MuhurtaNow

ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣ - ನವಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

Sri Krishna · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

ఓం శ్రీపరమాత్మనే నమః అథ నవమోఽధ్యాయః రాజవిద్యారాజగుహ్యయోగః

శ్రీ భగవానువాచ

ఇదం తు తే గుహ్యతమం ప్రవక్ష్యామ్యనసూయవే । జ్ఞానం విజ్ఞానసహితం యజ్జ్ఞాత్వా మోక్ష్యసేఽశుభాత్॥1

రాజవిద్యా రాజగుహ్యం పవిత్రమిదముత్తమమ్ । ప్రత్యక్షావగమం ధర్మ్యం సుసుఖం కర్తుమవ్యయమ్ ॥2॥

అశ్రద్దధానాః పురుషాః ధర్మస్యాస్య పరంతప । అప్రాప్య మాం నివర్తంతే మృత్యుసంసారవర్త్మని ॥3॥

మయా తతమిదం సర్వం జగదవ్యక్తమూర్తినా । మత్‌స్థాని సర్వభూతాని న చాహం తేష్వవస్థితః ॥4॥

న చ మత్‌స్థాని భూతాని పశ్య మే యోగమైశ్వరమ్ । భూతభృన్న చ భూతస్థః మమాత్మా భూతభావనః ॥5॥

యథాఽఽకాశస్థితో నిత్యం వాయుః సర్వత్రగో మహాన్ । తథా సర్వాణి భూతాని మత్‌స్థానీత్యుపధారయ ॥6॥

సర్వభూతాని కౌంతేయ ప్రకృతిం యాంతి మామికామ్ । కల్పక్షయే పునస్తాని కల్పాదౌ విసృజామ్యహమ్ ॥7॥

ప్రకృతిం స్వామవష్టభ్య విసృజామి పునః పునః । భూతగ్రామమిమం కృత్స్నం అవశం ప్రకృతేర్వశాత్ ॥8॥

న చ మాం తాని కర్మాణి నిబధ్నంతి ధనంజయ । ఉదాసీనవదాసీనం అసక్తం తేషు కర్మసు ॥9॥

మయాధ్యక్షేణ ప్రకృతిః సూయతే సచరాచరమ్ । హేతునాఽనేన కౌంతేయ జగద్విపరివర్తతే ॥10॥

అవజానంతి మాం మూఢాః మానుషీం తనుమాశ్రితమ్ । పరం భావమజానంతః మమ భూతమహేశ్వరమ్ ॥11॥

మోఘాశా మోఘకర్మాణః మోఘజ్ఞానా విచేతసః । రాక్షసీమాసురీం చైవ ప్రకృతిం మోహినీం శ్రితాః ॥12॥

మహాత్మానస్తు మాం పార్థ దైవీం ప్రకృతిమాశ్రితాః । భజంత్యనన్యమనసః జ్ఞాత్వా భూతాదిమవ్యయమ్ ॥13॥

సతతం కీర్తయంతో మాం యతంతశ్చ దృఢవ్రతాః । నమస్యంతశ్చ మాం భక్త్యా నిత్యయుక్తా ఉపాసతే ॥14॥

జ్ఞానయజ్ఞేన చాప్యన్యే యజంతో మాముపాసతే । ఏకత్వేన పృథక్త్వేన బహుధా విశ్వతోముఖమ్ ॥15॥

అహం క్రతురహం యజ్ఞః స్వధాహమహమౌషధమ్ । మంత్రోఽహమహమేవాజ్యం అహమగ్నిరహం హుతమ్ ॥16॥

పితాఽహమస్య జగతః మాతా ధాతా పితామహః । వేద్యం పవిత్రమోంకారః ఋక్సామ యజురేవ చ ॥17॥

గతిర్భర్తా ప్రభుః సాక్షీ నివాసః శరణం సుహృత్ । ప్రభవః ప్రలయః స్థానం నిధానం బీజమవ్యయమ్ ॥18॥

తపామ్యహమహం వర్షం నిగృహ్ణామ్యుత్సృజామి చ । అమృతం చైవ మృత్యుశ్చ సదసచ్చాహమర్జున ॥19॥

త్రైవిద్యా మాం సోమపాః పూతపాపాః యజ్ఞైరిష్ట్వా స్వర్గతిం ప్రార్థయంతే । తే పుణ్యమాసాద్య సురేంద్రలోకం అశ్నంతి దివ్యాందివి దేవభోగాన్ ॥20॥

తే తం భుక్త్వా స్వర్గలోకం విశాలం క్షీణే పుణ్యే మర్త్యలోకం విశంతి । ఏవం త్రయీధర్మమనుప్రపన్నాః గతాగతం కామకామా లభంతే ॥21॥

అనన్యాశ్చింతయంతో మాం యే జనాః పర్యుపాసతే । తేషాం నిత్యాభియుక్తానాం యోగక్షేమం వహామ్యహమ్ ॥22॥

యేఽప్యన్యదేవతా భక్తాః యజంతే శ్రద్ధయాన్వితాః । తేఽపి మామేవ కౌంతేయ యజంత్యవిధిపూర్వకమ్ ॥23॥

అహం హి సర్వయజ్ఞానాం భోక్తా చ ప్రభురేవ చ । న తు మామభిజానంతి తత్త్వేనాతశ్చ్యవంతి తే ॥24॥

యాంతి దేవవ్రతా దేవాన్ పితౄన్యాంతి పితృవ్రతాః । భూతాని యాంతి భూతేజ్యాః యాంతి మద్యాజినోఽపి మామ్ ॥25॥

పత్రం పుష్పం ఫలం తోయం యో మే భక్త్యా ప్రయచ్ఛతి । తదహం భక్త్యుపహృతం అశ్నామి ప్రయతాత్మనః ॥26॥

యత్కరోషి యదశ్నాసి యజ్జుహోషి దదాసి యత్ । యత్తపస్యసి కౌంతేయ తత్కురుష్వ మదర్పణమ్ ॥27॥

శుభాశుభఫలైరేవం మోక్ష్యసే కర్మబంధనైః । సన్న్యాసయోగయుక్తాత్మా విముక్తో మాముపైష్యసి ॥28॥

సమోఽహం సర్వభూతేషు న మే ద్వేష్యోఽస్తి న ప్రియః । యే భజంతి తు మాం భక్త్యా మయి తే తేషు చాప్యహమ్ ॥29॥

అపి చేత్సుదురాచారః భజతే మామనన్యభాక్ । సాధురేవ స మంతవ్యః సమ్యగ్వ్యవసితో హి సః ॥30॥

క్షిప్రం భవతి ధర్మాత్మా శశ్వచ్ఛాంతిం నిగచ్ఛతి । కౌంతేయ ప్రతి జానీహి న మే భక్తః ప్రణశ్యతి ॥31॥

మాం హి పార్థ వ్యపాశ్రిత్య యేఽపి స్యుః పాపయోనయః । స్త్రియో వైశ్యాస్తథా శూద్రాః తేఽపి యాంతి పరాం గతిమ్ ॥32॥

కిం పునర్బ్రాహ్మణాః పుణ్యాః భక్తా రాజర్షయస్తథా । అనిత్యమసుఖం లోకం ఇమం ప్రాప్య భజస్వ మామ్ ॥33॥

మన్మనా భవ మద్భక్తః మద్యాజీ మాం నమస్కురు । మామేవైష్యసి యుక్త్వైవం ఆత్మానం మత్పరాయణః ॥34॥

॥ ఓం తత్సదితి శ్రీమద్భగవద్గీతాసు ఉపనిషత్సు బ్రహ్మవిద్యాయాం యోగశాస్త్రే శ్రీకృష్ణార్జునసంవాదే రాజవిద్యారాజగుహ్యయోగో నామ నవమోఽధ్యాయః ॥

ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣ - ನವಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ

ಇದು ಪಾರಾಯಣಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ರಾಜವಿದ್ಯಾರಾಜಗುಹ್ಯಯೋಗ. ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣ ವಿಜ್ಞಾನಸಹಿತ ಪರಮ ರಹಸ್ಯ ಜ್ಞಾನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ: ಅವ್ಯಕ್ತರೂಪದಿಂದ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಅವನಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತ; ಕಲ್ಪಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಅವನ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಮರಳುತ್ತವೆ, ಕಲ್ಪಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸೃಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನೇ ಕ್ರತು, ಯಜ್ಞ, ಮಂತ್ರ, ಅಗ್ನಿ; ಜಗತ್ತಿನ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಪಿತಾಮಹ. ಅನನ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸುವವರನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಎಲೆಯನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮೂಲ: ಮಹಾಭಾರತ, ಭೀಷ್ಮಪರ್ವ (ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ೯ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ಗೀತಾಜಯಂತಿ ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿಯಂದು.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ೩೪ನೇ ಶ್ಲೋಕ "ಮನ್ಮನಾ ಭವ ಮದ್ಭಕ್ತೋ" ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಡಲು ಕರೆಯೊಡನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಸುತ್ತದೆ; ಈ ಪದಗಳು ೧೮ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮರಳುತ್ತವೆ.
  • ೧೬ನೇ ಶ್ಲೋಕ "ಅಹಂ ಕ್ರತುರಹಂ ಯಜ್ಞಃ" ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ವೈದಿಕ ಯಜ್ಞದ ಪ್ರತಿ ಅಂಗದೊಡನೆ ಏಕೀಕರಿಸುತ್ತದೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಕೃಷ್ಣ ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ?

ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ.

೧೬ನೇ ಶ್ಲೋಕ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?

ಕೃಷ್ಣನೇ ಕ್ರತು, ಯಜ್ಞ, ಹವಿಸ್ಸು ಎಂದು.

ಅಧ್ಯಾಯ ಹೇಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ?

"ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಡು, ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗು."

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.