ಉದ್ಧವಗೀತಾ - ದಶಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
Sri Krishna · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
atha dashamo'dhyaayah ।
shreebhagavaan uvaacha
mayaa uditeshu avahitah svadharmeshu madaashrayah । varnaashramakula aachaaram akaamaatmaa samaacharet ॥ 1
anveeksheta vishuddhaatmaa dehinaam vishayaatmanaam । guneshu tattvadhyaanena sarvaarambhaviparyayam ॥ 2॥
suptasya vishayaalokah dhyaayatah vaa manorathah । naanaamakatvaat viphalah tathaa bhedaatmadeeh gunaih ॥ 3॥
nivrittam karma seveta pravrittam matparah tyajet । jijnaasaayaam sampravrittah na adriyet karma chodanaam ॥ 4॥
yamaanabheekshnam seveta niyamaan matparah kvachit । madabhijnam gurm shaantam upaaseeta madaatmakam ॥ 5॥
amaanyamatsarah dakshah nirmamah dridhasauhridah । asatvarah arthajijnaasuh anasooyauh amoghavaak ॥ 6॥
jaayaapatyagrihakshetrasvajanadravina aadishu । udaaseenah samam pashyan sarveshu artham iva aatmanah ॥ 7॥
vilakshanah sthoolasookshmaat dehaat aatmekshitaa svadrik । yathaagnih daarunah daahyaat daahakah anyah prakaashakah ॥ 8॥
nirodha utpatti anu brihan naanaatvam tatkritaan gunaan । antah pravishtah aadhattah evam dehagunaan parah ॥ 9॥
yah asau gunaih virachitah dehah ayam purushasya hi । samsaarah tat nibandhah ayam pumsah vidyaat chhidaatmanah ॥ 10॥
tasmaat jijnaasayaa aatmaanam aatmastham param । sangamya niraset etat vastubuddhim yathaakramam ॥ 11॥
aachaaryah aranih aadyah syaat antevaasi uttara aranih । tat sandhaanam pravachanam vidyaa sandhih sukhaavahah ॥ 12॥
vaishaaradee saa ativishuddhabuddhih dhunoti maayaam gunasamprasootaam । gunaan cha sandahya yat aatmam etat svayam cha shaamyati asamid yathaa agnih ॥ 13॥
atha eshaam karmakartreenaam bhoktreenaam sukhaduhkhayoh । naanaatvam atha nityatvam lokakaalaagama aatmanaam ॥ 14॥
manyase sarvabhaavaanaam samsthaa hi autpattikee yathaa । tat tat aakritibhedena jaayate bhidyate cha dheeh ॥ 15॥
evam api anga sarveshaam dehinaam dehayogatah । kaala avayavatah santi bhaavaa janmaadayoh asakrit ॥ 16॥
atra api karmanaam kartuh asvaatantryam cha lakshyate । bhoktuh cha duhkhasukhayoh kah anvarthah vivasham bhajet ॥ 17॥
na dehinaam sukham kinchit vidyate vidushaam api । tathaa cha duhkham moodhaanaam vrithaa ahankaranam param ॥ 18॥
yadi praaptim vighaatam cha jaananti sukhaduhkhayoh । te api addhaa na viduh yogam mrityuh na prabhavet yathaa ॥ 19॥
kah anvarthah sukhayati enam kaamah vaa mrityuh antike । aaghaatam neeyamaanasya vadhyasi eva na tushtidah ॥ 20॥
shrutam cha drishtavat dushtam spardhaa asooyaa atyayavyayaih । bahu antaraaya kaamatvaat krishivat cha api nishphalam ॥ 21॥
antaraayaih avihatah yadi dharmah svanushthitah । tenaapi nirjitam sthaanam yathaa gachchhati tat shrunu ॥ 22॥
ishtvaa iha devataah yajnaih svarlokam yaati yaajnikah । bhunjeeta devavat tatra bhogaan divyaan nija arjitaan ॥ 23॥
svapunya upachite shubhre vimaanah upageeyate । gandharvaih viharanmadhye deveenaam hridyaveshadhrik ॥ 24॥
streebhih kaamagayaanena kinkineejaalamaalinaa । kreedan na veda aatmapaatam suraakreedeshu nirvritah ॥ 25॥
taavat pramodate svarge yaavat punyam samaapyate । ksheenapunyah patati arvaak anichchhan kaalachaalitah ॥ 26॥
yadi adharmaratah sangaat asataam vaa ajitendriyah । kaamaatmaa kripanah lubdhah strainah bhootavihimsakah ॥ 27॥
pashoon avidhinaa aalabhya pretabhootaganaan yajan । narakaan avashah jantuh gatvaa yaati ulbanam tamah ॥ 28॥
karmaani duhkha udarkaani kurvan dehena taih punah । deham aabhajate tatra kim sukham martyadharminah ॥ 29॥
lokaanaam loka paalaanaam madbhayam kalpajeevinaam । brahmanah api bhayam mattah dviparaadhapara aayushah ॥ 30॥
gunaah srijanti karmaani gunah anusrijate gunaan । jeevah tu gunasamyuktah bhunkte karmaphalaani asau ॥ 31॥
yaavat syaat gunavaishamyam taavat naanaatvam aatmanah । naanaatvam aatmanah yaavat paaratantryam tadaa eva hi ॥ 32॥
yaavat asya asvatantratvam taavat eeshvaratah bhayam । yah etat samupaaseeran te muhyanti shuchaarpitaah ॥ 33॥
kaalah aatmaa aagamah lokah svabhaavah dharmah eva cha । iti maam bahudhaa praahuh gunavyatikare sati ॥ 34॥
uddhavah uvaacha
guneshu vartamaanah api dehajeshu anapaavritaah । gunaih na badhyate dehee badhyate vaa katham vibho ॥ 35
katham varteta viharet kaih vaa jnaayeta lakshanaih । kim bhunjeeta uta visrijet shayeeta aaseeta yaati vaa ॥ 36॥
etat achyuta me broohi prashnam prashnavidaam vara । nityamuktah nityabaddhah ekah eva iti me bhramah ॥ 37॥
iti shreemadbhaagavate mahaapuraane paaramahamsyaam samhitaayaamekaadashaskandhe bhagavaduddhavasamvaade dashamo'dhyaayah ॥
ಉದ್ಧವಗೀತಾ - ದಶಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ
ಈ ಉದ್ಧವಗೀತಾ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ೧೦ನೇ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧದ ೧೦ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ; ಉದ್ಧವನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಬೋಧನೆಯ ಭಾಗ. ತನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣು ಬಂದವನು ತಾನು ಬೋಧಿಸಿದ ಸ್ವಧರ್ಮಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಕಾಮವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು, ಜನ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿ ದುಃಖ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ ಕೃಷ್ಣ. ಸ್ವರ್ಗವೂ ಸೇರಿ ಕರ್ಮಫಲಗಳು ಕ್ಷಣಿಕ, ಕಾಲಬದ್ಧ; ದೇಹಾಭಿಮಾನ ಇರುವವರೆಗೆ ಕರ್ಮ ಜೀವವನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ; ಆತ್ಮವನ್ನು ದೇಹ ಗುಣಗಳಿಂದ ಭಿನ್ನವೆಂದು ಅರಿತ ಜ್ಞಾನಿ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಬಾಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತಾನೆ.
ಮೂಲ: ಕೊನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ, ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧ, ೧೦ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ಭಾಗವತ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಾಗವತ ಸಪ್ತಾಹದಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಪುಣ್ಯ ತೀರಿದಾಗ ಸ್ವರ್ಗಸುಖವೂ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದರ ಹಿಂದೆ ಓಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅಧ್ಯಾಯ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ.
- ಇದು ಲೋಕ ಬಿಡುವ ಮುಂಚಿನ ಕೃಷ್ಣನ ಕೊನೆಯ ಮಹಾಬೋಧನೆ ಉದ್ಧವಗೀತೆಗೆ ಸೇರಿದೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸುವವರು ಯಾರು?
ಉದ್ಧವನಿಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ.
ಇದು ಸ್ವರ್ಗದ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?
ಅದರ ಸುಖ ಕ್ಷಣಿಕ, ಕಾಲಬದ್ಧ ಎಂದು.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಲ್ಲಿಂದ?
ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ, ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧ, ೧೦ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು