MuhurtaNow

ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತಿ ಅಷ್ಟಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

Devi · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

രക്തബീജവധോ നാമ അഷ്ടമോധ്യായ ॥

ധ്യാനം അരുണാം കരുണാ തരംഗിതാക്ഷീം ധൃതപാശാംകുശ പുഷ്പബാണചാപാമ് । അണിമാധിഭിരാവൃതാം മയൂഖൈ രഹമിത്യേവ വിഭാവയേ ഭവാനീമ് ॥

ഋഷിരുവാച

1

ചംഡേ ച നിഹതേ ദൈത്യേ മുംഡേ ച വിനിപാതിതേ । ബഹുളേഷു ച സൈന്യേഷു ക്ഷയിതേഷ്വസുരേശ്വരഃ ॥ 2 ॥

തതഃ കോപപരാധീനചേതാഃ ശുംഭഃ പ്രതാപവാന് । ഉദ്യോഗം സർവ സൈന്യാനാം ദൈത്യാനാമാദിദേശ ഹ ॥3॥

അദ്യ സർവ ബലൈര്ദൈത്യാഃ ഷഡശീതിരുദായുധാഃ । കംബൂനാം ചതുരശീതിര്നിര്യാംതു സ്വബലൈർവൃതാഃ ॥4॥

കോടിവീര്യാണി പംചാശദസുരാണാം കുലാനി വൈ । ശതം കുലാനി ധൌമ്രാണാം നിര്ഗച്ഛംതു മമാജ്ഞയാ ॥5॥

കാലകാ ദൌര്ഹൃദാ മൌർവാഃ കാളികേയാസ്തഥാസുരാഃ । യുദ്ധായ സജ്ജാ നിര്യാംതു ആജ്ഞയാ ത്വരിതാ മമ ॥6॥

ഇത്യാജ്ഞാപ്യാസുരാപതിഃ ശുംഭോ ഭൈരവശാസനഃ । നിര്ജഗാമ മഹാസൈന്യസഹസ്ത്രൈര്ഭഹുഭിർവൃതഃ ॥7॥

ആയാംതം ചംഡികാ ദൃഷ്ട്വാ തത്സൈന്യമതിഭീഷണമ് । ജ്യാസ്വനൈഃ പൂരയാമാസ ധരണീഗഗനാംതരമ് ॥8॥

തതഃസിംഹൊ മഹാനാദമതീവ കൃതവാന്നൃപ । ഘംടാസ്വനേന താന്നാദാനംബികാ ചോപബൃംഹയത് ॥9॥

ധനുര്ജ്യാസിംഹഘംടാനാം നാദാപൂരിതദിങ്മുഖാ । നിനാദൈര്ഭീഷണൈഃ കാളീ ജിഗ്യേ വിസ്താരിതാനനാ ॥10॥

തം നിനാദമുപശ്രുത്യ ദൈത്യ സൈന്യൈശ്ചതുര്ദിശമ് । ദേവീ സിംഹസ്തഥാ കാളീ സരോഷൈഃ പരിവാരിതാഃ॥11॥

ഏതസ്മിന്നംതരേ ഭൂപ വിനാശായ സുരദ്വിഷാമ് । ഭവായാമരസിംഹനാമതിവീര്യബലാന്വിതാഃ ॥12॥

ബ്രഹ്മേശഗുഹവിഷ്ണൂനാം തഥേംദ്രസ്യ ച ശക്തയഃ । ശരീരേഭ്യോവിനിഷ്ക്രമ്യ തദ്രൂപൈശ്ചംഡികാം യയുഃ ॥13॥

യസ്യ ദേവസ്യ യദ്രൂപം യഥാ ഭൂഷണവാഹനമ് । തദ്വദേവ ഹി തച്ചക്തിരസുരാന്യോദ്ധുമായമൌ ॥14॥

ഹംസയുക്തവിമാനാഗ്രേ സാക്ഷസൂത്രക മംഡലുഃ । ആയാതാ ബ്രഹ്മണഃ ശക്തിബ്രഹ്മാണീ ത്യഭിധീയതേ ॥15॥

മഹേശ്വരീ വൃഷാരൂഢാ ത്രിശൂലവരധാരിണീ । മഹാഹിവലയാ പ്രാപ്താചംദ്രരേഖാവിഭൂഷണാ ॥16॥

കൌമാരീ ശക്തിഹസ്താ ച മയൂരവരവാഹനാ । യോദ്ധുമഭ്യായയൌ ദൈത്യാനംബികാ ഗുഹരൂപിണീ ॥17॥

തഥൈവ വൈഷ്ണവീ ശക്തിര്ഗരുഡോപരി സംസ്ഥിതാ । ശംഖചക്രഗധാശാംഖര് ഖഡ്ഗഹസ്താഭ്യുപായയൌ ॥18॥

യജ്ഞവാരാഹമതുലം രൂപം യാ ഭിഭ്രതോ ഹരേഃ । ശക്തിഃ സാപ്യായയൌ തത്ര വാരാഹീം ബിഭ്രതീ തനുമ് ॥19॥

നാരസിംഹീ നൃസിംഹസ്യ ബിഭ്രതീ സദൃശം വപുഃ । പ്രാപ്താ തത്ര സടാക്ഷേപക്ഷിപ്തനക്ഷത്ര സംഹതിഃ ॥20॥

വജ്ര ഹസ്താ തഥൈവൈംദ്രീ ഗജരാജോ പരിസ്ഥിതാ । പ്രാപ്താ സഹസ്ര നയനാ യഥാ ശക്രസ്തഥൈവ സാ ॥21॥

തതഃ പരിവൃത്തസ്താഭിരീശാനോ ദേവ ശക്തിഭിഃ । ഹന്യംതാമസുരാഃ ശീഘ്രം മമ പ്രീത്യാഹ ചംഡികാം ॥22॥

തതോ ദേവീ ശരീരാത്തു വിനിഷ്ക്രാംതാതിഭീഷണാ । ചംഡികാ ശക്തിരത്യുഗ്രാ ശിവാശതനിനാദിനീ ॥23॥

സാ ചാഹ ധൂമ്രജടിലം ഈശാനമപരാജിതാ । ദൂതത്വം ഗച്ഛ ഭഗവന് പാര്ശ്വം ശുംഭനിശുംഭയോഃ ॥24॥

ബ്രൂഹി ശുംഭം നിശുംഭം ച ദാനവാവതിഗർവിതൌ । യേ ചാന്യേ ദാനവാസ്തത്ര യുദ്ധായ സമുപസ്ഥിതാഃ ॥25॥

ത്രൈലോക്യമിംദ്രോ ലഭതാം ദേവാഃ സംതു ഹവിര്ഭുജഃ । യൂയം പ്രയാത പാതാളം യദി ജീവിതുമിച്ഛഥ ॥26॥

ബലാവലേപാദഥ ചേദ്ഭവംതോ യുദ്ധകാംക്ഷിണഃ । തദാ ഗച്ഛത തൃപ്യംതു മച്ഛിവാഃ പിശിതേന വഃ ॥27॥

യതോ നിയുക്തോ ദൌത്യേന തയാ ദേവ്യാ ശിവഃ സ്വയമ് । ശിവദൂതീതി ലോകേഽസ്മിംസ്തതഃ സാ ഖ്യാതി മാഗതാ ॥28॥

തേഽപി ശ്രുത്വാ വചോ ദേവ്യാഃ ശർവാഖ്യാതം മഹാസുരാഃ । അമര്ഷാപൂരിതാ ജഗ്മുര്യത്ര കാത്യായനീ സ്ഥിതാ ॥29॥

തതഃ പ്രഥമമേവാഗ്രേ ശരശക്ത്യൃഷ്ടിവൃഷ്ടിഭിഃ । വവര്ഷുരുദ്ധതാമര്ഷാഃ സ്താം ദേവീമമരാരയഃ ॥30॥

സാ ച താന് പ്രഹിതാന് ബാണാന് ംഛൂലശക്തിപരശ്വധാന് । ചിച്ഛേദ ലീലയാധ്മാതധനുര്മുക്തൈര്മഹേഷുഭിഃ ॥31॥

തസ്യാഗ്രതസ്തഥാ കാളീ ശൂലപാതവിദാരിതാന് । ഖട്വാംഗപോഥിതാംശ്ചാരീന്കുർവംതീ വ്യചരത്തദാ ॥32॥

കമംഡലുജലാക്ഷേപഹതവീര്യാന് ഹതൌജസഃ । ബ്രഹ്മാണീ ചാകരോച്ഛത്രൂന്യേന യേന സ്മ ധാവതി ॥33॥

മാഹേശ്വരീ ത്രിശൂലേന തഥാ ചക്രേണ വൈഷ്ണവീ । ദൈത്യാങ്ജഘാന കൌമാരീ തഥാ ശത്യാതി കോപനാ ॥34॥

ഐംദ്രീ കുലിശപാതേന ശതശോ ദൈത്യദാനവാഃ । പേതുർവിദാരിതാഃ പൃഥ്വ്യാം രുധിരൌഘപ്രവര്ഷിണഃ ॥35॥

തുംഡപ്രഹാരവിധ്വസ്താ ദംഷ്ട്രാ ഗ്രക്ഷത വക്ഷസഃ । വാരാഹമൂര്ത്യാ ന്യപതംശ്ചക്രേണ ച വിദാരിതാഃ ॥36॥

നഖൈർവിദാരിതാംശ്ചാന്യാന് ഭക്ഷയംതീ മഹാസുരാന് । നാരസിംഹീ ചചാരാജൌ നാദാ പൂര്ണദിഗംബരാ ॥37॥

ചംഡാട്ടഹാസൈരസുരാഃ ശിവദൂത്യഭിദൂഷിതാഃ । പേതുഃ പൃഥിവ്യാം പതിതാംസ്താംശ്ചഖാദാഥ സാ തദാ ॥38॥

ഇതി മാതൃ ഗണം ക്രുദ്ധം മര്ദ യംതം മഹാസുരാന് । ദൃഷ്ട്വാഭ്യുപായൈർവിവിധൈര്നേശുര്ദേവാരിസൈനികാഃ ॥39॥

പലായനപരാംദൃഷ്ട്വാ ദൈത്യാന്മാതൃഗണാര്ദിതാന് । യോദ്ധുമഭ്യായയൌ ക്രുദ്ധോ രക്തബീജോ മഹാസുരഃ ॥40॥

രക്തബിംദുര്യദാ ഭൂമൌ പതത്യസ്യ ശരീരതഃ । സമുത്പതതി മേദിന്യാം തത്പ്രമാണോ മഹാസുരഃ ॥41॥

യുയുധേ സ ഗദാപാണിരിംദ്രശക്ത്യാ മഹാസുരഃ । തതശ്ചൈംദ്രീ സ്വവജ്രേണ രക്തബീജമതാഡയത് ॥42॥

കുലിശേനാഹതസ്യാശു ബഹു സുസ്രാവ ശോണിതമ് । സമുത്തസ്ഥുസ്തതോ യോധാസ്തദ്രപാസ്തത്പരാക്രമാഃ ॥43॥

യാവംതഃ പതിതാസ്തസ്യ ശരീരാദ്രക്തബിംദവഃ । താവംതഃ പുരുഷാ ജാതാഃ സ്തദ്വീര്യബലവിക്രമാഃ ॥44॥

തേ ചാപി യുയുധുസ്തത്ര പുരുഷാ രക്ത സംഭവാഃ । സമം മാതൃഭിരത്യുഗ്രശസ്ത്രപാതാതിഭീഷണം ॥45॥

പുനശ്ച വജ്ര പാതേന ക്ഷത മശ്യ ശിരോ യദാ । വവാഹ രക്തം പുരുഷാസ്തതോ ജാതാഃ സഹസ്രശഃ ॥46॥

വൈഷ്ണവീ സമരേ ചൈനം ചക്രേണാഭിജഘാന ഹ । ഗദയാ താഡയാമാസ ഐംദ്രീ തമസുരേശ്വരമ്॥47॥

വൈഷ്ണവീ ചക്രഭിന്നസ്യ രുധിരസ്രാവ സംഭവൈഃ । സഹസ്രശോ ജഗദ്വ്യാപ്തം തത്പ്രമാണൈര്മഹാസുരൈഃ ॥48॥

ശക്ത്യാ ജഘാന കൌമാരീ വാരാഹീ ച തഥാസിനാ । മാഹേശ്വരീ ത്രിശൂലേന രക്തബീജം മഹാസുരമ് ॥49॥

സ ചാപി ഗദയാ ദൈത്യഃ സർവാ ഏവാഹനത് പൃഥക് । മാതൄഃ കോപസമാവിഷ്ടോ രക്തബീജോ മഹാസുരഃ ॥50॥

തസ്യാഹതസ്യ ബഹുധാ ശക്തിശൂലാദി ഭിര്ഭുവിഃ । പപാത യോ വൈ രക്തൌഘസ്തേനാസംചതശോഽസുരാഃ ॥51॥

തൈശ്ചാസുരാസൃക്സംഭൂതൈരസുരൈഃ സകലം ജഗത് । വ്യാപ്തമാസീത്തതോ ദേവാ ഭയമാജഗ്മുരുത്തമമ് ॥52॥

താന് വിഷണ്ണാ ന് സുരാന് ദൃഷ്ട്വാ ചംഡികാ പ്രാഹസത്വരമ് । ഉവാച കാളീം ചാമുംഡേ വിസ്തീര്ണം വദനം കുരു ॥53॥

മച്ഛസ്ത്രപാതസംഭൂതാന് രക്തബിംദൂന് മഹാസുരാന് । രക്തബിംദോഃ പ്രതീച്ഛ ത്വം വക്ത്രേണാനേന വേഗിനാ ॥54॥

ഭക്ഷയംതീ ചര രണോ തദുത്പന്നാന്മഹാസുരാന് । ഏവമേഷ ക്ഷയം ദൈത്യഃ ക്ഷേണ രക്തോ ഗമിഷ്യതി ॥55॥

ഭക്ഷ്യ മാണാ സ്ത്വയാ ചോഗ്രാ ന ചോത്പത്സ്യംതി ചാപരേ । ഇത്യുക്ത്വാ താം തതോ ദേവീ ശൂലേനാഭിജഘാന തമ് ॥56॥

മുഖേന കാളീ ജഗൃഹേ രക്തബീജസ്യ ശോണിതമ് । തതോഽസാവാജഘാനാഥ ഗദയാ തത്ര ചംഡികാം ॥57॥

ന ചാസ്യാ വേദനാം ചക്രേ ഗദാപാതോഽല്പികാമപി । തസ്യാഹതസ്യ ദേഹാത്തു ബഹു സുസ്രാവ ശോണിതമ് ॥58॥

യതസ്തതസ്തദ്വക്ത്രേണ ചാമുംഡാ സംപ്രതീച്ഛതി । മുഖേ സമുദ്ഗതാ യേഽസ്യാ രക്തപാതാന്മഹാസുരാഃ ॥59॥

താംശ്ചഖാദാഥ ചാമുംഡാ പപൌ തസ്യ ച ശോണിതമ് ॥60॥

ദേവീ ശൂലേന വജ്രേണ ബാണൈരസിഭിര് ഋഷ്ടിഭിഃ । ജഘാന രക്തബീജം തം ചാമുംഡാ പീത ശോണിതമ് ॥61॥

സ പപാത മഹീപൃഷ്ഠേ ശസ്ത്രസംഘസമാഹതഃ । നീരക്തശ്ച മഹീപാല രക്തബീജോ മഹാസുരഃ ॥62॥

തതസ്തേ ഹര്ഷ മതുലം അവാപുസ്ത്രിദശാ നൃപ । തേഷാം മാതൃഗണോ ജാതോ നനര്താസൃംംഗമദോദ്ധതഃ ॥63॥

॥ സ്വസ്തി ശ്രീ മാര്കംഡേയ പുരാണേ സാവര്നികേ മന്വംതരേ ദേവി മഹത്മ്യേ രക്തബീജവധോനാമ അഷ്ടമോധ്യായ സമാപ്തമ് ॥

ആഹുതി ഓം ജയംതീ സാംഗായൈ സശക്തികായൈ സപരിവാരായൈ സവാഹനായൈ രക്താക്ഷ്യൈ അഷ്ടമാതൃ സഹിതായൈ മഹാഹുതിം സമര്പയാമി നമഃ സ്വാഹാ ॥

ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತಿ ಅಷ್ಟಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ

ದೇವೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ರಕ್ತಬೀಜ ವಧೆಯ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ದೇವತೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ, ಮಾಹೇಶ್ವರೀ, ಕೌಮಾರೀ, ವೈಷ್ಣವೀ, ವಾರಾಹೀ, ನಾರಸಿಂಹೀ, ಐಂದ್ರೀ ಮೊದಲಾದ ಮಾತೃಕೆಯರು ದೇವಿಯ ಜೊತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುವ ಪ್ರತಿ ರಕ್ತದ ಹನಿಯಿಂದ ತನ್ನಂಥ ಹೊಸ ರಾಕ್ಷಸ ಹುಟ್ಟುವ ವರ ರಕ್ತಬೀಜನಿಗಿತ್ತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಚಂಡಿಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾಳಿ ಬಾಯಿ ತೆರೆದು ಅವನ ರಕ್ತ ಕುಡಿಯುತ್ತಾಳೆ; ಕೊನೆಗೆ ಅವನು ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.

ಮೂಲ: ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣ (ದೇವೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ, ೮ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ನವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ದೇವೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ಪಾರಾಯಣದ ಭಾಗವಾಗಿ, ಮತ್ತು ಮಂಗಳವಾರ ಶುಕ್ರವಾರಗಳಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಪ್ರತಿ ರಕ್ತದ ಹನಿ ಹೊಸ ರಾಕ್ಷಸನಾದ್ದರಿಂದ ರಕ್ತಬೀಜ ಎಂದರೆ "ರಕ್ತದ ಬೀಜ".
  • ದೇವತೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯರಾದ ಮಾತೃಕಾ ಸಮೂಹದ ಮೂಲ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ.
  • ಇದು ಮಹಾಸರಸ್ವತಿ ದೇವತೆಯಾದ, ದೇವೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಮೂರನೇ ಮತ್ತು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಭಾಗ ಉತ್ತರಚರಿತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿದ್ದು.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ರಕ್ತಬೀಜ ಯಾರು?

ಅವನ ಪ್ರತಿ ರಕ್ತದ ಹನಿಯಿಂದ ಹೊಸ ರಾಕ್ಷಸ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ರಾಕ್ಷಸ.

ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೋಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ?

ಚಂಡಿಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ರಕ್ತ ನೆಲ ತಾಗುವ ಮುನ್ನ ಕಾಳಿ ಅದನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾಳೆ.

ಮಾತೃಕೆಯರು ಯಾರು?

ದೇವಿಯ ಜೊತೆ ಹೋರಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ, ವೈಷ್ಣವೀ, ವಾರಾಹೀ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯರು.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.