుహాం విధిం విద్యామాహుః సకలజననీమేవ మునయః ॥ 17 ॥

ప్రలీనే శబ్దౌఘే తదను విరతే బిందువిభవే తతస్తత్త్వే చాష్టధ్వనిభిరనపాయిన్యధిగతే । శ్రితే శాక్తే పర్వణ్యనుకలితచిన్మాత్ర గహనాం స్వసంవిత్తిం యోగీ రసయతి శివాఖ్యాం భగవతీమ్ ॥ 18 ॥

పరానందాకారాం నిరవధిశివైశ్వర్యవపుషం నిరాకారాం జ్ఞానప్రకృతిమపరిచ్ఛిన్నకరుణామ్ । సవిత్రీం లోకానాం నిరతిశయధామాస్పదపదాం భవో వా మోక్షో వా భవతు భవతీమేవ భజతామ్ ॥ 19 ॥

జగత్కాయే కృత్వా తదపి హృదయే తచ్చ పురుషే పుమాంసం బిందుస్థం తదపి వియదాఖ్యే చ గహనే । తదేతద్జ్ఞానాఖ్యే తదపి పరమానందగహనే మహావ్యోమాకారే త్వదనుభవశీలో విజయతే ॥ 20 ॥

విధే వేద్యే విద్యే వివిధసమయే వేదగులికే విచిత్రే విశ్వాద్యే వినయసులభే వేదజనని । శివజ్ఞే శూలస్థే శివపదవదాన్యే శివనిధే శివే మాతర్మహ్యం త్వయి వితర భక్తిం నిరుపమామ్ ॥ 21 ॥

విధేర్ముండం హృత్వా యదకురుత పాత్రం కరతలే హరిం శూలప్రోతం యదగమయదంసాభరణతామ్ । అలంచక్రే కంఠం యదపి గరలేనాంబ గిరిశః శివస్థాయాః శక్తేస్తదిదమఖిలం తే విలసితమ్ ॥ 22 ॥

విరించ్యాఖ్యా మాతః సృజసి హరిసంజ్ఞా త్వమవసి త్రిలోకీం రుద్రాఖ్యా హరసి విదధాసీశ్వరదశామ్ । భవంతీ నాదాఖ్యా విహరసి చ పాశౌఘదలనీ త్వమేవైకాఽనేకా భవసి కృతిభేదైర్గిరిసుతే ॥ 23 ॥

మునీనాం చేతోభిః ప్రమృదితకషాయైరపి మనా- -గశక్యం సంస్ప్రష్టుం చకితచకితైరంబ సతతమ్ । శ్రుతీనాం మూర్ధానః ప్రకృతికఠినాః కోమలతరే కథం తే విందంతే పదకిసలయే పార్వతి పదమ్ ॥ 24 ॥

తటిద్వల్లీం నిత్యామమృతసరితం పారరహితాం మలోత్తీర్ణాం జ్యోత్స్నాం ప్రకృతిమగుణగ్రంథిగహనామ్ । గిరాం దూరాం విద్యామవినతకుచాం విశ్వజననీ- -మపర్యంతాం లక్ష్మీమభిదధతి సంతో భగవతీమ్ ॥ 25 ॥

శరీరం క్షిత్యంభః ప్రభృతిరచితం కేవలమచిత్ సుఖం దుఃఖం చాయం కలయతి పుమాంశ్చేతన ఇతి । స్ఫుటం జానానోఽపి ప్రభవతి న దేహీ రహయితుం శరీరాహంకారం తవ సమయబాహ్యో గిరిసుతే ॥ 26 ॥

పితా మాతా భ్రాతా సుహృదనుచరః సద్మ గృహిణీ వపుః క్షేత్రం మిత్రం ధనమపి యదా మాం విజహతి । తదా మే భిందానా సపది భయమోహాంధతమసం మహాజ్యోత్స్నే మాతర్భవ కరుణయా సన్నిధికరీ ॥ 27 ॥

సుతా దక్షస్యాదౌ కిల సకలమాతస్త్వముదభూః సదోషం తం హిత్వా తదను గిరిరాజస్య దుహితా । అనాద్యంతా శంభోరపృథగపి శక్తిర్భగవతీ వివాహాజ్జాయాసీత్యహహ చరితం వేత్తి తవ కః ॥ 28 ॥

కణాస్త్వద్దీప్తీనాం రవిశశికృశానుప్రభృతయః పరం బ్రహ్మ క్షుద్రం తవ నియతమానందకణికా । శివాది క్షిత్యంతం త్రివలయతనోః సర్వముదరే తవాస్తే భక్తస్య స్ఫురసి హృది చిత్రం భగవతి ॥ 29 ॥

పురః పశ్చాదంతర్బహిరపరిమేయం పరిమితం పరం స్థూలం సూక్ష్మం సకలమకులం గుహ్యమగుహమ్ । దవీయో నేదీయః సదసదితి విశ్వం భగవతీ సదా పశ్యంత్యాఖ్యాం వహసి భువనక్షోభజననీమ్ ॥ 30 ॥

ప్రవిశ్య త్వన్మార్గం సహజదయయా దేశికదృశా షడధ్వధ్వాంతౌఘచ్ఛిదురగణనాతీతకరుణామ్ । పరామాజ్ఞాకారాం సపది శివయంతీం శివతనుం స్వమాత్మానం ధన్యాశ్చిరముపలభంతే భగవతీమ్ ॥ 31 ॥

మయూఖాః పూష్ణీవ జ్వలన ఇవ తద్దీప్తికణికాః పయోధౌ కల్లోలాః ప్రతిహతమహిమ్నీవ పృషతః । ఉదేత్యోదేత్యాంబ త్వయి సహ నిజైః సాత్త్వికగుణై- -ర్భజంతే తత్త్వౌఘాః ప్రశమమనుకల్పం పరవశాః ॥ 32 ॥

విధుర్విష్ణుర్బ్రహ్మా ప్రకృతిరణురాత్మా దినకరః స్వభావో జైనేంద్రః సుగతమునిరాకాశమలినః । శివః శక్తిశ్చేతి శ్రుతివిషయతాం తాముపగతాం వికల్పైరేభిస్త్వామభిదధతి సంతో భగవతీమ్ ॥ 33 ॥

శివస్త్వం శక్తిస్త్వం త్వమసి సమయా త్వం సమయినీ త్వమాత్మా త్వం దీక్షా త్వమయమణిమాదిర్గుణగణః । అవిద్యా త్వం విద్యా త్వమసి నిఖిలం త్వం కిమపరం పృథక్తత్త్వం త్వత్తో భగవతి న వీక్షామహ ఇమే ॥ 34 ॥

త్వయాసౌ జానీతే రచయతి భవత్యైవ సతతం త్వయైవేచ్ఛత్యంబ త్వమసి నిఖిలా యస్య తనవః । జగత్సామ్యం శంభోర్వహసి పరమవ్యోమవపుషః తథాప్యర్ధం భూత్వా విహరసి శివస్యేతి కిమిదమ్ ॥ 35 ॥

అసంఖ్యైః ప్రాచీనైర్జనని జననైః కర్మవిలయా- -త్సకృజ్జన్మన్యంతే గురువపుషమాసాద్య గిరిశమ్ । అవాప్యాజ్ఞాం శైవీం శివతనుమపి త్వాం విదితవా- -న్నయేయం త్వత్పూజాస్తుతివిరచనేనైవ దివసాన్ ॥ 36 ॥

యత్షట్పత్రం కమలముదితం తస్య యా కర్ణికాఖ్యా యోనిస్తస్యాః ప్రథితముదరే యత్తదోంకారపీఠమ్ । తస్యాప్యంతః కుచభరనతాం కుండలీతి ప్రసిద్ధాం శ్యామాకారాం సకలజననీం సంతతం భావయామి ॥ 37 ॥

భువి పయసి కృశానౌ మారుతే ఖే శశాంకే సవితరి యజమానేఽప్యష్టధా శక్తిరేకా । వహసి కుచభరాభ్యాం యావనమ్రాపి విశ్వం సకలజనని సా త్వం పాహి మామిత్యవాచ్యమ్ ॥ 38 ॥

ఇతి శ్రీకాళిదాస విరచిత పంచస్తవ్యాం పంచమః సకలజననీస్తవః ।

सकल जननी स्तवः के बारे में

The Sakala Janani Stava, "hymn to the mother of all", is the fifth and last of the five hymns of the Panchastavi, traditionally attributed to Kalidasa, as its colophon states. It opens: not knowing you, the followers of different creeds perish in quarrels with one another, rolling in the knots of your maya; O Mother of the world, moonlight that dispels the darkness of the fever of birth, we bow and take refuge in you. It goes on to praise the Goddess as the radiance of supreme bliss beyond words and logic, dark-blue like a lotus, worshipped by Shiva and the gods.

रचयिता: Traditionally attributed to Kalidasa, as its colophon states

कब पढ़ें: In Sri Vidya and Devi worship, on Fridays and during Navaratri.

क्या आप जानते हैं?

  • The opening verse gently says that quarrels between sects come from not knowing the one Mother of all.
  • The Panchastavi is especially cherished in the Kashmiri Shakta tradition.

अक्सर पूछे जाने वाले प्रश्न

What does "Sakala Janani" mean?

"Mother of all".

Where does it stand in the Panchastavi?

It is the fifth and last hymn.

Who is it attributed to?

Traditionally to Kalidasa, as its colophon states.

उपासना और अध्ययन के लिए प्रस्तुत, भविष्यवाणी के रूप में नहीं। गैर-व्यावसायिक।