நாராயணீயம் த³ஶக 74 - ப⁴க³வத: மது²ராபுரீப்ரவேஶம்
Vishnu · பாரம்பரிய பக்தி நூல்
संप्राप्तो मथुरां दिनार्धविगमे तत्रांतरस्मिन् वस- न्नारामे विहिताशनः सखिजनैर्यातः पुरीमीक्षितुम् । प्रापो राजपथं चिरश्रुतिधृतव्यालोककौतूहल- स्त्रीपुंसोद्यदगण्यपुण्यनिगलैराकृष्यमाणो नु किम् ॥1॥
त्वत्पादद्युतिवत् सरागसुभगाः त्वन्मूर्तिवद्योषितः संप्राप्ता विलसत्पयोधररुचो लोला भवत् दृष्टिवत् । हारिण्यस्त्वदुरःस्थलीवदयि ते मंदस्मितप्रौढिव- न्नैर्मल्योल्लसिताः कचौघरुचिवद्राजत्कलापाश्रिताः ॥2॥
तासामाकलयन्नपांगवलनैर्मोदं प्रहर्षाद्भुत- व्यालोलेषु जनेषु तत्र रजकं कंचित् पटीं प्रार्थयन् । कस्ते दास्यति राजकीयवसनं याहीति तेनोदितः सद्यस्तस्य करेण शीर्षमहृथाः सोऽप्याप पुण्यां गतिम् ॥3॥
भूयो वायकमेकमायतमतिं तोषेण वेषोचितं दाश्वांसं स्वपदं निनेथ सुकृतं को वेद जीवात्मनाम् । मालाभिः स्तबकैः स्तवैरपि पुनर्मालाकृता मानितो भक्तिं तेन वृतां दिदेशिथ परां लक्ष्मीं च लक्ष्मीपते ॥4॥
कुब्जामब्जविलोचनां पथिपुनर्दृष्ट्वाऽंगरागे तया दत्ते साधु किलांगरागमददास्तस्या महांतं हृदि । चित्तस्थामृजुतामथ प्रथयितुं गात्रेऽपि तस्याः स्फुटं गृह्णन् मंजु करेण तामुदनयस्तावज्जगत्सुंदरीम् ॥5॥
तावन्निश्चितवैभवास्तव विभो नात्यंतपापा जना यत्किंचिद्ददते स्म शक्त्यनुगुणं तांबूलमाल्यादिकम् । गृह्णानः कुसुमादि किंचन तदा मार्गे निबद्धांजलि- र्नातिष्ठं बत हा यतोऽद्य विपुलामार्तिं व्रजामि प्रभो ॥6॥
एष्यामीति विमुक्तयाऽपि भगवन्नालेपदात्र्या तया दूरात् कातरया निरीक्षितगतिस्त्वं प्राविशो गोपुरम् । आघोषानुमितत्वदागममहाहर्षोल्ललद्देवकी- वक्षोजप्रगलत्पयोरसमिषात्त्वत्कीर्तिरंतर्गता ॥7॥
आविष्टो नगरीं महोत्सववतीं कोदंडशालां व्रजन् माधुर्येण नु तेजसा नु पुरुषैर्दूरेण दत्तांतरः । स्रग्भिर्भूषितमर्चितं वरधनुर्मा मेति वादात् पुरः प्रागृह्णाः समरोपयः किल समाक्राक्षीरभांक्षीरपि ॥8॥
श्वः कंसक्षपणोत्सवस्य पुरतः प्रारंभतूर्योपम- श्चापध्वंसमहाध्वनिस्तव विभो देवानरोमांचयत् । कंसस्यापि च वेपथुस्तदुदितः कोदंडखंडद्वयी- चंडाभ्याहतरक्षिपूरुषरवैरुत्कूलितोऽभूत् त्वया ॥9॥
शिष्टैर्दुष्टजनैश्च दृष्टमहिमा प्रीत्या च भीत्या ततः संपश्यन् पुरसंपदं प्रविचरन् सायं गतो वाटिकाम् । श्रीदाम्ना सह राधिकाविरहजं खेदं वदन् प्रस्वप- न्नानंदन्नवतारकार्यघटनाद्वातेश संरक्ष माम् ॥10॥
நாராயணீயம் த³ஶக 74 - ப⁴க³வத: மது²ராபுரீப்ரவேஶம் பற்றி
The seventy-fourth dashaka of the Narayaneeyam tells of Krishna's entry into Mathura. Arriving in the afternoon, he rests in a garden and then goes with his friends to see the city; as he walks down the royal road, the women of Mathura crowd to see him, lovely as his feet, bright as his form and restless as his glances. He meets the washerman, the garland-maker and the hunchbacked Kubja, breaks the great bow, and in the evening returns to the garden, speaking with Shridama of his longing for Radha.
இயற்றியவர்: Melpathur Narayana Bhattathiri (1560 to 1646)
எப்போது பாராயணம் செய்வது: In daily Narayaneeyam parayana and at Guruvayur.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
- Krishna's touch made the hunchbacked Kubja, who offered him sandal paste, straight and beautiful.
- The breaking of Kamsa's great bow announced Krishna's arrival and alarmed the king.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
What happens in this dashaka?
Krishna enters Mathura, meets its people and breaks Kamsa's bow.
Who is Kubja?
A hunchbacked woman who offered Krishna sandal paste and was made straight by his touch.
Who wrote the Narayaneeyam?
Melpathur Narayana Bhattathiri, in 1586.
வழிபாட்டிற்கும் கற்றலுக்குமாக வழங்கப்படுகிறது, கணிப்பாக அல்ல. வணிக நோக்கமற்றது.
மேலும் பக்தி நூல்கள்