ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತಿ ಸಪ್ತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
Devi · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
ചംഡമുംഡ വധോ നാമ സപ്തമോധ്യായഃ ॥
ധ്യാനം ധ്യായേം രത്ന പീഠേ ശുകകല പഠിതം ശ്രുണ്വതീം ശ്യാമലാംഗീം। ന്യസ്തൈകാംഘ്രിം സരോജേ ശശി ശകല ധരാം വല്ലകീം വാദ യംതീം കഹലാരാബദ്ധ മാലാം നിയമിത വിലസച്ചോലികാം രക്ത വസ്ത്രാം। മാതംഗീം ശംഖ പാത്രാം മധുര മധുമദാം ചിത്രകോദ്ഭാസി ഭാലാം।
ഋഷിരുവാച।
ആജ്ഞപ്താസ്തേ തതോദൈത്യാ-ശ്ചംഡമുംഡപുരോഗമാഃ। ചതുരംഗബലോപേതാ യയുരഭ്യുദ്യതായുധാഃ॥1॥
ദദൃശുസ്തേ തതോ ദേവീ-മീഷദ്ധാസാം വ്യവസ്ഥിതാമ്। സിംഹസ്യോപരി ശൈലേംദ്ര-ശൃംഗേ മഹതികാംചനേ॥2॥
തേദൃഷ്ട്വാതാംസമാദാതു-മുദ്യമംംചക്രുരുദ്യതാഃ ആകൃഷ്ടചാപാസിധരാ-സ്തഥാഽന്യേ തത്സമീപഗാഃ॥3॥
തതഃ കോപം ചകാരോച്ചൈ-രംബികാ താനരീന്പ്രതി। കോപേന ചാസ്യാ വദനം മഷീവര്ണമഭൂത്തദാ॥4॥
ഭ്രുകുടീകുടിലാത്തസ്യാ ലലാടഫലകാദ്ദ്രുതമ്। കാളീ കരാള വദനാ വിനിഷ്ക്രാംതാഽസിപാശിനീ ॥5॥
വിചിത്രഖട്വാംഗധരാ നരമാലാവിഭൂഷണാ। ദ്വീപിചര്മപരീധാനാ ശുഷ്കമാംസാഽതിഭൈരവാ॥6॥
അതിവിസ്താരവദനാ ജിഹ്വാലലനഭീഷണാ। നിമഗ്നാരക്തനയനാ നാദാപൂരിതദിങ്മുഖാ ॥6॥
സാ വേഗേനാഽഭിപതിതാ ഘൂതയംതീ മഹാസുരാന്। സൈന്യേ തത്ര സുരാരീണാ-മഭക്ഷയത തദ്ബലമ് ॥8॥
പാര്ഷ്ണിഗ്രാഹാംകുശഗ്രാഹി-യോധഘംടാസമന്വിതാന്। സമാദായൈകഹസ്തേന മുഖേ ചിക്ഷേപ വാരണാന് ॥9॥
തഥൈവ യോധം തുരഗൈ രഥം സാരഥിനാ സഹ। നിക്ഷിപ്യ വക്ത്രേ ദശനൈശ്ചർവയത്യതിഭൈരവം ॥10॥
ഏകം ജഗ്രാഹ കേശേഷു ഗ്രീവായാമഥ ചാപരം। പാദേനാക്രമ്യചൈവാന്യമുരസാന്യമപോഥയത് ॥11॥
തൈര്മുക്താനിച ശസ്ത്രാണി മഹാസ്ത്രാണി തഥാസുരൈഃ। മുഖേന ജഗ്രാഹ രുഷാ ദശനൈര്മഥിതാന്യപി ॥12॥
ബലിനാം തദ്ബലം സർവമസുരാണാം ദുരാത്മനാം മമര്ദാഭക്ഷയച്ചാന്യാനന്യാംശ്ചാതാഡയത്തഥാ ॥13॥
അസിനാ നിഹതാഃ കേചിത്കേചിത്ഖട്വാംഗതാഡിതാഃ। ജഗ്മുർവിനാശമസുരാ ദംതാഗ്രാഭിഹതാസ്തഥാ ॥14॥
ക്ഷണേന തദ്ഭലം സർവ മസുരാണാം നിപാതിതം। ദൃഷ്ട്വാ ചംഡോഽഭിദുദ്രാവ താം കാളീമതിഭീഷണാം ॥15॥
ശരവര്ഷൈര്മഹാഭീമൈര്ഭീമാക്ഷീം താം മഹാസുരഃ। ഛാദയാമാസ ചക്രൈശ്ച മുംഡഃ ക്ഷിപ്തൈഃ സഹസ്രശഃ ॥16॥
താനിചക്രാണ്യനേകാനി വിശമാനാനി തന്മുഖമ്। ബഭുര്യഥാര്കബിംബാനി സുബഹൂനി ഘനോദരം ॥17॥
തതോ ജഹാസാതിരുഷാ ഭീമം ഭൈരവനാദിനീ। കാളീ കരാളവദനാ ദുര്ദര്ശശനോജ്ജ്വലാ ॥18॥
ഉത്ഥായ ച മഹാസിംഹം ദേവീ ചംഡമധാവത। ഗൃഹീത്വാ ചാസ്യ കേശേഷു ശിരസ്തേനാസിനാച്ഛിനത് ॥19॥
അഥ മുംഡോഽഭ്യധാവത്താം ദൃഷ്ട്വാ ചംഡം നിപാതിതമ്। തമപ്യപാത യദ്ഭമൌ സാ ഖഡ്ഗാഭിഹതംരുഷാ ॥20॥
ഹതശേഷം തതഃ സൈന്യം ദൃഷ്ട്വാ ചംഡം നിപാതിതമ്। മുംഡംച സുമഹാവീര്യം ദിശോ ഭേജേ ഭയാതുരമ് ॥21॥
ശിരശ്ചംഡസ്യ കാളീ ച ഗൃഹീത്വാ മുംഡ മേവ ച। പ്രാഹ പ്രചംഡാട്ടഹാസമിശ്രമഭ്യേത്യ ചംഡികാമ് ॥22॥
മയാ തവാ ത്രോപഹൃതൌ ചംഡമുംഡൌ മഹാപശൂ। യുദ്ധയജ്ഞേ സ്വയം ശുംഭം നിശുംഭം ചഹനിഷ്യസി ॥23॥
ഋഷിരുവാച॥
താവാനീതൌ തതോ ദൃഷ്ട്വാ ചംഡ മുംഡൌ മഹാസുരൌ। ഉവാച കാളീം കള്യാണീ ലലിതം ചംഡികാ വചഃ ॥24॥
യസ്മാച്ചംഡം ച മുംഡം ച ഗൃഹീത്വാ ത്വമുപാഗതാ। ചാമുംഡേതി തതോ ലൊകേ ഖ്യാതാ ദേവീ ഭവിഷ്യസി ॥25॥
॥ ജയ ജയ ശ്രീ മാര്കംഡേയ പുരാണേ സാവര്നികേ മന്വംതരേ ദേവി മഹത്മ്യേ ചംഡമുംഡ വധോ നാമ സപ്തമോധ്യായ സമാപ്തമ് ॥
ആഹുതി ഓം ക്ലീം ജയംതീ സാംഗായൈ സശക്തികായൈ സപരിവാരായൈ സവാഹനായൈ കാളീ ചാമുംഡാ ദേവ്യൈ കര്പൂര ബീജാധിഷ്ഠായൈ മഹാഹുതിം സമര്പയാമി നമഃ സ്വാഹാ ॥
ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತಿ ಸಪ್ತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ
ದೇವೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಚಂಡ ಮುಂಡರ ವಧೆಯ ಕಥೆ. ಆ ಇಬ್ಬರು ಅಸುರ ಸೇನಾಪತಿಗಳು ದೇವಿಯ ಬಳಿ ಬಂದಾಗ, ಅವಳ ಗಂಟಿಕ್ಕಿದ ಹುಬ್ಬಿನಿಂದ ಉಗ್ರ ಕಾಳಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಅವರ ತಲೆಗಳನ್ನು ತರುತ್ತಾಳೆ. ದೇವಿ ಅವಳಿಗೆ ಚಾಮುಂಡಾ ಎಂದು ಹೆಸರಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಅಧ್ಯಾಯ ವೀಣೆ ಹಿಡಿದು ಗಿಳಿಯ ಮಾತು ಕೇಳುವ ಮಾತಂಗಿಯ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮೂಲ: ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣ, ದೇವೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ, ೭ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ನವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಚಂಡೀಪಾರಾಯಣದ ಭಾಗವಾಗಿ, ಮತ್ತು ಕಾಳಿ ಹಾಗೂ ಚಾಮುಂಡಿಯ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಚಂಡ ಮುಂಡರನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಂದ ದೇವಿ ಚಾಮುಂಡಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮೂಲವನ್ನು ಇದರ ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
- ಮೈಸೂರಿನ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ ಮೈಸೂರು ದಸರೆಯ ಅಧಿದೇವತೆ.
- ಧ್ಯಾನಶ್ಲೋಕ ದೇವಿಯನ್ನು ರತ್ನಪೀಠದ ಮೇಲೆ ವೀಣೆ ನುಡಿಸುವ ಶ್ಯಾಮಲ ಮಾತಂಗಿಯಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಚಂಡ ಮುಂಡರು ಯಾರು?
ದೇವಿಯನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲು ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶುಂಭ ನಿಶುಂಭರ ಇಬ್ಬರು ಅಸುರ ಸೇನಾಪತಿಗಳು.
ಚಾಮುಂಡಿಗೆ ಆ ಹೆಸರು ಹೇಗೆ ಬಂತು?
ಚಂಡ ಮುಂಡರ ತಲೆಗಳನ್ನು ದೇವಿಯ ಬಳಿ ತಂದದ್ದರಿಂದ ದೇವಿ ಅವಳಿಗೆ ಚಾಮುಂಡಾ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟಳು.
ಇದನ್ನು ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ?
ನವರಾತ್ರಿಯ ಚಂಡೀಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ಕಾಳಿ ಮತ್ತು ಚಾಮುಂಡಿಯ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು