MuhurtaNow

ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಮೂಲಂ - ದ್ವಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ

Sri Krishna · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

ॐ श्री परमात्मने नमः अथ द्वादशोऽध्यायः । भक्तियोगः

अर्जुन उवाच

एवं सततयुक्ता ये भक्तास्त्वां पर्युपासते । ये चाप्यक्षरमव्यक्तं तेषां के योगवित्तमाः ॥ 1

श्रीभगवानुवाच

मय्यावेश्य मनो ये मां नित्ययुक्ता उपासते । श्रद्धया परयोपेतास्ते मे युक्ततमा मताः ॥ 2

ये त्वक्षरमनिर्देश्यमव्यक्तं पर्युपासते । सर्वत्रगमचिंत्यं च कूटस्थमचलं ध्रुवम् ॥ 3 ॥

संनियम्येंद्रियग्रामं सर्वत्र समबुद्धयः । ते प्राप्नुवंति मामेव सर्वभूतहिते रताः ॥ 4 ॥

क्लेशोऽधिकतरस्तेषामव्यक्तासक्तचेतसाम् । अव्यक्ता हि गतिर्दुःखं देहवद्भिरवाप्यते ॥ 5 ॥

ये तु सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य मत्पराः । अनन्येनैव योगेन मां ध्यायंत उपासते ॥ 6 ॥

तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात् । भवामि न चिरात्पार्थ मय्यावेशितचेतसाम् ॥ 7 ॥

मय्येव मन आधत्स्व मयि बुद्धिं निवेशय । निवसिष्यसि मय्येव अत ऊर्ध्वं न संशयः ॥ 8 ॥

अथ चित्तं समाधातुं न शक्नोषि मयि स्थिरम् । अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छाप्तुं धनंजय ॥ 9 ॥

अभ्यासेऽप्यसमर्थोऽसि मत्कर्मपरमो भव । मदर्थमपि कर्माणि कुर्वन्सिद्धिमवाप्स्यसि ॥ 10 ॥

अथैतदप्यशक्तोऽसि कर्तुं मद्योगमाश्रितः । सर्वकर्मफलत्यागं ततः कुरु यतात्मवान् ॥ 11 ॥

श्रेयो हि ज्ञानमभ्यासाज्ज्ञानाद्ध्यानं विशिष्यते । ध्यानात्कर्मफलत्यागस्त्यागाच्छांतिरनंतरम् ॥ 12 ॥

अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च । निर्ममो निरहंकारः समदुःखसुखः क्षमी ॥ 13 ॥

संतुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयः । मय्यर्पितमनोबुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥ 14 ॥

यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यः । हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स च मे प्रियः ॥ 15 ॥

अनपेक्षः शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथः । सर्वारंभपरित्यागी यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥ 16 ॥

यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न कांक्षति । शुभाशुभपरित्यागी भक्तिमान्यः स मे प्रियः ॥ 17 ॥

समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः । शीतोष्णसुखदुःखेषु समः संगविवर्जितः ॥ 18 ॥

तुल्यनिंदास्तुतिर्मौनी संतुष्टो येन केनचित् । अनिकेतः स्थिरमतिर्भक्तिमान्मे प्रियो नरः ॥ 19 ॥

ये तु धर्म्यामृतमिदं यथोक्तं पर्युपासते । श्रद्दधाना मत्परमा भक्तास्तेऽतीव मे प्रियाः ॥ 20 ॥

ॐ तत्सदिति श्रीमद्भगवद्गीतासूपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे श्रीकृष्णार्जुनसंवादे भक्तियोगो नाम द्वादशोऽध्यायः ॥12 ॥

ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಮೂಲಂ - ದ್ವಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಭಕ್ತಿಯೋಗ. ನಿರಂತರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವರು ಶ್ರೇಷ್ಠರೋ, ನಿರಾಕಾರ ಅಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರೋ ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟವರೇ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಅವ್ಯಕ್ತದ ಮಾರ್ಗ ಕಠಿಣ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿ, ತನಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ಭಕ್ತನನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮೂಲ: ಮಹಾಭಾರತ, ಭೀಷ್ಮಪರ್ವ (ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ೧೨ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ಗೀತಾಪಠಣದಲ್ಲಿ, ಗೀತಾಜಯಂತಿ ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿಯಂದು; ಭಕ್ತಿಯ ಬೋಧನೆಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಠಪಾಠ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಇಪ್ಪತ್ತು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಇದು ಗೀತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.
  • ಇದರ ೧೩ ರಿಂದ ೨೦ನೇ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯ ಭಕ್ತನ ಗುಣಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ: ದ್ವೇಷರಹಿತ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೈತ್ರಿ ಕರುಣೆ, ನಾನು ನನ್ನದು ಇಲ್ಲದ, ಸುಖದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಮ, ಕ್ಷಮಾಶೀಲ.
  • ಪ್ರತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೂ ಕೃಷ್ಣ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ: ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿಡು; ಆಗದಿದ್ದರೆ ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡು; ಅದೂ ಆಗದಿದ್ದರೆ ನನಗಾಗಿ ಕರ್ಮಮಾಡು; ಅದೂ ಆಗದಿದ್ದರೆ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹೆಸರೇನು?

ಭಕ್ತಿಯೋಗ.

ಅರ್ಜುನ ಏನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ?

ಸಾಕಾರ ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವೋ ನಿರಾಕಾರ ಧ್ಯಾನವೋ ಎಂದು.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಂತೆ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯರು ಯಾರು?

ದ್ವೇಷರಹಿತ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದಯಾಳು, ಸ್ವಾರ್ಥರಹಿತ, ಸಮಚಿತ್ತ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮಾಶೀಲ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.