ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣ - ದಶಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
Sri Krishna · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
ഓം ശ്രീപരമാത്മനേ നമഃ അഥ ദശമോഽധ്യായഃ വിഭൂതിയോഗഃ
ശ്രീ ഭഗവാനുവാച
ഭൂയ ഏവ മഹാബാഹോ ശൃണു മേ പരമം വചഃ । യത്തേഽഹം പ്രീയമാണായ വക്ഷ്യാമി ഹിതകാമ്യയാ ॥1
ന മേ വിദുഃ സുരഗണാഃ പ്രഭവം ന മഹര്ഷയഃ । അഹമാദിര്ഹി ദേവാനാം മഹര്ഷീണാം ച സർവശഃ ॥2॥
യോ മാമജമനാദിം ച വേത്തി ലോകമഹേശ്വരമ് । അസമ്മൂഢഃ സ മര്ത്യേഷു സർവപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ ॥3॥
ബുദ്ധിര്ജ്ഞാനമസമ്മോഹഃ ക്ഷമാ സത്യം ദമഃ ശമഃ । സുഖം ദുഃഖം ഭവോഽഭാവഃ ഭയം ചാഭയമേവ ച ॥4॥
അഹിംസാ സമതാ തുഷ്ടിഃ തപോ ദാനം യശോഽയശഃ । ഭവംതി ഭാവാ ഭൂതാനാം മത്ത ഏവ പൃഥഗ്വിധാഃ ॥5॥
മഹര്ഷയഃ സപ്ത പൂർവേ ചത്വാരോ മനവസ്തഥാ । മദ്ഭാവാ മാനസാ ജാതാഃ യേഷാം ലോക ഇമാഃ പ്രജാഃ ॥6॥
ഏതാം വിഭൂതിം യോഗം ച മമ യോ വേത്തി തത്ത്വതഃ । സോഽവികംപേന യോഗേന യുജ്യതേ നാത്ര സംശയഃ ॥7॥
അഹം സർവസ്യ പ്രഭവഃ മത്തഃ സർവം പ്രവര്തതേ । ഇതി മത്വാ ഭജംതേ മാം ബുധാ ഭാവസമന്വിതാഃ ॥8॥
മച്ചിത്താ മദ്ഗതപ്രാണാഃ ബോധയംതഃ പരസ്പരമ് । കഥയംതശ്ച മാം നിത്യം തുഷ്യംതി ച രമംതി ച ॥9॥
തേഷാം സതതയുക്താനാം ഭജതാം പ്രീതിപൂർവകമ് । ദദാമി ബുദ്ധിയോഗം തം യേന മാമുപയാംതി തേ ॥10॥
തേഷാമേവാനുകംപാര്ഥമ് അഹമജ്ഞാനജം തമഃ । നാശയാമ്യാത്മഭാവസ്ഥഃ ജ്ഞാനദീപേന ഭാസ്വതാ ॥11॥
അര്ജുന ഉവാച
പരം ബ്രഹ്മ പരം ധാമ പവിത്രം പരമം ഭവാന് । പുരുഷം ശാശ്വതം ദിവ്യമ് ആദിദേവമജം വിഭുമ് ॥12
ആഹുസ്ത്വാമൃഷയഃ സർവേ ദേവര്ഷിര്നാരദസ്തഥാ । അസിതോ ദേവലോ വ്യാസഃ സ്വയം ചൈവ ബ്രവീഷി മേ ॥13॥
സർവമേതദൃതം മന്യേ യന്മാം വദസി കേശവ । ന ഹി തേ ഭഗവന്വ്യക്തിം വിദുര്ദേവാ ന ദാനവാഃ ॥14॥
സ്വയമേവാത്മനാഽഽത്മാനം വേത്ഥ ത്വം പുരുഷോത്തമ । ഭൂതഭാവന ഭൂതേശ ദേവദേവ ജഗത്പതേ ॥15॥
വക്തുമര്ഹസ്യശേഷേണ ദിവ്യാ ഹ്യാത്മവിഭൂതയഃ । യാഭിർവിഭൂതിഭിര്ലോകാന് ഇമാംസ്ത്വം വ്യാപ്യ തിഷ്ഠസി ॥16॥
കഥം വിദ്യാമഹം യോഗിന് ത്വാം സദാ പരിചിംതയന് । കേഷു കേഷു ച ഭാവേഷു ചിംത്യോഽസി ഭഗവന്മയാ ॥17॥
വിസ്തരേണാത്മനോ യോഗം വിഭൂതിം ച ജനാര്ദന । ഭൂയഃ കഥയ തൃപ്തിര്ഹി ശൃണ്വതോ നാസ്തി മേഽമൃതമ് ॥18॥
ശ്രീ ഭഗവാനുവാച
ഹംത തേ കഥയിഷ്യാമി ദിവ്യാ ഹ്യാത്മവിഭൂതയഃ । പ്രാധാന്യതഃ കുരുശ്രേഷ്ഠ നാസ്ത്യംതോ വിസ്തരസ്യ മേ ॥19
അഹമാത്മാ ഗുഡാകേശ സർവഭൂതാശയസ്ഥിതഃ । അഹമാദിശ്ച മധ്യം ച ഭൂതാനാമംത ഏവ ച ॥20॥
ആദിത്യാനാമഹം വിഷ്ണുഃ ജ്യോതിഷാം രവിരംശുമാന് । മരീചിര്മരുതാമസ്മി നക്ഷത്രാണാമഹം ശശീ ॥21॥
വേദാനാം സാമവേദോഽസ്മി ദേവാനാമസ്മി വാസവഃ । ഇംദ്രിയാണാം മനശ്ചാസ്മി ഭൂതാനാമസ്മി ചേതനാ ॥22॥
രുദ്രാണാം ശംകരശ്ചാസ്മി വിത്തേശോ യക്ഷരക്ഷസാമ് । വസൂനാം പാവകശ്ചാസ്മി മേരുഃ ശിഖരിണാമഹമ് ॥23॥
പുരോധസാം ച മുഖ്യം മാം വിദ്ധി പാര്ഥ ബൃഹസ്പതിമ് । സേനാനീനാമഹം സ്കംദഃ സരസാമസ്മി സാഗരഃ ॥24॥
മഹര്ഷീണാം ഭൃഗുരഹം ഗിരാമസ്മ്യേകമക്ഷരമ് । യജ്ഞാനാം ജപയജ്ഞോഽസ്മി സ്ഥാവരാണാം ഹിമാലയഃ ॥25॥
അശ്വത്ഥഃ സർവവൃക്ഷാണാം ദേവര്ഷീണാം ച നാരദഃ । ഗംധർവാണാം ചിത്രരഥഃ സിദ്ധാനാം കപിലോ മുനിഃ ॥26॥
ഉച്ചൈഃ ശ്രവസമശ്വാനാം വിദ്ധി മാമമൃതോദ്ഭവമ് । ഐരാവതം ഗജേംദ്രാണാം നരാണാം ച നരാധിപമ് ॥27॥
ആയുധാനാം അഹം വജ്രം ധേനൂനാമസ്മി കാമധുക് । പ്രജനശ്ചാസ്മി കംദര്പഃ സര്പാണാമസ്മി വാസുകിഃ ॥28॥
അനംതശ്ചാസ്മി നാഗാനാം വരുണോ യാദസാമഹമ് । പിതൄണാമര്യമാ ചാസ്മി യമഃ സംയമതാമഹമ് ॥29॥
പ്രഹ്ലാദശ്ചാസ്മി ദൈത്യാനാം കാലഃ കലയതാമഹമ് । മൃഗാണാം ച മൃഗേംദ്രോഽഹം വൈനതേയശ്ച പക്ഷിണാമ് ॥30॥
പവനഃ പവതാമസ്മി രാമഃ ശസ്ത്രഭൃതാമഹമ് । ഝഷാണാം മകരശ്ചാസ്മി സ്രോതസാമസ്മി ജാഹ്നവീ ॥31॥
സര്ഗാണാമാദിരംതശ്ച മധ്യം ചൈവാഹമര്ജുന । അധ്യാത്മവിദ്യാ വിദ്യാനാം വാദഃ പ്രവദതാമഹമ് ॥32॥
അക്ഷരാണാമകാരോഽസ്മി ദ്വംദ്വഃ സാമാസികസ്യ ച । അഹമേവാക്ഷയഃ കാലഃ ധാതാഽഹം വിശ്വതോമുഖഃ ॥33॥
മൃത്യുഃ സർവഹരശ്ചാഹമ് ഉദ്ഭവശ്ച ഭവിഷ്യതാമ് । കീര്തിഃ ശ്രീർവാക്ച നാരീണാം സ്മൃതിര്മേധാ ധൃതിഃ ക്ഷമാ ॥34॥
ബൃഹത്സാമ തഥാ സാമ്നാം ഗായത്രീ ഛംദസാമഹമ് । മാസാനാം മാര്ഗശീര്ഷോഽഹമ് ഋതൂനാം കുസുമാകരഃ ॥35॥
ദ്യൂതം ഛലയതാമസ്മി തേജസ്തേജസ്വിനാമഹമ് । ജയോഽസ്മി വ്യവസായോഽസ്മി സത്ത്വം സത്ത്വവതാമഹമ് ॥36॥
വൃഷ്ണീനാം വാസുദേവോഽസ്മി പാംഡവാനാം ധനംജയഃ । മുനീനാമപ്യഹം വ്യാസഃ കവീനാമുശനാ കവിഃ ॥37॥
ദംഡോ ദമയതാമസ്മി നീതിരസ്മി ജിഗീഷതാമ് । മൌനം ചൈവാസ്മി ഗുഹ്യാനാം ജ്ഞാനം ജ്ഞാനവതാമഹമ് ॥38॥
യച്ചാപി സർവഭൂതാനാം ബീജം തദഹമര്ജുന । ന തദസ്തി വിനാ യത്സ്യാത് മയാ ഭൂതം ചരാചരമ് ॥39॥
നാംതോഽസ്തി മമ ദിവ്യാനാം വിഭൂതീനാം പരംതപ । ഏഷ തൂദ്ദേശതഃ പ്രോക്തഃ വിഭൂതേർവിസ്തരോ മയാ ॥40॥
യദ്യദ്വിഭൂതിമത്സത്ത്വം ശ്രീമദൂര്ജിതമേവ വാ । തത്തദേവാവഗച്ഛ ത്വം മമ തേജോഽമ്ശസംഭവമ് ॥41॥
അഥവാ ബഹുനൈതേന കിം ജ്ഞാതേന തവാര്ജുന । വിഷ്ടഭ്യാഹമിദം കൃത്സ്നമ് ഏകാംശേന സ്ഥിതോ ജഗത് ॥42॥
॥ ഓം തത്സദിതി ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാസു ഉപനിഷത്സു ബ്രഹ്മവിദ്യായാം യോഗശാസ്ത്രേ ശ്രീകൃഷ്ണാര്ജുനസംവാദേ വിഭൂതിയോഗോ നാമ ദശമോഽധ്യായഃ ॥
ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣ - ದಶಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ
ಇದು ಪಾರಾಯಣಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ವಿಭೂತಿಯೋಗ. ಕೃಷ್ಣ ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ವಿಭೂತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ತಾನೇ ಎಲ್ಲದರ ಮೂಲ; ಇದನ್ನು ಬಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿಯೋಗ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಅರ್ಜುನ ಬಯಸುತ್ತಾನೆ; ಕೃಷ್ಣ ಮುಖ್ಯ ವಿಭೂತಿಗಳನ್ನು ಹೆಸರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಆದಿತ್ಯರಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು, ಜ್ಯೋತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮ, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಮೇರು, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗೆ, ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ "ಅ", ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ವಸಂತ; ವೈಭವ, ಸೌಂದರ್ಯ, ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳದ್ದೆಲ್ಲ ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಅಂಶದಿಂದ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಮೂಲ: ಮಹಾಭಾರತ, ಭೀಷ್ಮಪರ್ವ (ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ೧೦ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ಗೀತಾಜಯಂತಿ ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿಯಂದು.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ೮ ರಿಂದ ೧೧ನೇ ಶ್ಲೋಕಗಳು "ಅಹಂ ಸರ್ವಸ್ಯ ಪ್ರಭವೋ" ಭಕ್ತಿ ಬೋಧಕರಿಂದ ಗೀತೆಯ ಹೃದಯ ಎನಿಸಿವೆ.
- ೪೧ನೇ ಶ್ಲೋಕ ವೈಭವ, ಸಮೃದ್ಧಿ, ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳದ್ದೆಲ್ಲ ಕೃಷ್ಣನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಅಂಶದಿಂದ ಬಂದದ್ದು ಎನ್ನುತ್ತದೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ವಿಭೂತಿ ಎಂದರೇನು?
ಭಗವಂತನ ದಿವ್ಯ ವೈಭವ ಅಥವಾ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ.
ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಯಾವುದು?
ಗಂಗೆ.
ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಯಾವುದು?
ವಸಂತ (ಕುಸುಮಾಕರ).
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು