ಸಕಲ ಜನನೀ ಸ್ತವಃ
Devi · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
അജാനംതോ യാംതി ക്ഷയമവശമന്യോന്യകലഹൈ- -രമീ മായാഗ്രംഥൌ തവ പരിലുഠംതഃ സമയിനഃ । ജഗന്മാതര്ജന്മജ്വരഭയതമഃ കൌമുദി വയം നമസ്തേ കുർവാണാഃ ശരണമുപയാമോ ഭഗവതീമ് ॥ 1 ॥
വചസ്തര്കാഗമ്യസ്വരസപരമാനംദവിഭവ- -പ്രബോധാകാരായ ദ്യുതിതുലിതനീലോത്പലരുചേ । ശിവാദ്യാരാധ്യായ സ്തനഭരവിനമ്രായ സതതം നമസ്തസ്മൈ കസ്മൈചന ഭവതു മുഗ്ധായ മഹസേ ॥ 2 ॥
അനാദ്യംതാഭേദപ്രണയരസികാപി പ്രണയിനീ ശിവസ്യാസീര്യത്ത്വം പരിണയവിധൌ ദേവി ഗൃഹിണീ । സവിത്രീ ഭൂതാനാമപി യദുദഭൂഃ ശൈലതനയാ തദേതത്സംസാരപ്രണയനമഹാനാടകമുഖമ് ॥ 3 ॥
ബ്രുവംത്യേകേ തത്ത്വം ഭഗവതി സദന്യേ വിദുരസ- -ത്പരേ മാതഃ പ്രാഹുസ്തവ സദസദന്യേ സുകവയഃ । പരേ നൈതത്സർവം സമഭിദധതേ ദേവി സുധിയ- -സ്തദേതത്ത്വന്മായാവിലസിതമശേഷം നനു ശിവേ ॥ 4 ॥
ലുഠദ്ഗുംജാഹാരസ്തനഭരനമന്മധ്യലതികാ- -മുദംചദ്ധര്മാംഭഃ കണഗുണിതവക്ത്രാംബുജരുചമ് । ശിവം പാര്ഥത്രാണപ്രവണമൃഗയാകാരഗുണിതം ശിവാമന്വഗ്യാംതീം ശരണമഹമന്വേമി ശബരീമ് ॥ 5 ॥
മിഥഃ കേശാകേശിപ്രഥനനിധനാസ്തര്കഘടനാഃ ബഹുശ്രദ്ധാഭക്തിപ്രണതിവിഷയാഃ ശാസ്ത്രവിധയഃ । പ്രസീദ പ്രത്യക്ഷീഭവ ഗിരിസുതേ ദേഹി ശരണം നിരാലംബം ചേതഃ പരിലുഠതി പാരിപ്ലവമിദമ് ॥ 6 ॥
ശുനാം വാ വഹ്നേർവാ ഖഗപരിഷദോ വാ യദശനം കദാ കേന ക്വേതി ക്വചിദപി ന കശ്ചിത്കലയതി । അമുഷ്മിന്വിശ്വാസം വിജഹിഹി മമാഹ്നായ വപുഷി പ്രപദ്യേഥാശ്ചേതഃ സകലജനനീമേവ ശരണമ് ॥ 7 ॥
തടിത്കോടിജ്യോതിര്ദ്യുതിദലിതഷഡ്ഗ്രംഥിഗഹനം പ്രവിഷ്ടം സ്വാധാരം പുനരപി സുധാവൃഷ്ടിവപുഷാ । കിമപ്യഷ്ടാവിംശത്കിരണസകലീഭൂതമനിശം ഭജേ ധാമ ശ്യാമം കുചഭരനതം ബര്ബരകചമ് ॥ 8 ॥
ചതുഷ്പത്രാംതഃ ഷഡ്ദലപുടഭഗാംതസ്ത്രിവലയ- -സ്ഫുരദ്വിദ്യുദ്വഹ്നിദ്യുമണിനിയുതാഭദ്യുതിലതേ । ഷഡശ്രം ഭിത്ത്വാദൌ ദശദലമഥ ദ്വാദശദലം കലാശ്രം ച ദ്വ്യശ്രം ഗതവതി നമസ്തേ ഗിരിസുതേ ॥ 9 ॥
കുലം കേചിത്പ്രാഹുർവപുരകുലമന്യേ തവ ബുധാഃ പരേ തത്സംഭേദം സമഭിദധതേ കൌലമപരേ । ചതുര്ണാമപ്യേഷാമുപരി കിമപി പ്രാഹുരപരേ മഹാമായേ തത്ത്വം തവ കഥമമീ നിശ്ചിനുമഹേ ॥ 10 ॥
ഷഡധ്വാരണ്യാനീം പ്രലയരവികോടിപ്രതിരുചാ രുചാ ഭസ്മീകൃത്യ സ്വപദകമലപ്രഹ്വശിരസാമ് । വിതന്വാനഃ ശൈവം കിമപി വപുരിംദീവരരുചിഃ കുചാഭ്യാമാനമ്രസ്തവ പുരുഷകാരോ വിജയതേ ॥ 11 ॥
പ്രകാശാനംദാഭ്യാമവിദിതചരീം മധ്യപദവീം പ്രവിശ്യൈതദ്ദ്വംദ്വം രവിശശിസമാഖ്യം കബലയന് । പ്രപദ്യോര്ധ്വം നാദം ലയദഹനഭസ്മീകൃതകുലഃ പ്രസാദാത്തേ ജംതുഃ ശിവമകുലമംബ പ്രവിശതി ॥ 12 ॥
മനുഷ്യാസ്തിര്യംചോ മരുത ഇതി ലോകത്രയമിദം ഭവാംഭോധൌ മഗ്നം ത്രിഗുണലഹരീകോടിലുഠിതമ് । കടാക്ഷശ്ചേദ്യത്ര ക്വചന തവ മാതഃ കരുണയാ ശരീരീ സദ്യോഽയം വ്രജതി പരമാനംദതനുതാമ് ॥ 13 ॥
പ്രിയംഗുശ്യാമാംഗീമരുണതരവാസം കിസലയാം സമുന്മീലന്മുക്താഫലവഹലനേപഥ്യസുഭഗാമ് । സ്തനദ്വംദ്വസ്ഫാരസ്തബകനമിതാം കല്പലതികാം സകൃദ്ധ്യായംതസ്ത്വാം ദധതി ശിവചിംതാമണിപദമ് ॥ 14 ॥
ഷഡാധാരാവര്തൈരപരിമിതമംത്രോര്മിപടലൈഃ ലസന്മുദ്രാഫേനൈര്ബഹുവിധലസദ്ദൈവതഝഷൈഃ । ക്രമസ്രോതോഭിസ്ത്വം വഹസി പരനാദാമൃതനദീ ഭവാനി പ്രത്യഗ്രാ ശിവചിദമൃതാബ്ധിപ്രണയിനീ ॥ 15 ॥
മഹീപാഥോവഹ്നിശ്വസനവിയദാത്മേംദുരവിഭി- -ർവപുര്ഭിഗ്രസ്താശൈരപി തവ കിയാനംബ മഹിമാ । അമൂന്യാലോക്യംതേ ഭഗവതി ന കുത്രാപ്യണുതമാ- -മവസ്ഥാം പ്രാപ്താനി ത്വയി തു പരമവ്യോമവപുഷി ॥ 16 ॥
കലാമാജ്ഞാം പ്രജ്ഞാം സമയമനുഭൂതിം സമരസം ഗുരും പാരംപര്യം വിനയമുപദേശം ശിവപദമ് । പ്രമാണം നിർവാണം പ്രകൃതിമഭിഭൂതിം പരഗുഹാം വിധിം വിദ്യാമാഹുഃ സകലജനനീമേവ മുനയഃ ॥ 17 ॥
പ്രലീനേ ശബ്ദൌഘേ തദനു വിരതേ ബിംദുവിഭവേ തതസ്തത്ത്വേ ചാഷ്ടധ്വനിഭിരനപായിന്യധിഗതേ । ശ്രിതേ ശാക്തേ പർവണ്യനുകലിതചിന്മാത്ര ഗഹനാം സ്വസംവിത്തിം യോഗീ രസയതി ശിവാഖ്യാം ഭഗവതീമ് ॥ 18 ॥
പരാനംദാകാരാം നിരവധിശിവൈശ്വര്യവപുഷം നിരാകാരാം ജ്ഞാനപ്രകൃതിമപരിച്ഛിന്നകരുണാമ് । സവിത്രീം ലോകാനാം നിരതിശയധാമാസ്പദപദാം ഭവോ വാ മോക്ഷോ വാ ഭവതു ഭവതീമേവ ഭജതാമ് ॥ 19 ॥
ജഗത്കായേ കൃത്വാ തദപി ഹൃദയേ തച്ച പുരുഷേ പുമാംസം ബിംദുസ്ഥം തദപി വിയദാഖ്യേ ച ഗഹനേ । തദേതദ്ജ്ഞാനാഖ്യേ തദപി പരമാനംദഗഹനേ മഹാവ്യോമാകാരേ ത്വദനുഭവശീലോ വിജയതേ ॥ 20 ॥
വിധേ വേദ്യേ വിദ്യേ വിവിധസമയേ വേദഗുലികേ വിചിത്രേ വിശ്വാദ്യേ വിനയസുലഭേ വേദജനനി । ശിവജ്ഞേ ശൂലസ്ഥേ ശിവപദവദാന്യേ ശിവനിധേ ശിവേ മാതര്മഹ്യം ത്വയി വിതര ഭക്തിം നിരുപമാമ് ॥ 21 ॥
വിധേര്മുംഡം ഹൃത്വാ യദകുരുത പാത്രം കരതലേ ഹരിം ശൂലപ്രോതം യദഗമയദംസാഭരണതാമ് । അലംചക്രേ കംഠം യദപി ഗരലേനാംബ ഗിരിശഃ ശിവസ്ഥായാഃ ശക്തേസ്തദിദമഖിലം തേ വിലസിതമ് ॥ 22 ॥
വിരിംച്യാഖ്യാ മാതഃ സൃജസി ഹരിസംജ്ഞാ ത്വമവസി ത്രിലോകീം രുദ്രാഖ്യാ ഹരസി വിദധാസീശ്വരദശാമ് । ഭവംതീ നാദാഖ്യാ വിഹരസി ച പാശൌഘദലനീ ത്വമേവൈകാഽനേകാ ഭവസി കൃതിഭേദൈര്ഗിരിസുതേ ॥ 23 ॥
മുനീനാം ചേതോഭിഃ പ്രമൃദിതകഷായൈരപി മനാ- -ഗശക്യം സംസ്പ്രഷ്ടും ചകിതചകിതൈരംബ സതതമ് । ശ്രുതീനാം മൂര്ധാനഃ പ്രകൃതികഠിനാഃ കോമലതരേ കഥം തേ വിംദംതേ പദകിസലയേ പാർവതി പദമ് ॥ 24 ॥
തടിദ്വല്ലീം നിത്യാമമൃതസരിതം പാരരഹിതാം മലോത്തീര്ണാം ജ്യോത്സ്നാം പ്രകൃതിമഗുണഗ്രംഥിഗഹനാമ് । ഗിരാം ദൂരാം വിദ്യാമവിനതകുചാം വിശ്വജനനീ- -മപര്യംതാം ലക്ഷ്മീമഭിദധതി സംതോ ഭഗവതീമ് ॥ 25 ॥
ശരീരം ക്ഷിത്യംഭഃ പ്രഭൃതിരചിതം കേവലമചിത് സുഖം ദുഃഖം ചായം കലയതി പുമാംശ്ചേതന ഇതി । സ്ഫുടം ജാനാനോഽപി പ്രഭവതി ന ദേഹീ രഹയിതും ശരീരാഹംകാരം തവ സമയബാഹ്യോ ഗിരിസുതേ ॥ 26 ॥
പിതാ മാതാ ഭ്രാതാ സുഹൃദനുചരഃ സദ്മ ഗൃഹിണീ വപുഃ ക്ഷേത്രം മിത്രം ധനമപി യദാ മാം വിജഹതി । തദാ മേ ഭിംദാനാ സപദി ഭയമോഹാംധതമസം മഹാജ്യോത്സ്നേ മാതര്ഭവ കരുണയാ സന്നിധികരീ ॥ 27 ॥
സുതാ ദക്ഷസ്യാദൌ കില സകലമാതസ്ത്വമുദഭൂഃ സദോഷം തം ഹിത്വാ തദനു ഗിരിരാജസ്യ ദുഹിതാ । അനാദ്യംതാ ശംഭോരപൃഥഗപി ശക്തിര്ഭഗവതീ വിവാഹാജ്ജായാസീത്യഹഹ ചരിതം വേത്തി തവ കഃ ॥ 28 ॥
കണാസ്ത്വദ്ദീപ്തീനാം രവിശശികൃശാനുപ്രഭൃതയഃ പരം ബ്രഹ്മ ക്ഷുദ്രം തവ നിയതമാനംദകണികാ । ശിവാദി ക്ഷിത്യംതം ത്രിവലയതനോഃ സർവമുദരേ തവാസ്തേ ഭക്തസ്യ സ്ഫുരസി ഹൃദി ചിത്രം ഭഗവതി ॥ 29 ॥
പുരഃ പശ്ചാദംതര്ബഹിരപരിമേയം പരിമിതം പരം സ്ഥൂലം സൂക്ഷ്മം സകലമകുലം ഗുഹ്യമഗുഹമ് । ദവീയോ നേദീയഃ സദസദിതി വിശ്വം ഭഗവതീ സദാ പശ്യംത്യാഖ്യാം വഹസി ഭുവനക്ഷോഭജനനീമ് ॥ 30 ॥
പ്രവിശ്യ ത്വന്മാര്ഗം സഹജദയയാ ദേശികദൃശാ ഷഡധ്വധ്വാംതൌഘച്ഛിദുരഗണനാതീതകരുണാമ് । പരാമാജ്ഞാകാരാം സപദി ശിവയംതീം ശിവതനും സ്വമാത്മാനം ധന്യാശ്ചിരമുപലഭംതേ ഭഗവതീമ് ॥ 31 ॥
മയൂഖാഃ പൂഷ്ണീവ ജ്വലന ഇവ തദ്ദീപ്തികണികാഃ പയോധൌ കല്ലോലാഃ പ്രതിഹതമഹിമ്നീവ പൃഷതഃ । ഉദേത്യോദേത്യാംബ ത്വയി സഹ നിജൈഃ സാത്ത്വികഗുണൈ- -ര്ഭജംതേ തത്ത്വൌഘാഃ പ്രശമമനുകല്പം പരവശാഃ ॥ 32 ॥
വിധുർവിഷ്ണുര്ബ്രഹ്മാ പ്രകൃതിരണുരാത്മാ ദിനകരഃ സ്വഭാവോ ജൈനേംദ്രഃ സുഗതമുനിരാകാശമലിനഃ । ശിവഃ ശക്തിശ്ചേതി ശ്രുതിവിഷയതാം താമുപഗതാം വികല്പൈരേഭിസ്ത്വാമഭിദധതി സംതോ ഭഗവതീമ് ॥ 33 ॥
ശിവസ്ത്വം ശക്തിസ്ത്വം ത്വമസി സമയാ ത്വം സമയിനീ ത്വമാത്മാ ത്വം ദീക്ഷാ ത്വമയമണിമാദിര്ഗുണഗണഃ । അവിദ്യാ ത്വം വിദ്യാ ത്വമസി നിഖിലം ത്വം കിമപരം പൃഥക്തത്ത്വം ത്വത്തോ ഭഗവതി ന വീക്ഷാമഹ ഇമേ ॥ 34 ॥
ത്വയാസൌ ജാനീതേ രചയതി ഭവത്യൈവ സതതം ത്വയൈവേച്ഛത്യംബ ത്വമസി നിഖിലാ യസ്യ തനവഃ । ജഗത്സാമ്യം ശംഭോർവഹസി പരമവ്യോമവപുഷഃ തഥാപ്യര്ധം ഭൂത്വാ വിഹരസി ശിവസ്യേതി കിമിദമ് ॥ 35 ॥
അസംഖ്യൈഃ പ്രാചീനൈര്ജനനി ജനനൈഃ കര്മവിലയാ- -ത്സകൃജ്ജന്മന്യംതേ ഗുരുവപുഷമാസാദ്യ ഗിരിശമ് । അവാപ്യാജ്ഞാം ശൈവീം ശിവതനുമപി ത്വാം വിദിതവാ- -ന്നയേയം ത്വത്പൂജാസ്തുതിവിരചനേനൈവ ദിവസാന് ॥ 36 ॥
യത്ഷട്പത്രം കമലമുദിതം തസ്യ യാ കര്ണികാഖ്യാ യോനിസ്തസ്യാഃ പ്രഥിതമുദരേ യത്തദോംകാരപീഠമ് । തസ്യാപ്യംതഃ കുചഭരനതാം കുംഡലീതി പ്രസിദ്ധാം ശ്യാമാകാരാം സകലജനനീം സംതതം ഭാവയാമി ॥ 37 ॥
ഭുവി പയസി കൃശാനൌ മാരുതേ ഖേ ശശാംകേ സവിതരി യജമാനേഽപ്യഷ്ടധാ ശക്തിരേകാ । വഹസി കുചഭരാഭ്യാം യാവനമ്രാപി വിശ്വം സകലജനനി സാ ത്വം പാഹി മാമിത്യവാച്യമ് ॥ 38 ॥
ഇതി ശ്രീകാളിദാസ വിരചിത പംചസ്തവ്യാം പംചമഃ സകലജനനീസ്തവഃ ।
ಸಕಲ ಜನನೀ ಸ್ತವಃ ಬಗ್ಗೆ
ಸಕಲಜನನೀಸ್ತವ, "ಎಲ್ಲರ ತಾಯಿಯ ಸ್ತೋತ್ರ", ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಹೇಳುವಂತೆ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಕಾಳಿದಾಸರಿಗೆ ಆರೋಪಿತ ಪಂಚಸ್ತವಿಯ ಐದನೇ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ. ಆರಂಭ: ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮತದವರು ನಿನ್ನ ಮಾಯಾಗ್ರಂಥಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಳುತ್ತ ಪರಸ್ಪರ ಕಲಹಗಳಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಜನ್ಮಜ್ವರದ ಭಯಾಂಧಕಾರ ನೀಗುವ ಬೆಳದಿಂಗಳೇ, ಜಗನ್ಮಾತೇ, ನಮಿಸಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣು ಬರುತ್ತೇವೆ. ನಂತರ ದೇವಿಯನ್ನು ವಾಕ್ಕು ತರ್ಕಗಳಿಗೆ ಅಗಮ್ಯ ಪರಮಾನಂದ ತೇಜಸ್ಸು, ನೀಲೋತ್ಪಲಕಾಂತಿ, ಶಿವಾದಿಗಳಿಂದ ಆರಾಧ್ಯೆ ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಕೊನೆಯ ಸಾಲಿನಂತೆ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಕಾಳಿದಾಸರಿಗೆ ಆರೋಪಿತ
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಮತ್ತು ದೇವೀಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ, ಶುಕ್ರವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಮತಗಳ ನಡುವಿನ ಕಲಹಗಳು ಎಲ್ಲರ ಏಕಮಾತೆಯನ್ನು ಅರಿಯದಿರುವುದರಿಂದ ಎಂದು ಮೊದಲ ಶ್ಲೋಕ ಮೃದುವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
- ಪಂಚಸ್ತವಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಶಾಕ್ತ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಿಯ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
"ಸಕಲಜನನೀ" ಎಂದರೇನು?
"ಎಲ್ಲರ ತಾಯಿ".
ಪಂಚಸ್ತವಿಯಲ್ಲಿ ಇದರ ಸ್ಥಾನವೇನು?
ಐದನೇ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರ.
ಇದು ಯಾರಿಗೆ ಆರೋಪಿತ?
ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಹೇಳುವಂತೆ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಕಾಳಿದಾಸರಿಗೆ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು