MuhurtaNow

ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣ - ನವಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

Sri Krishna · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

ഓം ശ്രീപരമാത്മനേ നമഃ അഥ നവമോഽധ്യായഃ രാജവിദ്യാരാജഗുഹ്യയോഗഃ

ശ്രീ ഭഗവാനുവാച

ഇദം തു തേ ഗുഹ്യതമം പ്രവക്ഷ്യാമ്യനസൂയവേ । ജ്ഞാനം വിജ്ഞാനസഹിതം യജ്ജ്ഞാത്വാ മോക്ഷ്യസേഽശുഭാത്॥1

രാജവിദ്യാ രാജഗുഹ്യം പവിത്രമിദമുത്തമമ് । പ്രത്യക്ഷാവഗമം ധര്മ്യം സുസുഖം കര്തുമവ്യയമ് ॥2॥

അശ്രദ്ദധാനാഃ പുരുഷാഃ ധര്മസ്യാസ്യ പരംതപ । അപ്രാപ്യ മാം നിവര്തംതേ മൃത്യുസംസാരവര്ത്മനി ॥3॥

മയാ തതമിദം സർവം ജഗദവ്യക്തമൂര്തിനാ । മത്‌സ്ഥാനി സർവഭൂതാനി ന ചാഹം തേഷ്വവസ്ഥിതഃ ॥4॥

ന ച മത്‌സ്ഥാനി ഭൂതാനി പശ്യ മേ യോഗമൈശ്വരമ് । ഭൂതഭൃന്ന ച ഭൂതസ്ഥഃ മമാത്മാ ഭൂതഭാവനഃ ॥5॥

യഥാഽഽകാശസ്ഥിതോ നിത്യം വായുഃ സർവത്രഗോ മഹാന് । തഥാ സർവാണി ഭൂതാനി മത്‌സ്ഥാനീത്യുപധാരയ ॥6॥

സർവഭൂതാനി കൌംതേയ പ്രകൃതിം യാംതി മാമികാമ് । കല്പക്ഷയേ പുനസ്താനി കല്പാദൌ വിസൃജാമ്യഹമ് ॥7॥

പ്രകൃതിം സ്വാമവഷ്ടഭ്യ വിസൃജാമി പുനഃ പുനഃ । ഭൂതഗ്രാമമിമം കൃത്സ്നമ് അവശം പ്രകൃതേർവശാത് ॥8॥

ന ച മാം താനി കര്മാണി നിബധ്നംതി ധനംജയ । ഉദാസീനവദാസീനമ് അസക്തം തേഷു കര്മസു ॥9॥

മയാധ്യക്ഷേണ പ്രകൃതിഃ സൂയതേ സചരാചരമ് । ഹേതുനാഽനേന കൌംതേയ ജഗദ്വിപരിവര്തതേ ॥10॥

അവജാനംതി മാം മൂഢാഃ മാനുഷീം തനുമാശ്രിതമ് । പരം ഭാവമജാനംതഃ മമ ഭൂതമഹേശ്വരമ് ॥11॥

മോഘാശാ മോഘകര്മാണഃ മോഘജ്ഞാനാ വിചേതസഃ । രാക്ഷസീമാസുരീം ചൈവ പ്രകൃതിം മോഹിനീം ശ്രിതാഃ ॥12॥

മഹാത്മാനസ്തു മാം പാര്ഥ ദൈവീം പ്രകൃതിമാശ്രിതാഃ । ഭജംത്യനന്യമനസഃ ജ്ഞാത്വാ ഭൂതാദിമവ്യയമ് ॥13॥

സതതം കീര്തയംതോ മാം യതംതശ്ച ദൃഢവ്രതാഃ । നമസ്യംതശ്ച മാം ഭക്ത്യാ നിത്യയുക്താ ഉപാസതേ ॥14॥

ജ്ഞാനയജ്ഞേന ചാപ്യന്യേ യജംതോ മാമുപാസതേ । ഏകത്വേന പൃഥക്ത്വേന ബഹുധാ വിശ്വതോമുഖമ് ॥15॥

അഹം ക്രതുരഹം യജ്ഞഃ സ്വധാഹമഹമൌഷധമ് । മംത്രോഽഹമഹമേവാജ്യമ് അഹമഗ്നിരഹം ഹുതമ് ॥16॥

പിതാഽഹമസ്യ ജഗതഃ മാതാ ധാതാ പിതാമഹഃ । വേദ്യം പവിത്രമോംകാരഃ ഋക്സാമ യജുരേവ ച ॥17॥

ഗതിര്ഭര്താ പ്രഭുഃ സാക്ഷീ നിവാസഃ ശരണം സുഹൃത് । പ്രഭവഃ പ്രലയഃ സ്ഥാനം നിധാനം ബീജമവ്യയമ് ॥18॥

തപാമ്യഹമഹം വര്ഷം നിഗൃഹ്ണാമ്യുത്സൃജാമി ച । അമൃതം ചൈവ മൃത്യുശ്ച സദസച്ചാഹമര്ജുന ॥19॥

ത്രൈവിദ്യാ മാം സോമപാഃ പൂതപാപാഃ യജ്ഞൈരിഷ്ട്വാ സ്വര്ഗതിം പ്രാര്ഥയംതേ । തേ പുണ്യമാസാദ്യ സുരേംദ്രലോകമ് അശ്നംതി ദിവ്യാംദിവി ദേവഭോഗാന് ॥20॥

തേ തം ഭുക്ത്വാ സ്വര്ഗലോകം വിശാലം ക്ഷീണേ പുണ്യേ മര്ത്യലോകം വിശംതി । ഏവം ത്രയീധര്മമനുപ്രപന്നാഃ ഗതാഗതം കാമകാമാ ലഭംതേ ॥21॥

അനന്യാശ്ചിംതയംതോ മാം യേ ജനാഃ പര്യുപാസതേ । തേഷാം നിത്യാഭിയുക്താനാം യോഗക്ഷേമം വഹാമ്യഹമ് ॥22॥

യേഽപ്യന്യദേവതാ ഭക്താഃ യജംതേ ശ്രദ്ധയാന്വിതാഃ । തേഽപി മാമേവ കൌംതേയ യജംത്യവിധിപൂർവകമ് ॥23॥

അഹം ഹി സർവയജ്ഞാനാം ഭോക്താ ച പ്രഭുരേവ ച । ന തു മാമഭിജാനംതി തത്ത്വേനാതശ്ച്യവംതി തേ ॥24॥

യാംതി ദേവവ്രതാ ദേവാന് പിതൄന്യാംതി പിതൃവ്രതാഃ । ഭൂതാനി യാംതി ഭൂതേജ്യാഃ യാംതി മദ്യാജിനോഽപി മാമ് ॥25॥

പത്രം പുഷ്പം ഫലം തോയം യോ മേ ഭക്ത്യാ പ്രയച്ഛതി । തദഹം ഭക്ത്യുപഹൃതമ് അശ്നാമി പ്രയതാത്മനഃ ॥26॥

യത്കരോഷി യദശ്നാസി യജ്ജുഹോഷി ദദാസി യത് । യത്തപസ്യസി കൌംതേയ തത്കുരുഷ്വ മദര്പണമ് ॥27॥

ശുഭാശുഭഫലൈരേവം മോക്ഷ്യസേ കര്മബംധനൈഃ । സന്ന്യാസയോഗയുക്താത്മാ വിമുക്തോ മാമുപൈഷ്യസി ॥28॥

സമോഽഹം സർവഭൂതേഷു ന മേ ദ്വേഷ്യോഽസ്തി ന പ്രിയഃ । യേ ഭജംതി തു മാം ഭക്ത്യാ മയി തേ തേഷു ചാപ്യഹമ് ॥29॥

അപി ചേത്സുദുരാചാരഃ ഭജതേ മാമനന്യഭാക് । സാധുരേവ സ മംതവ്യഃ സമ്യഗ്വ്യവസിതോ ഹി സഃ ॥30॥

ക്ഷിപ്രം ഭവതി ധര്മാത്മാ ശശ്വച്ഛാംതിം നിഗച്ഛതി । കൌംതേയ പ്രതി ജാനീഹി ന മേ ഭക്തഃ പ്രണശ്യതി ॥31॥

മാം ഹി പാര്ഥ വ്യപാശ്രിത്യ യേഽപി സ്യുഃ പാപയോനയഃ । സ്ത്രിയോ വൈശ്യാസ്തഥാ ശൂദ്രാഃ തേഽപി യാംതി പരാം ഗതിമ് ॥32॥

കിം പുനര്ബ്രാഹ്മണാഃ പുണ്യാഃ ഭക്താ രാജര്ഷയസ്തഥാ । അനിത്യമസുഖം ലോകമ് ഇമം പ്രാപ്യ ഭജസ്വ മാമ് ॥33॥

മന്മനാ ഭവ മദ്ഭക്തഃ മദ്യാജീ മാം നമസ്കുരു । മാമേവൈഷ്യസി യുക്ത്വൈവമ് ആത്മാനം മത്പരായണഃ ॥34॥

॥ ഓം തത്സദിതി ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാസു ഉപനിഷത്സു ബ്രഹ്മവിദ്യായാം യോഗശാസ്ത്രേ ശ്രീകൃഷ്ണാര്ജുനസംവാദേ രാജവിദ്യാരാജഗുഹ്യയോഗോ നാമ നവമോഽധ്യായഃ ॥

ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣ - ನವಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ

ಇದು ಪಾರಾಯಣಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ರಾಜವಿದ್ಯಾರಾಜಗುಹ್ಯಯೋಗ. ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣ ವಿಜ್ಞಾನಸಹಿತ ಪರಮ ರಹಸ್ಯ ಜ್ಞಾನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ: ಅವ್ಯಕ್ತರೂಪದಿಂದ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಅವನಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತ; ಕಲ್ಪಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಅವನ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಮರಳುತ್ತವೆ, ಕಲ್ಪಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸೃಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನೇ ಕ್ರತು, ಯಜ್ಞ, ಮಂತ್ರ, ಅಗ್ನಿ; ಜಗತ್ತಿನ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಪಿತಾಮಹ. ಅನನ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸುವವರನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಎಲೆಯನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮೂಲ: ಮಹಾಭಾರತ, ಭೀಷ್ಮಪರ್ವ (ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ೯ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ಗೀತಾಜಯಂತಿ ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿಯಂದು.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ೩೪ನೇ ಶ್ಲೋಕ "ಮನ್ಮನಾ ಭವ ಮದ್ಭಕ್ತೋ" ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಡಲು ಕರೆಯೊಡನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಸುತ್ತದೆ; ಈ ಪದಗಳು ೧೮ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮರಳುತ್ತವೆ.
  • ೧೬ನೇ ಶ್ಲೋಕ "ಅಹಂ ಕ್ರತುರಹಂ ಯಜ್ಞಃ" ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ವೈದಿಕ ಯಜ್ಞದ ಪ್ರತಿ ಅಂಗದೊಡನೆ ಏಕೀಕರಿಸುತ್ತದೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಕೃಷ್ಣ ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ?

ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ.

೧೬ನೇ ಶ್ಲೋಕ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?

ಕೃಷ್ಣನೇ ಕ್ರತು, ಯಜ್ಞ, ಹವಿಸ್ಸು ಎಂದು.

ಅಧ್ಯಾಯ ಹೇಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ?

"ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಡು, ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗು."

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.