ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಮೂಲಂ - ದ್ವಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ
Sri Krishna · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
ఓం శ్రీ పరమాత్మనే నమః అథ ద్వాదశోఽధ్యాయః । భక్తియోగః
అర్జున ఉవాచ
ఏవం సతతయుక్తా యే భక్తాస్త్వాం పర్యుపాసతే । యే చాప్యక్షరమవ్యక్తం తేషాం కే యోగవిత్తమాః ॥ 1
శ్రీభగవానువాచ
మయ్యావేశ్య మనో యే మాం నిత్యయుక్తా ఉపాసతే । శ్రద్ధయా పరయోపేతాస్తే మే యుక్తతమా మతాః ॥ 2
యే త్వక్షరమనిర్దేశ్యమవ్యక్తం పర్యుపాసతే । సర్వత్రగమచింత్యం చ కూటస్థమచలం ధ్రువమ్ ॥ 3 ॥
సంనియమ్యేంద్రియగ్రామం సర్వత్ర సమబుద్ధయః । తే ప్రాప్నువంతి మామేవ సర్వభూతహితే రతాః ॥ 4 ॥
క్లేశోఽధికతరస్తేషామవ్యక్తాసక్తచేతసామ్ । అవ్యక్తా హి గతిర్దుఃఖం దేహవద్భిరవాప్యతే ॥ 5 ॥
యే తు సర్వాణి కర్మాణి మయి సంన్యస్య మత్పరాః । అనన్యేనైవ యోగేన మాం ధ్యాయంత ఉపాసతే ॥ 6 ॥
తేషామహం సముద్ధర్తా మృత్యుసంసారసాగరాత్ । భవామి న చిరాత్పార్థ మయ్యావేశితచేతసామ్ ॥ 7 ॥
మయ్యేవ మన ఆధత్స్వ మయి బుద్ధిం నివేశయ । నివసిష్యసి మయ్యేవ అత ఊర్ధ్వం న సంశయః ॥ 8 ॥
అథ చిత్తం సమాధాతుం న శక్నోషి మయి స్థిరమ్ । అభ్యాసయోగేన తతో మామిచ్ఛాప్తుం ధనంజయ ॥ 9 ॥
అభ్యాసేఽప్యసమర్థోఽసి మత్కర్మపరమో భవ । మదర్థమపి కర్మాణి కుర్వన్సిద్ధిమవాప్స్యసి ॥ 10 ॥
అథైతదప్యశక్తోఽసి కర్తుం మద్యోగమాశ్రితః । సర్వకర్మఫలత్యాగం తతః కురు యతాత్మవాన్ ॥ 11 ॥
శ్రేయో హి జ్ఞానమభ్యాసాజ్జ్ఞానాద్ధ్యానం విశిష్యతే । ధ్యానాత్కర్మఫలత్యాగస్త్యాగాచ్ఛాంతిరనంతరమ్ ॥ 12 ॥
అద్వేష్టా సర్వభూతానాం మైత్రః కరుణ ఏవ చ । నిర్మమో నిరహంకారః సమదుఃఖసుఖః క్షమీ ॥ 13 ॥
సంతుష్టః సతతం యోగీ యతాత్మా దృఢనిశ్చయః । మయ్యర్పితమనోబుద్ధిర్యో మద్భక్తః స మే ప్రియః ॥ 14 ॥
యస్మాన్నోద్విజతే లోకో లోకాన్నోద్విజతే చ యః । హర్షామర్షభయోద్వేగైర్ముక్తో యః స చ మే ప్రియః ॥ 15 ॥
అనపేక్షః శుచిర్దక్ష ఉదాసీనో గతవ్యథః । సర్వారంభపరిత్యాగీ యో మద్భక్తః స మే ప్రియః ॥ 16 ॥
యో న హృష్యతి న ద్వేష్టి న శోచతి న కాంక్షతి । శుభాశుభపరిత్యాగీ భక్తిమాన్యః స మే ప్రియః ॥ 17 ॥
సమః శత్రౌ చ మిత్రే చ తథా మానాపమానయోః । శీతోష్ణసుఖదుఃఖేషు సమః సంగవివర్జితః ॥ 18 ॥
తుల్యనిందాస్తుతిర్మౌనీ సంతుష్టో యేన కేనచిత్ । అనికేతః స్థిరమతిర్భక్తిమాన్మే ప్రియో నరః ॥ 19 ॥
యే తు ధర్మ్యామృతమిదం యథోక్తం పర్యుపాసతే । శ్రద్దధానా మత్పరమా భక్తాస్తేఽతీవ మే ప్రియాః ॥ 20 ॥
ఓం తత్సదితి శ్రీమద్భగవద్గీతాసూపనిషత్సు బ్రహ్మవిద్యాయాం యోగశాస్త్రే శ్రీకృష్ణార్జునసంవాదే భక్తియోగో నామ ద్వాదశోఽధ్యాయః ॥12 ॥
ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ ಮೂಲಂ - ದ್ವಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ
ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಭಕ್ತಿಯೋಗ. ನಿರಂತರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವರು ಶ್ರೇಷ್ಠರೋ, ನಿರಾಕಾರ ಅಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರೋ ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟವರೇ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಅವ್ಯಕ್ತದ ಮಾರ್ಗ ಕಠಿಣ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿ, ತನಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ಭಕ್ತನನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಮೂಲ: ಮಹಾಭಾರತ, ಭೀಷ್ಮಪರ್ವ (ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ೧೨ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ಗೀತಾಪಠಣದಲ್ಲಿ, ಗೀತಾಜಯಂತಿ ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿಯಂದು; ಭಕ್ತಿಯ ಬೋಧನೆಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಠಪಾಠ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಇಪ್ಪತ್ತು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಇದು ಗೀತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.
- ಇದರ ೧೩ ರಿಂದ ೨೦ನೇ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯ ಭಕ್ತನ ಗುಣಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ: ದ್ವೇಷರಹಿತ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೈತ್ರಿ ಕರುಣೆ, ನಾನು ನನ್ನದು ಇಲ್ಲದ, ಸುಖದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಮ, ಕ್ಷಮಾಶೀಲ.
- ಪ್ರತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೂ ಕೃಷ್ಣ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ: ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿಡು; ಆಗದಿದ್ದರೆ ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡು; ಅದೂ ಆಗದಿದ್ದರೆ ನನಗಾಗಿ ಕರ್ಮಮಾಡು; ಅದೂ ಆಗದಿದ್ದರೆ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹೆಸರೇನು?
ಭಕ್ತಿಯೋಗ.
ಅರ್ಜುನ ಏನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ?
ಸಾಕಾರ ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವೋ ನಿರಾಕಾರ ಧ್ಯಾನವೋ ಎಂದು.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಂತೆ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯರು ಯಾರು?
ದ್ವೇಷರಹಿತ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದಯಾಳು, ಸ್ವಾರ್ಥರಹಿತ, ಸಮಚಿತ್ತ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮಾಶೀಲ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು