ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣ - ನವಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
Sri Krishna · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
ఓం శ్రీపరమాత్మనే నమః అథ నవమోఽధ్యాయః రాజవిద్యారాజగుహ్యయోగః
శ్రీ భగవానువాచ
ఇదం తు తే గుహ్యతమం ప్రవక్ష్యామ్యనసూయవే । జ్ఞానం విజ్ఞానసహితం యజ్జ్ఞాత్వా మోక్ష్యసేఽశుభాత్॥1
రాజవిద్యా రాజగుహ్యం పవిత్రమిదముత్తమమ్ । ప్రత్యక్షావగమం ధర్మ్యం సుసుఖం కర్తుమవ్యయమ్ ॥2॥
అశ్రద్దధానాః పురుషాః ధర్మస్యాస్య పరంతప । అప్రాప్య మాం నివర్తంతే మృత్యుసంసారవర్త్మని ॥3॥
మయా తతమిదం సర్వం జగదవ్యక్తమూర్తినా । మత్స్థాని సర్వభూతాని న చాహం తేష్వవస్థితః ॥4॥
న చ మత్స్థాని భూతాని పశ్య మే యోగమైశ్వరమ్ । భూతభృన్న చ భూతస్థః మమాత్మా భూతభావనః ॥5॥
యథాఽఽకాశస్థితో నిత్యం వాయుః సర్వత్రగో మహాన్ । తథా సర్వాణి భూతాని మత్స్థానీత్యుపధారయ ॥6॥
సర్వభూతాని కౌంతేయ ప్రకృతిం యాంతి మామికామ్ । కల్పక్షయే పునస్తాని కల్పాదౌ విసృజామ్యహమ్ ॥7॥
ప్రకృతిం స్వామవష్టభ్య విసృజామి పునః పునః । భూతగ్రామమిమం కృత్స్నం అవశం ప్రకృతేర్వశాత్ ॥8॥
న చ మాం తాని కర్మాణి నిబధ్నంతి ధనంజయ । ఉదాసీనవదాసీనం అసక్తం తేషు కర్మసు ॥9॥
మయాధ్యక్షేణ ప్రకృతిః సూయతే సచరాచరమ్ । హేతునాఽనేన కౌంతేయ జగద్విపరివర్తతే ॥10॥
అవజానంతి మాం మూఢాః మానుషీం తనుమాశ్రితమ్ । పరం భావమజానంతః మమ భూతమహేశ్వరమ్ ॥11॥
మోఘాశా మోఘకర్మాణః మోఘజ్ఞానా విచేతసః । రాక్షసీమాసురీం చైవ ప్రకృతిం మోహినీం శ్రితాః ॥12॥
మహాత్మానస్తు మాం పార్థ దైవీం ప్రకృతిమాశ్రితాః । భజంత్యనన్యమనసః జ్ఞాత్వా భూతాదిమవ్యయమ్ ॥13॥
సతతం కీర్తయంతో మాం యతంతశ్చ దృఢవ్రతాః । నమస్యంతశ్చ మాం భక్త్యా నిత్యయుక్తా ఉపాసతే ॥14॥
జ్ఞానయజ్ఞేన చాప్యన్యే యజంతో మాముపాసతే । ఏకత్వేన పృథక్త్వేన బహుధా విశ్వతోముఖమ్ ॥15॥
అహం క్రతురహం యజ్ఞః స్వధాహమహమౌషధమ్ । మంత్రోఽహమహమేవాజ్యం అహమగ్నిరహం హుతమ్ ॥16॥
పితాఽహమస్య జగతః మాతా ధాతా పితామహః । వేద్యం పవిత్రమోంకారః ఋక్సామ యజురేవ చ ॥17॥
గతిర్భర్తా ప్రభుః సాక్షీ నివాసః శరణం సుహృత్ । ప్రభవః ప్రలయః స్థానం నిధానం బీజమవ్యయమ్ ॥18॥
తపామ్యహమహం వర్షం నిగృహ్ణామ్యుత్సృజామి చ । అమృతం చైవ మృత్యుశ్చ సదసచ్చాహమర్జున ॥19॥
త్రైవిద్యా మాం సోమపాః పూతపాపాః యజ్ఞైరిష్ట్వా స్వర్గతిం ప్రార్థయంతే । తే పుణ్యమాసాద్య సురేంద్రలోకం అశ్నంతి దివ్యాందివి దేవభోగాన్ ॥20॥
తే తం భుక్త్వా స్వర్గలోకం విశాలం క్షీణే పుణ్యే మర్త్యలోకం విశంతి । ఏవం త్రయీధర్మమనుప్రపన్నాః గతాగతం కామకామా లభంతే ॥21॥
అనన్యాశ్చింతయంతో మాం యే జనాః పర్యుపాసతే । తేషాం నిత్యాభియుక్తానాం యోగక్షేమం వహామ్యహమ్ ॥22॥
యేఽప్యన్యదేవతా భక్తాః యజంతే శ్రద్ధయాన్వితాః । తేఽపి మామేవ కౌంతేయ యజంత్యవిధిపూర్వకమ్ ॥23॥
అహం హి సర్వయజ్ఞానాం భోక్తా చ ప్రభురేవ చ । న తు మామభిజానంతి తత్త్వేనాతశ్చ్యవంతి తే ॥24॥
యాంతి దేవవ్రతా దేవాన్ పితౄన్యాంతి పితృవ్రతాః । భూతాని యాంతి భూతేజ్యాః యాంతి మద్యాజినోఽపి మామ్ ॥25॥
పత్రం పుష్పం ఫలం తోయం యో మే భక్త్యా ప్రయచ్ఛతి । తదహం భక్త్యుపహృతం అశ్నామి ప్రయతాత్మనః ॥26॥
యత్కరోషి యదశ్నాసి యజ్జుహోషి దదాసి యత్ । యత్తపస్యసి కౌంతేయ తత్కురుష్వ మదర్పణమ్ ॥27॥
శుభాశుభఫలైరేవం మోక్ష్యసే కర్మబంధనైః । సన్న్యాసయోగయుక్తాత్మా విముక్తో మాముపైష్యసి ॥28॥
సమోఽహం సర్వభూతేషు న మే ద్వేష్యోఽస్తి న ప్రియః । యే భజంతి తు మాం భక్త్యా మయి తే తేషు చాప్యహమ్ ॥29॥
అపి చేత్సుదురాచారః భజతే మామనన్యభాక్ । సాధురేవ స మంతవ్యః సమ్యగ్వ్యవసితో హి సః ॥30॥
క్షిప్రం భవతి ధర్మాత్మా శశ్వచ్ఛాంతిం నిగచ్ఛతి । కౌంతేయ ప్రతి జానీహి న మే భక్తః ప్రణశ్యతి ॥31॥
మాం హి పార్థ వ్యపాశ్రిత్య యేఽపి స్యుః పాపయోనయః । స్త్రియో వైశ్యాస్తథా శూద్రాః తేఽపి యాంతి పరాం గతిమ్ ॥32॥
కిం పునర్బ్రాహ్మణాః పుణ్యాః భక్తా రాజర్షయస్తథా । అనిత్యమసుఖం లోకం ఇమం ప్రాప్య భజస్వ మామ్ ॥33॥
మన్మనా భవ మద్భక్తః మద్యాజీ మాం నమస్కురు । మామేవైష్యసి యుక్త్వైవం ఆత్మానం మత్పరాయణః ॥34॥
॥ ఓం తత్సదితి శ్రీమద్భగవద్గీతాసు ఉపనిషత్సు బ్రహ్మవిద్యాయాం యోగశాస్త్రే శ్రీకృష్ణార్జునసంవాదే రాజవిద్యారాజగుహ్యయోగో నామ నవమోఽధ్యాయః ॥
ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣ - ನವಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ
ಇದು ಪಾರಾಯಣಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ರಾಜವಿದ್ಯಾರಾಜಗುಹ್ಯಯೋಗ. ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣ ವಿಜ್ಞಾನಸಹಿತ ಪರಮ ರಹಸ್ಯ ಜ್ಞಾನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ: ಅವ್ಯಕ್ತರೂಪದಿಂದ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಅವನಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತ; ಕಲ್ಪಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಅವನ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಮರಳುತ್ತವೆ, ಕಲ್ಪಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸೃಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನೇ ಕ್ರತು, ಯಜ್ಞ, ಮಂತ್ರ, ಅಗ್ನಿ; ಜಗತ್ತಿನ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಪಿತಾಮಹ. ಅನನ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸುವವರನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಎಲೆಯನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಮೂಲ: ಮಹಾಭಾರತ, ಭೀಷ್ಮಪರ್ವ (ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ೯ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ಗೀತಾ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ಗೀತಾಜಯಂತಿ ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿಯಂದು.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ೩೪ನೇ ಶ್ಲೋಕ "ಮನ್ಮನಾ ಭವ ಮದ್ಭಕ್ತೋ" ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಡಲು ಕರೆಯೊಡನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಸುತ್ತದೆ; ಈ ಪದಗಳು ೧೮ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮರಳುತ್ತವೆ.
- ೧೬ನೇ ಶ್ಲೋಕ "ಅಹಂ ಕ್ರತುರಹಂ ಯಜ್ಞಃ" ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ವೈದಿಕ ಯಜ್ಞದ ಪ್ರತಿ ಅಂಗದೊಡನೆ ಏಕೀಕರಿಸುತ್ತದೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಕೃಷ್ಣ ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ?
ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ.
೧೬ನೇ ಶ್ಲೋಕ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?
ಕೃಷ್ಣನೇ ಕ್ರತು, ಯಜ್ಞ, ಹವಿಸ್ಸು ಎಂದು.
ಅಧ್ಯಾಯ ಹೇಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ?
"ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಡು, ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗು."
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು