ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತಿ ಸಪ್ತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
Devi · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
చండముండ వధో నామ సప్తమోధ్యాయః ॥
ధ్యానం ధ్యాయేం రత్న పీఠే శుకకల పఠితం శ్రుణ్వతీం శ్యామలాంగీం। న్యస్తైకాంఘ్రిం సరోజే శశి శకల ధరాం వల్లకీం వాద యంతీం కహలారాబద్ధ మాలాం నియమిత విలసచ్చోలికాం రక్త వస్త్రాం। మాతంగీం శంఖ పాత్రాం మధుర మధుమదాం చిత్రకోద్భాసి భాలాం।
ఋషిరువాచ।
ఆజ్ఞప్తాస్తే తతోదైత్యా-శ్చండముండపురోగమాః। చతురంగబలోపేతా యయురభ్యుద్యతాయుధాః॥1॥
దదృశుస్తే తతో దేవీ-మీషద్ధాసాం వ్యవస్థితాం। సింహస్యోపరి శైలేంద్ర-శృంగే మహతికాంచనే॥2॥
తేదృష్ట్వాతాంసమాదాతు-ముద్యమంంచక్రురుద్యతాః ఆకృష్టచాపాసిధరా-స్తథాఽన్యే తత్సమీపగాః॥3॥
తతః కోపం చకారోచ్చై-రంబికా తానరీన్ప్రతి। కోపేన చాస్యా వదనం మషీవర్ణమభూత్తదా॥4॥
భ్రుకుటీకుటిలాత్తస్యా లలాటఫలకాద్ద్రుతం। కాళీ కరాళ వదనా వినిష్క్రాంతాఽసిపాశినీ ॥5॥
విచిత్రఖట్వాంగధరా నరమాలావిభూషణా। ద్వీపిచర్మపరీధానా శుష్కమాంసాఽతిభైరవా॥6॥
అతివిస్తారవదనా జిహ్వాలలనభీషణా। నిమగ్నారక్తనయనా నాదాపూరితదిఙ్ముఖా ॥6॥
సా వేగేనాఽభిపతితా ఘూతయంతీ మహాసురాన్। సైన్యే తత్ర సురారీణా-మభక్షయత తద్బలం ॥8॥
పార్ష్ణిగ్రాహాంకుశగ్రాహి-యోధఘంటాసమన్వితాన్। సమాదాయైకహస్తేన ముఖే చిక్షేప వారణాన్ ॥9॥
తథైవ యోధం తురగై రథం సారథినా సహ। నిక్షిప్య వక్త్రే దశనైశ్చర్వయత్యతిభైరవం ॥10॥
ఏకం జగ్రాహ కేశేషు గ్రీవాయామథ చాపరం। పాదేనాక్రమ్యచైవాన్యమురసాన్యమపోథయత్ ॥11॥
తైర్ముక్తానిచ శస్త్రాణి మహాస్త్రాణి తథాసురైః। ముఖేన జగ్రాహ రుషా దశనైర్మథితాన్యపి ॥12॥
బలినాం తద్బలం సర్వమసురాణాం దురాత్మనాం మమర్దాభక్షయచ్చాన్యానన్యాంశ్చాతాడయత్తథా ॥13॥
అసినా నిహతాః కేచిత్కేచిత్ఖట్వాంగతాడితాః। జగ్ముర్వినాశమసురా దంతాగ్రాభిహతాస్తథా ॥14॥
క్షణేన తద్భలం సర్వ మసురాణాం నిపాతితం। దృష్ట్వా చండోఽభిదుద్రావ తాం కాళీమతిభీషణాం ॥15॥
శరవర్షైర్మహాభీమైర్భీమాక్షీం తాం మహాసురః। ఛాదయామాస చక్రైశ్చ ముండః క్షిప్తైః సహస్రశః ॥16॥
తానిచక్రాణ్యనేకాని విశమానాని తన్ముఖం। బభుర్యథార్కబింబాని సుబహూని ఘనోదరం ॥17॥
తతో జహాసాతిరుషా భీమం భైరవనాదినీ। కాళీ కరాళవదనా దుర్దర్శశనోజ్జ్వలా ॥18॥
ఉత్థాయ చ మహాసింహం దేవీ చండమధావత। గృహీత్వా చాస్య కేశేషు శిరస్తేనాసినాచ్ఛినత్ ॥19॥
అథ ముండోఽభ్యధావత్తాం దృష్ట్వా చండం నిపాతితం। తమప్యపాత యద్భమౌ సా ఖడ్గాభిహతంరుషా ॥20॥
హతశేషం తతః సైన్యం దృష్ట్వా చండం నిపాతితం। ముండంచ సుమహావీర్యం దిశో భేజే భయాతురం ॥21॥
శిరశ్చండస్య కాళీ చ గృహీత్వా ముండ మేవ చ। ప్రాహ ప్రచండాట్టహాసమిశ్రమభ్యేత్య చండికాం ॥22॥
మయా తవా త్రోపహృతౌ చండముండౌ మహాపశూ। యుద్ధయజ్ఞే స్వయం శుంభం నిశుంభం చహనిష్యసి ॥23॥
ఋషిరువాచ॥
తావానీతౌ తతో దృష్ట్వా చండ ముండౌ మహాసురౌ। ఉవాచ కాళీం కళ్యాణీ లలితం చండికా వచః ॥24॥
యస్మాచ్చండం చ ముండం చ గృహీత్వా త్వముపాగతా। చాముండేతి తతో లొకే ఖ్యాతా దేవీ భవిష్యసి ॥25॥
॥ జయ జయ శ్రీ మార్కండేయ పురాణే సావర్నికే మన్వంతరే దేవి మహత్మ్యే చండముండ వధో నామ సప్తమోధ్యాయ సమాప్తమ్ ॥
ఆహుతి ఓం క్లీం జయంతీ సాంగాయై సశక్తికాయై సపరివారాయై సవాహనాయై కాళీ చాముండా దేవ్యై కర్పూర బీజాధిష్ఠాయై మహాహుతిం సమర్పయామి నమః స్వాహా ॥
ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತಿ ಸಪ್ತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ
ದೇವೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಚಂಡ ಮುಂಡರ ವಧೆಯ ಕಥೆ. ಆ ಇಬ್ಬರು ಅಸುರ ಸೇನಾಪತಿಗಳು ದೇವಿಯ ಬಳಿ ಬಂದಾಗ, ಅವಳ ಗಂಟಿಕ್ಕಿದ ಹುಬ್ಬಿನಿಂದ ಉಗ್ರ ಕಾಳಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಅವರ ತಲೆಗಳನ್ನು ತರುತ್ತಾಳೆ. ದೇವಿ ಅವಳಿಗೆ ಚಾಮುಂಡಾ ಎಂದು ಹೆಸರಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಅಧ್ಯಾಯ ವೀಣೆ ಹಿಡಿದು ಗಿಳಿಯ ಮಾತು ಕೇಳುವ ಮಾತಂಗಿಯ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮೂಲ: ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣ, ದೇವೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ, ೭ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ನವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಚಂಡೀಪಾರಾಯಣದ ಭಾಗವಾಗಿ, ಮತ್ತು ಕಾಳಿ ಹಾಗೂ ಚಾಮುಂಡಿಯ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಚಂಡ ಮುಂಡರನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಂದ ದೇವಿ ಚಾಮುಂಡಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮೂಲವನ್ನು ಇದರ ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
- ಮೈಸೂರಿನ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ ಮೈಸೂರು ದಸರೆಯ ಅಧಿದೇವತೆ.
- ಧ್ಯಾನಶ್ಲೋಕ ದೇವಿಯನ್ನು ರತ್ನಪೀಠದ ಮೇಲೆ ವೀಣೆ ನುಡಿಸುವ ಶ್ಯಾಮಲ ಮಾತಂಗಿಯಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಚಂಡ ಮುಂಡರು ಯಾರು?
ದೇವಿಯನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲು ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶುಂಭ ನಿಶುಂಭರ ಇಬ್ಬರು ಅಸುರ ಸೇನಾಪತಿಗಳು.
ಚಾಮುಂಡಿಗೆ ಆ ಹೆಸರು ಹೇಗೆ ಬಂತು?
ಚಂಡ ಮುಂಡರ ತಲೆಗಳನ್ನು ದೇವಿಯ ಬಳಿ ತಂದದ್ದರಿಂದ ದೇವಿ ಅವಳಿಗೆ ಚಾಮುಂಡಾ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟಳು.
ಇದನ್ನು ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ?
ನವರಾತ್ರಿಯ ಚಂಡೀಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ಕಾಳಿ ಮತ್ತು ಚಾಮುಂಡಿಯ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು