MuhurtaNow

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಗೀತಾ ದ್ವಿತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ

Karma Siddhanta · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

జనక ఉవాచ

అహో నిరంజనః శాంతో బోధోఽహం ప్రకృతేః పరః । ఏతావంతమహం కాలం మోహేనైవ విడంబితః ॥ 2-1

యథా ప్రకాశయామ్యేకో దేహమేనం తథా జగత్ । అతో మమ జగత్సర్వమథవా న చ కించన ॥ 2-2॥

స శరీరమహో విశ్వం పరిత్యజ్య మయాధునా । కుతశ్చిత్ కౌశలాద్ ఏవ పరమాత్మా విలోక్యతే ॥ 2-3॥

యథా న తోయతో భిన్నాస్తరంగాః ఫేనబుద్బుదాః । ఆత్మనో న తథా భిన్నం విశ్వమాత్మవినిర్గతమ్ ॥ 2-4॥

తంతుమాత్రో భవేద్ ఏవ పటో యద్వద్ విచారితః । ఆత్మతన్మాత్రమేవేదం తద్వద్ విశ్వం విచారితమ్ ॥ 2-5॥

యథైవేక్షురసే క్లృప్తా తేన వ్యాప్తైవ శర్కరా । తథా విశ్వం మయి క్లృప్తం మయా వ్యాప్తం నిరంతరమ్ ॥ 2-6॥

ఆత్మాజ్ఞానాజ్జగద్భాతి ఆత్మజ్ఞానాన్న భాసతే । రజ్జ్వజ్ఞానాదహిర్భాతి తజ్జ్ఞానాద్ భాసతే న హి ॥ 2-7॥

ప్రకాశో మే నిజం రూపం నాతిరిక్తోఽస్మ్యహం తతః । యదా ప్రకాశతే విశ్వం తదాహం భాస ఏవ హి ॥ 2-8॥

అహో వికల్పితం విశ్వమజ్ఞానాన్మయి భాసతే । రూప్యం శుక్తౌ ఫణీ రజ్జౌ వారి సూర్యకరే యథా ॥ 2-9॥

మత్తో వినిర్గతం విశ్వం మయ్యేవ లయమేష్యతి । మృది కుంభో జలే వీచిః కనకే కటకం యథా ॥ 2-10॥

అహో అహం నమో మహ్యం వినాశో యస్య నాస్తి మే । బ్రహ్మాదిస్తంబపర్యంతం జగన్నాశోఽపి తిష్ఠతః ॥ 2-11॥

అహో అహం నమో మహ్యమేకోఽహం దేహవానపి । క్వచిన్న గంతా నాగంతా వ్యాప్య విశ్వమవస్థితః ॥ 2-12॥

అహో అహం నమో మహ్యం దక్షో నాస్తీహ మత్సమః । అసంస్పృశ్య శరీరేణ యేన విశ్వం చిరం ధృతమ్ ॥ 2-13॥

అహో అహం నమో మహ్యం యస్య మే నాస్తి కించన । అథవా యస్య మే సర్వం యద్ వాఙ్మనసగోచరమ్ ॥ 2-14॥

జ్ఞానం జ్ఞేయం తథా జ్ఞాతా త్రితయం నాస్తి వాస్తవమ్ । అజ్ఞానాద్ భాతి యత్రేదం సోఽహమస్మి నిరంజనః ॥ 2-15॥

ద్వైతమూలమహో దుఃఖం నాన్యత్తస్యాఽస్తి భేషజమ్ । దృశ్యమేతన్ మృషా సర్వమేకోఽహం చిద్రసోమలః ॥ 2-16॥

బోధమాత్రోఽహమజ్ఞానాద్ ఉపాధిః కల్పితో మయా । ఏవం విమృశతో నిత్యం నిర్వికల్పే స్థితిర్మమ ॥ 2-17॥

న మే బంధోఽస్తి మోక్షో వా భ్రాంతిః శాంతా నిరాశ్రయా । అహో మయి స్థితం విశ్వం వస్తుతో న మయి స్థితమ్ ॥ 2-18॥

సశరీరమిదం విశ్వం న కించిదితి నిశ్చితమ్ । శుద్ధచిన్మాత్ర ఆత్మా చ తత్కస్మిన్ కల్పనాధునా ॥ 2-19॥

శరీరం స్వర్గనరకౌ బంధమోక్షౌ భయం తథా । కల్పనామాత్రమేవైతత్ కిం మే కార్యం చిదాత్మనః ॥ 2-20॥

అహో జనసమూహేఽపి న ద్వైతం పశ్యతో మమ । అరణ్యమివ సంవృత్తం క్వ రతిం కరవాణ్యహమ్ ॥ 2-21॥

నాహం దేహో న మే దేహో జీవో నాహమహం హి చిత్ । అయమేవ హి మే బంధ ఆసీద్యా జీవితే స్పృహా ॥ 2-22॥

అహో భువనకల్లోలైర్విచిత్రైర్ద్రాక్ సముత్థితమ్ । మయ్యనంతమహాంభోధౌ చిత్తవాతే సముద్యతే ॥ 2-23॥

మయ్యనంతమహాంభోధౌ చిత్తవాతే ప్రశామ్యతి । అభాగ్యాజ్జీవవణిజో జగత్పోతో వినశ్వరః ॥ 2-24॥

మయ్యనంతమహాంభోధావాశ్చర్యం జీవవీచయః । ఉద్యంతి ఘ్నంతి ఖేలంతి ప్రవిశంతి స్వభావతః ॥ 2-25॥

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಗೀತಾ ದ್ವಿತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಗೀತೆಯ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರರ ಉಪದೇಶದ ನಂತರ ಜನಕರಾಜ ತನ್ನ ಜಾಗೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: "ಅಹೋ! ನಾನು ನಿರಂಜನ, ಶಾಂತ, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಮೀರಿದ ಶುದ್ಧ ಬೋಧ; ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ಮೋಹದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಮೋಸಹೋಗಿದ್ದೆ." ದೇಹವನ್ನು ಬೆಳಗುವಂತೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ತಾನೇ ಬೆಳಗುತ್ತೇನೆ, ಅಪಾರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಜಗತ್ತು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಏಳುತ್ತದೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಮಹರ್ಷಿಗಳು

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಗಾಗಿ, ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಜನಕನ ಉತ್ತರ; ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರರು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ, ಜನಕ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.
  • ಆತ್ಮಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳು ಅಲೆಗಳಂತೆ ಎದ್ದು, ಆಡಿ, ಮುಳುಗುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ನೀಡುತ್ತದೆ.
  • ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಎಂದರೆ "ಎಂಟು ಕಡೆ ಬಾಗಿದವನು"; ಅವರು ಎಂಟು ಬಾಗುಗಳೊಂದಿಗೆ ಜನಿಸಿದರು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಕಥೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವವರು ಯಾರು?

ತನ್ನ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ಜನಕರಾಜ.

"ಅಹೋ" ಏನನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ?

ಆಶ್ಚರ್ಯ: ತನ್ನ ನಿಜಸ್ವರೂಪದ ಅರಿವಿನಿಂದ ಜನಕ ವಿಸ್ಮಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಕೊನೆಯ ಚಿತ್ರ ಯಾವುದು?

ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳು ಏಳುತ್ತವೆ, ಮುಳುಗುತ್ತವೆ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.