ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಮೂಲಂ - ದ್ವಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ
Sri Krishna · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
ഓം ശ്രീ പരമാത്മനേ നമഃ അഥ ദ്വാദശോഽധ്യായഃ । ഭക്തിയോഗഃ
അര്ജുന ഉവാച
ഏവം സതതയുക്താ യേ ഭക്താസ്ത്വാം പര്യുപാസതേ । യേ ചാപ്യക്ഷരമവ്യക്തം തേഷാം കേ യോഗവിത്തമാഃ ॥ 1
ശ്രീഭഗവാനുവാച
മയ്യാവേശ്യ മനോ യേ മാം നിത്യയുക്താ ഉപാസതേ । ശ്രദ്ധയാ പരയോപേതാസ്തേ മേ യുക്തതമാ മതാഃ ॥ 2
യേ ത്വക്ഷരമനിര്ദേശ്യമവ്യക്തം പര്യുപാസതേ । സർവത്രഗമചിംത്യം ച കൂടസ്ഥമചലം ധ്രുവമ് ॥ 3 ॥
സംനിയമ്യേംദ്രിയഗ്രാമം സർവത്ര സമബുദ്ധയഃ । തേ പ്രാപ്നുവംതി മാമേവ സർവഭൂതഹിതേ രതാഃ ॥ 4 ॥
ക്ലേശോഽധികതരസ്തേഷാമവ്യക്താസക്തചേതസാമ് । അവ്യക്താ ഹി ഗതിര്ദുഃഖം ദേഹവദ്ഭിരവാപ്യതേ ॥ 5 ॥
യേ തു സർവാണി കര്മാണി മയി സംന്യസ്യ മത്പരാഃ । അനന്യേനൈവ യോഗേന മാം ധ്യായംത ഉപാസതേ ॥ 6 ॥
തേഷാമഹം സമുദ്ധര്താ മൃത്യുസംസാരസാഗരാത് । ഭവാമി ന ചിരാത്പാര്ഥ മയ്യാവേശിതചേതസാമ് ॥ 7 ॥
മയ്യേവ മന ആധത്സ്വ മയി ബുദ്ധിം നിവേശയ । നിവസിഷ്യസി മയ്യേവ അത ഊര്ധ്വം ന സംശയഃ ॥ 8 ॥
അഥ ചിത്തം സമാധാതും ന ശക്നോഷി മയി സ്ഥിരമ് । അഭ്യാസയോഗേന തതോ മാമിച്ഛാപ്തും ധനംജയ ॥ 9 ॥
അഭ്യാസേഽപ്യസമര്ഥോഽസി മത്കര്മപരമോ ഭവ । മദര്ഥമപി കര്മാണി കുർവന്സിദ്ധിമവാപ്സ്യസി ॥ 10 ॥
അഥൈതദപ്യശക്തോഽസി കര്തും മദ്യോഗമാശ്രിതഃ । സർവകര്മഫലത്യാഗം തതഃ കുരു യതാത്മവാന് ॥ 11 ॥
ശ്രേയോ ഹി ജ്ഞാനമഭ്യാസാജ്ജ്ഞാനാദ്ധ്യാനം വിശിഷ്യതേ । ധ്യാനാത്കര്മഫലത്യാഗസ്ത്യാഗാച്ഛാംതിരനംതരമ് ॥ 12 ॥
അദ്വേഷ്ടാ സർവഭൂതാനാം മൈത്രഃ കരുണ ഏവ ച । നിര്മമോ നിരഹംകാരഃ സമദുഃഖസുഖഃ ക്ഷമീ ॥ 13 ॥
സംതുഷ്ടഃ സതതം യോഗീ യതാത്മാ ദൃഢനിശ്ചയഃ । മയ്യര്പിതമനോബുദ്ധിര്യോ മദ്ഭക്തഃ സ മേ പ്രിയഃ ॥ 14 ॥
യസ്മാന്നോദ്വിജതേ ലോകോ ലോകാന്നോദ്വിജതേ ച യഃ । ഹര്ഷാമര്ഷഭയോദ്വേഗൈര്മുക്തോ യഃ സ ച മേ പ്രിയഃ ॥ 15 ॥
അനപേക്ഷഃ ശുചിര്ദക്ഷ ഉദാസീനോ ഗതവ്യഥഃ । സർവാരംഭപരിത്യാഗീ യോ മദ്ഭക്തഃ സ മേ പ്രിയഃ ॥ 16 ॥
യോ ന ഹൃഷ്യതി ന ദ്വേഷ്ടി ന ശോചതി ന കാംക്ഷതി । ശുഭാശുഭപരിത്യാഗീ ഭക്തിമാന്യഃ സ മേ പ്രിയഃ ॥ 17 ॥
സമഃ ശത്രൌ ച മിത്രേ ച തഥാ മാനാപമാനയോഃ । ശീതോഷ്ണസുഖദുഃഖേഷു സമഃ സംഗവിവര്ജിതഃ ॥ 18 ॥
തുല്യനിംദാസ്തുതിര്മൌനീ സംതുഷ്ടോ യേന കേനചിത് । അനികേതഃ സ്ഥിരമതിര്ഭക്തിമാന്മേ പ്രിയോ നരഃ ॥ 19 ॥
യേ തു ധര്മ്യാമൃതമിദം യഥോക്തം പര്യുപാസതേ । ശ്രദ്ദധാനാ മത്പരമാ ഭക്താസ്തേഽതീവ മേ പ്രിയാഃ ॥ 20 ॥
ഓം തത്സദിതി ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാസൂപനിഷത്സു ബ്രഹ്മവിദ്യായാം യോഗശാസ്ത്രേ ശ്രീകൃഷ്ണാര്ജുനസംവാദേ ഭക്തിയോഗോ നാമ ദ്വാദശോഽധ്യായഃ ॥12 ॥
ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಮೂಲಂ - ದ್ವಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ
ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಭಕ್ತಿಯೋಗ. ನಿರಂತರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವರು ಶ್ರೇಷ್ಠರೋ, ನಿರಾಕಾರ ಅಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರೋ ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟವರೇ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಅವ್ಯಕ್ತದ ಮಾರ್ಗ ಕಠಿಣ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿ, ತನಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ಭಕ್ತನನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಮೂಲ: ಮಹಾಭಾರತ, ಭೀಷ್ಮಪರ್ವ (ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ೧೨ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ಗೀತಾಪಠಣದಲ್ಲಿ, ಗೀತಾಜಯಂತಿ ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿಯಂದು; ಭಕ್ತಿಯ ಬೋಧನೆಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಠಪಾಠ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಇಪ್ಪತ್ತು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಇದು ಗೀತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.
- ಇದರ ೧೩ ರಿಂದ ೨೦ನೇ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯ ಭಕ್ತನ ಗುಣಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ: ದ್ವೇಷರಹಿತ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೈತ್ರಿ ಕರುಣೆ, ನಾನು ನನ್ನದು ಇಲ್ಲದ, ಸುಖದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಮ, ಕ್ಷಮಾಶೀಲ.
- ಪ್ರತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೂ ಕೃಷ್ಣ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ: ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿಡು; ಆಗದಿದ್ದರೆ ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡು; ಅದೂ ಆಗದಿದ್ದರೆ ನನಗಾಗಿ ಕರ್ಮಮಾಡು; ಅದೂ ಆಗದಿದ್ದರೆ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹೆಸರೇನು?
ಭಕ್ತಿಯೋಗ.
ಅರ್ಜುನ ಏನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ?
ಸಾಕಾರ ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವೋ ನಿರಾಕಾರ ಧ್ಯಾನವೋ ಎಂದು.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಂತೆ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯರು ಯಾರು?
ದ್ವೇಷರಹಿತ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದಯಾಳು, ಸ್ವಾರ್ಥರಹಿತ, ಸಮಚಿತ್ತ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮಾಶೀಲ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು