MuhurtaNow

ஸகல ஜனனீ ஸ்தவ:

Devi · பாரம்பரிய பக்தி நூல்

ಅಜಾನಂತೋ ಯಾಂತಿ ಕ್ಷಯಮವಶಮನ್ಯೋನ್ಯಕಲಹೈ- -ರಮೀ ಮಾಯಾಗ್ರಂಥೌ ತವ ಪರಿಲುಠಂತಃ ಸಮಯಿನಃ । ಜಗನ್ಮಾತರ್ಜನ್ಮಜ್ವರಭಯತಮಃ ಕೌಮುದಿ ವಯಂ ನಮಸ್ತೇ ಕುರ್ವಾಣಾಃ ಶರಣಮುಪಯಾಮೋ ಭಗವತೀಮ್ ॥ 1 ॥

ವಚಸ್ತರ್ಕಾಗಮ್ಯಸ್ವರಸಪರಮಾನಂದವಿಭವ- -ಪ್ರಬೋಧಾಕಾರಾಯ ದ್ಯುತಿತುಲಿತನೀಲೋತ್ಪಲರುಚೇ । ಶಿವಾದ್ಯಾರಾಧ್ಯಾಯ ಸ್ತನಭರವಿನಮ್ರಾಯ ಸತತಂ ನಮಸ್ತಸ್ಮೈ ಕಸ್ಮೈಚನ ಭವತು ಮುಗ್ಧಾಯ ಮಹಸೇ ॥ 2 ॥

ಅನಾದ್ಯಂತಾಭೇದಪ್ರಣಯರಸಿಕಾಪಿ ಪ್ರಣಯಿನೀ ಶಿವಸ್ಯಾಸೀರ್ಯತ್ತ್ವಂ ಪರಿಣಯವಿಧೌ ದೇವಿ ಗೃಹಿಣೀ । ಸವಿತ್ರೀ ಭೂತಾನಾಮಪಿ ಯದುದಭೂಃ ಶೈಲತನಯಾ ತದೇತತ್ಸಂಸಾರಪ್ರಣಯನಮಹಾನಾಟಕಮುಖಮ್ ॥ 3 ॥

ಬ್ರುವಂತ್ಯೇಕೇ ತತ್ತ್ವಂ ಭಗವತಿ ಸದನ್ಯೇ ವಿದುರಸ- -ತ್ಪರೇ ಮಾತಃ ಪ್ರಾಹುಸ್ತವ ಸದಸದನ್ಯೇ ಸುಕವಯಃ । ಪರೇ ನೈತತ್ಸರ್ವಂ ಸಮಭಿದಧತೇ ದೇವಿ ಸುಧಿಯ- -ಸ್ತದೇತತ್ತ್ವನ್ಮಾಯಾವಿಲಸಿತಮಶೇಷಂ ನನು ಶಿವೇ ॥ 4 ॥

ಲುಠದ್ಗುಂಜಾಹಾರಸ್ತನಭರನಮನ್ಮಧ್ಯಲತಿಕಾ- -ಮುದಂಚದ್ಧರ್ಮಾಂಭಃ ಕಣಗುಣಿತವಕ್ತ್ರಾಂಬುಜರುಚಮ್ । ಶಿವಂ ಪಾರ್ಥತ್ರಾಣಪ್ರವಣಮೃಗಯಾಕಾರಗುಣಿತಂ ಶಿವಾಮನ್ವಗ್ಯಾಂತೀಂ ಶರಣಮಹಮನ್ವೇಮಿ ಶಬರೀಮ್ ॥ 5 ॥

ಮಿಥಃ ಕೇಶಾಕೇಶಿಪ್ರಥನನಿಧನಾಸ್ತರ್ಕಘಟನಾಃ ಬಹುಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಪ್ರಣತಿವಿಷಯಾಃ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಯಃ । ಪ್ರಸೀದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೀಭವ ಗಿರಿಸುತೇ ದೇಹಿ ಶರಣಂ ನಿರಾಲಂಬಂ ಚೇತಃ ಪರಿಲುಠತಿ ಪಾರಿಪ್ಲವಮಿದಮ್ ॥ 6 ॥

ಶುನಾಂ ವಾ ವಹ್ನೇರ್ವಾ ಖಗಪರಿಷದೋ ವಾ ಯದಶನಂ ಕದಾ ಕೇನ ಕ್ವೇತಿ ಕ್ವಚಿದಪಿ ನ ಕಶ್ಚಿತ್ಕಲಯತಿ । ಅಮುಷ್ಮಿನ್ವಿಶ್ವಾಸಂ ವಿಜಹಿಹಿ ಮಮಾಹ್ನಾಯ ವಪುಷಿ ಪ್ರಪದ್ಯೇಥಾಶ್ಚೇತಃ ಸಕಲಜನನೀಮೇವ ಶರಣಮ್ ॥ 7 ॥

ತಟಿತ್ಕೋಟಿಜ್ಯೋತಿರ್ದ್ಯುತಿದಲಿತಷಡ್ಗ್ರಂಥಿಗಹನಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಂ ಸ್ವಾಧಾರಂ ಪುನರಪಿ ಸುಧಾವೃಷ್ಟಿವಪುಷಾ । ಕಿಮಪ್ಯಷ್ಟಾವಿಂಶತ್ಕಿರಣಸಕಲೀಭೂತಮನಿಶಂ ಭಜೇ ಧಾಮ ಶ್ಯಾಮಂ ಕುಚಭರನತಂ ಬರ್ಬರಕಚಮ್ ॥ 8 ॥

ಚತುಷ್ಪತ್ರಾಂತಃ ಷಡ್ದಲಪುಟಭಗಾಂತಸ್ತ್ರಿವಲಯ- -ಸ್ಫುರದ್ವಿದ್ಯುದ್ವಹ್ನಿದ್ಯುಮಣಿನಿಯುತಾಭದ್ಯುತಿಲತೇ । ಷಡಶ್ರಂ ಭಿತ್ತ್ವಾದೌ ದಶದಲಮಥ ದ್ವಾದಶದಲಂ ಕಲಾಶ್ರಂ ಚ ದ್ವ್ಯಶ್ರಂ ಗತವತಿ ನಮಸ್ತೇ ಗಿರಿಸುತೇ ॥ 9 ॥

ಕುಲಂ ಕೇಚಿತ್ಪ್ರಾಹುರ್ವಪುರಕುಲಮನ್ಯೇ ತವ ಬುಧಾಃ ಪರೇ ತತ್ಸಂಭೇದಂ ಸಮಭಿದಧತೇ ಕೌಲಮಪರೇ । ಚತುರ್ಣಾಮಪ್ಯೇಷಾಮುಪರಿ ಕಿಮಪಿ ಪ್ರಾಹುರಪರೇ ಮಹಾಮಾಯೇ ತತ್ತ್ವಂ ತವ ಕಥಮಮೀ ನಿಶ್ಚಿನುಮಹೇ ॥ 10 ॥

ಷಡಧ್ವಾರಣ್ಯಾನೀಂ ಪ್ರಲಯರವಿಕೋಟಿಪ್ರತಿರುಚಾ ರುಚಾ ಭಸ್ಮೀಕೃತ್ಯ ಸ್ವಪದಕಮಲಪ್ರಹ್ವಶಿರಸಾಮ್ । ವಿತನ್ವಾನಃ ಶೈವಂ ಕಿಮಪಿ ವಪುರಿಂದೀವರರುಚಿಃ ಕುಚಾಭ್ಯಾಮಾನಮ್ರಸ್ತವ ಪುರುಷಕಾರೋ ವಿಜಯತೇ ॥ 11 ॥

ಪ್ರಕಾಶಾನಂದಾಭ್ಯಾಮವಿದಿತಚರೀಂ ಮಧ್ಯಪದವೀಂ ಪ್ರವಿಶ್ಯೈತದ್ದ್ವಂದ್ವಂ ರವಿಶಶಿಸಮಾಖ್ಯಂ ಕಬಲಯನ್ । ಪ್ರಪದ್ಯೋರ್ಧ್ವಂ ನಾದಂ ಲಯದಹನಭಸ್ಮೀಕೃತಕುಲಃ ಪ್ರಸಾದಾತ್ತೇ ಜಂತುಃ ಶಿವಮಕುಲಮಂಬ ಪ್ರವಿಶತಿ ॥ 12 ॥

ಮನುಷ್ಯಾಸ್ತಿರ್ಯಂಚೋ ಮರುತ ಇತಿ ಲೋಕತ್ರಯಮಿದಂ ಭವಾಂಭೋಧೌ ಮಗ್ನಂ ತ್ರಿಗುಣಲಹರೀಕೋಟಿಲುಠಿತಮ್ । ಕಟಾಕ್ಷಶ್ಚೇದ್ಯತ್ರ ಕ್ವಚನ ತವ ಮಾತಃ ಕರುಣಯಾ ಶರೀರೀ ಸದ್ಯೋಽಯಂ ವ್ರಜತಿ ಪರಮಾನಂದತನುತಾಮ್ ॥ 13 ॥

ಪ್ರಿಯಂಗುಶ್ಯಾಮಾಂಗೀಮರುಣತರವಾಸಂ ಕಿಸಲಯಾಂ ಸಮುನ್ಮೀಲನ್ಮುಕ್ತಾಫಲವಹಲನೇಪಥ್ಯಸುಭಗಾಮ್ । ಸ್ತನದ್ವಂದ್ವಸ್ಫಾರಸ್ತಬಕನಮಿತಾಂ ಕಲ್ಪಲತಿಕಾಂ ಸಕೃದ್ಧ್ಯಾಯಂತಸ್ತ್ವಾಂ ದಧತಿ ಶಿವಚಿಂತಾಮಣಿಪದಮ್ ॥ 14 ॥

ಷಡಾಧಾರಾವರ್ತೈರಪರಿಮಿತಮಂತ್ರೋರ್ಮಿಪಟಲೈಃ ಲಸನ್ಮುದ್ರಾಫೇನೈರ್ಬಹುವಿಧಲಸದ್ದೈವತಝಷೈಃ । ಕ್ರಮಸ್ರೋತೋಭಿಸ್ತ್ವಂ ವಹಸಿ ಪರನಾದಾಮೃತನದೀ ಭವಾನಿ ಪ್ರತ್ಯಗ್ರಾ ಶಿವಚಿದಮೃತಾಬ್ಧಿಪ್ರಣಯಿನೀ ॥ 15 ॥

ಮಹೀಪಾಥೋವಹ್ನಿಶ್ವಸನವಿಯದಾತ್ಮೇಂದುರವಿಭಿ- -ರ್ವಪುರ್ಭಿಗ್ರಸ್ತಾಶೈರಪಿ ತವ ಕಿಯಾನಂಬ ಮಹಿಮಾ । ಅಮೂನ್ಯಾಲೋಕ್ಯಂತೇ ಭಗವತಿ ನ ಕುತ್ರಾಪ್ಯಣುತಮಾ- -ಮವಸ್ಥಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾನಿ ತ್ವಯಿ ತು ಪರಮವ್ಯೋಮವಪುಷಿ ॥ 16 ॥

ಕಲಾಮಾಜ್ಞಾಂ ಪ್ರಜ್ಞಾಂ ಸಮಯಮನುಭೂತಿಂ ಸಮರಸಂ ಗುರುಂ ಪಾರಂಪರ್ಯಂ ವಿನಯಮುಪದೇಶಂ ಶಿವಪದಮ್ । ಪ್ರಮಾಣಂ ನಿರ್ವಾಣಂ ಪ್ರಕೃತಿಮಭಿಭೂತಿಂ ಪರಗುಹಾಂ ವಿಧಿಂ ವಿದ್ಯಾಮಾಹುಃ ಸಕಲಜನನೀಮೇವ ಮುನಯಃ ॥ 17 ॥

ಪ್ರಲೀನೇ ಶಬ್ದೌಘೇ ತದನು ವಿರತೇ ಬಿಂದುವಿಭವೇ ತತಸ್ತತ್ತ್ವೇ ಚಾಷ್ಟಧ್ವನಿಭಿರನಪಾಯಿನ್ಯಧಿಗತೇ । ಶ್ರಿತೇ ಶಾಕ್ತೇ ಪರ್ವಣ್ಯನುಕಲಿತಚಿನ್ಮಾತ್ರ ಗಹನಾಂ ಸ್ವಸಂವಿತ್ತಿಂ ಯೋಗೀ ರಸಯತಿ ಶಿವಾಖ್ಯಾಂ ಭಗವತೀಮ್ ॥ 18 ॥

ಪರಾನಂದಾಕಾರಾಂ ನಿರವಧಿಶಿವೈಶ್ವರ್ಯವಪುಷಂ ನಿರಾಕಾರಾಂ ಜ್ಞಾನಪ್ರಕೃತಿಮಪರಿಚ್ಛಿನ್ನಕರುಣಾಮ್ । ಸವಿತ್ರೀಂ ಲೋಕಾನಾಂ ನಿರತಿಶಯಧಾಮಾಸ್ಪದಪದಾಂ ಭವೋ ವಾ ಮೋಕ್ಷೋ ವಾ ಭವತು ಭವತೀಮೇವ ಭಜತಾಮ್ ॥ 19 ॥

ಜಗತ್ಕಾಯೇ ಕೃತ್ವಾ ತದಪಿ ಹೃದಯೇ ತಚ್ಚ ಪುರುಷೇ ಪುಮಾಂಸಂ ಬಿಂದುಸ್ಥಂ ತದಪಿ ವಿಯದಾಖ್ಯೇ ಚ ಗಹನೇ । ತದೇತದ್ಜ್ಞಾನಾಖ್ಯೇ ತದಪಿ ಪರಮಾನಂದಗಹನೇ ಮಹಾವ್ಯೋಮಾಕಾರೇ ತ್ವದನುಭವಶೀಲೋ ವಿಜಯತೇ ॥ 20 ॥

ವಿಧೇ ವೇದ್ಯೇ ವಿದ್ಯೇ ವಿವಿಧಸಮಯೇ ವೇದಗುಲಿಕೇ ವಿಚಿತ್ರೇ ವಿಶ್ವಾದ್ಯೇ ವಿನಯಸುಲಭೇ ವೇದಜನನಿ । ಶಿವಜ್ಞೇ ಶೂಲಸ್ಥೇ ಶಿವಪದವದಾನ್ಯೇ ಶಿವನಿಧೇ ಶಿವೇ ಮಾತರ್ಮಹ್ಯಂ ತ್ವಯಿ ವಿತರ ಭಕ್ತಿಂ ನಿರುಪಮಾಮ್ ॥ 21 ॥

ವಿಧೇರ್ಮುಂಡಂ ಹೃತ್ವಾ ಯದಕುರುತ ಪಾತ್ರಂ ಕರತಲೇ ಹರಿಂ ಶೂಲಪ್ರೋತಂ ಯದಗಮಯದಂಸಾಭರಣತಾಮ್ । ಅಲಂಚಕ್ರೇ ಕಂಠಂ ಯದಪಿ ಗರಲೇನಾಂಬ ಗಿರಿಶಃ ಶಿವಸ್ಥಾಯಾಃ ಶಕ್ತೇಸ್ತದಿದಮಖಿಲಂ ತೇ ವಿಲಸಿತಮ್ ॥ 22 ॥

ವಿರಿಂಚ್ಯಾಖ್ಯಾ ಮಾತಃ ಸೃಜಸಿ ಹರಿಸಂಜ್ಞಾ ತ್ವಮವಸಿ ತ್ರಿಲೋಕೀಂ ರುದ್ರಾಖ್ಯಾ ಹರಸಿ ವಿದಧಾಸೀಶ್ವರದಶಾಮ್ । ಭವಂತೀ ನಾದಾಖ್ಯಾ ವಿಹರಸಿ ಚ ಪಾಶೌಘದಲನೀ ತ್ವಮೇವೈಕಾಽನೇಕಾ ಭವಸಿ ಕೃತಿಭೇದೈರ್ಗಿರಿಸುತೇ ॥ 23 ॥

ಮುನೀನಾಂ ಚೇತೋಭಿಃ ಪ್ರಮೃದಿತಕಷಾಯೈರಪಿ ಮನಾ- -ಗಶಕ್ಯಂ ಸಂಸ್ಪ್ರಷ್ಟುಂ ಚಕಿತಚಕಿತೈರಂಬ ಸತತಮ್ । ಶ್ರುತೀನಾಂ ಮೂರ್ಧಾನಃ ಪ್ರಕೃತಿಕಠಿನಾಃ ಕೋಮಲತರೇ ಕಥಂ ತೇ ವಿಂದಂತೇ ಪದಕಿಸಲಯೇ ಪಾರ್ವತಿ ಪದಮ್ ॥ 24 ॥

ತಟಿದ್ವಲ್ಲೀಂ ನಿತ್ಯಾಮಮೃತಸರಿತಂ ಪಾರರಹಿತಾಂ ಮಲೋತ್ತೀರ್ಣಾಂ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಂ ಪ್ರಕೃತಿಮಗುಣಗ್ರಂಥಿಗಹನಾಮ್ । ಗಿರಾಂ ದೂರಾಂ ವಿದ್ಯಾಮವಿನತಕುಚಾಂ ವಿಶ್ವಜನನೀ- -ಮಪರ್ಯಂತಾಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಮಭಿದಧತಿ ಸಂತೋ ಭಗವತೀಮ್ ॥ 25 ॥

ಶರೀರಂ ಕ್ಷಿತ್ಯಂಭಃ ಪ್ರಭೃತಿರಚಿತಂ ಕೇವಲಮಚಿತ್ ಸುಖಂ ದುಃಖಂ ಚಾಯಂ ಕಲಯತಿ ಪುಮಾಂಶ್ಚೇತನ ಇತಿ । ಸ್ಫುಟಂ ಜಾನಾನೋಽಪಿ ಪ್ರಭವತಿ ನ ದೇಹೀ ರಹಯಿತುಂ ಶರೀರಾಹಂಕಾರಂ ತವ ಸಮಯಬಾಹ್ಯೋ ಗಿರಿಸುತೇ ॥ 26 ॥

ಪಿತಾ ಮಾತಾ ಭ್ರಾತಾ ಸುಹೃದನುಚರಃ ಸದ್ಮ ಗೃಹಿಣೀ ವಪುಃ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಮಿತ್ರಂ ಧನಮಪಿ ಯದಾ ಮಾಂ ವಿಜಹತಿ । ತದಾ ಮೇ ಭಿಂದಾನಾ ಸಪದಿ ಭಯಮೋಹಾಂಧತಮಸಂ ಮಹಾಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೇ ಮಾತರ್ಭವ ಕರುಣಯಾ ಸನ್ನಿಧಿಕರೀ ॥ 27 ॥

ಸುತಾ ದಕ್ಷಸ್ಯಾದೌ ಕಿಲ ಸಕಲಮಾತಸ್ತ್ವಮುದಭೂಃ ಸದೋಷಂ ತಂ ಹಿತ್ವಾ ತದನು ಗಿರಿರಾಜಸ್ಯ ದುಹಿತಾ । ಅನಾದ್ಯಂತಾ ಶಂಭೋರಪೃಥಗಪಿ ಶಕ್ತಿರ್ಭಗವತೀ ವಿವಾಹಾಜ್ಜಾಯಾಸೀತ್ಯಹಹ ಚರಿತಂ ವೇತ್ತಿ ತವ ಕಃ ॥ 28 ॥

ಕಣಾಸ್ತ್ವದ್ದೀಪ್ತೀನಾಂ ರವಿಶಶಿಕೃಶಾನುಪ್ರಭೃತಯಃ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಕ್ಷುದ್ರಂ ತವ ನಿಯತಮಾನಂದಕಣಿಕಾ । ಶಿವಾದಿ ಕ್ಷಿತ್ಯಂತಂ ತ್ರಿವಲಯತನೋಃ ಸರ್ವಮುದರೇ ತವಾಸ್ತೇ ಭಕ್ತಸ್ಯ ಸ್ಫುರಸಿ ಹೃದಿ ಚಿತ್ರಂ ಭಗವತಿ ॥ 29 ॥

ಪುರಃ ಪಶ್ಚಾದಂತರ್ಬಹಿರಪರಿಮೇಯಂ ಪರಿಮಿತಂ ಪರಂ ಸ್ಥೂಲಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಸಕಲಮಕುಲಂ ಗುಹ್ಯಮಗುಹಮ್ । ದವೀಯೋ ನೇದೀಯಃ ಸದಸದಿತಿ ವಿಶ್ವಂ ಭಗವತೀ ಸದಾ ಪಶ್ಯಂತ್ಯಾಖ್ಯಾಂ ವಹಸಿ ಭುವನಕ್ಷೋಭಜನನೀಮ್ ॥ 30 ॥

ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತ್ವನ್ಮಾರ್ಗಂ ಸಹಜದಯಯಾ ದೇಶಿಕದೃಶಾ ಷಡಧ್ವಧ್ವಾಂತೌಘಚ್ಛಿದುರಗಣನಾತೀತಕರುಣಾಮ್ । ಪರಾಮಾಜ್ಞಾಕಾರಾಂ ಸಪದಿ ಶಿವಯಂತೀಂ ಶಿವತನುಂ ಸ್ವಮಾತ್ಮಾನಂ ಧನ್ಯಾಶ್ಚಿರಮುಪಲಭಂತೇ ಭಗವತೀಮ್ ॥ 31 ॥

ಮಯೂಖಾಃ ಪೂಷ್ಣೀವ ಜ್ವಲನ ಇವ ತದ್ದೀಪ್ತಿಕಣಿಕಾಃ ಪಯೋಧೌ ಕಲ್ಲೋಲಾಃ ಪ್ರತಿಹತಮಹಿಮ್ನೀವ ಪೃಷತಃ । ಉದೇತ್ಯೋದೇತ್ಯಾಂಬ ತ್ವಯಿ ಸಹ ನಿಜೈಃ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಗುಣೈ- -ರ್ಭಜಂತೇ ತತ್ತ್ವೌಘಾಃ ಪ್ರಶಮಮನುಕಲ್ಪಂ ಪರವಶಾಃ ॥ 32 ॥

ವಿಧುರ್ವಿಷ್ಣುರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರಕೃತಿರಣುರಾತ್ಮಾ ದಿನಕರಃ ಸ್ವಭಾವೋ ಜೈನೇಂದ್ರಃ ಸುಗತಮುನಿರಾಕಾಶಮಲಿನಃ । ಶಿವಃ ಶಕ್ತಿಶ್ಚೇತಿ ಶ್ರುತಿವಿಷಯತಾಂ ತಾಮುಪಗತಾಂ ವಿಕಲ್ಪೈರೇಭಿಸ್ತ್ವಾಮಭಿದಧತಿ ಸಂತೋ ಭಗವತೀಮ್ ॥ 33 ॥

ಶಿವಸ್ತ್ವಂ ಶಕ್ತಿಸ್ತ್ವಂ ತ್ವಮಸಿ ಸಮಯಾ ತ್ವಂ ಸಮಯಿನೀ ತ್ವಮಾತ್ಮಾ ತ್ವಂ ದೀಕ್ಷಾ ತ್ವಮಯಮಣಿಮಾದಿರ್ಗುಣಗಣಃ । ಅವಿದ್ಯಾ ತ್ವಂ ವಿದ್ಯಾ ತ್ವಮಸಿ ನಿಖಿಲಂ ತ್ವಂ ಕಿಮಪರಂ ಪೃಥಕ್ತತ್ತ್ವಂ ತ್ವತ್ತೋ ಭಗವತಿ ನ ವೀಕ್ಷಾಮಹ ಇಮೇ ॥ 34 ॥

ತ್ವಯಾಸೌ ಜಾನೀತೇ ರಚಯತಿ ಭವತ್ಯೈವ ಸತತಂ ತ್ವಯೈವೇಚ್ಛತ್ಯಂಬ ತ್ವಮಸಿ ನಿಖಿಲಾ ಯಸ್ಯ ತನವಃ । ಜಗತ್ಸಾಮ್ಯಂ ಶಂಭೋರ್ವಹಸಿ ಪರಮವ್ಯೋಮವಪುಷಃ ತಥಾಪ್ಯರ್ಧಂ ಭೂತ್ವಾ ವಿಹರಸಿ ಶಿವಸ್ಯೇತಿ ಕಿಮಿದಮ್ ॥ 35 ॥

ಅಸಂಖ್ಯೈಃ ಪ್ರಾಚೀನೈರ್ಜನನಿ ಜನನೈಃ ಕರ್ಮವಿಲಯಾ- -ತ್ಸಕೃಜ್ಜನ್ಮನ್ಯಂತೇ ಗುರುವಪುಷಮಾಸಾದ್ಯ ಗಿರಿಶಮ್ । ಅವಾಪ್ಯಾಜ್ಞಾಂ ಶೈವೀಂ ಶಿವತನುಮಪಿ ತ್ವಾಂ ವಿದಿತವಾ- -ನ್ನಯೇಯಂ ತ್ವತ್ಪೂಜಾಸ್ತುತಿವಿರಚನೇನೈವ ದಿವಸಾನ್ ॥ 36 ॥

ಯತ್ಷಟ್ಪತ್ರಂ ಕಮಲಮುದಿತಂ ತಸ್ಯ ಯಾ ಕರ್ಣಿಕಾಖ್ಯಾ ಯೋನಿಸ್ತಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಥಿತಮುದರೇ ಯತ್ತದೋಂಕಾರಪೀಠಮ್ । ತಸ್ಯಾಪ್ಯಂತಃ ಕುಚಭರನತಾಂ ಕುಂಡಲೀತಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಾಂ ಶ್ಯಾಮಾಕಾರಾಂ ಸಕಲಜನನೀಂ ಸಂತತಂ ಭಾವಯಾಮಿ ॥ 37 ॥

ಭುವಿ ಪಯಸಿ ಕೃಶಾನೌ ಮಾರುತೇ ಖೇ ಶಶಾಂಕೇ ಸವಿತರಿ ಯಜಮಾನೇಽಪ್ಯಷ್ಟಧಾ ಶಕ್ತಿರೇಕಾ । ವಹಸಿ ಕುಚಭರಾಭ್ಯಾಂ ಯಾವನಮ್ರಾಪಿ ವಿಶ್ವಂ ಸಕಲಜನನಿ ಸಾ ತ್ವಂ ಪಾಹಿ ಮಾಮಿತ್ಯವಾಚ್ಯಮ್ ॥ 38 ॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಕಾಳಿದಾಸ ವಿರಚಿತ ಪಂಚಸ್ತವ್ಯಾಂ ಪಂಚಮಃ ಸಕಲಜನನೀಸ್ತವಃ ।

ஸகல ஜனனீ ஸ்தவ: பற்றி

The Sakala Janani Stava, "hymn to the mother of all", is the fifth and last of the five hymns of the Panchastavi, traditionally attributed to Kalidasa, as its colophon states. It opens: not knowing you, the followers of different creeds perish in quarrels with one another, rolling in the knots of your maya; O Mother of the world, moonlight that dispels the darkness of the fever of birth, we bow and take refuge in you. It goes on to praise the Goddess as the radiance of supreme bliss beyond words and logic, dark-blue like a lotus, worshipped by Shiva and the gods.

இயற்றியவர்: Traditionally attributed to Kalidasa, as its colophon states

எப்போது பாராயணம் செய்வது: In Sri Vidya and Devi worship, on Fridays and during Navaratri.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

  • The opening verse gently says that quarrels between sects come from not knowing the one Mother of all.
  • The Panchastavi is especially cherished in the Kashmiri Shakta tradition.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

What does "Sakala Janani" mean?

"Mother of all".

Where does it stand in the Panchastavi?

It is the fifth and last hymn.

Who is it attributed to?

Traditionally to Kalidasa, as its colophon states.

வழிபாட்டிற்கும் கற்றலுக்குமாக வழங்கப்படுகிறது, கணிப்பாக அல்ல. வணிக நோக்கமற்றது.