ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಮೂಲಂ - ಚತುರ್ದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ
Sri Krishna · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
ഓം ശ്രീ പരമാത്മനേ നമഃ അഥ ചതുര്ദശോഽധ്യായഃ । ഗുണത്രയവിഭാഗയോഗഃ
ശ്രീഭഗവാനുവാച
പരം ഭൂയഃ പ്രവക്ഷ്യാമി ജ്ഞാനാനാം ജ്ഞാനമുത്തമമ് । യജ്ജ്ഞാത്വാ മുനയഃ സർവേ പരാം സിദ്ധിമിതോ ഗതാഃ ॥ 1
ഇദം ജ്ഞാനമുപാശ്രിത്യ മമ സാധര്മ്യമാഗതാഃ । സര്ഗേഽപി നോപജായംതേ പ്രലയേ ന വ്യഥംതി ച ॥ 2 ॥
മമ യോനിര്മഹദ്ബ്രഹ്മ തസ്മിന്ഗര്ഭം ദധാമ്യഹമ് । സംഭവഃ സർവഭൂതാനാം തതോ ഭവതി ഭാരത ॥ 3 ॥
സർവയോനിഷു കൌംതേയ മൂര്തയഃ സംഭവംതി യാഃ । താസാം ബ്രഹ്മ മഹദ്യോനിരഹം ബീജപ്രദഃ പിതാ ॥ 4 ॥
സത്ത്വം രജസ്തമ ഇതി ഗുണാഃ പ്രകൃതിസംഭവാഃ । നിബധ്നംതി മഹാബാഹോ ദേഹേ ദേഹിനമവ്യയമ് ॥ 5 ॥
തത്ര സത്ത്വം നിര്മലത്വാത്പ്രകാശകമനാമയമ് । സുഖസംഗേന ബധ്നാതി ജ്ഞാനസംഗേന ചാനഘ ॥ 6 ॥
രജോ രാഗാത്മകം വിദ്ധി തൃഷ്ണാസംഗസമുദ്ഭവമ് । തന്നിബധ്നാതി കൌംതേയ കര്മസംഗേന ദേഹിനമ് ॥ 7 ॥
തമസ്ത്വജ്ഞാനജം വിദ്ധി മോഹനം സർവദേഹിനാമ് । പ്രമാദാലസ്യനിദ്രാഭിസ്തന്നിബധ്നാതി ഭാരത ॥ 8 ॥
സത്ത്വം സുഖേ സംജയതി രജഃ കര്മണി ഭാരത । ജ്ഞാനമാവൃത്യ തു തമഃ പ്രമാദേ സംജയത്യുത ॥ 9 ॥
രജസ്തമശ്ചാഭിഭൂയ സത്ത്വം ഭവതി ഭാരത । രജഃ സത്ത്വം തമശ്ചൈവ തമഃ സത്ത്വം രജസ്തഥാ ॥ 10 ॥
സർവദ്വാരേഷു ദേഹേഽസ്മിന്പ്രകാശ ഉപജായതേ । ജ്ഞാനം യദാ തദാ വിദ്യാദ്വിവൃദ്ധം സത്ത്വമിത്യുത ॥ 11 ॥
ലോഭഃ പ്രവൃത്തിരാരംഭഃ കര്മണാമശമഃ സ്പൃഹാ । രജസ്യേതാനി ജായംതേ വിവൃദ്ധേ ഭരതര്ഷഭ ॥ 12 ॥
അപ്രകാശോഽപ്രവൃത്തിശ്ച പ്രമാദോ മോഹ ഏവ ച । തമസ്യേതാനി ജായംതേ വിവൃദ്ധേ കുരുനംദന ॥ 13 ॥
യദാ സത്ത്വേ പ്രവൃദ്ധേ തു പ്രലയം യാതി ദേഹഭൃത് । തദോത്തമവിദാം ലോകാനമലാന്പ്രതിപദ്യതേ ॥ 14 ॥
രജസി പ്രലയം ഗത്വാ കര്മസംഗിഷു ജായതേ । തഥാ പ്രലീനസ്തമസി മൂഢയോനിഷു ജായതേ ॥ 15 ॥
കര്മണഃ സുകൃതസ്യാഹുഃ സാത്ത്വികം നിര്മലം ഫലമ് । രജസസ്തു ഫലം ദുഃഖമജ്ഞാനം തമസഃ ഫലമ് ॥ 16 ॥
സത്ത്വാത്സംജായതേ ജ്ഞാനം രജസോ ലോഭ ഏവ ച । പ്രമാദമോഹൌ തമസോ ഭവതോഽജ്ഞാനമേവ ച ॥ 17 ॥
ഊര്ധ്വം ഗച്ഛംതി സത്ത്വസ്ഥാ മധ്യേ തിഷ്ഠംതി രാജസാഃ । ജഘന്യഗുണവൃത്തിസ്ഥാ അധോ ഗച്ഛംതി താമസാഃ ॥ 18 ॥
നാന്യം ഗുണേഭ്യഃ കര്താരം യദാ ദ്രഷ്ടാനുപശ്യതി । ഗുണേഭ്യശ്ച പരം വേത്തി മദ്ഭാവം സോഽധിഗച്ഛതി ॥ 19 ॥
ഗുണാനേതാനതീത്യ ത്രീംദേഹീ ദേഹസമുദ്ഭവാന് । ജന്മമൃത്യുജരാദുഃഖൈർവിമുക്തോഽമൃതമശ്നുതേ ॥ 20 ॥
അര്ജുന ഉവാച
കൈര്ലിംഗൈസ്ത്രീന്ഗുണാനേതാനതീതോ ഭവതി പ്രഭോ । കിമാചാരഃ കഥം ചൈതാംസ്ത്രീന്ഗുണാനതിവര്തതേ ॥ 21
ശ്രീഭഗവാനുവാച
പ്രകാശം ച പ്രവൃത്തിം ച മോഹമേവ ച പാംഡവ । ത ദ്വേഷ്ടി സംപ്രവൃത്താനി ന നിവൃത്താനി കാംക്ഷതി ॥ 22
ഉദാസീനവദാസീനോ ഗുണൈര്യോ ന വിചാല്യതേ । ഗുണാ വര്തംത ഇത്യേവ യോഽവതിഷ്ഠതി നേംഗതേ ॥ 23 ॥
സമദുഃഖസുഖഃ സ്വസ്ഥഃ സമലോഷ്ടാശ്മകാംചനഃ । തുല്യപ്രിയാപ്രിയോ ധീരസ്തുല്യനിംദാത്മസംസ്തുതിഃ ॥ 24 ॥
മാനാപമാനയോസ്തുല്യസ്തുല്യോ മിത്രാരിപക്ഷയോഃ । സർവാരംഭപരിത്യാഗീ ഗുണാതീതഃ സ ഉച്യതേ ॥ 25 ॥
മാം ച യോഽവ്യഭിചാരേണ ഭക്തിയോഗേന സേവതേ । സ ഗുണാന്സമതീത്യൈതാന്ബ്രഹ്മഭൂയായ കല്പതേ ॥ 26 ॥
ബ്രഹ്മണോ ഹി പ്രതിഷ്ഠാഹമമൃതസ്യാവ്യയസ്യ ച । ശാശ്വതസ്യ ച ധര്മസ്യ സുഖസ്യൈകാംതികസ്യ ച ॥ 27 ॥
ഓം തത്സദിതി ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാസൂപനിഷത്സു ബ്രഹ്മവിദ്യായാം യോഗശാസ്ത്രേ ശ്രീകൃഷ്ണാര്ജുനസംവാദേ ഗുണത്രയവിഭാഗയോഗോ നാമ ചതുര്ദശോഽധ്യായഃ ॥14 ।
ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಮೂಲಂ - ಚತುರ್ದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ
ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಗುಣತ್ರಯವಿಭಾಗಯೋಗ ಕೃಷ್ಣನ ಭರವಸೆಯಿಂದ ಆರಂಭ: "ಯಾವುದನ್ನು ಅರಿತು ಮುನಿಗಳು ಪರಮಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದರೋ ಆ ಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ." ಮಹದ್ಬ್ರಹ್ಮ (ಪ್ರಕೃತಿ) ಅವನ ಯೋನಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನು ಬೀಜವಿಡುತ್ತಾನೆ, ಅವನೇ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ತಂದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೂರು ಗುಣಗಳು ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್ಸು, ತಮಸ್ಸು ಜೀವವನ್ನು ದೇಹಕ್ಕೆ ಬಂಧಿಸುತ್ತವೆ: ಸತ್ತ್ವ ಸುಖ ಜ್ಞಾನಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ, ರಜಸ್ಸು ತೃಷ್ಣೆ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ, ತಮಸ್ಸು ಮೋಹ ಆಲಸ್ಯಗಳಿಂದ. ಮೂರನ್ನೂ ಮೀರಿ ಮಾನಾಪಮಾನ, ಮಿತ್ರಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಲುಗದೆ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸೇವಿಸುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಭಾವಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಮೂಲ: ಮಹಾಭಾರತ, ಭೀಷ್ಮಪರ್ವ (ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ೧೪ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ಗೀತಾಪಠಣದಲ್ಲಿ, ಗೀತಾಜಯಂತಿ ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿಯಂದು.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ೪ನೇ ಶ್ಲೋಕ ಭಗವಂತನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಯೋನಿಗಳಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಜೀವಿಗಳ "ಬೀಜಪ್ರದ ತಂದೆ" ಎನ್ನುತ್ತದೆ.
- ೨೨ ರಿಂದ ೨೫ನೇ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ಗುಣಾತೀತನನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಏನು ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ?
ಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಜ್ಞಾನ.
ಸತ್ತ್ವ ಹೇಗೆ ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ?
ಸುಖ ಜ್ಞಾನಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ.
ಯಾರು ಬ್ರಹ್ಮಭಾವಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ?
ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವನು.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು