ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತಿ ದಶಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
Devi · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
శుంభోవధో నామ దశమోఽధ్యాయః ॥
ఋషిరువాచ॥1॥
నిశుంభం నిహతం దృష్ట్వా భ్రాతరంప్రాణసమ్మితం। హన్యమానం బలం చైవ శుంబః కృద్ధోఽబ్రవీద్వచః ॥ 2 ॥
బలావలేపదుష్టే త్వం మా దుర్గే గర్వ మావహ। అన్యాసాం బలమాశ్రిత్య యుద్ద్యసే చాతిమానినీ ॥3॥
దేవ్యువాచ
4
ఏకైవాహం జగత్యత్ర ద్వితీయా కా మమాపరా। పశ్యైతా దుష్ట మయ్యేవ విశంత్యో మద్విభూతయః ॥5॥
తతః సమస్తాస్తా దేవ్యో బ్రహ్మాణీ ప్రముఖాలయం। తస్యా దేవ్యాస్తనౌ జగ్మురేకైవాసీత్తదాంబికా ॥6॥
దేవ్యువాచ
6
అహం విభూత్యా బహుభిరిహ రూపైర్యదాస్థితా। తత్సంహృతం మయైకైవ తిష్టామ్యాజౌ స్థిరో భవ ॥8॥
ఋషిరువాచ
9
తతః ప్రవవృతే యుద్ధం దేవ్యాః శుంభస్య చోభయోః। పశ్యతాం సర్వదేవానాం అసురాణాం చ దారుణం ॥10॥
శర వర్షైః శితైః శస్త్రైస్తథా చాస్త్రైః సుదారుణైః। తయోర్యుద్దమభూద్భూయః సర్వలోకభయజ్ఞ్కరం ॥11॥
దివ్యాన్యశ్త్రాణి శతశో ముముచే యాన్యథాంబికా। బభజ్ఞ తాని దైత్యేంద్రస్తత్ప్రతీఘాతకర్తృభిః ॥12॥
ముక్తాని తేన చాస్త్రాణి దివ్యాని పరమేశ్వరీ। బభంజ లీలయైవోగ్ర హూజ్కారోచ్చారణాదిభిః॥13॥
తతః శరశతైర్దేవీం ఆచ్చాదయత సోఽసురః। సాపి తత్కుపితా దేవీ ధనుశ్చిఛ్చేద చేషుభిః॥14॥
చిన్నే ధనుషి దైత్యేంద్రస్తథా శక్తిమథాదదే। చిఛ్చేద దేవీ చక్రేణ తామప్యస్య కరేస్థితాం॥15॥
తతః ఖడ్గ ముపాదాయ శత చంద్రం చ భానుమత్। అభ్యధావత్తదా దేవీం దైత్యానామధిపేశ్వరః॥16॥
తస్యాపతత ఏవాశు ఖడ్గం చిచ్ఛేద చండికా। ధనుర్ముక్తైః శితైర్బాణైశ్చర్మ చార్కకరామలం॥17॥
హతాశ్వః పతత ఏవాశు ఖడ్గం చిఛ్చేద చండికా। జగ్రాహ ముద్గరం ఘోరం అంబికానిధనోద్యతః॥18॥
చిచ్ఛేదాపతతస్తస్య ముద్గరం నిశితైః శరైః। తథాపి సోఽభ్యధావత్తం ముష్టిముద్యమ్యవేగవాన్॥19॥
స ముష్టిం పాతయామాస హృదయే దైత్య పుంగవః। దేవ్యాస్తం చాపి సా దేవీ తలే నో రస్య తాడయత్॥20॥
తలప్రహారాభిహతో నిపపాత మహీతలే। స దైత్యరాజః సహసా పునరేవ తథోత్థితః॥21॥
ఉత్పత్య చ ప్రగృహ్యోచ్చైర్ దేవీం గగనమాస్థితః। తత్రాపి సా నిరాధారా యుయుధే తేన చండికా॥22॥
నియుద్ధం ఖే తదా దైత్య శ్చండికా చ పరస్పరం। చక్రతుః ప్రధమం సిద్ధ మునివిస్మయకారకం॥23॥
తతో నియుద్ధం సుచిరం కృత్వా తేనాంబికా సహ। ఉత్పాట్య భ్రామయామాస చిక్షేప ధరణీతలే॥24॥
సక్షిప్తోధరణీం ప్రాప్య ముష్టిముద్యమ్య వేగవాన్। అభ్యధావత దుష్టాత్మా చండికానిధనేచ్ఛయా॥25॥
తమాయంతం తతో దేవీ సర్వదైత్యజనేశర్వం। జగత్యాం పాతయామాస భిత్వా శూలేన వక్షసి॥26॥
స గతాసుః పపాతోర్వ్యాం దేవీశూలాగ్రవిక్షతః। చాలయన్ సకలాం పృథ్వీం సాబ్దిద్వీపాం సపర్వతాం ॥27॥
తతః ప్రసన్న మఖిలం హతే తస్మిన్ దురాత్మని। జగత్స్వాస్థ్యమతీవాప నిర్మలం చాభవన్నభః ॥28॥
ఉత్పాతమేఘాః సోల్కా యేప్రాగాసంస్తే శమం యయుః। సరితో మార్గవాహిన్యస్తథాసంస్తత్ర పాతితే ॥29॥
తతో దేవ గణాః సర్వే హర్ష నిర్భరమానసాః। బభూవుర్నిహతే తస్మిన్ గందర్వా లలితం జగుః॥30॥
అవాదయం స్తథైవాన్యే ననృతుశ్చాప్సరోగణాః। వవుః పుణ్యాస్తథా వాతాః సుప్రభోఽ భూద్ధివాకరః॥31॥
జజ్వలుశ్చాగ్నయః శాంతాః శాంతదిగ్జనితస్వనాః॥32॥
॥ స్వస్తి శ్రీ మార్కండేయ పురాణే సావర్నికేమన్వంతరే దేవి మహత్మ్యే శుంభోవధో నామ దశమో ధ్యాయః సమాప్తమ్ ॥
ఆహుతి ఓం క్లీం జయంతీ సాంగాయై సశక్తికాయై సపరివారాయై సవాహనాయై కామేశ్వర్యై మహాహుతిం సమర్పయామి నమః స్వాహా ॥
ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತಿ ದಶಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ
ದೇವೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಅಸುರರಾಜ ಶುಂಭನ ವಧೆಯ ಕಥೆ. ನಿಶುಂಭ ಬಿದ್ದ ನಂತರ, ಇತರರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತೀಯೆ ಎಂದು ಶುಂಭ ದೇವಿಯನ್ನು ಹಂಗಿಸುತ್ತಾನೆ; ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಾನೊಬ್ಬಳೇ ಇರುವುದು ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿ ಅವಳು ಎಲ್ಲ ದೇವಿಯರನ್ನೂ ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ನಂತರ ಒಬ್ಬಳೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶುಂಭನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಜಗತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿಂದ ತುಂಬುತ್ತದೆ.
ಮೂಲ: ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣ, ದೇವೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ, ೧೦ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ನವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಚಂಡೀಪಾರಾಯಣದ ಭಾಗವಾಗಿ, ಮತ್ತು ದುರ್ಗಾಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- "ಏಕೈವಾಹಂ ಜಗತ್ಯತ್ರ ದ್ವಿತೀಯಾ ಕಾ ಮಮಾಪರಾ" (ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾನೊಬ್ಬಳೇ; ನನ್ನ ಹೊರತು ಎರಡನೆಯವಳು ಯಾರು?) ಎಂಬ ಅವಳ ಉತ್ತರ ದೇವೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.
- ಶುಂಭನ ಮರಣದ ನಂತರ ನದಿಗಳು ತಮ್ಮ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತವೆ, ಗಾಳಿ ಮೃದುವಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತದೆ, ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ.
- "ಸ್ವಾಹಾ" ಇರುವ ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಚಂಡೀಹೋಮದಲ್ಲಿ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಂತರ ನೀಡುವ ಆಹುತಿ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಶುಂಭ ಯಾರು?
ತಮ್ಮ ನಿಶುಂಭನೊಡನೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಓಡಿಸಿದ ಅಸುರರಾಜ.
ದೇವಿ ಶುಂಭನಿಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ?
ತಾನೊಬ್ಬಳೇ ಇರುವುದು, ಅವನು ಕಂಡ ದೇವಿಯರು ತನ್ನದೇ ಶಕ್ತಿಗಳು, ಅವನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು.
ಇದನ್ನು ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ?
ನವರಾತ್ರಿಯ ಚಂಡೀಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು