ஶ்ரீ கு³ருகீ³தா த்ருதீயோத்⁴யாய:
Guru · பாரம்பரிய பக்தி நூல்
అథ తృతీయోఽధ్యాయః ॥
అథ కామ్యజపస్థానం కథయామి వరాననే । సాగరాంతే సరిత్తీరే తీర్థే హరిహరాలయే ॥ 236 ॥
శక్తిదేవాలయే గోష్ఠే సర్వదేవాలయే శుభే । వటస్య ధాత్ర్యా మూలే వా మఠే బృందావనే తథా ॥ 237 ॥
పవిత్రే నిర్మలే దేశే నిత్యానుష్ఠానతోఽపి వా । నిర్వేదనేన మౌనేన జపమేతత్ సమారభేత్ ॥ 238 ॥
జాప్యేన జయమాప్నోతి జపసిద్ధిం ఫలం తథా । హీనం కర్మ త్యజేత్సర్వం గర్హితస్థానమేవ చ ॥ 239 ॥
శ్మశానే బిల్వమూలే వా వటమూలాంతికే తథా । సిద్ధ్యంతి కానకే మూలే చూతవృక్షస్య సన్నిధౌ ॥ 240 ॥
పీతాసనం మోహనే తు హ్యసితం చాభిచారికే । జ్ఞేయం శుక్లం చ శాంత్యర్థం వశ్యే రక్తం ప్రకీర్తితమ్ ॥ 241 ॥
జపం హీనాసనం కుర్వన్ హీనకర్మఫలప్రదమ్ । గురుగీతాం ప్రయాణే వా సంగ్రామే రిపుసంకటే ॥ 242 ॥
జపన్ జయమవాప్నోతి మరణే ముక్తిదాయికా । సర్వకర్మాణి సిద్ధ్యంతి గురుపుత్రే న సంశయః ॥ 243 ॥
గురుమంత్రో ముఖే యస్య తస్య సిద్ధ్యంతి నాఽన్యథా । దీక్షయా సర్వకర్మాణి సిద్ధ్యంతి గురుపుత్రకే ॥ 244 ॥
భవమూలవినాశాయ చాష్టపాశనివృత్తయే । గురుగీతాంభసి స్నానం తత్త్వజ్ఞః కురుతే సదా ॥ 245 ॥
స ఏవం సద్గురుః సాక్షాత్ సదసద్బ్రహ్మవిత్తమః । తస్య స్థానాని సర్వాణి పవిత్రాణి న సంశయః ॥ 246 ॥
సర్వశుద్ధః పవిత్రోఽసౌ స్వభావాద్యత్ర తిష్ఠతి । తత్ర దేవగణాః సర్వే క్షేత్రపీఠే చరంతి చ ॥ 247 ॥
ఆసనస్థాః శయానా వా గచ్ఛంతస్తిష్ఠతోఽపి వా । అశ్వారూఢా గజారూఢాః సుషుప్తా జాగ్రతోఽపి వా ॥ 248 ॥
శుచిర్భూతా జ్ఞానవంతో గురుగీతాం జపంతి యే । తేషాం దర్శనసంస్పర్శాత్ దివ్యజ్ఞానం ప్రజాయతే ॥ 249 ॥
సముద్రే వై యథా తోయం క్షీరే క్షీరం జలే జలమ్ । భిన్నే కుంభే యథాఽఽకాశం తథాఽఽత్మా పరమాత్మని ॥ 250 ॥
తథైవ జ్ఞానవాన్ జీవః పరమాత్మని సర్వదా । ఐక్యేన రమతే జ్ఞానీ యత్ర కుత్ర దివానిశమ్ ॥ 251 ॥
ఏవంవిధో మహాయుక్తః సర్వత్ర వర్తతే సదా । తస్మాత్సర్వప్రకారేణ గురుభక్తిం సమాచరేత్ ॥ 252 ॥
గురుసంతోషణాదేవ ముక్తో భవతి పార్వతి । అణిమాదిషు భోక్తృత్వం కృపయా దేవి జాయతే ॥ 253 ॥
సామ్యేన రమతే జ్ఞానీ దివా వా యది వా నిశి । ఏవంవిధో మహామౌనీ త్రైలోక్యసమతాం వ్రజేత్ ॥ 254 ॥
అథ సంసారిణః సర్వే గురుగీతా జపేన తు । సర్వాన్ కామాంస్తు భుంజంతి త్రిసత్యం మమ భాషితమ్ ॥ 255 ॥
సత్యం సత్యం పునః సత్యం ధర్మసారం మయోదితమ్ । గురుగీతాసమం స్తోత్రం నాస్తి తత్త్వం గురోః పరమ్ ॥ 256 ॥
గురుర్దేవో గురుర్ధర్మో గురౌ నిష్ఠా పరం తపః । గురోః పరతరం నాస్తి త్రివారం కథయామి తే ॥ 257 ॥
ధన్యా మాతా పితా ధన్యో గోత్రం ధన్యం కులోద్భవః । ధన్యా చ వసుధా దేవి యత్ర స్యాద్గురుభక్తతా ॥ 258 ॥
ఆకల్పజన్మ కోటీనాం యజ్ఞవ్రతతపః క్రియాః । తాః సర్వాః సఫలా దేవి గురూసంతోషమాత్రతః ॥ 259 ॥
శరీరమింద్రియం ప్రాణమర్థం స్వజనబంధుతా । మాతృకులం పితృకులం గురురేవ న సంశయః ॥ 260 ॥
మందభాగ్యా హ్యశక్తాశ్చ యే జనా నానుమన్వతే । గురుసేవాసు విముఖాః పచ్యంతే నరకేఽశుచౌ ॥ 261 ॥
విద్యా ధనం బలం చైవ తేషాం భాగ్యం నిరర్థకమ్ । యేషాం గురూకృపా నాస్తి అధో గచ్ఛంతి పార్వతి ॥ 262 ॥
బ్రహ్మా విష్ణుశ్చ రుద్రశ్చ దేవాశ్చ పితృకిన్నరాః । సిద్ధచారణయక్షాశ్చ అన్యే చ మునయో జనాః ॥ 263 ॥
గురుభావః పరం తీర్థమన్యతీర్థం నిరర్థకమ్ । సర్వతీర్థమయం దేవి శ్రీగురోశ్చరణాంబుజమ్ ॥ 264 ॥
కన్యాభోగరతా మందాః స్వకాంతాయాః పరాఙ్ముఖాః । అతః పరం మయా దేవి కథితం న మమ ప్రియే ॥ 265 ॥
ఇదం రహస్యమస్పష్టం వక్తవ్యం చ వరాననే । సుగోప్యం చ తవాగ్రే తు మమాత్మప్రీతయే సతి ॥ 266 ॥
స్వామిముఖ్యగణేశాద్యాన్ వైష్ణవాదీంశ్చ పార్వతి । న వక్తవ్యం మహామాయే పాదస్పర్శం కురుష్వ మే ॥ 267 ॥
అభక్తే వంచకే ధూర్తే పాషండే నాస్తికాదిషు । మనసాఽపి న వక్తవ్యా గురుగీతా కదాచన ॥ 268 ॥
గురవో బహవః సంతి శిష్యవిత్తాపహారకాః । తమేకం దుర్లభం మన్యే శిష్యహృత్తాపహారకమ్ ॥ 269 ॥
చాతుర్యవాన్ వివేకీ చ అధ్యాత్మజ్ఞానవాన్ శుచిః । మానసం నిర్మలం యస్య గురుత్వం తస్య శోభతే ॥ 270 ॥
గురవో నిర్మలాః శాంతాః సాధవో మితభాషిణః । కామక్రోధవినిర్ముక్తాః సదాచారాః జితేంద్రియాః ॥ 271 ॥
సూచకాదిప్రభేదేన గురవో బహుధా స్మృతాః । స్వయం సమ్యక్ పరీక్ష్యాథ తత్త్వనిష్ఠం భజేత్సుధీః ॥ 272 ॥
వర్ణజాలమిదం తద్వద్బాహ్యశాస్త్రం తు లౌకికమ్ । యస్మిన్ దేవి సమభ్యస్తం స గురుః సుచకః స్మృతః ॥ 273 ॥
వర్ణాశ్రమోచితాం విద్యాం ధర్మాధర్మవిధాయినీమ్ । ప్రవక్తారం గురుం విద్ధి వాచకం త్వితి పార్వతి ॥ 274 ॥
పంచాక్షర్యాదిమంత్రాణాముపదేష్టా తు పార్వతి । స గురుర్బోధకో భూయాదుభయోరయముత్తమః ॥ 275 ॥
మోహమారణవశ్యాదితుచ్ఛమంత్రోపదేశినమ్ । నిషిద్ధగురురిత్యాహుః పండితాస్తత్త్వదర్శినః ॥ 276 ॥
అనిత్యమితి నిర్దిశ్య సంసారం సంకటాలయమ్ । వైరాగ్యపథదర్శీ యః స గురుర్విహితః ప్రియే ॥ 277 ॥
తత్త్వమస్యాదివాక్యానాముపదేష్టా తు పార్వతి । కారణాఖ్యో గురుః ప్రోక్తో భవరోగనివారకః ॥ 278 ॥
సర్వసందేహసందోహనిర్మూలనవిచక్షణః । జన్మమృత్యుభయఘ్నో యః స గురుః పరమో మతః ॥ 279 ॥
బహుజన్మకృతాత్ పుణ్యాల్లభ్యతేఽసౌ మహాగురుః । లబ్ధ్వాఽముం న పునర్యాతి శిష్యః సంసారబంధనమ్ ॥ 280 ॥
ఏవం బహువిధా లోకే గురవః సంతి పార్వతి । తేషు సర్వప్రయత్నేన సేవ్యో హి పరమో గురుః ॥ 281 ॥
నిషిద్ధగురుశిష్యస్తు దుష్టసంకల్పదూషితః । బ్రహ్మప్రళయపర్యంతం న పునర్యాతి మర్త్యతామ్ ॥ 282 ॥
ఏవం శ్రుత్వా మహాదేవీ మహాదేవవచస్తథా । అత్యంతవిహ్వలమనాః శంకరం పరిపృచ్ఛతి ॥ 283 ॥
పార్వత్యువాచ
నమస్తే దేవదేవాత్ర శ్రోతవ్యం కించిదస్తి మే । శ్రుత్వా త్వద్వాక్యమధునా భృశం స్యాద్విహ్వలం మనః ॥ 284
స్వయం మూఢా మృత్యుభీతాః సుకృతాద్విరతిం గతాః । దైవాన్నిషిద్ధగురుగా యది తేషాం తు కా గతిః ॥ 285 ॥
శ్రీ మహాదేవ ఉవాచ
శృణు తత్త్వమిదం దేవి యదా స్యాద్విరతో నరః । తదాఽసావధికారీతి ప్రోచ్యతే శ్రుతిమస్తకైః ॥ 286
అఖండైకరసం బ్రహ్మ నిత్యముక్తం నిరామయమ్ । స్వస్మిన్ సందర్శితం యేన స భవేదస్యం దేశికః ॥ 287 ॥
జలానాం సాగరో రాజా యథా భవతి పార్వతి । గురూణాం తత్ర సర్వేషాం రాజాఽయం పరమో గురుః ॥ 288 ॥
మోహాదిరహితః శాంతో నిత్యతృప్తో నిరాశ్రయః । తృణీకృతబ్రహ్మవిష్ణువైభవః పరమో గురుః ॥ 289 ॥
సర్వకాలవిదేశేషు స్వతంత్రో నిశ్చలస్సుఖీ । అఖండైకరసాస్వాదతృప్తో హి పరమో గురుః ॥ 290 ॥
ద్వైతాద్వైతవినిర్ముక్తః స్వానుభూతిప్రకాశవాన్ । అజ్ఞానాంధతమశ్ఛేత్తా సర్వజ్ఞః పరమో గురుః ॥ 291 ॥
యస్య దర్శనమాత్రేణ మనసః స్యాత్ ప్రసన్నతా । స్వయం భూయాత్ ధృతిశ్శాంతిః స భవేత్ పరమో గురుః ॥ 292 ॥
సిద్ధిజాలం సమాలోక్య యోగినాం మంత్రవాదినామ్ । తుచ్ఛాకారమనోవృత్తిః యస్యాసౌ పరమో గురుః ॥ 293 ॥
స్వశరీరం శవం పశ్యన్ తథా స్వాత్మానమద్వయమ్ । యః స్త్రీకనకమోహఘ్నః స భవేత్ పరమో గురుః ॥ 294 ॥
మౌనీ వాగ్మీతి తత్త్వజ్ఞో ద్విధాఽభూచ్ఛృణు పార్వతి । న కశ్చిన్మౌనినాం లోభో లోకేఽస్మిన్భవతి ప్రియే ॥ 295 ॥
వాగ్మీ తూత్కటసంసారసాగరోత్తారణక్షమః । యతోఽసౌ సంశయచ్ఛేత్తా శాస్త్రయుక్త్యనుభూతిభిః ॥ 296 ॥
గురునామజపాద్దేవి బహుజన్మార్జితాన్యపి । పాపాని విలయం యాంతి నాస్తి సందేహమణ్వపి ॥ 297 ॥
శ్రీగురోస్సదృశం దైవం శ్రీగురోసదృశః పితా । గురుధ్యానసమం కర్మ నాస్తి నాస్తి మహీతలే ॥ 298 ॥
కులం ధనం బలం శాస్త్రం బాంధవాస్సోదరా ఇమే । మరణే నోపయుజ్యంతే గురురేకో హి తారకః ॥ 299 ॥
కులమేవ పవిత్రం స్యాత్ సత్యం స్వగురుసేవయా । తృప్తాః స్యుస్సకలా దేవా బ్రహ్మాద్యా గురుతర్పణాత్ ॥ 300 ॥
గురురేకో హి జానాతి స్వరూపం దేవమవ్యయమ్ । తద్జ్ఞానం యత్ప్రసాదేన నాన్యథా శాస్త్రకోటిభిః ॥ 301 ॥
స్వరూపజ్ఞానశూన్యేన కృతమప్యకృతం భవేత్ । తపోజపాదికం దేవి సకలం బాలజల్పవత్ ॥ 302 ॥
శివం కేచిద్ధరిం కేచిద్విధిం కేచిత్తు కేచన । శక్తిం దైవమితి జ్ఞాత్వా వివదంతి వృథా నరాః ॥ 303 ॥
న జానంతి పరం తత్త్వం గురుదీక్షాపరాఙ్ముఖాః । భ్రాంతాః పశుసమా హ్యేతే స్వపరిజ్ఞానవర్జితాః ॥ 304 ॥
తస్మాత్కైవల్యసిద్ధ్యర్థం గురుమేవ భజేత్ప్రియే । గురుం వినా న జానంతి మూఢాస్తత్పరమం పదమ్ ॥ 305 ॥
భిద్యతే హృదయగ్రంథిశ్ఛిద్యంతే సర్వసంశయాః । క్షీయంతే సర్వకర్మాణి గురోః కరుణయా శివే ॥ 306 ॥
కృతాయా గురుభక్తేస్తు వేదశాస్త్రానుసారతః । ముచ్యతే పాతకాద్ఘోరాత్ గురుభక్తో విశేషతః ॥ 307 ॥
దుస్సంగం చ పరిత్యజ్య పాపకర్మ పరిత్యజేత్ । చిత్తచిహ్నమిదం యస్య తస్య దీక్షా విధీయతే ॥ 308 ॥
చిత్తత్యాగనియుక్తశ్చ క్రోధగర్వవివర్జితః । ద్వైతభావపరిత్యాగీ తస్య దీక్షా విధీయతే ॥ 309 ॥
ఏతల్లక్షణయుక్తత్వం సర్వభూతహితే రతమ్ । నిర్మలం జీవితం యస్య తస్య దీక్షా విధీయతే ॥ 310 ॥
క్రియయా చాన్వితం పూర్వం దీక్షాజాలం నిరూపితమ్ । మంత్రదీక్షాభిధం సాంగోపాంగం సర్వం శివోదితమ్ ॥ 311 ॥
క్రియయా స్యాద్విరహితాం గురుసాయుజ్యదాయినీమ్ । గురుదీక్షాం వినా కో వా గురుత్వాచారపాలకః ॥ 312 ॥
శక్తో న చాపి శక్తో వా దైశికాంఘ్రి సమాశ్రయేత్ । తస్య జన్మాస్తి సఫలం భోగమోక్షఫలప్రదమ్ ॥ 313 ॥
అత్యంతచిత్తపక్వస్య శ్రద్ధాభక్తియుతస్య చ । ప్రవక్తవ్యమిదం దేవి మమాత్మప్రీతయే సదా ॥ 314 ॥
రహస్యం సర్వశాస్త్రేషు గీతాశాస్త్రమిదం శివే । సమ్యక్పరీక్ష్య వక్తవ్యం సాధకస్య మహాత్మనః ॥ 315 ॥
సత్కర్మపరిపాకాచ్చ చిత్తశుద్ధిశ్చ ధీమతః । సాధకస్యైవ వక్తవ్యా గురుగీతా ప్రయత్నతః ॥ 316 ॥
నాస్తికాయ కృతఘ్నాయ దాంభికాయ శఠాయ చ । అభక్తాయ విభక్తాయ న వాచ్యేయం కదాచన ॥ 317 ॥
స్త్రీలోలుపాయ మూర్ఖాయ కామోపహతచేతసే । నిందకాయ న వక్తవ్యా గురుగీతా స్వభావతః ॥ 318 ॥
సర్వపాపప్రశమనం సర్వోపద్రవవారకమ్ । జన్మమృత్యుహరం దేవి గీతాశాస్త్రమిదం శివే ॥ 319 ॥
శ్రుతిసారమిదం దేవి సర్వముక్తం సమాసతః । నాన్యథా సద్గతిః పుంసాం వినా గురుపదం శివే ॥ 320 ॥
బహుజన్మకృతాత్పాపాదయమర్థో న రోచతే । జన్మబంధనివృత్త్యర్థం గురుమేవ భజేత్సదా ॥ 321 ॥
అహమేవ జగత్సర్వమహమేవ పరం పదమ్ । ఏతద్జ్ఞానం యతో భూయాత్తం గురుం ప్రణమామ్యహమ్ ॥ 322 ॥
అలం వికల్పైరహమేవ కేవలం మయి స్థితం విశ్వమిదం చరాచరమ్ । ఇదం రహస్యం మమ యేన దర్శితం స వందనీయో గురురేవ కేవలమ్ ॥ 323 ॥
యస్యాంతం నాదిమధ్యం న హి కరచరణం నామగోత్రం న సూత్రమ్ । నో జాతిర్నైవ వర్ణో న భవతి పురుషో నో నపుంసో న చ స్త్రీ ॥ 324 ॥
నాకారం నో వికారం న హి జనిమరణం నాస్తి పుణ్యం న పాపమ్ । నోఽతత్త్వం తత్త్వమేకం సహజసమరసం సద్గురుం తం నమామి ॥ 325 ॥
నిత్యాయ సత్యాయ చిదాత్మకాయ నవ్యాయ భవ్యాయ పరాత్పరాయ । శుద్ధాయ బుద్ధాయ నిరంజనాయ నమోఽస్తు నిత్యం గురుశేఖరాయ ॥ 326 ॥
సచ్చిదానందరూపాయ వ్యాపినే పరమాత్మనే । నమః శ్రీగురునాథాయ ప్రకాశానందమూర్తయే ॥ 327 ॥
సత్యానందస్వరూపాయ బోధైకసుఖకారిణే । నమో వేదాంతవేద్యాయ గురవే బుద్ధిసాక్షిణే ॥ 328 ॥
నమస్తే నాథ భగవన్ శివాయ గురురూపిణే । విద్యావతారసంసిద్ధ్యై స్వీకృతానేకవిగ్రహ ॥ 329 ॥
నవాయ నవరూపాయ పరమార్థైకరూపిణే । సర్వాజ్ఞానతమోభేదభానవే చిద్ఘనాయ తే ॥ 330 ॥
స్వతంత్రాయ దయాక్లుప్తవిగ్రహాయ శివాత్మనే । పరతంత్రాయ భక్తానాం భవ్యానాం భవ్యరూపిణే ॥ 331 ॥
వివేకినాం వివేకాయ విమర్శాయ విమర్శినామ్ । ప్రకాశినాం ప్రకాశాయ జ్ఞానినాం జ్ఞానరూపిణే ॥ 332 ॥
పురస్తాత్పార్శ్వయోః పృష్ఠే నమస్కుర్యాదుపర్యధః । సదా మచ్చిత్తరూపేణ విధేహి భవదాసనమ్ ॥ 333 ॥
శ్రీగురుం పరమానందం వందే హ్యానందవిగ్రహమ్ । యస్య సన్నిధిమాత్రేణ చిదానందాయ తే మనః ॥ 334 ॥
నమోఽస్తు గురవే తుభ్యం సహజానందరూపిణే । యస్య వాగమృతం హంతి విషం సంసారసంజ్ఞకమ్ ॥ 335 ॥
నానాయుక్తోపదేశేన తారితా శిష్యసంతతిః । తత్కృపాసారవేదేన గురుచిత్పదమచ్యుతమ్ ॥ 336 ॥
[పాఠభేదః - అచ్యుతాయ నమస్తుభ్యం గురవే పరమాత్మనే । స్వారామోక్తపదేచ్ఛూనాం దత్తం యేనాచ్యుతం పదమ్ ॥ ] అచ్యుతాయ నమస్తుభ్యం గురవే పరమాత్మనే । సర్వతంత్రస్వతంత్రాయ చిద్ఘనానందమూర్తయే ॥ 337 ॥
నమోఽచ్యుతాయ గురవేఽజ్ఞానధ్వాంతైకభానవే । శిష్యసన్మార్గపటవే కృపాపీయూషసింధవే ॥ 338 ॥
ఓమచ్యుతాయ గురవే శిష్యసంసారసేతవే । భక్తకార్యైకసింహాయ నమస్తే చిత్సుఖాత్మనే ॥ 339 ॥
గురునామసమం దైవం న పితా న చ బాంధవాః । గురునామసమః స్వామీ నేదృశం పరమం పదమ్ ॥ 340 ॥
ఏకాక్షరప్రదాతారం యో గురుం నైవ మన్యతే । శ్వానయోనిశతం గత్వా చాండాలేష్వపి జాయతే ॥ 341 ॥
గురుత్యాగాద్భవేన్మృత్యుః మంత్రత్యాగాద్దరిద్రతా । గురుమంత్రపరిత్యాగీ రౌరవం నరకం వ్రజేత్ ॥ 342 ॥
శివక్రోధాద్గురుస్త్రాతా గురుక్రోధాచ్ఛివో న హి । తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన గురోరాజ్ఞాం న లంఘయేత్ ॥ 343 ॥
సంసారసాగరసముద్ధరణైకమంత్రం బ్రహ్మాదిదేవమునిపూజితసిద్ధమంత్రమ్ । దారిద్ర్యదుఃఖభవరోగవినాశమంత్రం వందే మహాభయహరం గురురాజమంత్రమ్ ॥ 344 ॥
సప్తకోటిమహామంత్రాశ్చిత్తవిభ్రమకారకాః । ఏక ఏవ మహామంత్రో గురురిత్యక్షరద్వయమ్ ॥ 345 ॥
ఏవముక్త్వా మహాదేవః పార్వతీం పునరబ్రవీత్ । ఇదమేవ పరం తత్త్వం శృణు దేవి సుఖావహమ్ ॥ 346 ॥
గురుతత్త్వమిదం దేవి సర్వముక్తం సమాసతః । రహస్యమిదమవ్యక్తం న వదేద్యస్య కస్యచిత్ ॥ 347 ॥
న మృషా స్యాదియం దేవి మదుక్తిః సత్యరూపిణీ । గురుగీతాసమం స్తోత్రం నాస్తి నాస్తి మహీతలే ॥ 348 ॥
గురుగీతామిమాం దేవి భవదుఃఖవినాశినీమ్ । గురుదీక్షావిహీనస్య పురతో న పఠేత్ క్వచిత్ ॥ 349 ॥
రహస్యమత్యంతరహస్యమేతన్న పాపినా లభ్యమిదం మహేశ్వరి । అనేకజన్మార్జితపుణ్యపాకాద్గురోస్తు తత్త్వం లభతే మనుష్యః ॥ 350 ॥
యస్య ప్రసాదాదహమేవ సర్వం మయ్యేవ సర్వం పరికల్పితం చ । ఇత్థం విజానామి సదాత్మరూపం తస్యాంఘ్రిపద్మం ప్రణతోఽస్మి నిత్యమ్ ॥ 351 ॥
అజ్ఞానతిమిరాంధస్య విషయాక్రాంతచేతసః । జ్ఞానప్రభాప్రదానేన ప్రసాదం కురు మే ప్రభో ॥ 352 ॥
ఇతి శ్రీస్కందపురాణే ఉత్తరఖండే ఉమామహేశ్వర సంవాదే శ్రీ గురుగీతా సమాప్త ॥
మంగళం మంగళం గురుదేవాయ మహనీయగుణాత్మనే । సర్వలోకశరణ్యాయ సాధురూపాయ మంగళమ్ ॥
ஶ்ரீ கு³ருகீ³தா த்ருதீயோத்⁴யாய: பற்றி
The third and closing chapter of the Guru Gita, the hymn in praise of the Guru taught by Shiva to Parvati. It continues the praise of the Guru as Brahma, Vishnu and Shiva and as the one who removes the darkness of ignorance, describes the disciple's devotion and the fruits of reciting the Gita, and ends with verses of mangalam to the Gurudeva. As its colophon states, it comes from the Uttara Khanda of the Skanda Purana.
மூலம்: Skanda Purana, Uttara Khanda (per its colophon)
எப்போது பாராயணம் செய்வது: On Guru Purnima, on Thursdays, and in daily prayer to one's Guru.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
- The well-known verse "Gurur Brahma Gurur Vishnu Gurur Devo Maheshvarah" comes from the Guru Gita.
- The Guru Gita is set as a dialogue between Uma and Maheshvara.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
Where does the Guru Gita come from?
As its colophon states, the Uttara Khanda of the Skanda Purana.
Who teaches it, and to whom?
Shiva teaches it to Parvati.
How does chapter 3 end?
With verses of mangalam (auspicious blessing) to the Guru.
வழிபாட்டிற்கும் கற்றலுக்குமாக வழங்கப்படுகிறது, கணிப்பாக அல்ல. வணிக நோக்கமற்றது.
மேலும் பக்தி நூல்கள்