അഷ്ടാവക്ര ഗീതാ സപ്തദശോഽധ്യായഃ
Karma Siddhanta · പരമ്പരാഗത ഭക്തിഗ്രന്ഥം
ashtaavakra uvaacha
tena jnaanaphalam praaptam yogaabhyaasaphalam tathaa । triptah svachchendriyo nityamekaakee ramate tu yah ॥ 17-1
na kadaachijjagatyasmin tattvajno hanta khidyati । yata ekena tenedam poornam brahmaandamandalam ॥ 17-2॥
na jaatu vishayaah ke'pi svaaraamam harshayantyamee । sallakeepallavapreetamivebham nimbapallavaah ॥ 17-3॥
yastu bhogeshu bhukteshu na bhavatyadhivaasitah । abhukteshu niraakaankshee taadrisho bhavadurlabhah ॥ 17-4॥
bubhukshuriha samsaare mumukshurapi drishyate । bhogamokshaniraakaankshee viralo hi mahaashayah ॥ 17-5॥
dharmaarthakaamamoksheshu jeevite marane tathaa । kasyaapyudaarachittasya heyopaadeyataa na hi ॥ 17-6॥
vaanchhaa na vishvavilaye na dveshastasya cha sthitau । yathaa jeevikayaa tasmaad dhanya aaste yathaa sukham ॥ 17-7॥
kritaartho'nena jnaanenetyevam galitadheeh kritee । pashyan shrinvan sprishan jighrann ashnannaaste yathaa sukham ॥ 17-8॥
shoonyaa drishtirvrithaa cheshtaa vikalaaneendriyaani cha । na sprihaa na viraktirvaa ksheenasamsaarasaagare ॥ 17-9॥
na jaagarti na nidraati nonmeelati na meelati । aho paradashaa kvaapi vartate muktachetasah ॥ 17-10॥
sarvatra drishyate svasthah sarvatra vimalaashayah । samastavaasanaa mukto muktah sarvatra raajate ॥ 17-11॥
pashyan shrinvan sprishan jighrann ashnan grihnan vadan vrajan । eehitaaneehitairmukto mukta eva mahaashayah ॥ 17-12॥
na nindati na cha stauti na hrishyati na kupyati । na dadaati na grihnaati muktah sarvatra neerasah ॥ 17-13॥
saanuraagaam striyam drishtvaa mrityum vaa samupasthitam । avihvalamanaah svastho mukta eva mahaashayah ॥ 17-14॥
sukhe duhkhe nare naaryaam sampatsu cha vipatsu cha । vishesho naiva dheerasya sarvatra samadarshinah ॥ 17-15॥
na himsaa naiva kaarunyam nauddhatyam na cha deenataa । naashcharyam naiva cha kshobhah ksheenasamsarane nare ॥ 17-16॥
na mukto vishayadveshtaa na vaa vishayalolupah । asamsaktamanaa nityam praaptaapraaptamupaashnute ॥ 17-17॥
samaadhaanaasamaadhaanahitaahitavikalpanaah । shoonyachitto na jaanaati kaivalyamiva samsthitah ॥ 17-18॥
nirmamo nirahankaaro na kinchiditi nishchitah । antargalitasarvaashah kurvannapi karoti na ॥ 17-19॥
manahprakaashasammohasvapnajaadyavivarjitah । dashaam kaamapi sampraapto bhaved galitamaanasah ॥ 17-20॥
അഷ്ടാവക്ര ഗീതാ സപ്തദശോഽധ്യായഃ - ഒരു പരിചയം
Chapter 17 of the Ashtavakra Gita describes the true knower, the person who has gained the fruit of knowledge and of yoga practice. Such a person is content, with clear senses, happy in solitude, free of "mine" and "I", and though acting in the world, does not feel that they are the doer.
ഉറവിടം: Ashtavakra Gita (Ashtavakra Samhita)
നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?
- The opening verse says the fruit of knowledge and of yoga is the same: contentment and delight in being alone with oneself.
- A key line: "nirmamo nirahankaro", free from possessiveness and ego, the one who acts yet does not act.
- The Ashtavakra Gita is a dialogue between the sage Ashtavakra and King Janaka of Mithila, valued in Advaita Vedanta for its directness.
പതിവ് ചോദ്യങ്ങൾ
What is chapter 17 of the Ashtavakra Gita about?
The marks of a true knower: contentment, clear senses, freedom from ego and possessiveness, and action without the sense of being the doer.
How many verses does it have?
Twenty.
Who teaches whom in the Ashtavakra Gita?
The sage Ashtavakra teaches King Janaka.
ആരാധനയ്ക്കും പഠനത്തിനുമായി നൽകുന്നു, പ്രവചനമായല്ല. വാണിജ്യേതരം.
കൂടുതൽ ഭക്തിഗ്രന്ഥങ്ങൾ