MuhurtaNow

ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಭುಜಂಗ ಸ್ತೋತ್ರಂ

Subrahmanya Swamy · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

सदा बालरूपाऽपि विघ्नाद्रिहंत्री महादंतिवक्त्राऽपि पंचास्यमान्या । विधींद्रादिमृग्या गणेशाभिधा मे विधत्तां श्रियं काऽपि कल्याणमूर्तिः ॥ 1 ॥

न जानामि शब्दं न जानामि चार्थं न जानामि पद्यं न जानामि गद्यम् । चिदेका षडास्या हृदि द्योतते मे मुखान्निःसरंते गिरश्चापि चित्रम् ॥ 2 ॥

मयूराधिरूढं महावाक्यगूढं मनोहारिदेहं महच्चित्तगेहम् । महीदेवदेवं महावेदभावं महादेवबालं भजे लोकपालम् ॥ 3 ॥

यदा संनिधानं गता मानवा मे भवांभोधिपारं गतास्ते तदैव । इति व्यंजयन्सिंधुतीरे य आस्ते तमीडे पवित्रं पराशक्तिपुत्रम् ॥ 4 ॥

यथाब्धेस्तरंगा लयं यांति तुंगा- स्तथैवापदः संनिधौ सेवतां मे । इतीवोर्मिपंक्तीर्नृणां दर्शयंतं सदा भावये हृत्सरोजे गुहं तम् ॥ 5 ॥

गिरौ मन्निवासे नरा येऽधिरूढा- स्तदा पर्वते राजते तेऽधिरूढाः । इतीव ब्रुवन्गंधशैलाधिरूढः स देवो मुदे मे सदा षण्मुखोऽस्तु ॥ 6 ॥

महांभोधितीरे महापापचोरे मुनींद्रानुकूले सुगंधाख्यशैले । गुहायां वसंतं स्वभासा लसंतं जनार्तिं हरंतं श्रयामो गुहं तम् ॥ 7 ॥

लसत्स्वर्णगेहे नृणां कामदोहे सुमस्तोमसंछन्नमाणिक्यमंचे । समुद्यत्सहस्रार्कतुल्यप्रकाशं सदा भावये कार्तिकेयं सुरेशम् ॥ 8 ॥

रणथंसके मंजुलेऽत्यंतशोणे मनोहारिलावण्यपीयूषपूर्णे । मनःषट्पदो मे भवक्लेशतप्तः सदा मोदतां स्कंद ते पादपद्मे ॥ 9 ॥

सुवर्णाभदिव्यांबरैर्भासमानां क्वणत्किंकिणीमेखलाशोभमानाम् । लसद्धेमपट्टेन विद्योतमानं कटिं भावये स्कंद ते दीप्यमानाम् ॥ 10 ॥

पुलिंदेशकन्याघनाभोगतुंग- स्तनालिंगनासक्तकाश्मीररागम् । नमस्याम्यहं तारकारे तवोरः स्वभक्तावने सर्वदा सानुरागम् ॥ 11 ॥

विधौ क्लृप्तदंडान्स्वलीलाधृतांडा- न्निरस्तेभशुंडांद्विषत्कालदंडान् । हतेंद्रारिषंडान्जगत्राणशौंडा- न्सदा ते प्रचंडान्श्रये बाहुदंडान् ॥ 12 ॥

सदा शारदाः षण्मृगांका यदि स्युः समुद्यंत एव स्थिताश्चेत्समंतात् । सदा पूर्णबिंबाः कलंकैश्च हीना- स्तदा त्वन्मुखानां ब्रुवे स्कंद साम्यम् ॥ 13 ॥

स्फुरन्मंदहासैः सहंसानि चंच- त्कटाक्षावलीभृंगसंघोज्ज्वलानि । सुधास्यंदिबिंबाधराणीशसूनो तवालोकये षण्मुखांभोरुहाणि ॥ 14 ॥

विशालेषु कर्णांतदीर्घेष्वजस्रं दयास्यंदिषु द्वादशस्वीक्षणेषु । मयीषत्कटाक्षः सकृत्पातितश्चे- द्भवेत्ते दयाशील का नाम हानिः ॥ 15 ॥

सुतांगोद्भवो मेऽसि जीवेति षड्धा जपन्मंत्रमीशो मुदा जिघ्रते यान् । जगद्भारभृद्भ्यो जगन्नाथ तेभ्यः किरीटोज्ज्वलेभ्यो नमो मस्तकेभ्यः ॥ 16 ॥

स्फुरद्रत्नकेयूरहाराभिराम- श्चलत्कुंडलश्रीलसद्गंडभागः । कटौ पीतवासाः करे चारुशक्तिः पुरस्तान्ममास्तां पुरारेस्तनूजः ॥ 17 ॥

इहायाहि वत्सेति हस्तान्प्रसार्या- ह्वयत्यादराच्छंकरे मातुरंकात् । समुत्पत्य तातं श्रयंतं कुमारं हराश्लिष्टगात्रं भजे बालमूर्तिम् ॥ 18 ॥

कुमारेशसूनो गुह स्कंद सेना- पते शक्तिपाणे मयूराधिरूढ । पुलिंदात्मजाकांत भक्तार्तिहारिन् प्रभो तारकारे सदा रक्ष मां त्वम् ॥ 19 ॥

प्रशांतेंद्रिये नष्टसंज्ञे विचेष्टे कफोद्गारिवक्त्रे भयोत्कंपिगात्रे । प्रयाणोन्मुखे मय्यनाथे तदानीं द्रुतं मे दयालो भवाग्रे गुह त्वम् ॥ 20 ॥

कृतांतस्य दूतेषु चंडेषु कोपा- द्दहच्छिंद्धि भिंद्धीति मां तर्जयत्सु । मयूरं समारुह्य मा भैरिति त्वं पुरः शक्तिपाणिर्ममायाहि शीघ्रम् ॥ 21 ॥

प्रणम्यासकृत्पादयोस्ते पतित्वा प्रसाद्य प्रभो प्रार्थयेऽनेकवारम् । न वक्तुं क्षमोऽहं तदानीं कृपाब्धे न कार्यांतकाले मनागप्युपेक्षा ॥ 22 ॥

सहस्रांडभोक्ता त्वया शूरनामा हतस्तारकः सिंहवक्त्रश्च दैत्यः । ममांतर्हृदिस्थं मनःक्लेशमेकं न हंसि प्रभो किं करोमि क्व यामि ॥ 23 ॥

अहं सर्वदा दुःखभारावसन्नो भवांदीनबंधुस्त्वदन्यं न याचे । भवद्भक्तिरोधं सदा क्लृप्तबाधं ममाधिं द्रुतं नाशयोमासुत त्वम् ॥ 24 ॥

अपस्मारकुष्टक्षयार्शः प्रमेह- ज्वरोन्मादगुल्मादिरोगा महांतः । पिशाचाश्च सर्वे भवत्पत्रभूतिं विलोक्य क्षणात्तारकारे द्रवंते ॥ 25 ॥

दृशि स्कंदमूर्तिः श्रुतौ स्कंदकीर्ति- र्मुखे मे पवित्रं सदा तच्चरित्रम् । करे तस्य कृत्यं वपुस्तस्य भृत्यं गुहे संतु लीना ममाशेषभावाः ॥ 26 ॥

मुनीनामुताहो नृणां भक्तिभाजा- मभीष्टप्रदाः संति सर्वत्र देवाः । नृणामंत्यजानामपि स्वार्थदाने गुहाद्देवमन्यं न जाने न जाने ॥ 27 ॥

कलत्रं सुता बंधुवर्गः पशुर्वा नरो वाथ नारी गृहे ये मदीयाः । यजंतो नमंतः स्तुवंतो भवंतं स्मरंतश्च ते संतु सर्वे कुमार ॥ 28 ॥

मृगाः पक्षिणो दंशका ये च दुष्टा- स्तथा व्याधयो बाधका ये मदंगे । भवच्छक्तितीक्ष्णाग्रभिन्नाः सुदूरे विनश्यंतु ते चूर्णितक्रौंचशैल ॥ 29 ॥

जनित्री पिता च स्वपुत्रापराधं सहेते न किं देवसेनाधिनाथ । अहं चातिबालो भवान् लोकतातः क्षमस्वापराधं समस्तं महेश ॥ 30 ॥

नमः केकिने शक्तये चापि तुभ्यं नमश्छाग तुभ्यं नमः कुक्कुटाय । नमः सिंधवे सिंधुदेशाय तुभ्यं पुनः स्कंदमूर्ते नमस्ते नमोऽस्तु ॥ 31 ॥

जयानंदभूमं जयापारधामं जयामोघकीर्ते जयानंदमूर्ते । जयानंदसिंधो जयाशेषबंधो जय त्वं सदा मुक्तिदानेशसूनो ॥ 32 ॥

भुजंगाख्यवृत्तेन क्लृप्तं स्तवं यः पठेद्भक्तियुक्तो गुहं संप्रणम्य । स पुत्रान्कलत्रं धनं दीर्घमायु- र्लभेत्स्कंदसायुज्यमंते नरः सः ॥ 33 ॥

ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಭುಜಂಗ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಬಗ್ಗೆ

ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಭುಜಂಗ ಸ್ತೋತ್ರ ಹರಿಯುವ ಭುಜಂಗಪ್ರಯಾತ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನಿಗೆ ಮೂವತ್ತಮೂರು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸ್ತೋತ್ರ; ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಆರೋಪಿತ; ತಿರುಚೆಂದೂರಿನ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿದರು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಸದಾ ಬಾಲರೂಪನಾದರೂ ವಿಘ್ನಪರ್ವತ ಭೇದಕ, ಗಜಮುಖನಾದರೂ ಪಂಚಮುಖ ಶಿವನಿಂದ ಮಾನ್ಯನಾದ ಗಣೇಶನಿಗೆ ನಮಿಸಿ ಆರಂಭ. ನಂತರ ಕವಿ ಗಾಢ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: "ಶಬ್ದ ಅರಿಯೆ, ಅರ್ಥ ಅರಿಯೆ, ಪದ್ಯ ಗದ್ಯ ಅರಿಯೆ; ಆದರೂ ಷಣ್ಮುಖ ಏಕ ಚಿತ್ಪ್ರಕಾಶ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ," ಎಂದು ಸಮುದ್ರತೀರದ ತಿರುಚೆಂದೂರಿನ ಒಡೆಯನ ಸ್ತುತಿ ಹರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಆರೋಪಿತ

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ಮಂಗಳವಾರ, ಷಷ್ಠಿ ಮತ್ತು ಸ್ಕಂದಷಷ್ಠಿಯಂದು, ಮತ್ತು ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಸಮುದ್ರತೀರದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತ ನಿಂತಿರುವ ತಿರುಚೆಂದೂರಿನಲ್ಲಿ ಶಂಕರರು ಈ ಸ್ತೋತ್ರ ರಚಿಸಿದರು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಸಂಪ್ರದಾಯ.
  • ೨ನೇ ಶ್ಲೋಕ "ನ ಜಾನಾಮಿ ಶಬ್ದಂ ನ ಜಾನಾಮಿ ಚಾರ್ಥಂ" ದೈವದ ಮುಂದೆ ಕವಿಯ ವಿನಯದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ.

ಈ ಹಬ್ಬಗಳಂದು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಇದು ಎಲ್ಲಿ ರಚಿತ?

ಸಮುದ್ರತೀರದ ತಿರುಚೆಂದೂರಿನಲ್ಲಿ.

ಇದು ಯಾರಿಗೆ ಆರೋಪಿತ?

ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ.

ಇದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಶ್ಲೋಕಗಳಿವೆ?

ಮೂವತ್ತಮೂರು.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.